وعده رئیس جمهور برای پرتاب دیرهنگام دو ماهواره بومی به فضا
رویدادی که هرچند رئیس جمهور بر رقم خوردن آن طی روز‌های آینده تأکید کرده است، دور از انتظار نیست که در ماه جاری رقم نخورده و به نیمه ماه بعد موکول شود، چون از سال ۱۳۸۷، چهاردهم بهمن ماه در تقویم ملی کشورمان «روز ملی فناوری فضایی» نام گرفته و مناسبت این نام گذاری، پرتاب نخستین ماهواره ایرانی با موشک ماهواره‌بر ایرانی است.
به گزارش «تابناک»؛ این وعده‌ای است که رئیس جمهور امروز در جمع مردم گلستان بر زبان آورد؛ اینکه «در روز‌های پیش روی انشاءالله ۲ ماهواره را به فضا پرتاب خواهیم کرد.» اتفاقی که اگر بدانیم کشورمان تا کنون چهار ماهواره به فضا پرتاب کرده، متوجه بزرگی آن خواهیم شد.
رویدادی که هرچند رئیس جمهور بر رقم خوردن آن طی روز‌های آینده تأکید کرده است، دور از انتظار نیست که در ماه جاری رقم نخورده و به نیمه ماه بعد موکول شود، چون از سال ۱۳۸۷، چهاردهم بهمن ماه در تقویم ملی کشورمان «روز ملی فناوری فضایی» نام گرفته و مناسبت این نام گذاری، پرتاب نخستین ماهواره ایرانی با موشک ماهواره‌بر ایرانی است.
موفقیتی که با رقم زدن آن، ایران نهمین کشور عضو کلوب فضایی نام گرفت؛ یکی از کشور‌هایی که سازنده ماهواره هستند و ماهواره هایشان را خودشان با موشک بومی به فضا پرتاب می‌کنند؛ رویدادی که شروع آن برای کشورمان چهاردهم بهمن ماه ۱۳۸۷ بود که ماهواره «امید» با ماهواره‌بر «سفیر» به فضا پرتاب شد.
دستاوردی که هرچند زمان زیادی از آن نگذشته، بسیار دور به نظر می‌رسد، حتی برای آن‌هایی که از نزدیک درگیر ماجرا هستند. افرادی که در توسعه دانش و فناوری فضایی کشورمان سهم زیادی دارند، اما چندسالی است که چشمشان به آسمان خیره مانده، بلکه موشک ماهواره‌بر دیگری به فضا برود و ماهواره ایرانی دیگری را در مدار قرار دهد.
انتظاری که ظاهرا رو به پایان است، آن هم پایانی جذاب؛ پایانی که اگر از جنس موفقیت هر دو پرتاب باشد (که انشاءالله اینچنین خواهد بود)، شیرینی آن تا مدت‌ها خواهد ماند. پرتاب‌هایی که برنامه ریزی برای انجامشان این نوید را به ارمغان می‌آورد که دیگر ماهواره‌های آماده پرتاب ایرانی به زودی در مدار قرار گیرند و جهشی بزرگ را شاهد باشیم.
اما برنامه ریزی‌های صورت گرفته، پرتاب کدام دو ماهواره ایرانی را موجب خواهد شد؟ دقت در سخنان رئیس جمهور به یافتن نیمی از پاسخ منجر می‌شود: «ماهواره پیام به زودی توسط ماهواره بر ساخت داخل به فضا پرتاب خواهد شد و در ۶۰۰ کیلومتری زمین قرار میگیرد. هم ماهواره و هم ماهواره‌بر توسط جوانان و دانشگاهیان کشورمان به ویژه دانشگاه امیرکبیر ساخته شده است.»
صحبت درباره ماهواره‌ای است که مأموریت اصلی آن سنجش است، ساختار آن مکعبی شکل است و حدود ۱۰۰ کیلوگرم وزن دارد؛ وزنی که برای پرتاب آن به فضا، به ماهواره‌بر «سیمرغ» نیاز خواهیم داشت. موشکی چهار موتوره که پیشتر در تست‌های پرتابی موفق عمل کرده و بر خلاف دیگر ماهواره‌بر‌های وطنی، از پایگاه فضایی شلیک می‌شود.
نکته جالب توجه در خصوص سیمرغ این است که این ماهواره‌بر در دست توسعه قرار دارد و دور از انتظار نیست که نسخه ارتقا یافته‌ای از آن در مأموریت‌های روز‌های آینده نقش آفرینی کند؛ نسخه‌هایی که برای پرتاب ماهواره‌های بزرگ‌تر نیازمند در اختیار داشتنشان هستیم.
از جمله دیگر نکاتی که می‌شود از سخنان امروز رئیس جمهور برداشت کرد، بهره برداری مفصل از دو ایستگاه زمینی ساخته شده در ماهدشت و قشم است که با پرتاب ماهواره پیام، با آن در ارتباط خواهند بود؛ ارتباطی که دست کم دو سال (برابر با طول عمر «پیام») ادامه خواهد یافت و به دریافت تصاویری منجر خواهد شد که پیام به صورت سه طیفی (سبز- قرمز و مادون قرمز نزدیک) و پانکروماتیک از محدوده ایران (به‌صورت نزدیک به زمان‌واقعی) میگیرد، ذخیره می‌کند و به ایستگاه زمینی ارسال خواهد کرد.
اما دومین ماهواره‌ای که قرار است پرتاب شود و رئیس جمهور وعده پرتابش در روز‌های آتی را داده، کدام است؟ پاسخ به این پرسش چندان ساده نیست، به ویژه اگر بدانیم مجموعه بزرگی از ماهواره‌های وطنی آماده پرتاب و در صف پرتاب هستند. ماهواره‌هایی که کاربرد‌های مختلفی دارند و حتی محصول مراکز علمی مختلفی هستند و تا پرتاب نشوند، ممکن است پروژه جدیدی جایشان را نگیرد.
از ماهواره «دوستی» که محصول دانشگاه شریف است گرفته تا ماهواره «ظفر» که دانشگاه علم و صنعت آن را طراحی کرده و ساخته؛ شانسی که برای پرتاب ماهواره‌هایی مانند «ناهید ۱» و «مصباح ۲» نیز کم نیست؛ دو نامی که تا به امروز یادآور شکست‌های کشورمان در حوزه فضایی هستند؛ شکست‌هایی که می‌شود با پرتاب این ماهواره‌های آماده شده از آن‌ها عبور کرد.
به این گزینه ها، ماهواره «طلوع» را هم می‌توان افزود، به نوعی متفاوت‌تر از همه گزینه‌های قبلی است، یا حتی ماهواره «پارس ۱» که محصول مشترک چند دانشگاه کشورمان است؛ اما به نظر نمی‌آید که هیچ یک از این گزینه ها، مسافر دومین پرتاب فضایی کشورمان در روز‌های پیش رو باشند، چون اگر بودند، چه بسا گزینه بهتری به نسبت ماهواره پیام برای معرفی ویژگی‌ها توسط شخص رئیس جمهور می‌شدند!
نکته‌ای مهم و کلیدی که بر اساس آن دور از انتظار نیست، طی روز‌های آینده شاهد پرتاب ماهواره‌ای با نام «تدبیر» باشیم یا ماهواره‌ای که نامش کمتر گفته شده یا اصلا گفته نشده است؛ ماهواره‌ای از تبار ماهواره‌های پرتاب شده به فضا توسط کشورمان که برخی ویژگی‌های آن‌ها ارتقا یافته، ولی همچنان در ابعادی قرار دارند که می‌شود با دیگر ماهواره‌بر ایرانی یعنی «سفیر» به فضا پرتابشان کرد.
اتفاقی که شاید دلیل سکوت امروز رئیس جمهور در خصوص دومین ماهواره‌ای که قرار است پرتاب شود باشد، هرچند دستاوردی بسیار ارزشمند است و منافع بزرگی برای کشورمان به دنبال خواهد داشت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
واقعا در کدام کشور زندگی می کنیم؟ تا چندی قبل که مملکت هیچی نداشت همه غر می زدند و می گفتند که کشور عقب مونده است، خوب حالا داریم ماهواره و موشک و زیر دریائی می سازیم، بازهم عده ای حقوق بازنشستگی خودشونو علم می کنن. آقاحان! پیشرفت کشور هزینه داره. آن که را طاووس باید/ جور هتدوستان کشد. ما هم می خواهیم توی سوئیس ویلا داشته باشیم و هم یک کشور صنعتی! نمی شه، باید گذشت و فداکا ی و دقیقا گرسنگی کشید. همون کاری که ژاپنی ها بعد از جنگ حهانی دوم کردند.
از خیلی ها شنیدم که همین ژاپنی ها اول تولیدات بی کیفیت بیرون می زدندذو بعد ارام ارام راه افتادند
اول پراید فکسنی رو درست میکردی. ماهواره پیشکشت. باز از روسیه و چین خریدین؟
چون افراد مافیای واردات سودش در این است که وارد کنند
در ضمن پوشک مواد اولیه ان تا انجایی که من خبر دارم از درخت است و ایران نمی تواند تولید کند
کشوری که 16 دنياست چرا تو تولید پوشک بزرگسالان و خردسالن مونده؟ چرا تو تامين منابع هزينه ای سال بعد گير کرده؟
کشوری که قدرت ۱۶ دنیا است خیلی چیزها را می تواند بسازد
ان برای کشورهای الگویتان مثل امارات است که می خرند
نه عزیز اینقدر ادم نباید بدبین باشد که چرا پراید می سازیم حتما در جای دیگر هم همین جوری است
ونی توانیم روبه جلو برویم
بس نیست دیگر این تفکرات
دوشنبه ۹۷.۱۰.۱۷، مطب فوق تخصص روماتولوژی، دکتر سعید ... . برای ضربدیدگی مزمن پشت قوزک خارجی پای راست(پنجشنبه ۹۷.۰۱.۰۲)، تجویز سه قلم دارو؛
۱. اسپری هیشو. (Heeshow). ایرانی، فروش آزاد.
۲. کپسول نرم استاژل ۵۰۰ mg
۳. قرص پردنیزولون ۵۰ mg. فروش آزاد
الباقی قصه را خواننده.ای که شغل آزاد و بالتبع حقوق با نرخ روز دارد، مرقوم بفرمایند.
حالا از خودم بگویم؛ ... فرهنگی بازنشسته.ای هستم که قسمت اعظمم حقوق ۲۰۸۲۰۷۵۸ ریالی من به پرداخت اقساط الوان عمدتا قروض هزینه‌های دارو و درمان بیماری‌هایم صرف می‌شود. مبلغ دریافتی من پس از کسر اقساط ذکر شده، ۵.۷۷۷.۳۴۵ ریال می‌باشد. ۳۰ آبان ۹۶ در مرکز قلب تهران, طی عمل قلب باز از نوع "Bental Operation"، دریچه آئورت قلبم با دریچه مصنوعی، تعویض شد. اکنون هم چندماهی است که دچار رماتیسم مفصلی در سه نقطه بدن شده‌ام. از روز شنبه ۹۷.۱۰.۲۲ هم متوجه شدم که بر روی مچ دست راستم وزیکول «سیاه.زخم» ایجاد شده که به علت نداشتن ریالی وجه، هنوز نتوانسته.ام پیگیر درمانش باشم. چون از دهم هر ماه به بعد، هزینه‌های تداوم درمان و خرید داروهای مرتبط با بیماری.هایم را نمی‌توانم پرداخت کنم. مدت ۲۰ سال است که در خانه‌ای زندگی می‌کنم که دو اتاق دارد و سقف و دیوارش ترک.هایی خورده که هر شب با هراس زیر آوار ماندن، می‌خوابیم... (جهت اطلاع وزارت گرسنگی جمهوری اسلامی ایران)
ای کاش به جای موشک و ماهواره و هسته ای کمی هم به اقتصاد و اشتغال و آبادانی ایران فکر می کردیم ... چقدر نمایش تبلیغاتی ؟ این نمایش های تبلیغاتی چه خیری برای مردم داره ؟
برای من همیشه جای سئوال بوده که چرا ما در تولید و پرتاب ماهواره به اندازه کافی تلاش نمیکنیم. آیا ماهواره های سنجش از راه دور برای مسائل جاسوسی و امنیتی مفید نیستند یا اینکه فعلا از اطلاعات ماهواره های تجاری داریم استفاده میکنیم؟ آیا نمیشه یک سیستم موقعیت یاب مشابه جی پی اس ولی برای عمل در سطح منطقه مثلا با 4 یا 5 ماهواره داشته باشیم که بتونیم موشکهامون رو دقیقتر کنیم؟ البته استفاده از ایستگاههای زمینی برای عملکردی مشابه جی پی اس در محدوده اطراف ایران، هم ممکنه هرچند اونهم ضعفهایی داره.
زیبا کلام حرف درستی زد منتهی برخی درست نگرفتن توسعه باید متوازن باشد تو همه زمینه ها
ما با یک تشر ارزش پولمان یک سوم می شود و دولت یک شبه از جیب ملت دو سوم دارایی هایشان را می دزدد. خوردورهای با کیفیت زیر می نیمم( به قول یکی از خواننده های رپ) تحویل ملت می دهد اونوقت تمام هزینه ها را برای این کارها گذاشتیم الان این سیستمهایی که ایران داره بهش افتخار میکنه که ساخته کشور هند تو دانشگاههایش به عنوان پروژه درسی می سازند
با تشر دیگران پولمان کم ارزش نمی شود بلکه با تشر خود دولت باعث می شود ارزش پول کاهش
یابد
جهت اطلاع شما ریال کاهش ارزش داشته و نه دلار که ارزشمند شده باشدو این یعنی شما برپید سیایت کذاری اقتصادی چی هست
از اردوغان یاد بگیرید
دیپلماسی فقط خنده نیست
بیشتر اخمه کنی لبخند
قاسمی اردوغان فقط ژست اخم را میگیرد همین که روسیه و امریکا بهش یک تشر می زنند فوری عقب می کشه
یکی به من بگه ما ماهواره ای داریم که بشه فعالیت های کشورهای همسایه رو رصد کرد؟!مثل کاری که ماهواره های آمریکا می کنن و فعالیت های مارو می بینن.
ماهواره دور زمین می چرخد
کشور همسایه که سهل است خود امریکا را هم می بیند
دستاوردشمافقروبدبختی برای من کارگراست ،حقوقمون کفاف پنج روزبه زورمیده ماهواره کیلویی چند؟
ول کن عموتایکی انتقادی میکنه یامیشه جاسوس یازبان دشمن
یعنی ماهواهر نره فضا شما وضعت خوب میشه چرا گیر نمیدی به حقوق های نجومی که سلبریتی های کم سواد یا پزشکانی یا فوتبالی که میلیاردها هزینه داره نمی اندازی شدی زبان دشمن
اگر این صنعت هم مانند خود کفایی در صنعت دفاعی برخورد می شد الان خیلی چیزهای دیگر در زمینه فضا داشتیم ولی حیف که برجام را به نون و اب کره زده شد
اگر احمدی نژاد بود تا الان حداقل هر سال یکی پرتاب می کردیم و رفته بودیم به سمت ماهواره های مخابراتی و تلویزیونی
شما با احمدی نژاد مشکل دارید به ما مربوط نیست ولی وقتی اقدامات را انجام میداد حرفی باقی نمی ماند
خود من در دور دومش در اداره اقتصادی کشور بسیار بیشتر از شما
از او گله دارم
خطاب بهالمان
اگر احمدی نژاد بود قطعا اکنون در مریخ شهر ساخته بودیم!
حرف زدن ظاهرا کنتو ندارد!
دقیقا این دولت در همه ابعاد مثل اتوبان سازی ریل سازی خیلی جاها کم کاری زیادی کرد
ان هم مجبور شد وگرنه اگر امریکا از برجام بیرون نمی رفت عمرا پرتاب می کردند
با همین کارهاشون است که تکنولوژی را عقب انداختند هم در این مورد و هم در ساخت هواپیمای مسافربری که به خاطر هواپیمای برجامی نیمه تعطیل کردند
دقیقا عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد
احمدی نژاد برای رفتن به فضا اعلام آمادگی کرده شاید بزودی ایشان به فضا بروند
ببخشید مثال زیاد است مانند فوتبال پرسپولیس تا فینال رفت بعد از ۷ سال از عدم حضور تیم های باشگاهی ایران
اکر هم در ان سالهای دور قهرمان فوتبال جام ملتهای اسیایی شدیم به خاطر این بود که ان زمان کلا ۵ الی ۶ تیم می امدندشرکت می کردند و قهرمانی بین ایران و کره تقسیم می شد مثل فوتبال غرب اسیا که تا ۷ سال پیش برکزار می شد و ماهمیشه قهرمان می شدیم
مهم الان است که تیم ها بیشتر شدند و نه ما قهرمان شدیم در این سالها و نه کره
به 2141. یعنی واقعا شما بین ورزشهای بسیار فردی وسنتی و ورزشهای تیمی مانند فوتبال تفاوتی قایل نیستید؟ اگر اینجور هست که اصلا حرفی نیست. چند سال است چین در همه المپیکهای جهانی تمام مدالها را درو می کند ولی با وجود این همه پیشرفت اقتصادی و ورزشی همه این مدالها مربوط به ورزشهای فردی است ولی چین هم هنوز نتوانسته در ورزشهای تیمی در سطح جهانی و به خصوص فوتبال حرف جدی در سطح دنیا یا حتی در سطح اسیا داشته باشد. ولی می بینید که ژاپن که سنت صنعتی و اقتصادی بسیار توسعه یافته دارد با کمی توجه و سرمایه گذاری به صورت کیفی سطح فوتبال خود را از اسیا جدا کرده.یا در مورد ایتالیا می بینید که چند سال است که به شدت درگیر رکود و مشکلات اقتصادی به نسبت سایر کشورهای اروپایی است و دقیقا در همین سالها فوتبال ان که زمانی فوتبال برتر جهان بود به همان شدت رکود اقتصادی دچار رکود سده است. در تمام تحقیفات روانشناسی ورزش ثابت شده است که ورزشهای تیمی و به خصوص فوتبال انعکاسی از سطح توسعه و علم و رفاه ان کشور است. شاید به همین دلیل است که تیمهای افریقایی با وجود فیزیک و تکنیک بسیار عالی ولی نتوانستند انطور که بیست سال پیش پیش بینی شده بود در سطح دنیا بدرخشاند و یا ما بعد از 1976 هنوز نتوانستیم قهرمانی اسیا را تکرار کنیم
این پرچم امریکا چه نتیجه گیری هایی می کند
حتما کشتی ایران هم با خادم نتیجه نگرفت به خاطر برجام یا نبود؟ حتی یک ماه بعد وزنه برداری با چه قدرتی وارد عرصه شد،ایا انهم با برجام بود یا بدون ان؟
ول کن بابا بیخیال
!!!!!
ما باز هم به مانند غنی سازی بدون اینکه خود متوجه باشیم داریم با پای خود به تله طرف می رویم و با گل زنی به خود در زمین انها بازی می کنیم. در این شرایط اقدام به ارسال این مو شکها دقیقا بهترین خبر برای دشمنان ایران است. دستگاه سیاست خارجی ما باز یک اشتباه استراتژیگ دیگر دارد انجام می دهد. این کارشناسان و تحلیلگران داخلی که ما را به برجام و سیمان اراک رساندند حالا اینجور نسخه پیچیدند که حالا که اروپا دیگر کاری برای ما نمی کند ما با اقدام به ارسال موشگ به انها این پیغام را می دهیم که می توانیم شما را تحت فشار قرار دهیم. این دوستان متوجه نبودند و نیستند که برای اروپا یا امریکا یا اسراییل پیشرفت ایران در غنی سازی یا موشک اصلا به هیچ وچه نگرانی فوری انها نیست ولی با بزرگ گردن ان دقیقا دارند از این ابزار برای فشار و فابریکیت کردن خطر ایران در افکار عمومی دنیا استفاده می کنند. ولی ما تصور می کنیم انها واقعا بسیار نگران می شوند و یا به خاطر پرتاب موشک ما و یا قدرت موشکهای ما عقب نشینی می کنند. اگر ایران واقعا قصد استفاده از این موشکها را داشت واقعا برای انها تهدید بود ولی انها می دانند که چه گره شمالی و چه ما هرگز و هرگز شروع کننده استفاده از این موشکها نخواهیم بود. ولی این تغییر شیفت تمرکز ایران یا کره شمالی یا حتی روسیه روی تسلیجات و موشگ و غنی سازی و... فرصت به همتایی برای انها به وجود می اورد که بر هدف اصلی خود یعنی فشار اقتصادی و تضعیف اقتصادی این کشورها مانند شوروی تمرکز کنند بدون اینکه ما متوجه باشیم. بازیهای کره شمالی در جام ملتهای اسیا را ببینید. با وجود رسیدن کره شمالی به هزاران موشگ بالستیک و بمب های اتمی و هیدروژنی ولی تیم فوتبال کره شمالی سایه ای از کره شمالی حتی 5 سال پیش هم نبود و شش تا شش تا از تیمهای درجه دو و سه اسیا گل می خورد و حتی بازیکنان نه توان بدنی و نه انگیزه حرکت و بازی را نداشتند. همان بلایی که سر شوروی امد تحریم سر ملت کره شمالی هم اورده و دیر یا زود متوجه خواهند شد که تمام این دوران که مشغول گسترش موشک و سلاح هسته ای بوده اند دشمنان انها داشتند توان ملت کره شمالی را با تحریم و فشار اقتصادی تحلیل می بردند.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.