به بهانه پایان مرحله گروهی لیگ قهرمانان؛
غیر از دبرسن تقریبا همه نمایندگان شرق اروپا می‌توانند به عملکرد خود افتخار کنند. روبین‌کازان 4 امتیاز از بارسا گرفت و به لیگ اروپا تبعید شد. دیناموکیف یک «هالوین» را برای اینتر ترتیب داد. اونیرا، رنجرز و سویا را برد و زسکامسکو در یک شب ویژه از اولدترافورد با یک امتیاز به خانه بازگشت؛ هرچند درنهایت فقط یکی از 4 تیم شرقی دارای شانس صعود در هفته آخر، جواز حضور در مرحله یک هشتم نهایی را به دست آوردند. اکنون در روزگار بیداری نیمه مهجور اروپا، غربی‌ها برخلاف گذشته اصلا دوست ندارند مقابل امثال زسکامسکو قرار بگیرند.
چرا بارسا به روبین‌کازان باخت؟ کوچک‌های راه یافته به مرحله حذفی را بررسی کرده‌اید؟ خاطره‌سازی دروازه‌بان‌ها در دور اول از یاد شما می‌رود؟ فیورنتینا به عنوان قاتل سرخ‌ها تا کجا پیش می‌رود؟ فرانسه پس از سال‌ها در رده باشگاهی جامی می‌برد؟ لوران بلان موفق‌ترین مربی جوان رقابت‌هاست؟ بهترین بازیکن تورنمنت کیست؟ بالوتلی متناقض را چه می‌شود؟ باشگاه‌های اروپای شرقی به پا می‌خیزند؟ رنجرز بدتر از مکابی و دبرسن نبود؟ گاردین در گزارشی سعی کرده این ابهام‌ها را بررسی کند که خراسان به نقلش پرداخته است.
بارسلونا، بارسا نبود
با وجود قرار گرفتن در یک گروه آسان و کاملا قابل پیش‌بینی، فقط وقتی مسی در دقیقه 88 آخرین بازی مقابل دیناموکیف یک ضربه آزاد دیدنی را درون دروازه جای داد، مدافع عنوان قهرمانی نفس راحتی کشید. روبین‌کازان، تیم ناشناخته فصل جاری خوش‌باوری حاکی از شکست ناپذیری بارسلونا را از بین برد.هرچند در انتها با 2 اختلاف به عنوان صدرنشین گروه صعود کرد.
دغدغه‌ کوچک‌ها
متشکریم آقای پلاتینی! «کوچک دوستی» شما، قرعه‌کشی خاص و به تبع آن صعود امثال اشتوتگارت، الیمپیاکوس و زسکامسکو و حذف لیورپول و یوونتوس را درپی داشت. حالا تنها دغدغه تیم‌های اول 8 گروه احتراز از رویارویی با بارسلونا است. به هر حال قهرمان گروه مرگ باید هم احترام خاصی را نصیب ببرد.
موضوع دروازه‌بان‌ها
اشتباه‌های دیدا تنها صحنه‌های جالب خلق شده از سوی دروازه‌بان‌ها نبود. بوت و سینان بولت در هفته پایانی مرحله گروهی لیگ قهرمانان نشان دادند دود کماکان از کنده بلند می‌شود. بازیکنان بایرن در لحظه‌ای که بوت تصمیم گرفت با قرار گرفتن پشت پنالتی سرنوشت‌ساز تیم‌شان یک تنه مسئولیت صعود باواریایی‌ها را برعهده بگیرد، چه فکری می‌کردند؟ به هر حال از قدیم الایام گلزنی دروازه‌بان‌ها موضوع دراماتیکی بوده است. هم گل تساوی بوت مقابل یووه قابل تقدیر بود و هم ضربه سر بولات در وقت‌های تلف شده دیدار بین استانداردلیژ و آلکمار.
هیولایی به نام ویولا
فیورنتینا (ملقب به ویولا) شب‌های خاص آنفیلد را به نام خود مصادره کرد. ما در لحظات حساس، حماسه‌های زیادی از لیورپول دیده‌ایم اما انفعال بنیتس اسپانیایی در جدال خانگی هفته پایانی مرحله گروهی فصل جاری لیگ قهرمانان مقابل تیم ایتالیایی دلیل شکست پرافتخارترین تیم انگلیس در جدال دور رفت با بنفش‌های سرزمین لاجوردی را هم توجیه کرد. لیورپول در تکرار اشتباه‌های خود سخاوت به خرج داد. این نکته هواداران را می‌آزارد وگرنه در دنیای فوتبال همواره امکان شکست در بازی خارج از خانه یکی از مراحل ابتدایی لیگ قهرمانان وجود دارد.
رستاخیز فرانسوی‌ها
در شرایطی که تیم ملی فرانسه متقلب دنیای فوتبال تلقی می‌شود، باشگاه‌های این کشور آبروداری کرده‌اند. بوردو در یک گروه دشوار شامل بایرن و یوونتوس به عنوان بهترین تیم مرحله گروهی راهی مرحله یک هشتم نهایی شد. در جایی دیگر لیون، لیورپول را حذف کرد و مارسی پس از زخم زدن به میلان، غرورآمیز به لیگ اروپا راه یافت. اگر روند فعلی ادامه یابد، لیون و بوردو در مراحل بعدی یقه بزرگان دیگری را هم خواهند گرفت.
آقای لوران بلان
سرمربی جوان بوردو یک صعود مقتدرانه را به اولین قهرمانی یک دهه اخیر بوردو در لوشامپیونا ضمیمه کرد. بازیکن سابق فرانسه هنوز مربی بزرگی نشده و بوردو نیز با هیچ معیاری در لیست بزرگان جایی ندارد اما حالا هر دو، انگشت دنیا را در دهانش فرو برده‌اند! تا به حال هیچ یک از مربیان فرانسوی، معتبرترین جام اروپایی را بالای سر نبرده‌اند. شاید بلان اولی باشد!
باارزش‌ترین بازیکن تورنمنت
رونالدو بهترین گلزن مرحله گروهی نام گرفت اما از آن‌جا که در همه بازی‌ها حضور نداشت، به اندازه رقم دریافتی جواب محبت سران رئال را نداد. اگر او آن ضربه استثنایی را درون دروازه مارسی میزبان جای نمی‌داد، ما بیشتر از ایویکا اولیچ یاد می‌کردیم؛ مردی که با قلبش راهی میدان شد و ضمن ثبت یک گل زیبا درون دروازه یوونتوس نشان داد به عنوان یک بازیکن صفر یورویی برتر از ملو و دیه‌گو، ستارگان چند ده میلیونی یوونتوس تلقی می‌شود.
مصائب از نوع بالوتلی
مهاجم سیه‌چرده با یک ضربه آزاد دیدنی، نرآتزوری را به مرحله بعد فرستاد اما هنوز به خاطر رفتارهایش تحقیر می‌شود، نه صرفا به دلیل رنگ پوست! مورینیو درباره بالوتلی نظر جالبی دارد: «خداوند به او استعداد زیادی داده اما معلوم نیست چرا در استفاده از این لطف آسمانی تردید دارد!»
احتمال طلسم‌شکنی شرقی‌ها
غیر از دبرسن تقریبا همه نمایندگان شرق اروپا می‌توانند به عملکرد خود افتخار کنند. روبین‌کازان 4 امتیاز از بارسا گرفت و به لیگ اروپا تبعید شد. دیناموکیف یک «هالوین» را برای اینتر ترتیب داد. اونیرا، رنجرز و سویا را برد و زسکامسکو در یک شب ویژه از اولدترافورد با یک امتیاز به خانه بازگشت؛ هرچند درنهایت فقط یکی از 4 تیم شرقی دارای شانس صعود در هفته آخر، جواز حضور در مرحله یک هشتم نهایی را به دست آوردند. اکنون در روزگار بیداری نیمه مهجور اروپا، غربی‌ها برخلاف گذشته اصلا دوست ندارند مقابل امثال زسکامسکو قرار بگیرند.
رنجرز بدتر از دبرسن؟
در بین 3 تیم ضعیف مرحله گروهی، اوضاع رنجرز از مکابی و دبرسن بدتر بود چون 2 تیم مورد اشاره در گروه دشواری قرار داشتند. شکست اسکاتلندی‌ها از اونیرا (تیمی که در گمانه‌زنی‌ها کم‌ترین شانس را داشت) جای هیچ گونه توجیهی باقی نگذاشت و به نوعی ضعف سراسری یکی از تکه‌های بریتانیا را نشان داد. دبرسن (آیینه تمام‌نمای فوتبال درب و داغان مجارستان) به اندازه رنجرز گل خورد. وای به حال تیم والتر اسمیت، این مربی بی‌مزد و منت!

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

نظرسنجیآرشیو
نظرسنجی
آخرین اخبار