از مهر ماه از آخرین بازی دو تیم هواداران هر دو تیم پرطرفدار پایتخت انتظار این بازی را می کشند . بازی که برخلاف گفته های کلیشه ای و تکراری اهالی فوتبال نه 3 امتیاز دارد و نه یک بازی معمولی است ! این بازی بسیار پراسترس و پرهیجان و پر از نکات جالب توجه ای است که هر ساله نسبت به سال قبل تغییراتی را در آن شاهد هستیم . دربی 70 می تواند جذابیتهای جداگانه ای را نسبت به چند دربی اخیر داشه باشد .
به گزارش سرویس ورزشی تابناک ؛ وجود علی دایی در راس کادر فنی پرسپولیس می تواند جذابیتهای خاصی را به این بازی دهد مردی که تحت هر شرایطی انسانی جالب است وکاریزمای خاصی دارد . در آن طرف پرویز مظلومی که تجربه خوبی برای هدایت آبی پوشان دارد و از جنس آبی با تفکرات و سلایق خاص خود جالب است،
با توجه به حساسیت این دیدار و ارزشی که نتیجه آن برای هر دو تیم اعم از مدیریت تا هواداران آنها دارد باید تا روز دربی صبر کرد و منتظر بود تا نظاره گر این دیدار پرطرفدار نیز باشیم . با توجه به تغییرات زیادی که در ترکیب هر دو تیم وجود خواهد داشت باید دید تفکرات دایی و مظلومی کدام مثبت تر بوده و می تواند سند شکست تیم حریف را امضا کند .
قرار است چه اتفاقی بیفتد؟ بازهم مساوی؟ یا یک کریم باقری یا فرهاد مجیدی جدید پیدا میشود تا ضربه ای به توپ بزند و بر حسب حادثه طلسم مساویها بشکند؟! هر سال که میگذرد شهرآورد تهران پاستوریزه تر یا به عبارتی آرامترو بی بخارتر میشود...
دلیل عمده زیبایی و هیجانی که در گذشته نه چندان دور در شهرآوردها بود بیشتر به خاطر حضور مردانی بود که هرکدام یک تنه مانند یک تیم قدرت داشتند و وقتی پای به میدان میگذاشتند گویی گلی به ثمر میرسید و ورزشگاهی به مرز انفجار میرسید...در نسل قبل از انقلاب مردانی نظیر علی جباری،پروین،مرحوم ایرانپاک،بهزادی،کلانی،قلیچ خانی و... و پس انقلاب مردانی همچون احمدرضاعابدزاده،قلعه نویی، فکری، پیوس، محرمی،برادران بیانی و فنونی زاده،هاشمی نسب و ... حضور داشتند که همواره با انرژی باور نکردنی و با عزمی راسخ تر از سایر آوردگاهها با تمام وجود و برای شکست حریف پای به میدان میگذاشتند...
حال که به نفرات این دو تیم که هرکدام حداقل روزی 10 میلیون ریال درآمد دارند(مبلغ مصوب سازمان لیگ) نگاه میکنیم و مثلا ویترین فوتبال ایران هم هستند آیا ذره از وجود و غیرت خاص مردان فوق الذکر را میشود دید؟...
واقعیت ماجرا این است که داربی تهران چند سالی است که از کیفیت و خلاقیت‌های مربیان و عملکرد چشمگیر بازیکنان تهی شده و کمتر کسی است که این حق طبیعی و فطری فوتبال ایران را از عوامل این نمایش ملال‌آور مطالبه کند.
انگار خیلی ها اصلا علاقه ای به این مسابقه و هیجان میلیونی آن ندارند و بیشتر به دنبال اتمام آن با کمترین عوارض هستند...