مبطل سوم روزه

3- استمناء
مسأله 1588- اگر روزه دار استمناء کند یعنی با خود کاری کند که منی از او بیرون آید، روزه اش باطل می شود.1

1- مظاهری: اما اگر بی اختیار یا سهوا یا جهلا یا در خواب منی از او بیرون آید روزه اش باطل نمی شود .

*****

خوئی، سیستانی، تبریزی: مسأله- اگر روزه دار استمناء کند (معنای استمناء در مسأله [1572] گذشت) روزه اش باطل می شود.

وحید: مسأله- اگر روزه دار استمناء کند یعنی به غیر از جماع کاری کند که منی از او بیرون آید روزه اش باطل می شود .

زنجانی: مسأله- اگر روزه دار استمناء کند (یعنی با خود یا دیگری- همسر یا غیر او – کاری غیر از جماع انجام دهد که منی از او بیرون آید) روزه اش باطل می شود.

مسأله 1589- اگر بی اختیار1 منی از او بیرون آید، روزه اش باطل نیست2، ولی اگر3 کاری کند که4 بی اختیار منی از او بیرون آید، روزه اش باطل می شود5.

1- مکارم: در حال خواب یا بیداری...

2- خوئی، تبریزی، سیستانی، زنجانی، مکارم، وحید: [پایان مسأله]

3- بهجت: ولی اگر عمداً...

4- نوری: اگر کاری کند که بر حسب عادت او...

5- بهجت: در صورتی که بداند یا اطمینان داشته باشد که به سبب آن کار، منی بی اختیار خارج خواهد شد.

مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 1588.

مسأله 1590- هرگاه روزه دار بداند1که اگر در روز بخوابد محتلم می شود، یعنی در خواب منی از او بیرون می آید می تواند در روز بخواند2 و چنانچه بخوابد و محتلم هم بشود روزه اش صحیح است3.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست

1- زنجانی: احتمال دهد یا بداند...

2- گلپایگانی، صافی: بنابر احتیاط مستحب نخوابد ولی اگر بخوابد، روزه اش باطل نمی شود.

خوئی، تبریزی، سیستانی، زنجانی: جایز است بخوابد هر چند به سبب نخوابیدن به زحمت نیفتد، و اگر محتلم شود روزه اش باطل نمی شود.

وحید: جایز است بخوابد و اگر محتلم شود روزه اش باطل نمی شود و احتیاط مستحب آن است که از خوابیدن خودداری کند مخصوصا در صورتی که به سبب نخوابیدن به زحمت نمی افتد.

3- فاضل: مخصوصاً اگر ترک خواب موجب حرج باشد.

مسأله 1591- اگر روزه دار در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار شود، واجب نیست از بیرون آمدن آن جلوگیری کند.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست

مسأله 1592- روزه داری که محتلم شده، می تواند بول کند1 و به دستوری که در مسأله 72 گفته شد، استبراء نماید2 ولی اگر بداند بواسطه بول یا استبراءکردن باقیمانده منی از مجری بیرون می اید در صورتی که غسل کرده باشد نمی تواند استبراء کند.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست.

1- خوئی، تبریزی، سیستانی، مظاهری: اگر چه بداند بواسطه بول کردن، باقیمانده منی از مجری بیرون می آید.

وحید: و استبراء نماید اگر چه بداند به واسطه بول یا استبرا کردن باقیمانده منی از مجری بیرون می آید.

2- گلپایگانی، صافی، زنجانی: (زنجانی: بعد از بول استبراء نماید) اگر چه بداند بواسطه بول یا استبراء کردن باقیمانده منی از مجری بیرون می آید.

سبحانی: اگر چه بداند به واسطه بول یا استبرا کردن باقیمانده منی از مجرا بیرون می آید.

مکارم: هر چند می داند بواسطه آن باقیمانده منی از مجری بیرون می اید، حتی اگر غسل کرده باشد این کار برای روزه اش ضرری ندارد هر چند با خارج شدن باقیمانده منی از مجری، باید مجدداً غسل کند.

*****

فاضل: مسأله- روزه داری که محتلم شده می تواند قبل از غسل کردن بول کند و به دستوری که قبلاً گفته شد استبراء نماید، ولی اگر غسل کرده باشد و بداند که به واسطه بول یا استبراء کردن باقیمانده منی از مجری بیرون می آید بنابراحتیاط واجب نمی تواند استبراء کند.

مسأله 1593- روزه داری که محتلم شده اگر بداند منی در مجرای مانده و در صورتی که پیش از غسل بول نکند بعد از غسل منی از او بیرون می آید بنابراحتیاط واجب باید پیش از غسل بول کند1.

این مسأله در رساله آیات عظام: بهجت و مظاهری نیست.

1- فاضل ، مکارم: بهتر است پیش از غسل بودل کند (مکارم: ولی واجب نیست)

سیستانی: احتیاط مستحب آن است که پیش از غسل بول کند.

زنجانی: بنابراحتیاط مستحب پیش از غسل بول کند.

*****

سبحانی: مسأله- روزه داری که محتلم شده اگر بداند منی در مجرا مانده بهتر است که پیش از غسل بول کند و اگر نکرد [و] بعداز غسل منی از او بیرون آید روزه او باطل می شود.

مسأله 1594- اگر به قصد بیرون آمدن منی کاری بکند در صورتی که منی از او بیرون نیاید روزه اش باطل نمی شود1.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست.

1- اراکی، نوری، سبحانی: در صورتی هم که منی از او بیرون نیاید، روزه اش باطل می شود.

*****

گلپایگانی، صافی: مسأله - کسی که می داند که اگر عمداً منی از خود بیرون آورد روزه اش باطل می شود، درصورتی که به قصد بیرون آمدن منی با کسی بازی و شوخی کند روزه اش باطل می شود و باید قضا آن را بجا اورد، اگر چه منی از او بیرون نیاید و اگر منی بیرون آید، علاوه بر قضا و کفّاره نیز بر او لازم می شود و درهر دو صورت در ماه رمضان باید در بقیه روز از آنچه روزه راباطل می کند خودداری نماید.

خوئی، تبریزی: مسأله- کسی که به قصد بیرون آمدن منی بازی و شوخی کند، اگر چه منی از او بیرون نیاید، باید روزه را تمام کند و قضا هم بنماید.

زنجانی: مسأله- در ماه رمضان اگر روزه دار با توجه به اینکه بیرون آمدن منی روزه راباطل می کند تصمیم بگیرد کاری را انجام دهد که موجب بیرون آمدن منی می گردد، روزه اش باطل می شود، هر چند از تصمیمش برگردد، و کاری نکند و اگر بی توجه کاری را انجام دهد یا توجه نداشته باشد که موجب خارج شدن منی می شود، روزه اش صحیح است، هر چند منی خارج شود و اگر توجه نداشته باشد که روزه را باطل می کند و چنین تصمیمی بگیرد، پس اگر عمداً منی از خود خارج کند روزه اش باطل می شود و الا روزه اش صحیح است.

سیستانی: مسأله – کسی که عمداً به قصد بیرون آمدن منی بازی و شوخی کند و منی از او بیرون نیاید، اگر دو مرتبه نیّت روزه نکند روزه او باطل است ، و اگر نیّت روزه کند باید بنابراحتیاط لازم روزه را تمام کند و قضا هم بنماید.

وحید: مسأله- کسی که می داند اگر عمدا منی از خود بیرون آورد روزه اش باطل می شود در صورتی که به قصد بیرون آمدن منی مثلا با همسر خود بازی و شوخی کند اگر چه منی از او بیرون نیاید روزه اش باطل و باید قضا نماید و بنابراحتیاط واجب باید بقیه روز را امساک کند.

مکارم: مسأله- اگر روزه دار به قصد بیرون آمدن منی استمنا کند روزه اش باطل می شود هر چند منی از او بیرون نیاید .

مسأله 1595- اگر روز دار بدون قصد بیرون آمدن منی با کسی بازی و شوخی کند1 در صورتی که عادت نداشته باشد که بعد از بازی و شوخی منی از او خارج شود2 اگر چه اتّفاقاً منی بیرون آید روزه او صحیح است3 ولی اگر4 شوخی را ادامه دهد تا آنجا که نزدیک است منی خارج شود و خودداری نکندتا خارج گردد روزه اش باطل است5.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست

1- گلپایگانی، صافی: چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمی شود، اگر چه اتّفاقاً منی بیرون آید روزه او صحیح است ولی اگر اطمینان ندارد، درصورتی که منی از او بیرون اید، روزه اش باطل است.

فاضل: و منی از او خارج شود در صورتی که عادت داشته باشد که با این گونه کارها منی از او بیرون می آمده، روزه اش باطل است و اگر عادت نداشته که با این کارها از او منی خارج شود و اتّفاقاً خارج شده باز روزه اش باطل است مگراین که اطمینان داشته باشد که منی از او خارج نمی شود.

2- اراکی: و اطمینان داشته باشد که منی ازاو خارج نمی شود...

3- مظاهری: [پایان مسأله]

4- اراکی: ولی اگر اطمینان به خارج نشدن منی نداشته باشد، یا...

5- اراکی: و بنابراحتیاط واجب قضا و کفّاره دارد.

*****

خوئی، سیستانی، تبریزی، زنجانی، وحید: مسأله- اگر روزه دار بدون قصد بیرون آمدن (زنجانی: بیرون آوردن) منی مثلاً با زن خود بازی و شوخی کند، چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمی شود اگر چه اتّفاقاً منی بیرون آید روزه او صحیح است ولی اگر اطمینان ندارد درصورتی که منی از او بیرون آید روزه اش باطل است.

مکارم: مسأله- اگر روزه دار بدون قصد بیرون آمدن منی مثلاً با همسر خود بازی و شوخی کند، در صورتی که عادت نداشته باشد که به این مقدار بازی و شوخی منی از او خارج شود،ولی اتفاقا بیرون آید روزه اش صحیح است.

سبحانی: مسأله- اگر روزه دار بدون قصد بیرون آمدن منی با کسی بازی و شوخی کند اگر مطمئن باشد که بعد از بازی و شوخی منی از او خارج نمی شود اگر چه اتفاقا منی بیرون آید روزه او صحیح است و در غیر این صورت روزه او باطل است.