«نگاه شما»: قحطی!

با شما موافقم خیلی چیزها عوض شده

راه حل ندادی ولی از نظرت خوشم اومد.

قشنگ بود موافقم اما چه سود مردم ما با حرف قابل اصلاح نیستند

خوب گفتی بابا.

قربونت حرف دلم را نوشتی ؟ مشکل امروز ما مشکل اقتصادی نیست مشکل امروز ما مشکل فکریه . چرا از این که سکه بشه یک میلیون اینقدر ناراحت میشیم ولی اگه یک روز وقتمون را بیخودی تلف کنیم ککمون هم نمیگزه چرا همیشه حسرت از دست دادن پول و مال و منصب و موقعیتمون را می خوریم ولی هیچوقت حسرت از دست رفتن جوانی مون را نمی خوریم تاوقت پیری

یادم آمد روزگار کودکی حقیقتا مطالب قشنگ وبه واقع بود

یک هفته قبل این مطلب به ایمیل من هم آمد. از دوستان تمنا دارم اگر مطلبی می فرستند، رسم امانت داری را به جا آورند و نام نویسنده ی اصلی را هم ذکر کنند. درست است که در مملکت ما قانون کپی رایت تصویب نشده ولی .....

درود بر نویسنده این مطلب شیر مادرت حلالت باشه الحق که راست می گی

واقعا رحمت به شیری که خوردی آقا حجت. خوشبخت کسیه که بتونه بین این همه آدم، هنوز با این دید نگاه کنه. برقرار باشی و شاد و سالم

یادآن روزهابخیر واقعا همدلی مردم از همه اجناس راحتر پیدامی شد

احسنت ، به نکات مهمی اشاره کردی ، ولی متاسفانه برای نسل جدید که آن دوران را شخصا تجربه نکردن این نکات به هیچ عنوان قابل درک و ملموس نیست .

بله امروز قحطی اعتماد به خدا متاسفانه داریم که مهم ترین قحطی است اگر اعتماد کامل به خدا داشته باشیم که خدا قوام عالم هستی است و او تامین کننده همه خواسته های مشروع ما هست هسچ گاه احساس قحطی حتی خدای نا کرده در اوج قحطی نخواهیم داشت انشاالله

خیلی خوب بود. خییییلی خوب بود. حرف دل من بود.

افراین عزیزم.به تو میگن یک ایرانی.ممنون از نوشته ی زیبایت.

در مملکتی که مشکل اقتصادی ندارد و همه چیز بقول معروف ارام است هم اگر بریزید وبرای سه ماه بعد اذوقه احتکارکنید قحطی خواهد امد چه برسه به ایران .واقعا چه به سرمان امده؟به کجاچنین شتابانیم ؟

آقای محترم کسی به فکر تی شرت بنتون و رینگ اسپرت نیست یعنی دغدغه مردم و تصور اونها از قحطی این نیست که شما می فرمایید

دوست گرامی شما ظاهرن مشکل مسکن ندارید

آقای عزیز , الان سال 2012 هستش , زندگی فرق کرده / انتظار ندارید که امروز گالن بدست تو صف بنزین مثلا سوپر وایسیم و دلهامون پر از صفا و صمیمیت باشه . یکم از رویا و توهمات فانتزی خارج بشید . با واقعیات امروز زندگی کنید

.از دوست خوبمان ممنونم برای دیدن این دردها ،اما معترضم به اینکه ما مداوم درد ها را می بینیم و نقص ها را فریاد می زنیم اما هیچ یک از ما حتی برای لحظه ای حاضر نیستیم از همان صندلی اتوموبیل گران قیمتمان تکیه مان را برداریم همین ما که مدام گلویمان را پاره می کنیم که درد زیاد است و جامعه مان رنگ فلان یا بهمان را گرفته چقدر در این قضایا سهیم هستیم ...اصل اقتصادی هست که می گوید عرضه با تقاضا متناسب است ...تا تقاضای انواع و اقسام وسائل لوکس در جامعه و در وجود تک تک ما هست مغازه ها هم پر است از این اجناس تا زمانی که ما دلمان برای همدیگر نسوزد آن خارج نشین از همه جا بی خبر هم دلش برای ما نخواهد سوخت اما از کجا نشات می گیرد به قول او این قحطی عشق ،قحطی صفا ؟ از خواست و طلب تک تک ما ...از ایرانی بودن ما از چشم و هم چشمی های مداوم ما از اینکه اگر اقدس خانوم جارو برقی ال جی خریده ما باید سامسونگش را داشته باشیم و در این میان تولید کننده بیچاره ایرانی را نابود می کنیم ..هجوم ما به فروشگاهها و بازار با شنیدن کلمه قحطی برای چیست ؟ میدانی برای چیست دوست خوبم برای این است که بر خلاف تمام باور هایمان و بر خلاف تمام ادعاهایمان به خداوند تو کل ایمان نداریم و سعی میکنیم بدون آنکه درد جامعه را بشناسیم و بفهمیم فقط و فقط به خودمان فکر کنیم ...به قول ظریفی که میگفت مگر با این آذوقه ای که مردم می خرند چقدر می شود دوام آورد.....بعدش چه ؟ نگاهی به زلزله اخیر ژاپن می تواند به ما میزان شکاف فرهنگی بین ما و آنها را بفهماند ...در این زلزله علیرغم آنکه مردم امیدی به رسیدن کمک ها نداشتند اما باز هم تنها به اندازه نیاز خود از اجناس برداشت کردند و هیچ گونه غارتی گزارش نشد ...اما امیدوارم همچین رویدادی رخ ندهد که نمیدانم ما مردم ..با خلاق ایران چه بر سر هم خواهیم آورد ... پس بیاید دعا کنیم که قحطی نیاید ...

در این که در جامعه مشکل وجود دارد شکی نیست و در اینکه ارزشها کم رنگ شده اند باز هم حرفی نیست . ولی ریشه این مشکلات از کجاست و چگونه می توانیم با یک همیت و غیرت با این مشکلات مقابله کنیم . آیا مردمی که گرفتار روزیشان هستند باید برنامه ریزی بکنند یا آنهائی که هم جایگاه تصمیم گیری و قدرت اجرای آن را دارند؟

نفسش از جای گرم بلند میشه ! رینگ اسپرت و تیشرت و پاستیل ؟؟؟ این ها دغدغه است ؟

خیلی چیزا تو بازار هست....کی میتونه استفاده کنه؟

قلم قویی بود ولی خب مقایستون غلطه ما در مقایسه با اروپایی هایی که منابعمون چندین برابر بیشتره چه وضعی داریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مملکتی که نرخ سکه توش بشه 1 میلیون تومان چرا باید از قحطی بترسه ؟

ایول دمت جوووووووووووووووووووووووووووووش همیشه مشتری نوشته هات هسم .

به این میگن قیاس مع الفارق ........

بیشین بینیم بابا. این چیزایی که گفتی را فقط خودت میتونی بخری. پول ما که نمیرسه

می دونین چرا اون وقت ها دل ها پاک بود و باصفا و مردم از قهطی نمی ترسیدن؟ * چون اون موقع ها خدا توی دلمون بود و خیالمون راحت بود که ما هیچکاره ایم و خدا همه کاره پس به کارمون می رسیدیم. * الان فقط داریم فکر می کنیم که چه جوری 1قرونمون بشه 2زار فکر این را نمی کنیم که اون 1قرون را کس دیگری می کنه 2زار. * اون موقع ها می گفتن پول عروسی و خونه را خدا جور می کنه ولی الان همه می دوند تا پولشون جوربشه تا بتونن خونه بخرن و عروسی کنن! * اون موقع ها حق محروم و مسکین تو مالمون نبود چون یا اصلا بهمون نمی رسید یا می دادیمش به ماشین جبهه ولی الان همش توی جیبمون مونده و دلهامون را سیاه کرده. الان می گن چرا به مردم رحم کنیم مگه اونا به ما رحم می کنن؟ خدا به همه ما رحم کنه!

باسلام.فقطمیخوام بگم خودمامردم هستیم که باعث همه جورگرونی و تجملات و.....میشیم.ازماست که برماست.هرچیزی تا گرون میشه 2برابرمیخریم خب معلومه که فروشنده وغیره هم میدونندمردم پول دارندوبیشترمیخرند انبارکنند.اگرهمین مردم تهران فقط2روزمرغ وگوشت گوسفندنخرند ونخورند خراب بشه وروی دست فروشنده بمونه مجبورمیشه روز سوم قیمتهاروبیاره پائین.پس بایداول ازخودمون شروع کنیم.باتشکر

زیبا بود و خواندنی. دیدن صف های طویل هم شهری ها در مقابل بانک ها به واقع دردم آورد. عده ای بردند و عده ای متحمل ضرر و زیان ناشی از سودطلبی دیگران شدند. شاید اندک اخلاق باقی مانده نگذاشت برخی از شانه های هم وطنانشان نردبان بسازند برای پیشرفت های یک شبه. تلخ است نگویید که ندیدید. گران شدن سکه و دلار ما مردمان را بی ماسک به رخ کشید و چه زشت بود زندگی دلالی، اقتصاد برنده- بازنده، مردمان نان به نرخ روز خور. به ادعا ما اخلاقی ترین مردمان جهانیم اما چه بی خبر از مرگ.