موهای جنجالی جام‌‌ جهانی

10- برونو متسو(2002)
متسوی فرانسوی با موهای بلند خود یکی از جذابیت‌های این جام بود. کمتر دیده شده که یک مربی با چنین هیبتی روی نیمکت تیم‌ملی بنشیند اما او در نخستین مسابقه سنگال برابر فرانسه دست به کار بزرگی زد و مدافع عنوان قهرمانی را شکست داد. شاگردان این مربی یکی از شگفتی‌سازان آن جام بودند و از هر لحاظ برای هواداران جذابیت داشتند چه نمایشی که ارائه کردند و چه چهره منحصربه‌فرد متسو.
9- تیم‌ملی رومانی(1998)
زمانی که تیم‌ملی رومانی در سومین مسابقه مرحله گروهی خود برابر تونس قرار گرفت به‌نظر می‌رسید بازیگران یک فیلم زامبی به صف شده‌اند. آنها خود را سربازان ژنرال یوردانسکو، سرمربی آن زمان رومانی می‌دانستند و به همین دلیل همه تیم سرهای خود را به رنگ طلایی درآورده بودند. حتی خود یوردانسکو هم موهای خود را زده و یک کلاه بیس‌بال به‌سر داشت.‌رومانیایی‌ها تنها به یک تساوی نیاز داشتند تا به‌عنوان سرگروه صعود کرده و از رویارویی با آرژانتین اجتناب کنند اما این تونس بود که ابتدا گلزنی کرد و مولدوان بازی را مساوی کرد تا آنها در دور بعد توسط کرواسی از گردونه رقابت‌ها کنار بروند.
8- گابریل ماکاناکی و کریس وادل(1990)
مصاف دو تیم انگلیس و کامرون در یک‌چهارم نهایی ایتالیای 90 علاوه بر حساسیت‌های معمول جدال دو مدل مو هم بود. موهای بافته و سفت و سخت ماکاناکی در برابر مدل عجیب وادل که پشت موهایش را بلندتر از حد معمول کرده بود. ستاره کامرونی‌ها نتوانست تاثیرگذاری خاصی داشته باشد و در نهایت انگلیسی‌ها به نیمه‌نهایی صعود کردند. وادل کمی موهایش را کوتاه کرد و جزیره‌نشینان مغلوب آلمان غربی شدند.
7- فرانس پوشکاش(1954)
ستاره آن زمان مجارستان که با استفاده از روغن موهایش را بالا می‌زد درخشش خوبی برای تیمش داشت. پوشکاش با مدل مویی که در آن زمان تازه مد شده بود اگرچه در فینال گلزنی کرد اما در نهایت آنها 3 بر 2 مغلوب آلمان‌غربی شدند. دو دهه بعد کاراکتر مایکل داگلاس در فیلم وال‌استریت یادآور چهره پوشکاش در این رقابت‌ها بود.
6- کریستین زیگه(2002)
آلمان‌ها یک راننده تاکسی در ترکیب خود داشتند. زیگه خود را همانند هولیگان‌ها ساخته بود. او تمام سرش را تراشیده بود و فقط یک خط از پیشانی تا پشت سرش مو داشت. این چهره عجیب و غیرعادی هم نتوانست موفقیت ژرمن‌ها در این رقابت‌ها را تضمین کند و فقط باعث جلب‌توجه به این مدافع- هافبک‌ چپ‌پا شد.
5- جرزینیو(1974)
در آن سال‌ها مدل موی آفرو طرفداران زیادی داشت اما هیچ کدام همانند چهره جرزینیو در جام‌جهانی 1974 نبودند. موهای فر پرپشت که ظاهری عجیب را برای این ستاره برزیلی رقم زده بود. او به‌همراه تیم‌ملی کشورش در دوره قبل فاتح جام‌جهانی شده بود و با امیدی فراوان راهی آلمان غربی شد تا جامی دیگر را کسب کند. آنها از رسیدن به فینال محروم شدند و این آخرین جام‌جهانی او بود. اگرچه تا سال 1982 در ترکیب برزیل حضور داشت.
4- پیتر دیژتل(1986)
دروازه‌بان مجارستان در جام مکزیک 86 که مشابه او چند سال قبل از آن در فیلم جنگ ستارگان دیده شده بود! موهای آشفته و ریش عجیب او که رنگ جوگندمی داشت برای ترساندن هر کودکی مناسب بود. شش گلی که شوروی سابق درون دروازه او جا داد باعث شد تا مجارستان نتواند از مرحله گروهی صعود کند و فقط خاطره این سنگربان عجیب در اذهان باقی ماند.
3- رونالدو(2002)
رونالدو در جام‌جهانی 1998 دورانی کابوس‌وار را پشت‌سر گذاشت. بیماری عجیب او قبل از فینال در نهایت باعث شد خروس‌ها در خانه جام را به لطف درخشش زین‌الدین زیدان بالای سر ببرند. مرد سال سابق فوتبال جهان دوران افت خود را پس از آن آغاز کرد و در جام‌‌جهانی 2002 با چهره‌ای جدید ظاهر شد. او تمام موهای سرش را تراشیده و تنها تکه‌ای مو مانند جزیره بالای پیشانی‌اش داشت. طلایی‌پوشان به لطف درخشش او به فینال رسیدند و در آن دیدار باز هم رونالدو بود که با استفاده از اشتباه اولیور کان گلزنی کرد و پنجمین جام‌جهانی را برای برزیل به ارمغان آورد. او ماموریتش را تمام کرد و مدتی بعد فهمید که این مدل تنها در جام‌جهانی جواب داده و در مسابقات باشگاهی برای او خوش‌شانسی نمی‌آورد.
2- روبرتو باجو(1994)
ستاره محبوب آتزوری در جام 94 آمریکا با موهای بلند بسته شده خودنمایی می‌کرد و امید نخست ایتالیایی‌ها برای موفقیت در این رقابت‌ها بود. پس از شروعی ضعیف یاران باجو راه خود را تا فینال طی کردند و برابر برزیل قرار گرفتند. باجو با چهره‌ای جذاب و موهای جالب در این مسابقه جلب‌توجه می‌کرد اما برای این دیدار چندان آماده نبود. دو تیم در وقت‌های معمول و اضافه به تساوی بدون گل رضایت دادند و کار به ضربات پنالتی کشید. او قرار بود آخرین پنالتی تیمش را به‌ثمر رساند اما ضربه ستاره آتزوری از بالای دروازه به بیرون رفت تا برزیلی‌ها جشن قهرمانی را برپا کنند. البته پیش از او فرانکو باره‌سی و دانیله ماسارو نیز ضربات خود را از دست داده بودند. با این حال باجو در آن دوره به‌عنوان یکی از سه بازیکن برتر جام انتخاب شد.
1- کارلوس والدراما(1990، 1994 و 1998)
کاپیتان کلمبیا با موهای زرد و فر بلند خود در هر نقطه از زمین جلب‌توجه می‌کرد. والدراما در سه دوره از جام‌جهانی حضور داشت و نماد تیمش بود که در میانه میدان درخشش خوبی داشت. او در کنار هیگوئیتا اسطوره‌های تیم‌ملی کلمبیا بودند که در فوتبال آمریکای‌‌جنوبی موفقیت‌های نسبتا خوبی کسب کردند. محبوبیت او به‌حدی بود که مجسمه او را در کشورش ساخته‌اند و هنوز هم طرفداران زیادی در کلمبیا دارد.