اپیدمی مهاجرت از نخبگان به دهه هفتادی و هشتادیها رسیده است
با عبور هرم جمعیت کشورمان از جوانی به میانسالی در سالهای اخیر، حالا زنگ خطر بزرگ تری به صدا درآمده است؛ مهاجرت جوانان و نوجوانان؛ صحبت درباره مهاجرتی است که به باور کارشناسان رو به تزاید است و نرخ ارز و مشکلات اقتصادی هم نتوانسته از سرعت رشدش بکاهد.

با عبور هرم جمعیت کشورمان از جوانی به میانسالی در سالهای اخیر، حالا زنگ خطر بزرگ تری به صدا در آمده است؛ مهاجرت جوانان و نوجوانان!
به گزارش «تابناک»؛ سخن درباره مهاجرتی است که به باور کارشناسان رو به تزاید است و نرخ ارز و مشکلات اقتصادی هم نتوانسته از سرعت رشدش بکاهد؛ مهاجرتی که روزگاری فرجام نخبگان ایرانی بود و حالا به دهه هفتادی و هشتادیها رسیده است.
مهاجرتی نگران کننده که یکی از زیانهای آن، تهی شدن جامعه از نیروهای کاری است که باید در آینده جای افراد سن و سال دار و بازنشسته را بگیرند. وضعیتی که روزنامه سازندگی در ویژه نامه نوروزی خود در گزارشی بدان پرداخته و در ادامه میتوانید گزیده از آن را مطالعه کنید: در حالی که آمار مهاجرت ایرانیان به خارج از کشور روز به روز رو به افزایش است، برخی معتقدند شکل مهاجرت باید آنقدر برنامه ریزیشده و صحیح باشد که زندگی آدم را بهتر کند، نه اینکه مشکلی روی مشکلها بگذارد.
سال آخر دبیرستان را تمام کرده اند و قبل از اینکه بخواهند وارد پیش دانشگاهی شوند، باید بار سفر ببندند و بروند جای دیگری از این دنیا آن هم به قصد ادامه تحصیل؛ یکی میرود مجارستان که خلبانی بخواند، یکی دیگر راهی انگلیس میشود. همانی که همچنان به رویای کودکی اش وفادار مانده و میخواهد یک جراح حاذق مغز شود.
دیگری از اول هم اهل ساز و موسیقی بود، از هنرستانی در آلمان پذیرش گرفته. آن یکی که چهار پنج ماهی از بقیه کوچکتر است هم عازم انگلیس میشود تا معماری بخواند. همه شان میدانند این اول راه است. باید اول دوره کالج را بگذرانند و بعد وارد دانشگاه شوند.
حدودا هفده ساله هستند و این آخرین دورهمی چندنفره شان در یکی از شبهای تابستان است. دیگر قرار نیست با یک تلفن ده دقیقه بعد خانه یکی جمع شوند و پلیاستیشن بازی کنند. هر کدام میروند یک سمت؛ خداحافظی سخت است، خودشان این را میگویند، اما تصمیم برای مهاجرت برایشان به سختی این خداحافظی نیست.
سینا تقریبا سه سال پیش ایران را به مقصد انگلیس ترک کرد. همه روال کارهایش را قانونی انجام داد. دو سال را در کالج گذراند و بعد برای ورود به رشته پزشکی هفت خانی را از سر گذراند. حالا دانشجوی سال اول پزشکی است. روزهای سختی را گذرانده، اما میگوید ارزشش را داشته.
خودش این طور میگوید: «اولش خیلی سخت بود. من پذیرش کالج را از ایران گرفتم. از همه به جز پدر و مادرم خواستم فرودگاه نیایند. نمیتوانستم غمشان را ببینم. غم دور شدن. خیلی سخت بود، اما خب چارهای نداشتم. از آینده میترسیدم. میدیدم خیلی از بچههایی که از من بزرگتر بودند بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه میرفتند تا مدتها روی تاکسیهای اینترنتی کار میکردند. راستش ترسیدم...
سینا میگوید: «اینجا فقط یک سد کنکور نیست؛ چندین سد است که باید از آنها عبور کنی. میگویند میخواهی پزشک شوی؟ خب به جز درس خواندن چه کرده ای؟ زندگی اجتماعیت چطور بوده؟ هیچ کار عامالمنفعهای کرده ای؟ اصلا اگر با بیمارانی مواجه شوی که به لحاظ روحی به کمک نیاز داشته باشند چکار میکنی؟»
گلشن چهار پنج سالی میشود که به کانادا مهاجرت کرده. همسرش مقطع دکترا در رشته معماری را در کانادا گذرانده، اما برای پیدا کردن کار مجبور شدند به تورنتو نقل مکان کنند. او میگوید: «به نظرم اگر قرار به مهاجرت است هر چه سن پایینتر باشد بهتر است. آدم میتواند خودش را با شرایط کشور جدید تطبیق بدهد. همان جا مدرسه برود، همان جا دانشگاه برود. طبیعی است که وقتی همه مراحل آموزشی را در همان کشور گذرانده باشی راحتتر میتوانی وارد سیستم کاری اینجا شوی...»
پدر مانی که پسرش سه سال پیش در هفده سالگی از ایران مهاجرت کرد، علت پذیرفتن این موضوع را مشکل کار در ایران عنوان میکند. میگوید همین شرایط بوده که باعث شده بپذیرد پسرش تنها از اینجا برود، چون فکر میکند اگر اینجا میماند آینده نامعلومی داشت. «باید چکار میکرد؟ اینجا میماند میرفت دانشگاه، بعد از فارغ التحصیلی میرفت اسنپ کار میکرد؟»
بر اساس پژوهشها میل به مهاجرت موضوعی نیست که صرفا مختص ایران شود، بلکه یک روند رو به افزایش جهانی است. با این حال تمایل به مهاجرت در دنیا همسو با این روند در ایران هم بیشتر شده است. بر اساس پژوهش انجامشده توسط مؤسسه گالوپ در سال ۲۰۱۵ که بر موضوع میزان میل به مهاجرت تمرکز کرده است، در بین بیست کشور ابتدایی، ایران در رتبه نهم است.
با وجود این، آنچه در سالهای اخیر به ویژه دو تا سه سال گذشته، بیشتر قابل توجه بود میل به مهاجرت بین افراد در گروههای سنی پایینتر است. نوجوانهایی که در شانزده تا هفده سالگی چمدانها را میبندند و عزمشان برای مهاجرت جزم است. در حالی که پیش از این مهاجرت به قصد ادامه تحصیل معمولا بعد از مقطع لیسانس صورت میگرفت، اما این روزها مهاجرت در سنین پایین و گذراندن دورههای تحصیلی دبیرستان در خارج از کشور موضوع جدید و قابلاهمیتی است.
مریم کیانی، کارگزار مهاجرت از شرایط به مراتب آسانتر برای مهاجرت نوجوانهای زیر هجده سال میگوید: اینکه چرا بچههای کمسنوسال یعنی متولدین دهههای هفتاد و هشتاد مهاجرت میکنند دو بحث را به همراه دارد. در واقع یکی از دلایل کاهش سن مهاجرت شرایط راحت تری است که برای ارائه ویزا به بچههای زیر هجده سال وجود دارد. این بچهها نه ارزیابی میشوند و نه به آیلتس نیاز دارند. در واقع آنها از ۱۴، ۱۵ سالگی مهاجرت میکنند و با سیستم آموزشی کشور مقصد منطبق میشوند.
مسأله دیگر این است که خب وقتی بچهها در چنین سنینی برای ادامه تحصیل مهاجرت میکنند و کالج را در همان کشور مقصد میگذرانند، خیلی راحتتر میتوانند به دانشگاههای برتر آن کشور راه پیدا کنند، چون از طریق همان سیستم آموزشی درس خوانده اند و هماهنگ شده اند. این در حالی است که شرایط برای ورود به دانشگاههای برتر برای افرادی که با لیسانس میروند خیلی سختتر میشود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
خب متاسفانه من هم به فکر رفتن افتادم و اقدامات را برای پذیرش کاری دارم طی میکنم. فقط،روی حرفم با کسایی هست که فکر میکنند ما عاشقان غربیمو از این جور حرفا... بنده به شخصه تا اخرین توانم نهی از منکر و جلوگیری از اتلاف بیت المال رو در این یک دهه عمر کاری خودم در سازمانهای دولتی قرار دادم. اما افسوس که با یک گل گلستان نمیشه. والله که پروژهای که توسط،ما اماده بوده و ما بخ سازمان اعلام کردیم که با یک پنجم پروژه اماده ای توسط خود کارمندش تهیه شده را هزینه کنه ولی حاصر نشد و به پنچ برابر هزینه به یک فرد مجهول الهویه با پرو پوزالی مجهول تعلق میگیره. ای کاش کسایی که فکر می کنند اینهایی که از کشور میرند وطن خودشون رو دوست ندارند بروند و فساد رو از نزدیک و بی پروا که در سازمانها انجام میشه ببیند.
خدا نگهدار
من هر کس را می بینم داره در مورد مهاجرت حرف می زنه
بسیاری از دوستان رفتن
می گن آینده نامعلومه و ماندن عاقلانه نیست
برای مسئولین هم مهم نیست اصلا
این شایعات دروغ رو بهتره بهش نپردازید جناب تابناک جان!
ایران حتی جزو 20 کشور اول فرار مغزها هم نیست!
این چگونه ادعاهایی هست که فقط شایعه هست و هرکسی هم فکر میکنه:
اوه اوه مملکت نابود شده! بایستی فرار کنیم!
تابناک جان کمی درایت کن... به نفع این مردم نیست اینطوری اخبار شایعه رو منتشر کردن.
میدونم که منتشر نخواهی کرد نظرم رو...
بگزارید بروند.مگر کم جوان مستعد داریم ...این همه جوان ولایت مدار در کشور داریم که دنیا حسرتشان را میخورد..
ما باید به جوانان مومن تکیه کنیم نه عاشقان غرب.
ولی جوانان خداپرست نداریم.
ما دهه چهلی ها هم اشتباه کردیم نرفتیم الان آینده فرزندانم برایم تاریک است .بیکاری وناامیدی و انزوایی جوانان بنده هم اگر بتوانم فزندانم را می فرستم تا راه بهشت را خود بیاموزند .نه به اجبارد.چون پشت این بهشت دوزخی عظیم نهفته است. الان آماری از بچه های 15الی 18 ساله بگیرد ببینید چند درصد مومن ونماز خوان هستند.
پرستش خداوند در این کشور جای خود را به پرستش چیزهای دیگری داده و کفر همه جا را گرفته
نخبه فقط نمایندگان مجلس و مدیران و معاونان رئیس جمهور
و سپاه و نهادهای دولتی و آستان قدس و دانشگاه امام صادق و حوزه.
با این هزینه گران در خارج از کشور و هزینه بالای دلار و یورو بدون شک افرادی که بصورت دانشجویی از کشور خارج میشوند شک نکنید نه تنها نخبه نیستند بلکه آقازاده ها هستند که در این شرایط تصمیم به اقدام به مهاجرت با هزینه گزاف نموده .
تا الان چند نفر از دبیرستانی های فامیل ما که پولدار هم نبوده اند و نخبهخاصی هم نبوده اند پذیرش گرفنه و رفته اند برای کار و تحصیل. به کجا داریم می رویم؟ معمار و هدف گذار این مملکت کیست آیا نباید به خود آید آیا باید سفرا فزودن دیدگاه هایشان را صرفا به پای بد عمل کردن کارگزاران و مردم بگذارند؟ آیا نباید از برج عاج تکبر و نخوت خود عالم پنداری و دیگران را مفسد پنداری فرود آیند و اعتراف به اشتباهات نظری و عملی خود کنند؟
هااا احتمالا شما هم آقازاده هستید!!شاید هم پناهنده و تغییر دین!!البته اشکالی نیست! اما هزاران هزار تحصیل کرده با هر سختی و مشقتی شده خود را به کانادا رساندند و این تنها بدلیل نا امید از شرایط کشور هست
این مقاله حرف مفت است!
کشورها معمولا از مقطع دیپلم به کسی پدیرش نمی دهند.
اگر کسی با خانواده کوچ کند شانسی هست وگرنه از این مقطع کشورهای اروپایی و امریکایی به کسی پدیرش نمی دهند.
نویسند دو سه تا بچه را با تخیلاتشان مثال زده و بعد انها را نخبه نامیده است!!!!
اگر تخیل و آرزو هم جز نخبگی به حساب بیاید کل انسان ها نخبه اند.
نمی دانم نویسنده ی مقاله توهم داشته یا نه!!
شیوه حکمرانی و مدیریت ما خطای فاحش دارد. به چیزها و افرادیی چسبیدیم که جاهلانه و جاهل بودند.
دوست عزیزم پذیرش میدند
غرب و شرق پیشرفته پزشک و متخصصی میخواهد که با دوچرخه هم اگر شده به بیماران سربزند، نه پزشک ازنوع بنا و ساختمان ساز.
مگر چه کرده اند ؟
اگر عشق به وطن و میهن ندارند، زودتر بروند و صندلی های دانشگاه و مدارس را بیهوده اشغال نکنند.
پزشک و معلم و مهندسی که با زور و خواهش حاضر نیست از تهران به روستاهای اطراف برود چگونه میخواهد در نوار مرزی و سیستان و ... معلمی کند و پزشکی و ... .
شرایط کشور پزشگ را ساختمان ساز و.. کرده
خارج میرن به دور افتاده ترین نقاط
این نخبه هایی که شما میگویید، افرادی هستند که هنوز مهر مدرک هایشان خشک نشده است.
نخبه اگر نخبه باشد، در اندیشۀ خدمت به خود و سرزمین خود خواهد بود، یعنی کاری میکند و بعد میگوید که فلان کار را برای اولین یا چندمین بار به سرانجام رساندم ، اعتنا نشد، میروم.
نه اینکه بگوید معدل لیسانس من بالا است پس نخبه هستم و باید همه به دست و پای من بیافتند !
وطن فروشی و استفاده از وطن برای تغذیه (انگلی از میزبان نگونبخت یعنی کشور) و سپس فرار ، شده است عادت و روش، عادتی ناپسند.
با وجود شماها جایی برای نخبگان و حتی مردم عادی نیست
امیدوارم غیر قابل انتشار نشه ولی حرف حقه و باید گفت. معضل مهاجرت دهه هاست که وجود داره و اگر قرار بود کسی اهمیت بده تا الان میداد و ریشه یابی میکرد و نمیذاشت به این مرحله برسه. از نظر مسئولان فقط چهار پنج هزار نفر خودی برای اداره کشور در بالادست کافیه و پست های کلیدی رو بین همونا بصورت گردشی تقسیم میکنند و اصلا نیازی به پرورش نخبگان جدید نیست که بخوان نگران فرار مغزها باشند. در بدنه دولت هم با توجه به یک نعمت خدادادی مفت به اسم نفت که هزینه ها رو تامین میکنه دیگه نیاز حیاتی به متخصصین و نخبگان و کارافرینان احساس نمیشه که برای کشور پیشرفت به ارمغان بیارن و تولید پول و ثروت کنند. پایین دست هم بقیه ملت هستند که از ناچاری همینجا موندند و میگن بزار توی خودشون بلولند و از هر راهی که تونستند گذران زندگی کنند و زیاد به ما مربوط نیست که اخر و عاقبتشون چی میشه و فقط کنترلشون میکنیم. بیخود نیست که هرکسی رو میبینیم یک جمله معروف سر زبونشه و میگه اگه پول داری بنداز برو از این خراب شده.
این حرف ۹۹درصد مردم هست
چون چند نفر چنین چیزی میخوند!! یعنی آزادی فلسطین و....
یکبار گزارشگرتان را بفرستید کانادا یک سر به دانشگاهها در مقطع فوق لیسلنس و دکترا بزند و گزارشی تهیه کند. استاد و دانشجو ایرانی شده اند. در واقع فکر کنم دانشگاه شریف و تهران را باید شعبه ائی از دانشگاههای آمریکا و کانادا دانست. در واقع اگر فردا این دو دانشگاه بسته شوند دانشگاههای آمریکا و کانادا ضرر می کنند نه مردم ایران. پولی که از جیب عمومی مردم ایران برای تحصیل آنها پرداخته می شود و بهره برداری ان را کانادا و آمریکا می کنند. علت اول: دانشجویان آینده ائی را در ایران نمیبنند. جوانان ما بعد از جنگ به حاشیه رانده شده اند. نه در صنعت و نه در دانشگاه آینده روشنی نمی بینند. در واقع پیرمردها در کشور جای آنها را گرفته اند و اتفاقا آقازاده های خودشان همگی خارج هستند. علت دوم: وقتی آقازاده ها برای درس خواندن به خارج می روند، این چه سیگنالی به سایر جوانها می دهد؟ یعنی شما هم بروید.
غلو نکنید. شریف پزشکی ندارد.
اگه بمونن باید تعجب کرد!!!!
وقتی علیرغم اظهارات صریح مقام معظم رهبری مبنی بر حمایت از جامعه نخبگان تا آخرین نفس، در ادارات دولتی حتی از ابلاغ آیین نامه های نخبگان ابا می کنند و نخبگان پس از گذشت ده سال از طریق منابع غیررسمی به حقوق خود پی می برند و مع الوصف از احقاق و استیفای حقوق قانونی خود محروم می شوند؛ دیگر برای نخبگان با وجود امکان مهاجرت به خارج برای ماندن در کشور چه انگیزه ای وجود خواهد داشت؟!
چه کردید با این کشور که نوجوانان هم دارن فرار میکنن
متاسفانه فرقی ندارد چون مملکت را ادم های متوسط در چهل سال اداره کردند
کاش متوسط بودند! کاش!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.