عادل فردوسی‌پور نمی‌توانست سکوت کند و به علامت تایید ادعاهای محمد دادکان سر تکان بدهد. موضع‌گیری رئیس اسبق فدراسیون فوتبال در برنامه 90 به گونه‌ای بود که مجری حتی اگر با مطالب مطرح شده موافق هم بود باید هر از گاهی سکته‌ای در حرف‌های دادکان می‌انداخت و جبهه می‌گرفت. مهمان برنامه اما آنقدر بی‌محابا و در عین حال مستند کلمات را پشت‌سر هم می‌نشاند که عادل در 30 دقیقه پایانی برنامه کاملا سکوت اختیار کرد، حتی آنجا که گفت «انتخاب و عزل مربیانی مثل امیر قلعه‌نویی، علی دایی، محمد مایلی‌کهن و افشین قطبی ورزشی نبود» تلاش کرد به‌طور ناملموس بر افشاگری‌های مهمان معترض برنامه صحه بگذارد.
به نوشته تهران امروز؛ محمد دادکان با یادآوری خاطرات چهار سال قبل فوتبال ایران، بازی را برد و با اشاره به آنچه اکنون بر فوتبال می‌گذرد چهره‌ای کاملا موفق و موجه از خودش به یادگار گذاشت. چهار سال قبل دادکان در جایگاه رئیس فدراسیون فوتبال ایران منتقدان پرشماری داشت. تیمی که او پشت صندلی‌های فدراسیون نشانده بود سیبل اصلی اعتراض به شمار می‌رفت و منتقدان ادبیات و میزان کارایی افرادی مثل نوید مجد از کارمندان روابط عمومی یا غلامحسین زمان‌آبادی سخنگوی فدراسیون را به چالش می‌کشیدند.
فدراسیون محمد دادکان در ابعادی به شکل سنتی و روی کاکل افراد اداره می‌شد. گاهی رئیس شخصا وارد عمل می‌شد و با نادیده گرفتن نکات قانونی برنامه دیگری را دیکته می‌کرد. بر این بندها مطالب دیگری را هم می‌توان افزود و در نهایت کار به جایی رسید که یکی از روزنامه‌های ورزشی در کاریکاتوری مسئولان ورزش و فوتبال ایران را سوار بر قایقی به تصویر کشید که محمد دادکان مشغول سوراخ کردن آن بود.
امروز چهار سال از آن اتفاقات گذشته و بسیاری از منتقدان در حالی که هنوز با متن و اصل برخی از آن تصمیمات مخالفند، محمد دادکان را در قامت یک قهرمان تصویر می‌کنند. اگر سال 2006 صعود به جام‌جهانی و استادیوم‌های پر از تماشاگر یک اتفاق عادی بود و گمان می‌کردیم فوتبال ذاتا ورزشی جذاب است، امروز جام‌جهانی یک رویاست و وقت گذاشتن برای تماشای لیگ برتر رفته‌رفته به اتفاقی ناممکن تبدیل می‌شود. امروز تماشای چهره رئیسی که پا را از خط قرمزها فراتر بگذارد و وظیفه قانونی‌اش را به اطاعت از مافوق ترجیح بدهد، هیجان‌انگیز است و حضور چنین چهره‌ای بود که نود 14 دی‌ماه را به یکی از خاطره‌انگیزترین نودها تبدیل کرد.
محمد دادکان چهار سال قبل هم همین‌طور و با همین استدلال و ادبیات از خودش دفاع می‌کرد. او اما امروز به بحث داغ محافل ورزشی و غیرورزشی تبدیل می‌شود چون در این چهار سال، فوتبال ایران دیگر آدم‌هایی از این جنس به خود ندید. کسی که عقایدش را بدون پرده‌پوشی به سوی مخاطب پرتاب کند و صراحتا بگوید هیچ پستی را نمی‌پذیرد.
به نوشته تهران امروز؛ محمد دادکان با یادآوری خاطرات چهار سال قبل فوتبال ایران، بازی را برد و با اشاره به آنچه اکنون بر فوتبال می‌گذرد چهره‌ای کاملا موفق و موجه از خودش به یادگار گذاشت. چهار سال قبل دادکان در جایگاه رئیس فدراسیون فوتبال ایران منتقدان پرشماری داشت. تیمی که او پشت صندلی‌های فدراسیون نشانده بود سیبل اصلی اعتراض به شمار می‌رفت و منتقدان ادبیات و میزان کارایی افرادی مثل نوید مجد از کارمندان روابط عمومی یا غلامحسین زمان‌آبادی سخنگوی فدراسیون را به چالش می‌کشیدند.
فدراسیون محمد دادکان در ابعادی به شکل سنتی و روی کاکل افراد اداره می‌شد. گاهی رئیس شخصا وارد عمل می‌شد و با نادیده گرفتن نکات قانونی برنامه دیگری را دیکته می‌کرد. بر این بندها مطالب دیگری را هم می‌توان افزود و در نهایت کار به جایی رسید که یکی از روزنامه‌های ورزشی در کاریکاتوری مسئولان ورزش و فوتبال ایران را سوار بر قایقی به تصویر کشید که محمد دادکان مشغول سوراخ کردن آن بود.
امروز چهار سال از آن اتفاقات گذشته و بسیاری از منتقدان در حالی که هنوز با متن و اصل برخی از آن تصمیمات مخالفند، محمد دادکان را در قامت یک قهرمان تصویر می‌کنند. اگر سال 2006 صعود به جام‌جهانی و استادیوم‌های پر از تماشاگر یک اتفاق عادی بود و گمان می‌کردیم فوتبال ذاتا ورزشی جذاب است، امروز جام‌جهانی یک رویاست و وقت گذاشتن برای تماشای لیگ برتر رفته‌رفته به اتفاقی ناممکن تبدیل می‌شود. امروز تماشای چهره رئیسی که پا را از خط قرمزها فراتر بگذارد و وظیفه قانونی‌اش را به اطاعت از مافوق ترجیح بدهد، هیجان‌انگیز است و حضور چنین چهره‌ای بود که نود 14 دی‌ماه را به یکی از خاطره‌انگیزترین نودها تبدیل کرد.
محمد دادکان چهار سال قبل هم همین‌طور و با همین استدلال و ادبیات از خودش دفاع می‌کرد. او اما امروز به بحث داغ محافل ورزشی و غیرورزشی تبدیل می‌شود چون در این چهار سال، فوتبال ایران دیگر آدم‌هایی از این جنس به خود ندید. کسی که عقایدش را بدون پرده‌پوشی به سوی مخاطب پرتاب کند و صراحتا بگوید هیچ پستی را نمی‌پذیرد.