بحران کمبود مهاجم گلزن در فوتبال ایران آنقدر جدی شده که اغلب تیمهای مدعی لیگ برتر حداقل از یک مهاجم خارجی استفاده می کنند و سپاهان قهرمان احتمالی فصل جاری، زوج خط حمله اش را دو مهاجم خارجی تشکیل داده اند. عماد رضا و ابراهیم توره دو بازیکنی هستند که این فصل کارایی خوبی برای سپاهان داشتند و گلهای زیادی را به ثمر رساندند. پرسپولیس هم تابستان گذشته اشپیتیم آرفی را جذب کرد که البته عملکرد خوبی در این تیم نداشت.
به نوشته قدس؛ در استقلال هیچ مهاجم غیر ایرانی حضور ندارد، اما عملکرد ضعیف عنایتی منجر به جدایی این بازیکن از استقلال شد و آرش برهانی و سیاوش اکبرپور هم آنقدر ضعیف بوده اند که از حالا کادر فنی استقلال به فکر جذب مهاجم خارجی برای فصل آینده باشند.
حضور پرتعداد مهاجمان خارجی در لیگ ایران در حالی ادامه دارد که دست افشین قطبی در این پست چندان باز نیست و شاید غیر از محسن خلیلی و کریم انصاری فرد، مرد شماره 9 مناسبی برای ترکیب تیم ملی پیدا نشود. خیلی جالب است که هنوز برخی این بحران را معلول حضور طولانی علی دایی در تیم ملی می دانند و او را محکوم می کنند و معتقدند اگر دایی زودتر از تیم ملی کنار می رفت، حداقل یکی دو مهاجم بزرگ در فوتبال ایران متولد می شد.
از این منظر، بازیکن باید در تیم ملی متولد شود. درحالی که این باشگاه ها هستند که باید بازیکنان را در پستهای مختلف به سطح استاندارد و بالاتر از آن برسانند تا تیم ملی از آنها هر زمان که کادر فنی اش صلاح دید، استفاده کند.
ادامه این روند، فوتبال ایران را دچار بحران جدی در یکی از مهمترین پستها خواهد کرد. راه حل هم نباید بستن راه ورودی مهاجمان خارجی باشد، بخصوص که بازی کنار مهاجمانی از کشورهای دیگر، می تواند باعث پیشرفت فنی فورواردهای ایرانی شود. با این حال باید از این طرف هم ماجرا را نگاه کرد؛ اینکه مربیان باید مهاجمان ایرانی با کیفیت در اختیار داشته باشند تا آنها را به فورواردهای خارجی ترجیح بدهند.
در واقع هیچ چاره ای نیست جز کار کردن روی این بحران در تیمهای پایه. در دورانی که اغلب تیمهای بزرگ و معتبر جهان، با یک مهاجم مرکزی قدبلند، سریع و با فیزیک قوی بازی می کنند، فوتبال ایران نیاز جدی و فوری دارد به تولید مهاجمانی در این تیپ که به آن می گویند: «مهاجم تیپ یک.»
فوتبال ایران در سالهای اخیر مهاجم تیپ دو یعنی مهره های سرعتی و کوتاه قامت زیاد داشته، از جمله غلامرضا رضایی و خلعتبری، اما ما در تولید مهاجم تیپ یک دچار مشکل جدی هستیم. شاید تیم ملی در جام ملتها نیز از این زاویه ضربه جدی بخورد، اما از حالا باید به فکر مقدماتی جام جهانی 2014 باشیم؛ یعنی تا آن زمان مشکل حل خواهد شد؟
به نوشته قدس؛ در استقلال هیچ مهاجم غیر ایرانی حضور ندارد، اما عملکرد ضعیف عنایتی منجر به جدایی این بازیکن از استقلال شد و آرش برهانی و سیاوش اکبرپور هم آنقدر ضعیف بوده اند که از حالا کادر فنی استقلال به فکر جذب مهاجم خارجی برای فصل آینده باشند.
حضور پرتعداد مهاجمان خارجی در لیگ ایران در حالی ادامه دارد که دست افشین قطبی در این پست چندان باز نیست و شاید غیر از محسن خلیلی و کریم انصاری فرد، مرد شماره 9 مناسبی برای ترکیب تیم ملی پیدا نشود. خیلی جالب است که هنوز برخی این بحران را معلول حضور طولانی علی دایی در تیم ملی می دانند و او را محکوم می کنند و معتقدند اگر دایی زودتر از تیم ملی کنار می رفت، حداقل یکی دو مهاجم بزرگ در فوتبال ایران متولد می شد.
از این منظر، بازیکن باید در تیم ملی متولد شود. درحالی که این باشگاه ها هستند که باید بازیکنان را در پستهای مختلف به سطح استاندارد و بالاتر از آن برسانند تا تیم ملی از آنها هر زمان که کادر فنی اش صلاح دید، استفاده کند.
ادامه این روند، فوتبال ایران را دچار بحران جدی در یکی از مهمترین پستها خواهد کرد. راه حل هم نباید بستن راه ورودی مهاجمان خارجی باشد، بخصوص که بازی کنار مهاجمانی از کشورهای دیگر، می تواند باعث پیشرفت فنی فورواردهای ایرانی شود. با این حال باید از این طرف هم ماجرا را نگاه کرد؛ اینکه مربیان باید مهاجمان ایرانی با کیفیت در اختیار داشته باشند تا آنها را به فورواردهای خارجی ترجیح بدهند.
در واقع هیچ چاره ای نیست جز کار کردن روی این بحران در تیمهای پایه. در دورانی که اغلب تیمهای بزرگ و معتبر جهان، با یک مهاجم مرکزی قدبلند، سریع و با فیزیک قوی بازی می کنند، فوتبال ایران نیاز جدی و فوری دارد به تولید مهاجمانی در این تیپ که به آن می گویند: «مهاجم تیپ یک.»
فوتبال ایران در سالهای اخیر مهاجم تیپ دو یعنی مهره های سرعتی و کوتاه قامت زیاد داشته، از جمله غلامرضا رضایی و خلعتبری، اما ما در تولید مهاجم تیپ یک دچار مشکل جدی هستیم. شاید تیم ملی در جام ملتها نیز از این زاویه ضربه جدی بخورد، اما از حالا باید به فکر مقدماتی جام جهانی 2014 باشیم؛ یعنی تا آن زمان مشکل حل خواهد شد؟