دکتر اکرامی، مؤسس باشگاه شاهین واقعیت ورزش حتی در رده قهرمانی را درک کرد و شعار باشگاهش را چنین انتخاب کرد؛ اخلاق، تحصیل و سپس ورزش. آنچه او 6 دهه قبل می‌دید و برای ساختنش تلاش می‌کرد حالا اهمیتش را بیش از پیش نشان می‌دهد.
به نوشته وطن امروز؛ درست در روزهایی که صدور بیانیه آن هم به مبتذل‌ترین شکل ممکن، برای خیلی از «فوتبالی‌های ارزش دوست» به یک «هنجار» مبدل شده و منادیان اخلاق ناباورانه بر کوس بی‌اخلاقی می‌کوبند در یک نظرسنجی تلویزیونی که از بالاترین تا قشری‌ترین لایه جامعه در آن شرکت کرده‌اند، بازیکنی به عنوان مرد برتر نیم فصل انتخاب می‌شود که خصایص اخلاقی‌اش بیش از سایر مختصاتش به چشم می‌آید.
کریم باقری در این سن و سال از حیث فنی قطعا در رتبه‌ای پایین‌تر از علی کریمی قرار دارد، حتی تشویق شدن‌های بی‌امان شماره 8 سابق در مصاف با پرسپولیس نشان داد خروج کریمی از پرسپولیس، ذره‌ای از محبوبیت او بین قرمزدوستان نکاسته اما چرا موثر‌ترین بازیکن نیم‌فصل از لحاظ تعداد گل و پاس‌گل قادر نیست در رقابت با کریم باقری از او پیشی بگیرد؟
نه علی کریمی که حتی خسرو حیدری و دیگر گزینه‌ها هم نتوانستند با کاپیتان پرسپولیس رقابت کنند چرا که او نمونه کامل یک فوتبالیست است که زبان و عملش در یک مسیر ره می‌پویند، صحبت از پاکسازی فوتبال نمی‌کند که بعد از آن بیانیه علیه همه منتقدانش صادر کند، ادبیات عوام فریبانه ندارد و خیلی ساده هر چه در دلش هست بر‌زبان جاری می‌کند. درست مثل شبی که کنار عباس انصاری‌فرد در برنامه 90 نشست و مهم‌ترین مشکل پرسپولیس را ابتدا مدیریت دانست سپس بازیکنان و
دست آخر کرانچار.
کاپیتان کریم باقری در نظر سنجی برنامه 90 به عنوان بهترین بازیکن نیم فصل انتخاب شد تا این انتخاب نشان دهد در فوتبالی که خیلی از ساکنانش بد اخلاقی را به نقطه صفر خود رسانده اند(حتی صدای حداد عادل هم در این باره به آسمان برخاست) مردم مردی را دوست دارند که نه به اندازه کریمی گل زده و نه مثل خسرو حیدری، بهترین پاسور استقلال است.
رنگ‌ها هم دراین بین رنگ می‌بازند و آبی و قرمز بودن بهانه‌ای نمی‌شود برای رای ندادن به کاپیتان پرسپولیس؛ ستاره بی‌بدیل دهه 70 تیم ملی بزرگی‌اش را تا سال هشتم دهه 80 در رده باشگاهی امتداد داد.
انتخاب باقری یک اتفاق خوب در ورزشی است که تماشاگرانش به بی‌اخلاقی متهم می‌شوند اما یک نگرانی هم در این بین وجود دارد؛ کدام بازیکن نسل جدید را مثل کریم پرورش دادیم تا بعد از خداحافظی او (که زمانش چندان دور هم نیست) پا جای پایش بگذارد؟
به نوشته وطن امروز؛ درست در روزهایی که صدور بیانیه آن هم به مبتذل‌ترین شکل ممکن، برای خیلی از «فوتبالی‌های ارزش دوست» به یک «هنجار» مبدل شده و منادیان اخلاق ناباورانه بر کوس بی‌اخلاقی می‌کوبند در یک نظرسنجی تلویزیونی که از بالاترین تا قشری‌ترین لایه جامعه در آن شرکت کرده‌اند، بازیکنی به عنوان مرد برتر نیم فصل انتخاب می‌شود که خصایص اخلاقی‌اش بیش از سایر مختصاتش به چشم می‌آید.
کریم باقری در این سن و سال از حیث فنی قطعا در رتبه‌ای پایین‌تر از علی کریمی قرار دارد، حتی تشویق شدن‌های بی‌امان شماره 8 سابق در مصاف با پرسپولیس نشان داد خروج کریمی از پرسپولیس، ذره‌ای از محبوبیت او بین قرمزدوستان نکاسته اما چرا موثر‌ترین بازیکن نیم‌فصل از لحاظ تعداد گل و پاس‌گل قادر نیست در رقابت با کریم باقری از او پیشی بگیرد؟
نه علی کریمی که حتی خسرو حیدری و دیگر گزینه‌ها هم نتوانستند با کاپیتان پرسپولیس رقابت کنند چرا که او نمونه کامل یک فوتبالیست است که زبان و عملش در یک مسیر ره می‌پویند، صحبت از پاکسازی فوتبال نمی‌کند که بعد از آن بیانیه علیه همه منتقدانش صادر کند، ادبیات عوام فریبانه ندارد و خیلی ساده هر چه در دلش هست بر‌زبان جاری می‌کند. درست مثل شبی که کنار عباس انصاری‌فرد در برنامه 90 نشست و مهم‌ترین مشکل پرسپولیس را ابتدا مدیریت دانست سپس بازیکنان و
دست آخر کرانچار.
کاپیتان کریم باقری در نظر سنجی برنامه 90 به عنوان بهترین بازیکن نیم فصل انتخاب شد تا این انتخاب نشان دهد در فوتبالی که خیلی از ساکنانش بد اخلاقی را به نقطه صفر خود رسانده اند(حتی صدای حداد عادل هم در این باره به آسمان برخاست) مردم مردی را دوست دارند که نه به اندازه کریمی گل زده و نه مثل خسرو حیدری، بهترین پاسور استقلال است.
رنگ‌ها هم دراین بین رنگ می‌بازند و آبی و قرمز بودن بهانه‌ای نمی‌شود برای رای ندادن به کاپیتان پرسپولیس؛ ستاره بی‌بدیل دهه 70 تیم ملی بزرگی‌اش را تا سال هشتم دهه 80 در رده باشگاهی امتداد داد.
انتخاب باقری یک اتفاق خوب در ورزشی است که تماشاگرانش به بی‌اخلاقی متهم می‌شوند اما یک نگرانی هم در این بین وجود دارد؛ کدام بازیکن نسل جدید را مثل کریم پرورش دادیم تا بعد از خداحافظی او (که زمانش چندان دور هم نیست) پا جای پایش بگذارد؟