اولین ماه ازسال جدید در حالی برای ورزش ایران و به خصوص بسکتبال رو به پایان است که هیچ یک از برنامه های مورد نظر این رشته و مسئولانش برای آماده سازی ملی پوشان جهت شرکت در مسابقات 2010 قهرمانی جهان محقق نشده است. چون هنوز وعده چندین و چندساله مدیران ورزش ایران برای اختصاص یک سالن اختصاصی به بسکتبال محقق نشده و این در حالی است که تنها تالار مثلا استاندارد بسکتبال ایران در مجموعه ورزشی آزادی هم در حال تعمیر و بازسازی است.
به نوشته قدس؛ شهریورماه امسال مسابقات بسکتبال قهرمانی جهان در ترکیه برگزار می شود. به همین دلیل قرار بود تیم ملی ایران که با تصاحب دوباره کاپ رقابت های فیبا آسیا سهمیه حضور در این مسابقات را به دست آورد از 21 فروردین ماه در تهران وارد اردوی آماده سازی شود تا از فاصله زمانی موجود بهره لازم را ببرد و به سطح خوبی از آمادگی دست یابد اما این ورود و این اردو به تعویق افتاد آنهم به خاطر یک درد کهنه و قدیمی؛ کهنه بودن تالار آزادی و نبود سالن اختصاصی برای بسکتبال.
با وجودی که مدیران سازمان تربیت بدنی بارها و بارها خبر از کلنگ زنی سالن اختصاصی بسکتبال داده اند هنوز کوچکترین اقدامی برای ساخت چنین سالنی انجام نشده است. پس از آنکه فدراسیون بسکتبال در سال 1383 قهرمانی تیم امید و کسب سهمیه رقابت های جهانی آرژانتین را در تهران و در حضور دیگر آسیایی ها جشن گرفت محسن مهرعلیزاده - رئیس وقت سازمان تربیت بدنی - به پاس قدردانی از زحمات مسؤولان این رشته قول احداث سالن اختصاصی بسکتبال در تهران را داد تا بسکتبال و مدیرانش هم پاداش قهرمانی امیدهای خود را گرفته باشند و هم جای خالی بزرگترین نیاز خود را پر کنند. اما یک سال گذشت بدون آنکه ذوق و شوق صاحب خانه شدن به دل مدیران بسکتبال راه پیدا کند.
مهرعلیزاده در مدت حدود یک سالی که از زمان اعلام این وعده تا پایان دوران ریاستش بر ورزش ایران باقی مانده بود هیچ حرکتی برای تحقق قول خود انجام نداد تا بسکتبالی ها چشم به دستان رئیس جدید بدوزند تا شاید به واسطه حمایت های معاون محمود احمدی نژاد در امور ورزش به ضروری ترین و پایه ای ترین نیاز خود دسترسی پیدا کنند اما هر سال دریغ از پارسال.
در مدتی که از ریاست مهندس محمد علی آبادی در سازمان تربیت بدنی گذشت بسکتبال بارها و بارها بر قله آسیا ایستاده است. از قهرمانی تیم ملی بزرگسالان در جام ملت های ژاپن ( 2007 ) که با صعود به المپیک 2008 پکن همراه شد گرفته تا مدال طلای صباباتری در رقابت های باشگاه های آسیا ( 2007 )، عنوان نخست تیم جوانان و صعود به پیکارهای جهانی نیوزیلند ( 2008 ) و در نهایت حضور مقبول ملی پوشان در دیدار با تیم های صاحب نام المپیکی که باعث شد در نخستین حضور المپیکی عنوانی غیر از آخری به دست آورند.
بعد از هریک از موفقیت های آسیایی وعده مدیران سازمان تربیت بدنی در مورد اختصاص یک سالن تخصصی در پایتخت برای فدراسیون بسکتبال تمدید شد، حتی در یکی از نشست هایی که به منظور ارائه برنامه های فدراسیون بسکتبال برای حضور در بازی های 2010 گوانگژو چین در سازمان تربیت بدنی برگزار شد، محمد علی آبادی از احداث زمین اختصاصی بسکتبال در ضلع شمالی سالن هندبال (خیابان سئول) خبر داد اما دوران ریاست محمد علی آبادی هم تمام شد بدون اینکه خبری در این زمینه شود.
بسکتبال در حالی چشم انتظار عملی شدن وعده و وعیدهای ساخت سالن اختصاصی در زمان ریاست محمد علی آبادی بر سازمان ورزش به سر برد که وی با توجه پیشینه قابل توجهی که در شهرداری تهران داشت در آغاز کار ورزشی خود از سوی رئیس جمهوری این ماموریت را گرفت که سرانه ورزشی ایران را به استانداردهای تعیین شده نزدیک و نزدیک تر کند. توجه ویژه به این رویکرد که در برگیرنده اولویت اهداف سازمان تربیت بدنی طی 4 سال گذشته بوده افزایش چند برابری فضاهای ورزشی ایران را به دنبال داشته است.
با دستور محمد علی آبادی سالن های زیادی در سراسر کشور به بهره برداری رسید. حتی پس از راه اندازی خانه کشتی و استادیوم علی دایی در اردبیل خانه والیبال هم در تهران گشایش یافت اما هیچ گاه مسؤولان فدراسیون بسکتبال در مراسم قیچی کردن روبان قرمز و ورود به سالنی که نسبت به آن احساس مالکیت داشته باشند، شرکت نکردند.
با آمدن علی سعیدلو بر راس سازمان تربیت بدنی، بسکتبال امیدوار شده تا شاید به آرزوی داشتن سالن اختصاصی دست یابد. خصوصا اینکه رئیس جدید عنوان کرده تا قبل از جام جهانی بسکتبال صاحب خانه می شود و برای این کار بودجه میلیاردی مورد نیاز هم در نظر گرفته شده است.
سعیدلو گفته است: "اینکه خانه بسکتبال به طور دقیق کجا احداث شود به نظر و تصمیم خود مسؤولان فدراسیون بسکتبال بستگی دارد. سازمان تربیت بدنی آماده است تا مدیران بسکتبال محل مورد نظر خود را مشخص و معرفی کنند تا برای انجام اقدامات، دستور دهیم. خصوصا اینکه بودجه این کار هم کنار گذاشته شده است. هر چند میلیارد تومانی که نیاز باشد برای این کار صرف خواهیم کرد. طوری باید کار کرد که تا پیش از آغاز رقابت های جهانی بسکتبال این مجموعه به نیمی از مراحل ساخت رسیده باشد."
و امروز حدود دو ماه از طرح چنین صحبت هایی از سوی علی سعیدلو می گذرد اما هنوز به هیچ یک از بخش های آن توجهی نشده است. در حالیکه تالار آزادی هم آنقدر کهنه و قدیمی شده که بدون بازسازی قادر به میزبانی از اردوها و تمرینات نیست و گرنه اردوی تیم ملی بسکتبال به موقع آغاز می شود.
محمدرضا مشحون رئیس سازمان تیم های ملی بسکتبال گفت: "دیگر زمانی را برای آغاز تمرینات مشخص نمی کنیم. چون اینکه کار تعمیر سالن آزادی کی تمام شود مشخص کننده زمان آغاز کار خواهد بود. فقط امیدوارم این تاخیر خللی در برنامه های آماده سازی مورد نیاز ایجاد نکند." داشتن سالن و سالن ها برای بسکتبال در حال رشد ما واجب تر از نان شب است تا اینگونه در فاصله 6 ماه مانده به مسابقات ملی پوشان مجبور به خانه نشینی اجباری نشوند.
به نوشته قدس؛ شهریورماه امسال مسابقات بسکتبال قهرمانی جهان در ترکیه برگزار می شود. به همین دلیل قرار بود تیم ملی ایران که با تصاحب دوباره کاپ رقابت های فیبا آسیا سهمیه حضور در این مسابقات را به دست آورد از 21 فروردین ماه در تهران وارد اردوی آماده سازی شود تا از فاصله زمانی موجود بهره لازم را ببرد و به سطح خوبی از آمادگی دست یابد اما این ورود و این اردو به تعویق افتاد آنهم به خاطر یک درد کهنه و قدیمی؛ کهنه بودن تالار آزادی و نبود سالن اختصاصی برای بسکتبال.
با وجودی که مدیران سازمان تربیت بدنی بارها و بارها خبر از کلنگ زنی سالن اختصاصی بسکتبال داده اند هنوز کوچکترین اقدامی برای ساخت چنین سالنی انجام نشده است. پس از آنکه فدراسیون بسکتبال در سال 1383 قهرمانی تیم امید و کسب سهمیه رقابت های جهانی آرژانتین را در تهران و در حضور دیگر آسیایی ها جشن گرفت محسن مهرعلیزاده - رئیس وقت سازمان تربیت بدنی - به پاس قدردانی از زحمات مسؤولان این رشته قول احداث سالن اختصاصی بسکتبال در تهران را داد تا بسکتبال و مدیرانش هم پاداش قهرمانی امیدهای خود را گرفته باشند و هم جای خالی بزرگترین نیاز خود را پر کنند. اما یک سال گذشت بدون آنکه ذوق و شوق صاحب خانه شدن به دل مدیران بسکتبال راه پیدا کند.
مهرعلیزاده در مدت حدود یک سالی که از زمان اعلام این وعده تا پایان دوران ریاستش بر ورزش ایران باقی مانده بود هیچ حرکتی برای تحقق قول خود انجام نداد تا بسکتبالی ها چشم به دستان رئیس جدید بدوزند تا شاید به واسطه حمایت های معاون محمود احمدی نژاد در امور ورزش به ضروری ترین و پایه ای ترین نیاز خود دسترسی پیدا کنند اما هر سال دریغ از پارسال.
در مدتی که از ریاست مهندس محمد علی آبادی در سازمان تربیت بدنی گذشت بسکتبال بارها و بارها بر قله آسیا ایستاده است. از قهرمانی تیم ملی بزرگسالان در جام ملت های ژاپن ( 2007 ) که با صعود به المپیک 2008 پکن همراه شد گرفته تا مدال طلای صباباتری در رقابت های باشگاه های آسیا ( 2007 )، عنوان نخست تیم جوانان و صعود به پیکارهای جهانی نیوزیلند ( 2008 ) و در نهایت حضور مقبول ملی پوشان در دیدار با تیم های صاحب نام المپیکی که باعث شد در نخستین حضور المپیکی عنوانی غیر از آخری به دست آورند.
بعد از هریک از موفقیت های آسیایی وعده مدیران سازمان تربیت بدنی در مورد اختصاص یک سالن تخصصی در پایتخت برای فدراسیون بسکتبال تمدید شد، حتی در یکی از نشست هایی که به منظور ارائه برنامه های فدراسیون بسکتبال برای حضور در بازی های 2010 گوانگژو چین در سازمان تربیت بدنی برگزار شد، محمد علی آبادی از احداث زمین اختصاصی بسکتبال در ضلع شمالی سالن هندبال (خیابان سئول) خبر داد اما دوران ریاست محمد علی آبادی هم تمام شد بدون اینکه خبری در این زمینه شود.
بسکتبال در حالی چشم انتظار عملی شدن وعده و وعیدهای ساخت سالن اختصاصی در زمان ریاست محمد علی آبادی بر سازمان ورزش به سر برد که وی با توجه پیشینه قابل توجهی که در شهرداری تهران داشت در آغاز کار ورزشی خود از سوی رئیس جمهوری این ماموریت را گرفت که سرانه ورزشی ایران را به استانداردهای تعیین شده نزدیک و نزدیک تر کند. توجه ویژه به این رویکرد که در برگیرنده اولویت اهداف سازمان تربیت بدنی طی 4 سال گذشته بوده افزایش چند برابری فضاهای ورزشی ایران را به دنبال داشته است.
با دستور محمد علی آبادی سالن های زیادی در سراسر کشور به بهره برداری رسید. حتی پس از راه اندازی خانه کشتی و استادیوم علی دایی در اردبیل خانه والیبال هم در تهران گشایش یافت اما هیچ گاه مسؤولان فدراسیون بسکتبال در مراسم قیچی کردن روبان قرمز و ورود به سالنی که نسبت به آن احساس مالکیت داشته باشند، شرکت نکردند.
با آمدن علی سعیدلو بر راس سازمان تربیت بدنی، بسکتبال امیدوار شده تا شاید به آرزوی داشتن سالن اختصاصی دست یابد. خصوصا اینکه رئیس جدید عنوان کرده تا قبل از جام جهانی بسکتبال صاحب خانه می شود و برای این کار بودجه میلیاردی مورد نیاز هم در نظر گرفته شده است.
سعیدلو گفته است: "اینکه خانه بسکتبال به طور دقیق کجا احداث شود به نظر و تصمیم خود مسؤولان فدراسیون بسکتبال بستگی دارد. سازمان تربیت بدنی آماده است تا مدیران بسکتبال محل مورد نظر خود را مشخص و معرفی کنند تا برای انجام اقدامات، دستور دهیم. خصوصا اینکه بودجه این کار هم کنار گذاشته شده است. هر چند میلیارد تومانی که نیاز باشد برای این کار صرف خواهیم کرد. طوری باید کار کرد که تا پیش از آغاز رقابت های جهانی بسکتبال این مجموعه به نیمی از مراحل ساخت رسیده باشد."
و امروز حدود دو ماه از طرح چنین صحبت هایی از سوی علی سعیدلو می گذرد اما هنوز به هیچ یک از بخش های آن توجهی نشده است. در حالیکه تالار آزادی هم آنقدر کهنه و قدیمی شده که بدون بازسازی قادر به میزبانی از اردوها و تمرینات نیست و گرنه اردوی تیم ملی بسکتبال به موقع آغاز می شود.
محمدرضا مشحون رئیس سازمان تیم های ملی بسکتبال گفت: "دیگر زمانی را برای آغاز تمرینات مشخص نمی کنیم. چون اینکه کار تعمیر سالن آزادی کی تمام شود مشخص کننده زمان آغاز کار خواهد بود. فقط امیدوارم این تاخیر خللی در برنامه های آماده سازی مورد نیاز ایجاد نکند." داشتن سالن و سالن ها برای بسکتبال در حال رشد ما واجب تر از نان شب است تا اینگونه در فاصله 6 ماه مانده به مسابقات ملی پوشان مجبور به خانه نشینی اجباری نشوند.