یکی از فرایض مهّم اسلامی ، بلکه از ضروریّات اسلام ، زکات است . خداوند متعال در قرآن کریم در 30 مورد زکات را تذکّر داده است و در بسیاری از این موارد آن را در ردیف نماز ذکر کرده است حضرت باقر علیه السلام فرمودند: : «خداوند زکات را قرین نماز قرار داده و فرموده است ( اَقیمُو اَلْصَلوه و اتُو اَلْزَکاتْ ) نماز را بجا آورید و زکات را بپردازید بنابر این کسی که نماز می خواند ولی از دادن زکوة امتناع می ورزد مثل این است که اصلاً نماز را نیز بجا نیاورده است .»
حضرت رضا ( علیه السلام ) فرمودند : « خداوند سه چیز را توأ مان با سه چیز دیگر مورد امر خود قرار داده است» :
1- به نماز و زکوه با هم امر فرموده است بنابر این کسی که نماز می خواند ولی زکوه نمی دهد ، نماز او مورد قبول در گاه خداوند نخواهد شد
2- به سپاسگزاری خود با سپاسگزاری از پدر و مادر با هم امر نموده است و کسی که نسبت به پدر و مادر خود شکر گزار نباشد نسبت به خداوند نیز شاکر و سپاسگزار نخواهد بود
3- به رعایت تقوا و صله رحم ( داشتن ارتباط با خویشاوندان ) با هم امر کرده است :بنابر این کسی که ارتباط را با خویشاوندان خود قطع کند ، نسبت به خداوند تقوا را مراعات نکرده است .
حضرت صادق ( علیه السلام ) فرمودند : « کسی که به اندازه یک قیراط ( مقدار بسیار کمی است ) از زکوه مال خود نپردازد ، دارای یمان و اسلام کامل نیست . »
و بالاخره تعدادی از احادیث اهل بیت عصمت و طهارت ( سلام الله علیهم اجمعین ) دادن زکوة را موجب آثار و عواقب نیک و فضیلت های بسیار از قبیل بخشیده شدن گناهان ، آسانی حساب در روز قیامت ، نمّو و افزایش ثروت و مال و وسعت امکانات اقتصادی و خاموش شدن آتش غضب خداوند و افزایش عمر معّرفی می کنند و گروه دیگری از عواقب زیانباری که بر ترک زکوة مترّتب می گردد ، سخن می گویند .
حضرت امام صادق ( علیه السلام) از پدران خود نقل می کند که حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم ) فرمودند : « جریان اوضاع و امور امّت من تا هنگامی که به یکدیگر خیانت نمی کنند و امانت را مراعات می نمایند و به یکدیگر در کارهای خیر کمک می کنند و زکوة اموال خود را می پردازند بر اساس خیر و برکت خواهد بود : ولی موقعی که از این وظائف خطیر اسلامی ، سر باز زند به قحطی و سختی زندگی و پدید آمدن مضیقه های اقتصادی ، گرفتار خواهد شد .»
حضرت باقر ( علیه السلام ) فرمودند : «در کتاب حضرت علی ( علیه السلام ) از حضرت رسول اکرم ( صلّی الله علیه و آله و سلّم ) نقل شده است که آن حضرت فرمودند : هنگامی که مردم از دادن زکوة امتناع بورزند ، زمین نیز برکات خود را از مردم منع می کند و از زراعت ها و میوه ها و معادن ، استفاده های مطلوب بدست نمی آ ید .»
حضرت صادق ( علیه السلام ) از پدران بزرگوار خود نقل می کند که حضرت پیغمبر ( صلّی الله علیه و آله و سلّم ) فرمودند : «هیچ بنده ای نیست که از دادن زکوة مال خود خودداری و مال او افزایش پیدا کند . »
[1] این توضیحات در رساله آیت الله نوری آمده است.