لبرون جیمز معروف مدتی است می‌کوشد سایر بازیگران حاضر در لیگ حرفه‌ای بسکتبال امریکا (N.B.A) را وادار به کنار گذاشتن پیراهن شماره 23 به احترام مایکل جوردن کند و از این طریق به یکی از برترین‌های تاریخ برپایی این مسابقات که هفت سال پیش بازنشسته شد، ادای احترام مجدد کند اما او به تدریج دریافته است که هر چند احتمال دارد شماری زیاد از بازیکنان 30 تیم حاضر در این لیگ همچون وی به خاطر ارادت به جوردن شخصاً چنین کنند اما بازنشسته شدن رسمی 23، پیراهنی که معمولاً جوردن به تن می‌کرد، تقریباً غیرممکن و نه چندان محتمل است.
به نوشته ایران؛ خود جیمز پیراهنی را با همین شماره در تیم باشگاهی‌اش ـ کلیولند کاوالیرز ـ بر تن دارد اما می‌خواهد این شماره را در پایان فصل کنار بگذارد و یک بار دیگر نشان بدهد که مانند بسیاری از کارشناسان جوردن را که در دهه 1990 شیکاگو بولز را 6 بار قهرمان «N.B.A» کرد، برترین بازیکن لیگ در تمامی دوران‌ها می‌پندارد.
با این حال جیمز 25 ساله که در سال 2007 تقریباً به طور یک تنه کلیولند را نایب قهرمان N.B.A کرد، بر این باور است که این موج نباید شخصی و به تمایل افراد وابسته باشد و مدیریت این لیگ باید پیراهن‌های شماره 23 را به کلی از رده خارج و به اصطلاح آن را بازنشسته کند و در هیچ یک از تیم‌ها بازیکنی پیراهنی با این شماره را برتن نداشته باشد.
مشابه کاری که جیمز در ذهن دارد، در لیگ بیسبال امریکا با پیراهن شماره 42 که جکی رابینسون آن را برتن می‌کرد انجام شده و لیگ هاکی روی یخ امریکا (NHL) نیز این کار را با پیراهن 99 وین گرتزکی کانادایی صورت داده است اما زمانی که جیمز این طرح را با مدیران N.B.A در میان گذاشت از «تیم فرانک» سخنگوی لیگ این پاسخ را شنید که انجام یا عدم انجام این گونه کارها به میل بازیکنان و باشگاه‌ها است و اگر خود بخواهند می‌توانند این امر را شکل بدهند اما لیگ در این قضایا دخالت نمی‌کند.
به گفته فرانک اصولاً این عادت مدیریت N.B.A نیست که بازیکنان را از پوشیدن یک پیراهن خاصی باز دارد و یا انجام این کار را تشویق و تبلیغ کند. با این حال هر بازیکن فقط زمانی می‌تواند شماره پیراهنش را عوض کند که حداقل 5 سال آن را برتن کرده باشد. در حال حاضر در سطح N.B.A 13 بازیکن پیراهن‌های شماره 23 را بر تن می‌کنند ولی در بین آنها مشهورترین فرد لبرون جیمز است.
بایرون مولنز بازیکن شاخص رده سنی امید تیم اوکلاهوما سیتی تاندر زمانی به پیراهن شماره 23 تیمش روی آورد که پیراهن اصلی دلخواه او (32) توسط مدیران باشگاه به احترام فرد براون بازیکن کارساز پیشین سوپر سانیکز بازنشسته و استفاده از آن منع شد.
مولنز در اوایل سومین ماه پائیز 2009 می‌گوید: «مشکلی با قضیه پیراهن‌ها و شماره‌های آن ندارم و نمی‌توانم هم داشته باشم زیرا من صرفاً یک بازیکن رده سنی امید هستم و نمی‌توانم برای دیگران و این جور موارد شرط بگذارم. اما اگر نظر مرا بخواهید باید به احترام جوردن شماره 23 در تمامی لیگ و در همه باشگاه‌های حاضر در آن غیرقابل استفاده و بازنشسته اعلام شود. امیدوارم همگان این کار را انجام بدهند اما خود من تردیدی در این زمینه ندارم.»
تونی داگلاس بازیکن رده سنی امید تیم نیویورک نیکز چنین نظری ندارد و می‌گوید چون از 4سالگی پیراهن شماره 23 را به تن داشته، اینک نیز دوری جستن از آن برایش سخت است. هر بازیکنی که می‌خواهد شماره پیراهن خود را عوض کند باید حداکثر تا اوایل ماه مارس (اواسط اسفند) موضوع را به اطلاع مدیران لیگ برساند. جیمز می‌خواهد در پایان فصل شماره 6 را در اختیار گیرد و این همان شماره‌ای است که در تیم ملی بسکتبال امریکا در اختیار اوست. این در حالی است که گفته می‌شود وی در پایان فصل از کلیولند خواهد رفت.
به نوشته ایران؛ خود جیمز پیراهنی را با همین شماره در تیم باشگاهی‌اش ـ کلیولند کاوالیرز ـ بر تن دارد اما می‌خواهد این شماره را در پایان فصل کنار بگذارد و یک بار دیگر نشان بدهد که مانند بسیاری از کارشناسان جوردن را که در دهه 1990 شیکاگو بولز را 6 بار قهرمان «N.B.A» کرد، برترین بازیکن لیگ در تمامی دوران‌ها می‌پندارد.
با این حال جیمز 25 ساله که در سال 2007 تقریباً به طور یک تنه کلیولند را نایب قهرمان N.B.A کرد، بر این باور است که این موج نباید شخصی و به تمایل افراد وابسته باشد و مدیریت این لیگ باید پیراهن‌های شماره 23 را به کلی از رده خارج و به اصطلاح آن را بازنشسته کند و در هیچ یک از تیم‌ها بازیکنی پیراهنی با این شماره را برتن نداشته باشد.
مشابه کاری که جیمز در ذهن دارد، در لیگ بیسبال امریکا با پیراهن شماره 42 که جکی رابینسون آن را برتن می‌کرد انجام شده و لیگ هاکی روی یخ امریکا (NHL) نیز این کار را با پیراهن 99 وین گرتزکی کانادایی صورت داده است اما زمانی که جیمز این طرح را با مدیران N.B.A در میان گذاشت از «تیم فرانک» سخنگوی لیگ این پاسخ را شنید که انجام یا عدم انجام این گونه کارها به میل بازیکنان و باشگاه‌ها است و اگر خود بخواهند می‌توانند این امر را شکل بدهند اما لیگ در این قضایا دخالت نمی‌کند.
به گفته فرانک اصولاً این عادت مدیریت N.B.A نیست که بازیکنان را از پوشیدن یک پیراهن خاصی باز دارد و یا انجام این کار را تشویق و تبلیغ کند. با این حال هر بازیکن فقط زمانی می‌تواند شماره پیراهنش را عوض کند که حداقل 5 سال آن را برتن کرده باشد. در حال حاضر در سطح N.B.A 13 بازیکن پیراهن‌های شماره 23 را بر تن می‌کنند ولی در بین آنها مشهورترین فرد لبرون جیمز است.
بایرون مولنز بازیکن شاخص رده سنی امید تیم اوکلاهوما سیتی تاندر زمانی به پیراهن شماره 23 تیمش روی آورد که پیراهن اصلی دلخواه او (32) توسط مدیران باشگاه به احترام فرد براون بازیکن کارساز پیشین سوپر سانیکز بازنشسته و استفاده از آن منع شد.
مولنز در اوایل سومین ماه پائیز 2009 می‌گوید: «مشکلی با قضیه پیراهن‌ها و شماره‌های آن ندارم و نمی‌توانم هم داشته باشم زیرا من صرفاً یک بازیکن رده سنی امید هستم و نمی‌توانم برای دیگران و این جور موارد شرط بگذارم. اما اگر نظر مرا بخواهید باید به احترام جوردن شماره 23 در تمامی لیگ و در همه باشگاه‌های حاضر در آن غیرقابل استفاده و بازنشسته اعلام شود. امیدوارم همگان این کار را انجام بدهند اما خود من تردیدی در این زمینه ندارم.»
تونی داگلاس بازیکن رده سنی امید تیم نیویورک نیکز چنین نظری ندارد و می‌گوید چون از 4سالگی پیراهن شماره 23 را به تن داشته، اینک نیز دوری جستن از آن برایش سخت است. هر بازیکنی که می‌خواهد شماره پیراهن خود را عوض کند باید حداکثر تا اوایل ماه مارس (اواسط اسفند) موضوع را به اطلاع مدیران لیگ برساند. جیمز می‌خواهد در پایان فصل شماره 6 را در اختیار گیرد و این همان شماره‌ای است که در تیم ملی بسکتبال امریکا در اختیار اوست. این در حالی است که گفته می‌شود وی در پایان فصل از کلیولند خواهد رفت.