چه کرده‌ایم که عده‌ای نجیبانه «آرزوی مرگ» می‌کنند؟

جوونیمون نابود شود از شدت ناامیدی آرزوی مرگ میکنیم...

با وجود این افکار مسئولین امیدی به بهبود وضعیت مملکت نیست و مرگ بهتر از زندگی است

من هم آرزوی مرگ دارم ولی نمیتونم چونکه کی میتونه هزینه قبرم رو بده ؟

دیسک کمر خواهر من زده بیرون و چون قبل عید شوهرش بیکار شده بیمه نیستند
زیر بار هزینه های درمان کمر شوهرش خم شده
این وسط پیامک آمده براشون که توی ماشین بد حجابی کردی بیا وزرا تعهد بده !
اون ساعت که گفته شده خواهر من و شوهرش در مطب دکتر بودند
شوهرش رفته وزرا گفتن مدرکی نیست فقط گزارش شده !
جالب اینکه شوهر خواهرم می گفت در پلیس امنیت اخلاقی وزرا هم کلی هزینه شده و کانتر هایی شبیه بانک و کلی پرسنل و ... خلاصه تجهیزات شیک و لوکس برای رسیدگی به روسری زنان تعبیه شده !
و اون فردی که رسیدگی می کرده گفته ما در تمام سطح شهر پرسنل خبره داریم که احتمال اشتباه تقریبا صفره !
در تمام سطح شهر پرسنل دارند که حتما از بیت المال هم حقوق می گیرند !
خلاصه اینکه تعهد داده و خلاص شده
برای بیکاری و هزینه های کمر شکن درمان آیا فریاد رسی هست ؟؟؟؟ آیا پرسنل خبره برای رسیدگی به درد های بی درمان مردم هست ؟؟
الان در این شرایط آرزوی مرگ کردن بی منطقه ؟؟
در هیییییچ جای دنیا حتی مهد اسلام عربستان این همه خدم و حشم و بگیر و ببند و بودجه و هزینه از بیت المال برای روسری زنان نیست
مردم ما نباید غمگین باشند بلکه باید از غم بمیرند گه گرفتار این اوضاع اسفبار هستند

این ها روشنفکر نما نخبه نما هستند چون اگر روشنفکر واقعی باشند همیشه دنبال راه حل هستند و نه خموشی!

العدل یضع الامور مواضعها و الجود یخرجها من جهتها ...مولا علی ع فرموده اند که عدل هر چیزی را در جایگاه واقعی قرار میدهد و بخشش(بیجا) هر چیزی را در محل نامناسب قرار میدهد

یک نمونه مثلا انتصابات با پارتی بازی(بخشش زیادی و بیجا) ... قرار گرفتن افراد نالایق با پارتی در مناصب نتیجش میشه این

خوب ایران فقط برای اقا زادگان خوب است . مرگ هم برای قشر دیگر جامعه . و این است ایران .

ما هم به مرگ خود رازي هستيم به همان خدايي كه مسئولين باورش ندارند.

همواره در جوامع نخبگان حاکم بوده و خواهند بود البته بعنوان یک قشر از میان قشرهای متعدد ، اما موثر بهمراه صغرا و کبری تحلیلی تکراری مشابه شما.
دین خدا بصراحت و شهادت موکد قرآنی برای فهم و درک و تبعیت سهل و آسان قرارداده شده .
خداوند تاکید دارد که غفور و رحیم است اما نیز تاکید دارد عذاب او دردناک .
ربا و نزول خوری که امروز و دیروزها در ایران رواج و به پدیده ملی تبدیل شده است هزار و یک مفسده خواهد داشت که داشته است فقط میدانیم بصراحت قرآن عظیم جنگ با خداست .
سوال : چه کرده ایم که عذاب الهی به این مقدار قابل مشاهده و تائید شما فعلا بسنده شده و زمین دهن وانمیکند ما را ببلعد ؟!

الان به یاد مردم افتادند

دکتر جان بنده هم همکار دانشگاهی شما هستم. به این نمی پردازم که 4 سال در مجلس چه می کردید و یا دولت امیدتان چه نقشی در امید ما داشت. کلا نمی خواهم حاکمیت را محکوم کنم نه اینکه حاکمیت مشکل ندارد به این دلیل که حاکمیت در متن شما نقد شده است (ولو خلاصه) می خواهم به موضوع دیگری بپردازم که من آن را مشکلی بزرگتر می دانم.
بگذارید از خانواده مثال بزنم. قدیمترهایمان (نسل قبل از دهه 30) به دلایل مختلف تحصیل نمی کردند که مهترین آنها مسائل اقتصادی بود هم نیاز بود کودک کمک کار والدین باشد و هم تحصیل هزینه داشت و توجیهی هم دیده نمی شد. نسل زمان شما (دهه 30 و 40) در دوران کودکی و نوجوانی اکثریت درس خواندن ولی در کنار آن کار کردند تا هزینه های آن را در بیاورند. نسل دهه 50 معمولا تابستانها کار می کردند که اکثرا نه به جهت کمک به خانواده بود بلکه بیشتر برای یادگیری یک فن و نهایتا در آوردن هزینه ها خود دانش آموز بود. نسل 60 کمتر کار کرد وخانواده هزینه های معمول تحصیل رایگان را به عهده می گرفت. کم کم کلاسهای مختلف کم آموزشی و مدارس غیرانتفاعی گسترش یافت و نسل 70 نه تنها کار نکرد که باید حمایت مالی هم می شد. والدین بجای 5 فرزند کم خرج ترجیح دادند فرزند پرخرج داشته باشند ولو 2 تا! نسل 80 نسلی شد که والدین تمام تلاش و هم خود را برای رفاه 100% آن خرج کردند تا دغدغه نداشته باشند اگر یک فرزند هم می شد مشکلی نداشت ولی باید همه چیز تمام و کمال می بود. نسل 90 بماند...
این جریان فرزندان را بی مسئولیت و کم مهارت و تحصیل کرده و پرتوقع بار آورد. همه چیز برایشان در خانواده تامین است هیچ وقت از آنان پرسیده نمی شود شما برای خانواده چه کردید همیشه می پرسند چرا خانواده فلان کار را مانند فلان کس نکرد. امروز بجای تشکر از تامین تحصیل و امکانات جانبی، سوال نوجوانان وجوانان دهه 80 این است: چرا ما را به درس خواندن وادار کردید؟!! نسلی پرتوقع و لوس که یادگرفته فقط مطالبه گر باشد و کمتر پاسخگو مستولیت پذیر.
تا اینجا فرد با دیگران درگیر بود چه خانواده و چه اجتماع و چه حاکمیت. ولی الان می رسیم به خودش. او در درون خود، خود را فردی کم توان می بیند که حتی توان پول درآوردن ندارد حتی توان مهاجرت ندارد چون درس خوانده حاضر به کارگری و مسافر کشی نیست در حالی که دهه 30 و 40 نوجوانان و جوانان با کارگری شروع می کردند. مگر زندگینامه افراد موفق چه در حوزه اقتصاد چه علم و چه ... غیر از این است؟! این است دردنسل 70 و 80. حتی توانی تغییر شرایط خود را ندارند بنابراین بهترین راه حذف خود است. و البته بنده معتقدم این باز بهانه است برای کسب امکانات بیشتر توسط دیگران.

البته نقش سرعت انتشار اخبار بخصوص اخبار منفی و افسردگی و ناامیدی پس از آن را نباید دراین عصر مجازی دست کم گرفت

مرگ صد هرار مرتبه از این زندگی جهنمی بهتر است.

مرگم آرزوست