انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران در پی انتشار خبری مبنی بر انتقاد از مصوبه حذف حمایتهای بیمهای از داروهای بیماران خاص که به نقل از فاطمه هاشمی رفنسجانی منتشر شده است، توضیحاتی ارائه کرده است.
به گزارش ایسنا، توضیحات رییس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران درباره انتشار خبر « انتقاد "هاشمی" از مصوبه حذف حمایتهای بیمهای از داروهای بیماران خاص » که در نشست خبری بنیاد امور بیماریهای خاص عنوان شده است، بدین شرح است:
"دولت دوازدهم با حضور پرشور مردم در انتخابات سال ۹۶ و کسب رأی ۲۴ میلیونی، کار خود را از هتفه گذشته آغاز کرده است. سهمخواهی از دولت از سوی نهادها، جناحها و افراد خاص برای دستیابی به اهداف خود، به یک شیوه مرسوم در ابتدای تشکیل دولتها تبدیل شده است. اما آنچه جای تعجب و تاسف دارد استفاده ابزاری از نام مردم و بالاخص بیماران برای ایجاد فشار و هجمه به دولت جدید است. شیوه نخنمای واردکنندگان غیرحرفهای که با واردات دارو از کشورهای non-regulated، تنها به سود مالی خود و نه کیفیت زندگی بیماران فکر میکنند و هر چهار سال یک بار، در پایان دوره مسئولیت رئیس سازمان غذا و دارو و یا آغاز دوره مسئولیت رئیس جدید سازمان، جراید و شبکههای اجتماعی را از بیکیفیت بودن داروهای تولید داخل، کمبود دارو در کشور، در خطر بودن جان بیماران و سایر کلید واژههای تکراری، پر میکنند. تمام تلاش این افراد و جریانهای خاص بر این است که با فشار بر مجلس شورای اسلامی و رئیس جمهور منتخب مردم، در درجه اول فردی را به وزارت بهداشت راهی کنند که هم سو با اهداف آنان باشد، اگر این اتفاق نیفتاد، با فشار بر وزیر بهداشت مقبول دولت و مجلس، فردی را به مسند ریاست سازمان غذا و دارو بنشانند که مجری خواستههای آنان باشد و اگر این امر هم میسر نشد، با سر گرم کردن رئیس سازمان غذا و دارو به حاشیهها و پاسخ به مراجع بازرسی کشور، او را از کار اصلی خود بازداشته و از این طریق به واردات خود بپردازند.
جای سوال است که مگر نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، نمایندگان منتخب مردم نیستند؟ مگر دولت برآمده از رأی ۲۴ میلیون ایرانی، دولت قانونی و منتخب مردم نیست؟ مگر بیماران خاص کشور، جزء همین مردم و رأی دهندگان نیستند که اکنون افرادی خاص خود را قیم آنها میدانند؟
به راستی جایگاه افراد خاص و پرنفوذ در سیاستگذاری و تصمیمسازی در کشور ما کجاست؟ مگر نه این است که مقام معظم رهبری بارها در بیانات خود فرمودند: «دولت، وارد کردن اجناسی را که مشابه تولید داخل دارد، بر خود کند. » مگر نه این است که برنامه ششم توسعه کشور پس از تایید تمام مراجع سیاستگذار کشور که همگی بیوساطه یا با واسطه با رأی مردم انتخاب میشوند توسط دولت و با نظارت مجلس اجرایی میگردد؟ پس چگونه است که فرزند آیتالله هاشمی رفسنجانی که تمام عمر خود را برای سازندگی و توسعه صنایع در کشور صرف نمود؛ امروز بر تمام نهادهای تصمیمساز کشور که پدر فقید خود، ۴ دهه در همه ارکان آن حضور داشته، خرده میگیرد و خواستار لغو قانونی است که پدر ایشان، دیل برنامه ششم توسعه در مجمع تشخیص مصلحت نظام آن را تایید کرده است.
حافظه تاریخی تولیدکنندگان دارو از یاد نبرده است روزی را که اولین داروی تولید داخل بیماران MS وارد بازار شد و همین افراد خاص با پرچم حمایت از بیماران MS، راهپیمایی اعتراضی افرادی غیربیمار را جلوی مجلس، وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو مبنی بر اعلام بیکی فیتی داروی تولیدی برنامهریزی کردند. موضوعی که خیلی زود رنگ باخت و تمام مراجع علمی داخلی و خارجی صاحب صلاحیت، اذعان به کیفیت آن کردند. این همان دارویی استک ه امروز ۲۰ درصد صادرات دارویی کشور را به خود اختصاص داده و مایه افتخار صنعت داروسازی ایران است و به زودی وارد بازار اروپا خواهد شد. حال سوال اینجاست که چه کسی حق اظهارنظر راجع به کیفیت یک مصحول دارویی High-Tech را به افراد و جریانهای فاقد صلاحیت میدهد؟ آیا افرادی که امروز خود را قیم بیماران خاص میدانند، از این موضوع مطلعاند که سازمان غذا و دارو، تمام داروهای بیماران خاص تولید داخل را به صورت Head to Head با برند اصلی تولید شده در دنیا آزمایش و مقایسه میکند و سپس مجوز ورود به بازار میدهد؟ آیا مطلعاند که سمانه ADR در کشور سالهاست که راهاندازی شده و شکایات بیماران راجع به عوارض جانبی دارو و کیفیت آن بهص ورت رسمی ثبت و پالایش میشود؟ آیا مطلعاند که سامانههایی چون ۱۴۹۰ و امثالهم سالیان سال است که در حال پاسخگویی به بیماران راجع به کمبودهای دارویی هستند؟
از مقایسه پارچه با داروی High-Tech میتوان استنباط کرد که خانم هاشمی و مشاوران ایشان، نه تنها از مطالب فوق اطلاعی ندارند، بلکه از مفهوم اقتصاد مقاومتی به معنای واقعی آن که همان درونزایی و بروننگری است، نیز بیاطلاعاند. اگر داروهای بیماران خاص در کشور تولید نمیشد اکنون سالی بالغ بر ۸۰۰ میلیون دلار واردات داروی خاص به کشور داشتیم در حالی که امروز صادرات دارو و دانش فنی به خارج از کشور داریم.
خانم فاطمه هاشمی، نام پدری را همراه دارد که سردار سازندگی در این کشور بوده است. خدمات تحسین برانگیز آیتالله هاشمی رفسنجانی، به قدری زیاد است که تاریخ این سرزمین هرگز ایشان را از یاد نخواهد برد. توفیقات صنعت ایران در زمینههای مختلف از جمله تولید داروهای بیماران خاص، محصول بذری است که ایشان در دوران ریاستجمهوری خود کاشت. جای تعجب است که فرزند ایشان که عمری را کنار پذر گذرانده است نه تنها صحبتهای پدر را فراموش کرده بلکه به تحریف آنها میپردازد. هنوز صحبتهای سنجیده آیتالله هاشمی رفسنجانی در باب تولید داخل در گوشمان است که میگفتند «محصول تولید داخل ارجح است حتی اگر ۱۰ درصد کیفیت آن کمتر باشد» و یا میفرمودند: «مگر همه تولیدکنندگان دنیا از روز اول همین کیفیت را داشتهاند. » انتظار تحریف سخنان ایشان از بیت آیتالله قابل تصور نیست.
جای تعجب است که خانم هاشمی با سابقه فعالیتهای اجتماعی بسیار و کسب فیض از محضر آیتالله هاشمی رفسنجانی، خود را بلندگوی افراد مفعتطلب و غیر حرفهای قرار دادهاند و با تکرار صحبتهای نخنمای آنان، خود و خانواه ارزشی خویش را زیر سوال میبرند. امروز صحبتهایی از ایشان در خبرگزاریها منتشر شده است که دقیقا تکرار حرفههایی است که چند وقت گذشته در شبکه Manoto راجع به داروهای آرژانتینی و کمبود داروی Rebif زده میشد. ارائه اطلاعات غلط به ایشان، دختر سردار سازندگی را هم صدای شبکه Manoto کردهاند. در جایی خانم هاشمی صحبت از ماهفیا در صنعت دارو میکنند. ایشان بهتر از هر کسی می دانند که مافیا سه بعد دارد. صاحبان سرمایه، نفوذ دولتی و نفوذ خارجی؛ ایشان که خود را حامی دولت دوازدهم میدانند، لازم است وجود مافیای دارو در دولت را روشن نمایند.
امروز که با تدبیر رئیس محترم جمهور و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، وزیری کارآمد در مسند وزارت بهداشت قرار گرفته است و ایشان نیز فردی علمی و سالم را به عنوان رئیس سازمان غذا و دارو برگزیدهاند که مورد حمایت کل صنعت دارویی و وارداتکنندگان شناسنامهدار و حرفهای کشور هستند، مطرح کردن این موضوعات در رسانه، چه هدفی جز ایجاد فشار روانی بر دولت در نخستین هفته کاری آن دارد؟ خانم هاشمی که دولت دوازدهم را دولت اعتدال و ادامهدهنده راه آیتالله هاشمی رفسنجانی میدانند چرا با فشار بر آن، میخواهند دولت فعالیت قانونی خود را که مطابق برنامه ششم توسعه و تاکیدات مقام معظم رهبری است، زیرا پا بگذارد؟
انتظار ما از خانم هاشمی این است که قبل از مطرح کردن موضوعات در رسرانه که اثری جز ایجاد فشار روانی و استرس برای بیماران خاص ندارد و این استرس از کمبود دارو برای این بیماران مخربتر است، ابتدا با اصناف و صاحبنظران این حوزه همچون سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی و انجمن تولید و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران طرح موضوع نمایند و سپس به جمعبندی و رسانهای کردن آن بپردازند. ایشان که نگران استرس بیماران خاص هستند بهتر است بدانند که این نوشتههاست که استرس ایجاد میکند، این اعلام کمبودهاست که استرس ایجاد میکند، اینکه به مردم القا کنیم دولت و مجلس آنها در راستای اهداف مردم عمل نمیکند، استرسزاست. لذا در پایان پیشنهاد میکند جلسهای با حضور خانم هاشمی به عنوان یک شخصیت ملی، ذینفعان صنعت، مراجع صاحب صلاحیت تشخیص کیفیت دارو و سیاستگذاران این حوزه برگزار گردد و خروجی علمی آن جلسه و نه صحبتهای یکی - دو بیمار، در رسانهها منتشر گردد".