احمد طالبی‌نژاد در اعتماد نوشت: به نظر من پرویز تاییدی از قدر نادیده‌ترین دست‌اندرکاران حوزه ترجمه تئاتر و سینما بود. نه خودش قدر خودش را دانست و نه دیگران قدردان او بودند.
اولین‌بار اسم او را در فیلم 16 میلی‌متری به عنوان کارگردان دیدم که فرزانه تاییدی دخترعموی او نقش اول این فیلم را بازی می‌کرد. در سال‌های بعد پرویز تاییدی به ترجمه روی آورد و اولین کتاب مهمش که تاثیر زیادی هم بر بازیگری سینما و تئاتر داشت «کار هنرپیشه روی خود» نوشته استانیسلاوسکی بود؛ البته ترجمه‌های دیگری از این کتاب وجود دارد اما ترجمه پرویز تاییدی پاکیزه‌تر، جامع‌تر و حرفه‌ای‌تر بود.
او همچنین چندتایی از فیلمنامه‌های برگمان از جمله «سکوت» را هم ترجمه کرد و در حالی که این فیلم‌ها در ایران فرصت نمایش پیدا نکردند باب آشنایی سینما دوستان با این سینماگر بزرگ را فراهم آورد به انضمام تعدادی ترجمه‌های دیگری. اما او به ناگاه در دهه شصت وسوسه فیلمسازی به سرش می‌زند و دو فیلم ناموفق می‌سازد از جمله حمله خرچنگ‌ها که یک فیلم جنگی شبه‌هالیوودی بود که امتیازی در کارنامه او به حساب نمی‌آید.
او در دهه هشتاد به بازیگری روی آورد و دریک سریال مناسبتی ماه رمضان بازی کرد که ای کاش بازی نمی‌کرد. بااین‌وجود او در دهه 60 در دانشگاه سینما و تئاتر یا هنرهای دراماتیک تدریس هم می‌کرد و مدرس خوبی هم بود.آشنایی من با تاییدی به مصاحبه‌ای که به مناسبت نمایش یکی از فیلم‌هایش در مجله فیلم داشتم مربوط می‌شود که اولین مصاحبه او پس از انقلاب بود و راجع به سابقه کاری و نقشی که ترجمه‌های او در توسعه فرهنگ و تئاتر و سینما داشت.
تاییدی آدم بسیار محجوب و گوشه‌گیری بود که این رویه گوشه‌گیری و انزواطلبی برای هنرمند رویه درستی نیست. هنرمندان و اهالی فرهنگ باید بدانند که در عرصه فرهنگ و هنر انزوای خودخواسته و بازنشستگی زودهنگام کار درست و به صلاحی نیست. باید ارتباطات برقرار باشد.
او دانش زیادی داشت که متاسفانه به نسل بعد از خود نتوانست منتقل کند و از دانسته‌های او بهره‌برداری نشد. به دلیل پراکندگی کاری و گوشه‌گیری نتوانست در فرهنگ و هنر تاثیری بگذارد و جوانان و علاقه‌مندان از دانش و سواد او بهره ببرند.
فقدانش به‌واقع دردناک است. وقتی خبر فوت او را در سن 81 سالگی شنیدم شوکه شدم. اصلا یادم رفته بود که شخصی به نام پرویز تاییدی وجود دارد. او در سال‌های اخیر خود را مخفی نگاه می‌داشت. به یکی از دوستانم زنگ زدم دردناک آنجا بود که او هم خبری از تاییدی نداشت.
فقدانش باعث تاسف است. امیدوارم به آدم‌هایی در اندازه و جایگاه وی بیشتر پرداخته شود. او برای سینما خدمات ارزنده‌ای انجام داد که باید به هنردوستان معرفی کند.