در شرایطی که توپ طلای اروپا به احتمال بسیار زیاد به لیونل مسی خواهد رسید، در قاره آسیا، انتخاب بهترین بازیکن سال به سه نام رسیده است: فراس خطیب، هادی عقیلی و کنگو ناکامورا.
به نوشته تهران امروز؛ انتخاب این سه بازیکن که در فهرست نهایی از سایر رقبا گذشتهاند، صحهای مجدد بر عقبماندگی کنفدراسیون فوتبال آسیا میگذارد. بهعنوان مثال در موضوع عقیلی، آنچه به وضوح روشن است این است که این مدافع ملیپوش سپاهان فصل خوبی را پشت سر نگذاشت.
سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا حذف شد. در لیگ برتر فوتبال ایران به زحمت به مقام چهارم رسید و دستاورد عقیلی در تیمملی نیز چیز قابل توجهی نبود و ایران در مرحله دوم مقدماتی حذف شد و از راهیابی به جامجهانی بازماند. در انتخاب بهترینها همواره رسم براین است که نامزدهای اصلی را از میان برندگان انتخاب میکنند.
به همین دلیل است که امسال سه بازیکن تیم بارسلونا، مسی، ژاوی و اینیستا به همراه کریس رونالدو شانس اصلی بران توپ طلا هستند اما درآسیا چطور؟ هیچیک از بازیکنان تیم پوهانگ استیلرز، قهرمان لیگقهرمانان و البته هیچکدام از بازیکنان الاتحاد، تیم دوم این مسابقات و قهرمان عربستان در فهرست قرار ندارند.
فراس خطیب، بازیکنی اهل سوریه است که کشورش اصولا محلی از اعراب فوتبال حتی در سطح درجه دومی آسیا ندارد و کنگو ناکامورا، بازیکن تیم کاوازاکی ژاپن نیز فصلی خالی از افتخار داشته است. در واقع گرچه ناکامورا در مسابقات انتخابی جامجهانی نمایش خوبی از خود به جا گذاشته اما مثل عقیلی و خطیب وجهه لازم برای کسب عنوان مرد سال را ندارد.
البته این مساله، مساله جدیدی نیست و کنفدراسیون فوتبال آسیا که هرسال در چنین روزهایی با اعتراضهایی از این دست روبهرو میشود، با فرمول عجیب و غریب خود همچنان بازی را طبق سلیقه پیش میبرد.
نکته بسیار مهم این است که در فرمول بندی جدید AFC هربازیکن پروندهای دارد که طبق آن بعد از هر مسابقه انجام شده زیر نظر AFC از سوی ناظر نمره دریافت میکند که خود این مساله با توجه به ضعف کلی دانش فوتبال در آسیا و البته عوامل اجراییاش زیر سوال است.
ضمن اینکه درشیوه نمرهدهی، دستاورد یک بازیکن در طول یک فصل میتواند تحت تاثیر سلیقه یک فرد قرار بگیرد. عیب مهمتر اما حذف لژیونرهای آسیایی از گردونه این رقابت است که به تنهایی میتواند اعتبار آن را کاملا زیر سوال ببرد. مشخصا میتوان گفت که وقتی پارک جی سونگ در منچستریونایتد میدرخشد، اهدای جایزه به عقیلی، خطیب و ناکامورا بیمعنا و مضحک است... .
همیشه، اتفاقات تابعی از دانش جمعی است؛ چیزی که در فوتبال آسیا در کمترین حد خود است.
به نوشته تهران امروز؛ انتخاب این سه بازیکن که در فهرست نهایی از سایر رقبا گذشتهاند، صحهای مجدد بر عقبماندگی کنفدراسیون فوتبال آسیا میگذارد. بهعنوان مثال در موضوع عقیلی، آنچه به وضوح روشن است این است که این مدافع ملیپوش سپاهان فصل خوبی را پشت سر نگذاشت.
سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا حذف شد. در لیگ برتر فوتبال ایران به زحمت به مقام چهارم رسید و دستاورد عقیلی در تیمملی نیز چیز قابل توجهی نبود و ایران در مرحله دوم مقدماتی حذف شد و از راهیابی به جامجهانی بازماند. در انتخاب بهترینها همواره رسم براین است که نامزدهای اصلی را از میان برندگان انتخاب میکنند.
به همین دلیل است که امسال سه بازیکن تیم بارسلونا، مسی، ژاوی و اینیستا به همراه کریس رونالدو شانس اصلی بران توپ طلا هستند اما درآسیا چطور؟ هیچیک از بازیکنان تیم پوهانگ استیلرز، قهرمان لیگقهرمانان و البته هیچکدام از بازیکنان الاتحاد، تیم دوم این مسابقات و قهرمان عربستان در فهرست قرار ندارند.
فراس خطیب، بازیکنی اهل سوریه است که کشورش اصولا محلی از اعراب فوتبال حتی در سطح درجه دومی آسیا ندارد و کنگو ناکامورا، بازیکن تیم کاوازاکی ژاپن نیز فصلی خالی از افتخار داشته است. در واقع گرچه ناکامورا در مسابقات انتخابی جامجهانی نمایش خوبی از خود به جا گذاشته اما مثل عقیلی و خطیب وجهه لازم برای کسب عنوان مرد سال را ندارد.
البته این مساله، مساله جدیدی نیست و کنفدراسیون فوتبال آسیا که هرسال در چنین روزهایی با اعتراضهایی از این دست روبهرو میشود، با فرمول عجیب و غریب خود همچنان بازی را طبق سلیقه پیش میبرد.
نکته بسیار مهم این است که در فرمول بندی جدید AFC هربازیکن پروندهای دارد که طبق آن بعد از هر مسابقه انجام شده زیر نظر AFC از سوی ناظر نمره دریافت میکند که خود این مساله با توجه به ضعف کلی دانش فوتبال در آسیا و البته عوامل اجراییاش زیر سوال است.
ضمن اینکه درشیوه نمرهدهی، دستاورد یک بازیکن در طول یک فصل میتواند تحت تاثیر سلیقه یک فرد قرار بگیرد. عیب مهمتر اما حذف لژیونرهای آسیایی از گردونه این رقابت است که به تنهایی میتواند اعتبار آن را کاملا زیر سوال ببرد. مشخصا میتوان گفت که وقتی پارک جی سونگ در منچستریونایتد میدرخشد، اهدای جایزه به عقیلی، خطیب و ناکامورا بیمعنا و مضحک است... .
همیشه، اتفاقات تابعی از دانش جمعی است؛ چیزی که در فوتبال آسیا در کمترین حد خود است.