دستور خواندن عقد دائم

دستور خواندن عقد دائم
(مسأله 2368) اگر صیغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند و اوّل زن بگوید: «زوّجتُکَ نَفْسی عَلَی الصِّداقِ المَعلومِ» یعنی خود را زن تو نمودم به مهری که معین شده، پس از آن بدون فاصله مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَّزویجَ» یعنی قبول کردم ازدواج را، عقد صحیح است1 و اگر دیگری را وکیل کنند که از طرف آنها صیغه عقد را بخواند چنانچه مثلاً اسم مرد «احمد» و اسم زن «فاطمه» باشد2 و وکیل زن بگوید: «زوَّجتُ موکِّلتی فاطمهَ موکِّلَکَ أحمدَ علی الصِّداق المعلوم» پس بدون فاصله وکیل مرد بگوید: «قبلت لموکِّلی أحمدَ عَلَی الصِّداق3» صحیح می باشد4.

1-سبحانی: بدون فاصله مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَّزْوِیجَ علی الصَّداقِ المعلومِ» (یعنی قبول کردم ازدواج را با همان مهر معلوم) عقد صحیح است...

2- خوئی، تبریزی، :وکیل زن بگوید: زوَّجتک موکّلک أحمد موکّلتی فاطمه علی الصّداق المعلوم پس بدون فاصله وکیل مرد بگوید: قبلت التزویج لموکّلی أحمد علی الصداق المعلوم صحیح می باشد و بنابراحتیاط واجب باید لفظی که مرد می گوید با لفظی که زن می گوید مطابق باشد، مثلاً اگر زن «زوَّجتُ» می گوید مرد هم «قبلت التزویج» بگوید.

3- صافی» وکیل مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَّزْوِیجَ لموکّلی أحمد علی الصَّداقِ المعلومِ»...

4- اراکی: و بنابراحتیاط واجب باید لفظی که مرد می گوید با لفظی که زن می گوید مطابق باشد مثلاً اگر زن «زوّجت» می گوید مرد هم «قبلت التّزویج» بگوید.

گلپایگانی، صافی، نوری: و بهتر آن است که لفظی که مرد بگوید با لفظی که زن می گوید مطابق باشد، مثلاً اگر زن «زوّجت» می گوید مرد هم «قبلت التّزویج» بگوید .

*****

سیستانی: مسأله- اگر صیغه عقد دائم را خود زن یا مرد بخوانند و پس از تعیین مقدار مهر اول زن بگوید: «زوّجتُکَ نَفْسی عَلَی الصِّداقِ المَعلومِ» یعنی خود را همسر تو نمودم به مهری که معین شده پس از آن بدون فاصله قابل توجهی مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَّزویجَ» یعنی قبول کردم ازدواج را عقد صحیح است . و همچنین اگر «قبلت» بگوید عقد صحیح است و اگر دیگری را وکیل کنند که از طرف آنها صیغه عقد را بخوانند چنانچه اگر اسم مرد احمد و اسم زن فاطمه باشد و وکیل زن بگوید زوَّجتک موکّلک أحمد موکّلتی فاطمه علی الصّداق المعلوم، پس بدون فاصله قابل توجهی وکیل مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَّزْوِیجَ لموکّلی أحمد علی الصَّداقِ المعلومِ» صحیح می باشد و احتیاط مستحب آن است که لفظی که مرد می گوید با لفظی که زن می گوید مطابق باشد مثلا اگر زن «زوجت» می گوید مرد هم «قبلت التزویج» بگوید نه «قبلت النکاح.»

وحید: مسأله- اگر صیغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند و اوّل زن بگوید: «زَوَّجْتُکَ نَفْسِی عَلیَ الصِّداقِ الْمَعْلُومِ» یعنی خودرا زن تو نمودم به مهری که معین شده ، و پس از آن بدون آن که پی در پی بودن ایجاب و قبول عرفاً بهم بخورد مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَزْوِیجَ عَلیَ الصِّداقِ المَعْلُوْمِ» یعنی قبول کردم ازدواج را به مهری که معین شده یا بگوید: «قَبِلْتُ التَّزْوِیجَ» و قصد کند قبول همان ازدواج بر مهر معلوم را ، عقد صحیح است.

واگر دیگری را وکیل کنند که از طرف آنها صیغه عقدرا بخواند ، چنانچه مثلا اسم مرد احمد و اسم زن فاطمه باشد و وکیل زن بگوید: «زَوَّجْتُ مُوَکِّلَتِی فاطِمَةَ مُوَکِّلَکَ أَحْمَدَ عَلیَ الصَّداقِ الْمَعْلُومِ» و پس از آن بدون آن که موالات عرفاً به هم بخورد وکیل مرد بگوید: «قَبِلْتُ التَزْوِیجَ لِمُوَکِّلِی أَحْمَدَ عَلَی الصِّداقِ المَعْلُومِ» صحیح می باشد ، و بهتر آن است که وکیل زن بگوید: «زَوَّجْتُ مُوَکِّلَکَ أَحْمَدَ مُوَکِّلَتِی فاطِمَةَ عَلَی الصِّداقِ المَعْلُومِ».

و بنابر احتیاط مستحبّ لفظی که مرد می گوید با لفظی که زن می گوید مطابق باشد ، مثلا اگر زن «زَوَّجْتُ» می گوید مرد هم «قَبِلْتُ التَزْوِیجَ» بگوید ، هرچند «قَبِلْتُ النِّکاحَ» هم مانعی ندارد.

مکارم: مسأله- برای خواندن صیغه عقد دائم کافی است که زن بگوید: «زوّجتک نفسی علی الصداق المعلوم» (یعنی: خود را به همسری تو درآوردم به مهری که معیّن شده) و مرد هم بعد از آن بگوید: «قبلتک التّزویج» (یعنی قبول کردم این ازدواج را) و اگر دیگری را برای این کار وکیل کنند کافی است که وکیل زن بگوید: «زوّجتک موکّلتی موکّلک علی الصّداق المعلوم» (موکّله خودم را به همسری موکّل تو با مهر معلوم در آوردم) وکیل مرد نیز بگوید: «قبلت لموکّلی هکذا» (من نیز همینگونه از طرف موکّل خودم قبول کردم).

زنجانی: مسأله- اگر صیغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند و اوّل زن بگوید «زوّجتک نفسی علی الصّداق المعلوم» (یعنی خود را زن تو نمودم به مهری که معیّن شده)، پس از آن بدون فاصله قابل توجّه، مرد بگوید: «قبلت التّزویج علی الصداق المعلوم) (یعنی ازدواج را با مهری که معیّن شده قبول کردم) عقد صحیح است. جمله دوم می تواند با اشاره به مهر مذکور باشد مانند «قبلت التّزویج هکذا»؛ بلکه اگر در جواب، تنها بگوید: «قبلت» یا «قبلت التّزویج» و مقصود او قبول تزویج با مهر معیّن شده باشد کفایت می کند.

در عقد ازدواج دائم اگر دیگری را وکیل کنند که از طرف آنها صیغه عقد را بخواند، چنانچه مثلاً اسم مرد احمد و اسم زن فاطمه باشد و وکیل زن بگوید: «زوّجت موکّلتی فاطمة موکّلک أحمد علی الصّداق المعلوم»، پس از آن بدون فاصله قابل توجّهی مرد بگوید: «قبلت التزویج لموکّلی علی الصّداق المعلوم» صحیح می باشد؛ همین طور به شکلهای دیگری که اشاره شد.

گفتنی است که لازم نیست صیغه ایجاب را زن بخواند و صیغه قبول را مرد؛ بلکه برعکس، می تواند صیغه ایجاب را مرد و صیغه قبول را زن بخواند، در هر حال باید صیغه ای که مرد و زن می خوانند، معنای یکسانی را برساند، هر چند با یک لفظ نباشد، مثلاً اگر زن با لفظ «زوّجتک» صیغه ایجاب بخواند و مرد با لفظ «قبلت النّکاح» آن را قبول کند اشکالی ندارد.

مظاهری: مسأله- اگر صیغه دائم را خود زن و مرد بخوانند و اوّل زن بگوید:

«زَوَّجْتُکَ نَفْسی عَلَی الصَّداقِ الْمَعْلُومِ».

(یعنی خود را به همسری تو درآوردم با مهریه معیّن) پس از آن مرد بگوید:

«قَبِلْتُ التَّزْویجَ».

(یعنی قبول کردم این ازدواج را) عقد صحیح است، و اگر دیگری را وکیل کنند که از طرف آنها صیغه عقد را بخواند، چنانچه وکیل زن بگوید:

«زَوَّجْتُ مَوکِّلَتی مُوَکِّلَکَ عَلَی الصَّداقِ الْمَعْلُومِ».

(یعنی وکیل خودم را به ازدواج وکیل تو درآوردم با مهریه معین)

و وکیل مرد بگوید:

«قَبِلْتُ لِمُوَکِّلی عَلَی الصَّداقِ».

(یعنی قبول نمودم این ازدواج را برای وکیل خودم با مهریه معین) صحیح می‏باشد.