راوی شیرین سخن تاریخ، به تاریخ پیوست + ویدئو

بنام خداوند جان وخرد
بازگشت همه بسوي اوست
درگذشت استاد ارجمند وگرانمايه شادروان دكترمحمدابراهيم باستاني پاريزي را به خانواده داغدار ايشان و همه دانشگاهيان و فرهنگدوستان ايران بزرگ تسليت مي گويم و ازخداوند بزرگ براي ايشان آمرزش مي خواهم.
براستي كه در سنگر تاريخ و فرهنگ ايران زمين ، اين استاد بزرگ نه تنها خود پرچمدار زنده گردانيدن تاريخ و فرهنگ ايرانزمين بوده اند كه يار و ياور و پشتيبان نويسندگان نوپا و تازه كاري هم كه در اين راه گام برميداشتند بشمار مي آمدند . چراكه نويسندگان نوپايي چون بنده كه دركار نگارش تاريخهاي بومي كشور كارهايي انجام داده اند پيوسته از راهنماييهاي بي دريغ و دلسوزانه و سودمند اين استاد بزرگ بهره مند گرديده و به آفرينش كارهايي ماندگار روي آورده اند و ازاينرو بسيار مديون راهنماييهاي ايشان هستند.افزون براينكه ازاينكه با نوشتن پيشگفتار ارزشمند پيكان برسر پيكان ، بركتاب گركويه سرزميني ناشناخته بركران كوير، بنده را سرافراز فرموده اند هيچگاه اين بزرگواري ايشان را فراموش نخواهم كرد.
روانش شاد وراهش پررهروباد
اصفهان - هشتم فروردينماه 93
علي شفيعي نيك آبادي

او از کوچه پس کوچه های تاریخ حقایق را بیرون میکشید وبا قلمی شیرین به خوانندگان عرضه میداشت .روحش شاد.

روحت شاد استاد بزرگوار

ازاين پاشيده خرمن دانه اى كم ازاين درياى خون پيمانه اى كم
طبيعت را چه باك ازرفتن ماست زدرياى جنون ديوانه اى كم

درود بر استاد باستانی پاریزی . فرهنگ ایران را در تلریخ نویسی اعتلا بخشید .حالا همه از او میگویند اما چرا تا زنده بود رسانه ملی از اویادی نمیکرد و برنامه ای. و مصاحبه ای با نداشت، واقعا چرا ?

روانش شاد. استاد در کتاب بیغمبر دزدان که اولین اثر آنمرحوم است اشاره به قصیدهء هشتاد بیتی دارند که فقط هشت سطر آن را در باورقی کتاب فوق الذکر آورده اند.
هر چه کوشش کردم که به تمام قصیده دست یابم میسر نشد.
خدا رحمتش کند.

روانش شاد و راهش پر رهرو باد. امیدوارم شاگردانش راهش را ادامه دهند. با همدردی با خانواده ی او و دوستداران تاریخ ایران.

برای خوشنودی باستانی پاریزی شایسته ترین این است که اثارش را بخوانیم و به دیگران بشناسانیم .

نقل است مرحوم مهندس افضلی پور بنیانگزار دانشگاه کرمان دراثرمطالعه کتب استاد به کرمان علاقمند وتمام سرمایه خود وهمسرشان خانم صبا را وقف تاسیس این دانشگاه کردند یاد همه رفتگان نیک گرامی

چرا سیستم آموزشی کشور ما به گونه ای است که فقط به حفظ کردن نام آثار چنین بزرگانی اکتفا می شود و این کتابها در کتابخانه ها خاک می خوردند!!!

روحش شاد و یادش گرامی.

خدا رحمتش کند این استاد بزرگ را من کتاب آسیای هفت سنگ تریخ استاد را چندین سال قبل خوانده ام خاطره ای از اولین بار همرا با شعر نوشتن که در یک مراسم ادبیاتی در دانشگاه کرمان دعوت بوده اند و چون لباس ساده و بدون کروات داشته پاسبان درب ورودی محل برگزاری مراسم وی راه نمی دهد و باور نمی کند که استاد دراین مراسم از مدعوینی که باید سخن بگوید هم باشد. ویا خاطره ای از این که هنگامی که به پاریزی رفته بود و یک روستای شندیده بود دکتر پاریزی آمده اند و وی را با چشم پزشک با همین فامیل اشتباه گرفته و با دخترش که چشمش دچار مشکل بوده به محل اسکان دکتر آمده بود و از اقضا دکتر در منزل نبوده و همسر ایشان بدون این که بفرمایند دکتر ما دکتر تاریخ است نه چشم پزشک، چشم دختر روستایی را معاینه و دارویی محلی برای وی تجویز و از اقبال خوب خانواده دکتر و تشخیص خوب همسر استاد چشم دختر روستایی خوب می شود و روستایی برای تشکر با یک گوسند خدمت خانواده دکتر می رسند. واستاد در کتابشان می فرمایند همسرم دکتر واقعی بوده اند و خداوند به ما لطف داشته که ایشان درست تشخیص دهند و ضمن این که روستایی که ما را دکتر خطاب کرده بود همسرم از دکتری ما کم نکرده بودند، عنایت خداوند بوده است. و...هرکس که در این دنیا شغل و پست مهمی دارد در آسیای هفت سنگ تاریخ استاد خرد خواهد شد و خود استاد هم در آسیای هفت سنگ خود... ولی امید است که آرد آن تبدیل به دانشجویان ورهروان راه استاد باشد.

سالها رنج و اندوه افسردگی رو با خوندن کتابهای ایشان تحمل میکردم و لحظاتی که آثار این بزرگمرد دانشمند رو مطالعه می کردم از هر دردی فارغ بودم و مدتها در پی فرصتی برای اینکه به او بگویم چه لطفی در حق من کرده و شاید در حق هر ایرانی و هر خواننده آثارش دریغ دریغ دریغ مجالی محیا نشد. یادش هماره جاویدان.

برای شناخت استاد کافی است کتاب «از پاریز تا پاریس» ایشان را بخوانید.
ضمنا تو ایران رسم بر این است که همه‌ی مفاخر رو بعد از مرگشان ارج می‌نهیم
تا هستم با خسی یادم بکن
ورنه چه سود بعد مرگم گل بر مزارم می‌کنی

خداوند بیامرزد

آمورزش براي استاد بيطرف وبا صداقت تاريخ ميكنم

هزار بار افسوس
یک ماه پیش توسط دوستم دکتر میرزازاده مطلع شدم استاد به دلیل بیماری گوارشی در بیمارستان فیروزگر بستری شده اند. من توانستم با استاد تلفنی صحبت کنم.
گفتم :"استاد ایشالا دانشگاه ببینمتون"، ایشان گفتند:"...بگذار جونی بگیرم،تا بتونم بیام دانشگاه..." .اما نشد.
حرفهای ما هنوز ناتمام
تا نگاه می کنی
وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی
پیش از انکه باخبر شوی
لحظه عزیمت تو ناگزیر میشود
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدر زود دیر میشود
از صمیم قلبم ناراحتم از این خسارت فرهنگی

عروج روح بلند چهره ماندگارایران وفخرشهرستان سیرجان استادباستانی پاریزی تسلیت باد.

به جرات ميتوانم بگويم هرودت زمانه خود بود بااين تفاوت كه ايشان راست گفتاربودند.بسيارمهربان وخوشرو عشقش به كرمان وخصوصاپاريز ستودني بود. جايگاهش دربهشت باد

همه عمر دست بعصا رفت، روانش شاد. از او بیاد دارم:
رسم دنیا جمله تکرار است اندر کارها
تا چه زاید عاقبت زین رسم و زین تکرار ها
بس حوادث چشم ما بیند که نو پنداریش
لیک چشم پیر دنیا دیده آنرا بارها
سزاوار است نسل بعدی مورخین از او بیاموزند

ایشان تاریخ زنده ی کرمان و مایه ی افتخار دیار کریمان بودند روحشان شاد و یادشان به خیر باد از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش خدایشان رحمت کناد

يادش بخير. استاد فرهيخته اي بود و مردي بزرگوار. سه سال پيش كه به اتفاق آقاي كشتكاران به شهر ما استهبان فارس آمدند، ما را سرافراز كردند. چقدر متواضع و فروتن بودند. خبر درگذشتش ما را افسرده و غمگين نمود.

شناسنامه گروه تاریخ دانشگاه تهران بود وخواهدماند
چون سایه ابری که گذشت از سر صحرا/آذار به موری نرساندیم و گذشتیم.یادش گرامی باد

استاد در دوره ارشد و دکترا استاد بنده بودند و هیچ وقت کلاس تشکیل نمی دادند یه تحقیق می دادند و ما می رفتیم پی کارمان تا اخر ترم که یه تحقیق می دادیم و نمره می گرفتیم ایشان در این اواخر حوصله کلاس نداشتند و به موقع بازنشست شدند چرا بی دلیل افراد را متهم می کنید ؟
اما انسانی بسیار بسیار وارسته و ازاد منش بودند روحشان شاد

تسلیت میگم به همه سیرجانیا.

در حدود بیست سال پیش در حال خواندن کتاب یعقوب لبث ایشان بودم عازم رفتن به روستایمان بودم دلم نیامد که کتاب را باخودم دور کنم لذا با خودم بردم پس از رسیدن به روستا متوجه شدم پدرم و چند نفر از اهالی می گویند یکی از اهالی دار فانی را وداع و قرار شد باهم به تشییع برویم گفتم اجازه بدهید کتاب راجایی بگذارم بعد برویم اطرافیان کنجکاو شدند که نام کتاب چیست گفتم یعقوب لیث همه ناگهان خندیدند و گفتند جالب است برویم تشییع مش یعقوب خودمان که دیر نشود.
یاد استاد به خیر

---روحش شاد و یادش گرامی---
صداقت در گفتار و نوشتار با داشتن آن قلم شیوا و دلنشین، از خصوصیات بارز این بزرگ مرد تاریخ معاصر ایران زمین است. الحق که این گونه دانشمندان، گوهرهای "ناب" و "نایاب" این سرزمین کهن هستند. وظیفه ما شاگردان است که قدرشناس 1-"وجود" و 2-"آثار" ارزشمند به جا مانده از بزرگانی چون استاد باستانی پاریزی باشیم.

خدایش بیامورزد. برگی دیگر از باغ بی برگی جدا شد. انشاالله که از شاخه ی ایشان برگ های جوان رسته باشند.

استاد هنوز به آن یک دیداری که با شما داشتم و کتابی که به من مرحمت فرمودید میبالم حیف از شما حیف که مانند شما در این مملکت روز به روز تعداشان کم میشود حیف که قدرتان را ندانستیم باید بیش از اینها شما را رو سرمان میگذاشتیم ما را ببخشید.

روح وروانش شاد اين عزيز سرمايه ايران زمين بي عمر زنده ام و وين عجب مدار
روز فراق را كه نهد در شمار عمر

هر چقدر ما از رفتن استاد ناراحتیم بعضی ها خیلی خوشحالن...
خیلی ها مثل ایرج افشار..دکتر خوانساری..امیرانی..دکتر ریاضی..جمالزاده..سعید نفیسی..
بیشتر از همه ملا اخوند پاریزی..پدر استاد
جمعشون جمع شد..خوش به حالشون..
روح همشون شاد..

دوستی گفته بود برای شادی روحش فاتحه بفرستیم ومن میگویم خوب است دعا کردن برای این بزرگ تاریخ ولی هم بسیار خوب است که اثار ایشان را بخوانیم ودر ان بیاندیشیم شاید این بهترین کار در حق ایشان باشد .

روحش شاد و قرین رحمت باریتعالی قرار گیرد .

خدا رحمت کند انسانیت انسانها در موقع مردن مشخص می شود در دنیا دو چیز ماندنی است خوبی و بدی انهایی که در دنیا نام نیک از خود به جا می گزارند انسانهای وارسته ای هستند که از دنیا رفتنش انسان را ناراحت می کند ولی وقتی انسا ن مردم ازار و منفور از دنیا می رود انسان خوشحال می شود که یک فرد زالوصفت از دنیا رفت و شرش را از سر مردم برداشت .

زنده یاد باستانی پاریزی با دهها اثر ارزشمند که از خود بر جا نهاد در دل و ذهن ایرانیان فرهیخته خواهد ماند و در تاریخ نام نیکش ماندگار و جاودانی است .

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

صحنه پیوسته به جاست

هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

روحش شاد و یادش گرامی-

چرا در سال 87 این بزرگوار بالاجبار خانه نشین و دانشگاهیان از فیض وجودشان بی بهره شدند؟
خداوند ایشان را بیامرزد و روحش را شاد گرداند. او گنجینه تاریخ ایران بود که به زیر خاک رفت.

آقای قاسم

ایشان یکی از بزرگان ادب وتاریخ ایران بودند که درضمن عشق بزرگی نیز به زادگاه خود داشتند.
نمیدونم منظورت از کرمانیزه بودن چیه ولی بهتر ه مودب تر حرف بزنی.

در بند آن نيَم كه به خير يا به شر
يادش بخير هر كه زِ ما ياد كند.(باستاني)
تاريخ در فقدان اين انديشمند ماندگار دكتر محمد ابراهيم باستاني عزادار است. استان كرمان ،شهرستان سيرجان و ديار پاريز به خود "ميبالد" كه چنين دُر نايابي را در مهد خود پرورش داد و امروز نه ديار كريمان بلكه جامعه فرهنگ دوست ايران "مينالد" در فراق گوهر خويش.
«ظالم آن قومی که چشمان دوختند// وز سخنها عالمی را سوختند»
مثنوی
«دیگران چون بروند از نظر از دل بروند// تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی»
دیوان شمس تبریزی

من 10 تا از کتابهای زیبای ایشون روخوندم کتاب حماسه کویربسیار زیباست حتما بخونیدش باز یکی از بزرگان این کشور رفت و همه ماتم گرفتن زنده بود کسی براش ارزش قائل نبود اما حالا....

وای چقدر ناراحت کننده بود این خبر ...
من ایشون رو همین سه ماه پیش در مراسم بزرگداشت پروفسور رضا دیدم. اتفاقا اونجا هم شعر خوندند.
روحش شاد...
حیف شد تهران نیستم !!!

آیا ایشان در صدا و سیما ممنوع و التصویر بودند که دیده نمی شدند؟؟؟؟
چرا هیچ تلاشی برای شناساندن ایشان به جامعه نشد البته جامعه نخبگان از پیش با ایشان حشرونشر داشتند..
علتش کاملا مشخصه!!!!

غبار چهره جان میشود حجاب تنم . خوشا دمی که از این چره پرده
بر فکنم . چنین قفس نه سزای من خوش الحانست . روم به روضه
رضوان که مرغ آن چمنم .
مشیت الهی بر این بود که در بهار طبیعت شاهد خزان عمر یکی از
بزرگان فرهنگ این مرز و بوم کهن باشیم . انسانی سخنور. متواضع
و با حافظه ای شگرف که فقدان غمبار ایشان برای دوستدارانش
باور نکردنی می باشد . روحش شاد و بهشت موعود گوارایش باد

خدايش هزار بار بيامرزاد.زبان من از قدر داني ايشان قاصر است.

مرگ ونیستی از آن بی خردان است خردمند بزرگ با آثار ماندگارش همیشه زنده است
روحش شاد

خدارحمتش كند
تا كسي ايشان را نشناسد و آثارشان را نخوانده باشد پي به ضايعه بزرگي كه براي تاريخ و ادبيات ايران وارد شد نخواهد برد ولي ايشان در طول زندگي خدمات بسيارارزنده و ماندگاري را به يادگار گذاشتند.از پاريز تا پاريس .....
مرحوم پدرم هميشه داستان زندگي پر فراز و نشيب ايشان را براي ما تعريف مي كردند و از ما مي خواستند كه به عنوان الگو هميشه ايشان را در نظر داشته باشيم
خدا همه بزرگان و خدمتگزاران به اين آب و خاك را كه از دنيا رفته اند بيامرزد.

چه بهتر بود ایشان به عنوان یک چهره ماندگار در عرصه علم و ادب معرفی می شد . هر چند که ایشان برای همه دوستداران علم و ادب ماندگار است.خدا روحش را قرین رحمت نماید.

یاد ونامش تا ابد در اقلیم این سرزمین جاودانه باد.

استاد باستانی پاریزی، پدر تاریخ معاصر ایران و نویسنده کتاب «بارگاه خانقاه؛ در کویر هفت کاسه» از دانشمندان بزرگ زمان ما و برادر حاج شیخ عبدالعظیم باستانی پاریزی (نویسنده، ادیب و از عرفای طریقت نعمت اللهی) بوده اند.
درگذشت ایشان را به جامعه دانشگاهیان، فرهیختگان، هنرمندان و اهالی ادب و عرفان تسلیت عرض نموده، شادی روح این دانشمند بزرگ را از درگاه خداوند مهربان آرزومندم.

خدا رحمتش کنه