«سامسونگ» رفت، «ال جی» رفت؛ چه آمد؟ چه بیاید؟
دور از انتظار نبود با تحریم‌های اقتصادی آمریکا که «دیوید ایگناتیوس» نویسنده روزنامه واشنگتن پست، آن را «جنگ اقتصادی واقعی، اما اعلام نشده»، می‌نامد، شرکت‌های بین المللی به تدریج بازار ایران را ترک کنند، چون منطق اقتصاد نه احساس را درک می‌کند و آرزو‌های دور و دراز را.
به گزارش «تابناک»؛ داغ شدن بحث رفتن این دو برند معروف، برای چندمین بار در سالیان اخیر یک احساس دو گانه‌ای را در میان ایرانیان برانگیخت: از یک سو عده‌ای با غلظت و شدت و البته از روی غیرت، به مدیران هشدار می‌دهند در آینده‌ای نزدیک یا دور، نباید اجازه ورود مجدد این دو شرکت را به بازار ایران بدهند؛ تا جایی که سخنگوی وزارت خارجه ایران هم با تهدیدی ملایم به این دو شرکت گوشزد کرد که ایرانیان دوستان زمان سختی را فراموش نمی‌کنند، ولی آنان که رفته اند باید بدانند که ورود مجدد آنان به ایران سخت خواهد بود.
از سوی دیگر، تجربه خروج شرکت‌های فرانسوی رنو و پژو علیرغم تعهداتی که به ایران داشتند و بازگشت مجدد آنان به دلیل نیازی که به حضور آنان در صنعت خودروسازی احساس می‌شد، این احساس را در بین برخی دیگری از ایرانیان به وجود آورده که نه توان این را داریم که به این شرکت‌ها اجازه بازگشت ندهیم و نه منطق اقتصاد می‌پذیرد که چنین اقدامی صورت پذیرد.
آنان که مخالف حضور مجدد برند‌هایی که در دوران تحریم ایران را رها کرده اند، هستند، معتقدند که باید تولید داخلی را تقویت کرد تا به تدریج جایگزین دو برند مشهور کره‌ای در ایران و در بازار وسایل خانگی شوند. با وجود این، تجربه خودروساز‌ها با داشتن یک بازار انحصاری، این افراد را در تصمیم شان مردد می‌کند، چون بازاری به وسع بازار لوازم خانگی ایران، اگر رقیب خارجی نداشته باشد، میل به تولیدات بی کیفیت پیدا می‌کند و صرفا معضلی بر معضلات کشور می‌افزاید. شاید یک راه این باشد که در دوران کنونی، تولیدکنندگان داخلی، خود را تقویت کنند، اما آماده رقابت با محصولات خارجی هم باشند؛ در این صورت می‌توان ورود برند‌های خارج شده از ایران را سخت و دشوار و در مقابل، شرکت‌های خارجی دیگر، با کیفیت‌تر و به صرفه‌تر را برای رقابت با محصولات داخلی، وارد بازار ایران کرد.
برخی دیگری معتقدند که بازار محصولا خانگی مانند خودروسازی، هیچگاه انحصاری نمی‌شود، چراکه در شرایط کنونی نیز، این بازار در بین تولیدکنندگان داخلی هم بازار پر رقابتی است و هیچگاه در نبود شرکت‌های خارجی معروف، دچار انحصار نمی‌شود و آنقدر رقابت هست که تولید کننده داخلی به سرنوشت، خودروساز‌ها دچار نشوند. مضافا اینکه در این بازار، همواره در کنار تولیدات داخلی، ورود کالای قاچاق هم صورت گرفته و به نظر هم نمی‌رسد در آینده‌ای نزدیک، قاچاق کالاهای برقی و لوازم خانگی هم به پایان برسد.
با وجود این عده دیگری بر این باورند با وجود استفاده از فرصت تحریم در دوران کنونی، امروز هم تولید کننده داخلی، وسایل خانگی را از چین وارد و در بسته بندی‌های جدید آن را به عنوان تولید داخل، در بازار توزیع می‌کند. این عده معتقدند در صورت انحصار، به جای خدمت به تولید ایرانی، این لوازم خانگی ساخته شده در کشور چین و یا کشور‌های مشابه است که از حمایت دولت ایران برخوردار خواهند شد؛ لذا این دسته هم هرچند با ورود مجدد شرکت‌های خارج شده از ایران موافقند، با ایجاد انحصار هم مخالفند.
آنچه قطعی به نظر می‌رسد، این که دوران کنونی برای تولیدکنندگان لوازم خانگی، یک فرصت است. از این فرصت آنان می‌توانند استفاده کنند و تولیدات خود را به درجه‌ای از کیفیت برسانند که بعدا نگرانی از رقابت با محصول مشابه خارجی نداشته باشند، بلکه امید به صادرات محصولات خود به خارج از کشور را هم داشته باشند. ممکن هم هست که این فرصت را هم هدر دهند و به جای ارتقای کیفیت، به دنبال سود بیشتر در بازار بدون رقیب کنونی باشند. نکته مهم این است که بازار وسایل خانگی حتما انحصاری نخواهد ماند؛ در چنین وضعیتی قدرت رقابت را از دست خواهند داد و بازار خود را مجددا به رقبای خارجی واگذار خواهند کرد.
اما صرف نظر از دلایل اقتصادی دو نکته در اقتصاد سیاسی هم در این زمینه قابل بررسی است؛
نخست: گاهی در مذاکرات برای حصول به یک توافق سیاسی و امنیتی بزرگ، توافق‌های حاشیه ای، اما کلی در مورد همکاری‌های اقتصادی هم صورت میگیرد که این توافقات هرچند نه رسمی، اما عملا شرط همکاری برخی کشور‌ها تلقی می‌شود؛ لذا نمی‌توان فعل و انفعالات حوزه اقتصادی را فقط از زوایه دید اقتصادی داخلی ایران جستجو کرد.
دوم: برخی تحلیلگران مدعی اند که توافقات اقتصادی بزرگ با کشور‌های دیگر، خود به خود امنیت زاست و اگر کشور‌هایی با شرکت‌های بزرگ و صاحب نام در پنج قاره جهان همکاری و سرمایه گذاری مشترک داشته باشند، این همکاری‌ها خودکار، برای آن کشور امنیت به بار می‌آورد، چون سرمایه هم به جایی می‌رود که امنیت باشد و هم خود برای بقا میل به تولید و ارتقا امنیت محل سرمایه گذاری دارد.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
همه رفتند .... اما خدارو شکر، حسین شریعتمداری ماند !!!
دوستانی که منفی دادن، توجه کنید محمد جواد داره مسخره می کنه. جدی که نگفته
داداچ می دونی تکنولوژی دایرکت اینورتور چیه/؟ می دونی
چقدر صرفه جویی مصرف برق داره؟ برای خودنمایی نیست برای صرفه جویی خود خانواده هست. ده سال ضمانت داره یعنی از جنیس مطمئن هست. ایرانیش هم اسمش ایرانیه، از چین میاد
ریشه مشکل اینه که علی الظاهر مردم ایران انتخاب میکنند و قدرت انتخاب دارند اما در حقیقت نحوه مردن رو نه شیوه زندگی. مادام که حق انتخاب مردم به رسمیت شناخته نشه و مجبور باشیم به عده ای سرمایه دار بی درد برای ورود به مجلس و سایر نهادها رای بدیم، وضع همین خواهد بود.
نميشه اينايي كه رفتن يا دارن ميرن مارو هم با خودشون ببرن خداييش ديگه اندازه يه جارو شارژي كه ارزش داريم
ما که علم تولید میکنیم نباید مشکلی داشته باشیم.
متاسفانه در کشور ما فقط یک قشر و گروه است که خودش را برتر از همه می داند و گمان می کند که به صراط مستقیم است. من از این گروه می پرسم که اگر همه مردم جهان شبیه شما می شدند و دقیقا مثل شما عمل می کردند چه اتفاقی در جهان رخ می داد و آیا ما صاحب پیشرفت و توسعه می شدیم؟ و اگر به جواب مثبتی نرسیدید پس یقین بدانیدباید در اعمال و رفتار خود تجدید نظر کنید.
مطمئن باشید که شرکت هایی چون سامسونگ و ال جی هیچگاه این بازار بسیار بزرگ ایران را از دست نمی دهند و اگر شده حتی کالاهای خود را از طریق لنچ از بازار دبی به تهران برسانند که به سادگی امکان پذیر است چنین کاری می کنند و تمام این حرف ها فقط ترفندی برای افزایش فروش و تحریک خریداران است و من به عنوان یک ایرانی دلسوز بخصوص طبقه کارگر و محتاج شغل توصیه می کنم که تا زمانی که خرید کالای خارجی ضرورت ندارد خریداری نکنید و تا حدی که ممکن است از کالای ایرانی خریداری کنید و به تولید کننده غزیز هم توصیه می کنم تا می توانید کالای باکیفیت تولید کنید و اگر قیمت آن بالا می رود در دو یا سه کلاس و یا مدل با آپشن های مختلف تولید کنید و به دولت هم توصیه می کنم در مورد کالاهای استراتژیک و تحریمی مالیات و عوارضی از تولید کننده نگیرد و با تولید کننده با مدارا و تخفیف برخورد کند
همیشه توهم داشتیم و داریم. هیچگاه تولید کننده نمشویم نزنید. مونتاز کار چینی ها شدیم تمام شد مردم را الکی دلخوش نکنید.
نه که با تولید آشغالهایی مثل پراید و پژو ۴۰۵ پوزه تویوتا و فورد و بقیه رو به خاک سابیدی! شماها کی میخواهید بفهمید توی این دنیا بدون تعامل کاری پیش نمیره؟!
رفتن شرکت های خارجی فرصت خوبی برای توسعه صنایع داخلی است.ام یک تولیدکننده وکارآفرين داخلی دربین ضوابط پوچ ومتضادادارات دولتی چنان اسیر می شود که گاهی فکرمی کند اگرقيدتوليد را بزند بهتر است.اگر کسی کارش به دستگاههایی مثل ضمن.محیط زیست.استاندارد.شهرداری و......بيفتددرسال حمایت ازتوليدچنان مورد تفقدوحمايت قرار میگیرد که از فرط ذوق زدگی ناشی ازکارشکني کارشناسان بی سواد وغیر مسئولی که ازصبح مگس می پراکنند کم میماند قالب تهی کند."ظاهرا آنها هم از ترس تحریم جرات همکاری با تولید کننده را ندارند
......مرغی که انجیر میخورد نوکش کج است
توليد كننده داخلي هنوز نتوانسته يخچال بدون برفك توليد كنه اونوقت ادعاي رقابت با توليدات خارجى داره .
اونوقت رییس جمهور میگه همه چی عالیه و عالی تر هم خواهد شد
البته جیب خودشون
واقعا بی دغدغه! انگار داریم فیلم تخیلی میبینیم
بازار ۳۰هزار میلیارد تومنی لوازم خانگی که ۷۵٪ در اختیار خارجی ها بود الان شرکت های خوش نام داخلی می تونند با تولید داخل هم اشتغال ایجاد کنند هم از خروج ارز جلوگیری کنند هم عزت ایرانیان بهشون برگردونند به امید روزی که اونها از ما بخوان لوازم خانگی بهشون صادر کنیم ایشاا...
خوب ایران هم یه رزم ناو بفرسته کمک کره شمالی.کره ای ها که به خلیج فارس میگن خلیج و رزم ناو برا کشتن ایرانی ها میفرستن. همون بهتر که باهاشون تجارت نکنیم.این قدرنشناسی کره ای ها و بی صفتی اونها کاری به جناح راست و چپ نداره
اون شهاب سنگ ایشالا اگه بخوره روی سر جنابعالی و امثال شما همه مشکلات خودبخود حل میشه!
14:19 برو سایت گل و بلبل خودتون که همه مردم همنظر هستن اونجا
بند نیستی حرف نزن لطفا!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.