پایه پولی به نسبت میان اسکناس عرضه شده توسط بانک مرکزی و مجموع دارایی‌های این بانک که به عنوان پشتوانه اسکناس، قابل قبول باشد گفته می‌شود.
هرچه این نسبت بزرگتر باشد، میزان نقدینگی و به تبع آن تورم بیشتر است. به عبارت دیگر بزرگ بودن این نسبت نشانگر پایین بودن ارزش پول است.
منابع پایه پولی همان دارایی‌های بانک مرکزی است که شامل:
۱- ذخایر ارزی
۲- استقراض دولت از بانک مرکزی
۳- سایر دارایی‌ها
۴-تسهیلات اعطایی به بانک‌های تجاری مصارف پایه پولی همان بدهی‌های پولی می‌باشد که شامل:
۱- نسبت ذخایر قانونی(RR)
۲-ذخایر اضافی بانک‌ها نزد بانک مرکزی(ER)
۳-نسبت اسکناس و مسکوکات در دست مردم (CU)
منبع: میزان