از سال 2013 تنها باشگاه‌هایی مجاز به فعالیت هستند که از فدراسیون جهانی فوتبال مجوز داشته باشند، در غیر این صورت این باشگاه‌ها امکان فعالیت در رقابت‌های قاره‌ای و جهانی را نخواهند داشت.
به گزارش ایسنا، فیفا با مشخص کردن آیتم‌هایی به کنفدراسیون‌های عضو اعلام کرده که باید این فاکتورهای مورد نظر را به کشورهای عضو ابلاغ کنند تا سازمان لیگ کشورها هم نسبت به فراهم کردن این معیارها اقدام کنند.
این تصمیم فیفا به منظور هماهنگ کردن باشگاه‌ها در سراسر جهان و همچنین بالا رفتن سطح پیشرفت فوتبال در کشورهای مختلف اتخاذ شده است. فاکتورهای اعلام شده از سوی فیفا حداقل‌هایی است که باشگاه‌های حرفه‌ای ملزم به ریاست آنها هستند.
کنفدراسیون فوتبال آسیا هم در نظر دارد برای کسب حداکثر مجوز از سوی فیفا، آموزش‌های لازم را به فدراسیون‌های عضو ارائه دهد. به همین منظور قرار است اردیبهشت سال آینده جلسه‌ای با حضور دبیران کل فدراسیون‌های مختلف برگزار شود. در این جلسه قرار است جزئیات حداقل‌های فیفا برای نمایندگان کشورهای آسیایی تشریح شود.
معیارهای فیفا به سه دسته تقسیم می‌شود. در معیارهای A، اگر باشگاهی که خواستار دریافت مجوز باشگاهی از سوی فیفاست حتی یکی از این معیارها را نداشته باشد، نمی‌تواند مجوز بگیرد و به این ترتیب اجازه حضور در هیچ یک از تورنمنت‌های بین‌المللی را ندارد.
در معیارهای B، اگر باشگاهی که خواستار دریافت مجوز باشگاهی از سوی فیفاست یکی از این معیارها را نداشته باشد باید به فیفا ضمانت دهد که به آن معیار هم دست یابد اما می‌تواند مجوز بگیرد و در مسابقات بین‌المللی شرکت کند.
اما معیارهای دسته C حالت پیشنهادی دارد. به این صورت که فیفا برای بالاتر رفتن شرایط فنی و تجاری باشگاه‌ها ارائه داده است. به این معنا که نداشتن این معیارها باعث نمی‌شود که فیفا به باشگاه مجوز ندهد. هرچند ممکن است در آینده این معیارها به معیارهای اجباری تبدیل شود.
هر بخش در ورزش ـ اعم از مسائل مالی و ارزیابی، جوانان و تیم‌های پایه، استادیوم‌ها و... ـ از این سه سطح برخوردار هستند و باشگاه‌ها موظفند در هر بخش معیارهای A و B را داشته باشند.
فیفا همچنین داشتن تیم‌های پایه را از مسائلی دانسته که جزو معیار A قرار می‌گیرند و تمامی باشگاه‌ها موظفند که نسبت به راه‌اندازی و توجه به تیم‌های پایه اقدام کنند. به عنوان نمونه باشگاهی که خواستار کسب مجوز باشگاهی از فیفا است باید دست کم یک تیم بین 10 تا 14 سال و یک تیم هم بین 15 تا 21 سال داشته باشد. در واقع در بخش معیارهای ورزشی تنها معیار A مورد نظر است و موارد مورد نظر فیفا باید به طور کامل اجرا شود.
در بخش معیارهای زیرساخت، باشگاه‌ها باید ورزشگاه اختصاصی داشته باشند و به عنوان نمونه مجهز بودن کامل ورزشگاه‌ها به نورافکن که شرایط را برای برگزاری مسابقات در ساعات شب فراهم می‌کند، الزامی است. از جمله معیارهای B مربوط به زیرساخت‌ها می‌توان به بحث امکانات بهداشتی اشاره کرد که سرویس‌های بهداشتی ورزشگاه‌ها باید حداقل آب سرد داشته باشد و دستمال و دست خشک کن در آن وجود داشته باشد. باید تمیز، براق و کاملا بهداشتی باشد و در طول بازی پاکیزگی آنها حفظ شود.
در بخش معیارهای کارکنان و کارمندان نکته جالب این است که فیفا از باشگاه‌ها می‌خواهد هر تغییری که بعد از دریافت مجوز باشگاهی در مدیریت باشگاه رخ می‌دهد باید تا تاریخ اعلام شده از سوی ناظر فیفا به فیفا اعلام شود.
در قسمت معیارهای مالی هم فیفا برای جلوگیری از فساد مالی باشگاه‌ها قوانین سفت و سختی را در نظر گرفته که از آن جمله می‌توان به حسابرسی دقیق ورودی و خروجی مالی باشگاه‌ها در طول فصل اشاره کرد.
به گزارش ایسنا، فیفا با مشخص کردن آیتم‌هایی به کنفدراسیون‌های عضو اعلام کرده که باید این فاکتورهای مورد نظر را به کشورهای عضو ابلاغ کنند تا سازمان لیگ کشورها هم نسبت به فراهم کردن این معیارها اقدام کنند.
این تصمیم فیفا به منظور هماهنگ کردن باشگاه‌ها در سراسر جهان و همچنین بالا رفتن سطح پیشرفت فوتبال در کشورهای مختلف اتخاذ شده است. فاکتورهای اعلام شده از سوی فیفا حداقل‌هایی است که باشگاه‌های حرفه‌ای ملزم به ریاست آنها هستند.
کنفدراسیون فوتبال آسیا هم در نظر دارد برای کسب حداکثر مجوز از سوی فیفا، آموزش‌های لازم را به فدراسیون‌های عضو ارائه دهد. به همین منظور قرار است اردیبهشت سال آینده جلسه‌ای با حضور دبیران کل فدراسیون‌های مختلف برگزار شود. در این جلسه قرار است جزئیات حداقل‌های فیفا برای نمایندگان کشورهای آسیایی تشریح شود.
معیارهای فیفا به سه دسته تقسیم می‌شود. در معیارهای A، اگر باشگاهی که خواستار دریافت مجوز باشگاهی از سوی فیفاست حتی یکی از این معیارها را نداشته باشد، نمی‌تواند مجوز بگیرد و به این ترتیب اجازه حضور در هیچ یک از تورنمنت‌های بین‌المللی را ندارد.
در معیارهای B، اگر باشگاهی که خواستار دریافت مجوز باشگاهی از سوی فیفاست یکی از این معیارها را نداشته باشد باید به فیفا ضمانت دهد که به آن معیار هم دست یابد اما می‌تواند مجوز بگیرد و در مسابقات بین‌المللی شرکت کند.
اما معیارهای دسته C حالت پیشنهادی دارد. به این صورت که فیفا برای بالاتر رفتن شرایط فنی و تجاری باشگاه‌ها ارائه داده است. به این معنا که نداشتن این معیارها باعث نمی‌شود که فیفا به باشگاه مجوز ندهد. هرچند ممکن است در آینده این معیارها به معیارهای اجباری تبدیل شود.
هر بخش در ورزش ـ اعم از مسائل مالی و ارزیابی، جوانان و تیم‌های پایه، استادیوم‌ها و... ـ از این سه سطح برخوردار هستند و باشگاه‌ها موظفند در هر بخش معیارهای A و B را داشته باشند.
فیفا همچنین داشتن تیم‌های پایه را از مسائلی دانسته که جزو معیار A قرار می‌گیرند و تمامی باشگاه‌ها موظفند که نسبت به راه‌اندازی و توجه به تیم‌های پایه اقدام کنند. به عنوان نمونه باشگاهی که خواستار کسب مجوز باشگاهی از فیفا است باید دست کم یک تیم بین 10 تا 14 سال و یک تیم هم بین 15 تا 21 سال داشته باشد. در واقع در بخش معیارهای ورزشی تنها معیار A مورد نظر است و موارد مورد نظر فیفا باید به طور کامل اجرا شود.
در بخش معیارهای زیرساخت، باشگاه‌ها باید ورزشگاه اختصاصی داشته باشند و به عنوان نمونه مجهز بودن کامل ورزشگاه‌ها به نورافکن که شرایط را برای برگزاری مسابقات در ساعات شب فراهم می‌کند، الزامی است. از جمله معیارهای B مربوط به زیرساخت‌ها می‌توان به بحث امکانات بهداشتی اشاره کرد که سرویس‌های بهداشتی ورزشگاه‌ها باید حداقل آب سرد داشته باشد و دستمال و دست خشک کن در آن وجود داشته باشد. باید تمیز، براق و کاملا بهداشتی باشد و در طول بازی پاکیزگی آنها حفظ شود.
در بخش معیارهای کارکنان و کارمندان نکته جالب این است که فیفا از باشگاه‌ها می‌خواهد هر تغییری که بعد از دریافت مجوز باشگاهی در مدیریت باشگاه رخ می‌دهد باید تا تاریخ اعلام شده از سوی ناظر فیفا به فیفا اعلام شود.
در قسمت معیارهای مالی هم فیفا برای جلوگیری از فساد مالی باشگاه‌ها قوانین سفت و سختی را در نظر گرفته که از آن جمله می‌توان به حسابرسی دقیق ورودی و خروجی مالی باشگاه‌ها در طول فصل اشاره کرد.