پروندههاي رسيدگي به جانبازان خاك ميخورد
گزارش تابناك از گلايههاي ايثارگران دفاع مقدس-1

هرگاه دفتر خاطرات 8سال دفاع مقدس را ورق ميزنم، ياد دلاوريهاي آناني ميافتم كه رفتند تا دست طمع متجاوزان را كوتاه كنند، رفتند و با رشادتهاي خود لحظههايي آفريدند ثبت شدني، كه در تاريخ ماندگار شد.
اما ماجراي اين جنگ حلقه مفقودهاي دارد كه هر بار با ورق زدن آن، بيشتر پي به اين حلقه گمشده ميبريم، اينكه كساني رفتند ولي به عنوان يادگاري ماندند، يادگاراني كه هيچ بهايي به آنها داده نمي شود.
كم نبودند جوانان و حتي نوجواناني كه بي ادعا تمام دل مشغولي هاي خود را رها كردند و رفتند و در طول 8 سال جنگ، حماسه آفريدند. از آن ايام سالها گذشته اما حال چه مانده از ان همه حماسه، آيا تنها تهيه چند فيلم توسط فيلم سازان و يا تقديم چند لوح افتخار در مجامع مختلف و رسانه ها به بازماندگان جنگ كافي است!
اينان در روزهاي سخت، مردم و دولت را تنها نگذاشتند، اما ما چه كرديم؟ آيا ما نيز پس از گذر سالها توانستيم دينمان را ادا كنيم و آنان را با تني دردمند تنها نگذاريم؟
او جانباز 30 درصد است، از خطه شمال كشورمان كه در سال 60 در منطقه جنوب كشور در حمله ثامن الائمه و در اثر موج انفجار مجروح مي شود كه علاوه بر ناراحتي اعصاب و روان از ناحيه كمر، چشم و نخاع آسيب هاي زيادي مي بيند و اكنون نيز با تعدادي تركش در بدن كه يادگار روزهاي نبرد است اجازه نمي دهد يك لحظه آن روزها را ازياد ببرد.
اما ماجراي اين جنگ حلقه مفقودهاي دارد كه هر بار با ورق زدن آن، بيشتر پي به اين حلقه گمشده ميبريم، اينكه كساني رفتند ولي به عنوان يادگاري ماندند، يادگاراني كه هيچ بهايي به آنها داده نمي شود.
كم نبودند جوانان و حتي نوجواناني كه بي ادعا تمام دل مشغولي هاي خود را رها كردند و رفتند و در طول 8 سال جنگ، حماسه آفريدند. از آن ايام سالها گذشته اما حال چه مانده از ان همه حماسه، آيا تنها تهيه چند فيلم توسط فيلم سازان و يا تقديم چند لوح افتخار در مجامع مختلف و رسانه ها به بازماندگان جنگ كافي است!
اينان در روزهاي سخت، مردم و دولت را تنها نگذاشتند، اما ما چه كرديم؟ آيا ما نيز پس از گذر سالها توانستيم دينمان را ادا كنيم و آنان را با تني دردمند تنها نگذاريم؟
او جانباز 30 درصد است، از خطه شمال كشورمان كه در سال 60 در منطقه جنوب كشور در حمله ثامن الائمه و در اثر موج انفجار مجروح مي شود كه علاوه بر ناراحتي اعصاب و روان از ناحيه كمر، چشم و نخاع آسيب هاي زيادي مي بيند و اكنون نيز با تعدادي تركش در بدن كه يادگار روزهاي نبرد است اجازه نمي دهد يك لحظه آن روزها را ازياد ببرد.
كسي كه درد و رنج جانبازيش را به سختي تحمل مي كند و وقتي از او مي پرسم در برابر اين همه فداكاري، اظهار كوچك و ناچيزي مي كند و در اوج دردمندي، به تنهايي با همسرش روزگار مي گذراند.
او مي گويد: بعد از 2 سال ازدواج براي دفاع از خاك و حفظ ناموس اين مملكت خانواده ام را رها كردم و به جبهه رفتم و در عمليات شكست حصر آبادان مجروح شدم، همچنين در دهلاويه نيز در اثر موج انفجار مجروح شدم و بعد از چند روز بستري شدن در بيمارستان ترخيص شدم و از آن سال تاكنون هيچ ارگاني به ما سر نزده است و شهرستان چالوس از بسياري از امكانات محروم است.
اين جانباز با اظهار نارضايتي از عملكرد بنياد شهيد مي گويد: 10 سال است كه پرونده ام در بنياد خاك مي خورد و تنها خدماتي كه به من داده شده فقط يك دفترچه بيمه است كه فقط بخشي از داروهايم را تامين مي كند و در حال حاضر نيز تمام هزينه هاي درماني ام را خودم تهيه مي كنم.
من بيش از دهها نامه به بنياد دادهام كه فقط به يك نامه من پاسخ داده شد كه آن هم از طرف ريس جمهور بود كه سال گذشته به اينجا آمدند و با موافقت ايشان يك وام 1 ميليون و نيمي دادند كه تا الان ماهيانه 50 هزار تومان قسط آن را مي پردازم.
وي معتقد است وقتي رئيس بنياد طوري با ما دست مي دهد كه انگار جذامي هستيم و حتي از دست دادن با ما اكراه دارد، وقتي كه مسوول بنياد درد نكشيده و از جنس من نيست و نمي داند درد من چيست من چه توقعي مي توانم داشته باشم.
او مي گويد: ما بعد از رحلت امام روزگار خوشي نديديم، اي كاش هم زمان با رحلت امام ما هم مرده بوديم نه تنها من بلكه همه هم رزمان من نيز از اين وضعيت راضي نيستند.
اگرچه من براي رضاي خدا رفتم و هيچ ادعايي هم ندارم اما همسر و فرزندان من چه گناهي كرده اند كه بايد سختي و بار زحمت من را به دوش بكشند و مرا تحمل كنند. چنانچه چند سال پيش حالم به قدري بد شد كه خودم را آتش زدم و بنياد شهيد هم از آن مطلع شد ولي هيچ عكس العملي نشان نداده و گفتند بيماري اعصاب و روان داشته و خودش را آتش زده است، حتي يك باند زخم هم برايم نگرفتند.
اين جانباز ضمن اظهار ناتواني مالي از خريد و تهيه دارو مي گويد: من مجبورم بسياري از داروها را ماهيانه به صورت آزاد تهيه كنم. از 50 هزار تا 200 هزار تومان هزينه داروهايم است كه يك ماه دارم و تهيه مي كنم ولي يك ماه هم ندارم و عذابش را زن و بچه ام مي كشند. من زندگي ام را اول به خدا و بعد مديون همسرم هستم چرا كه تنها كسي است كه 28 سال است بدبختي و مشكلات بيماري ام را تحمل مي كند.
در حال حاضر هم 6 سال است براي اين كه در بيمارستان بستري نشوم ورزش مي كنم چون نه هزينه پرداخت درمان در بيمارستان را دارم نه حقوق من اين اجازه را مي دهد. من يك كشاورز بودم كه فقط يك حقوق اشتغال به كار دارم و تنها خودم نيستم يك خانواده و چند داماد و همسري بيمار دارم.
وي بيان مي كند: اگر من امام زمان را صدا مي كردم تا به حال خودش را به من نشان مي داد اما براي ديدن رييس بنياد كه مي روي در را هم به رويت باز نمي كند پس من دردم را به چه كسي بگويم.
اين جانباز با گله مندي از بدهكاري هاي خود به بانك و حكم تخليه براي وامي كه نتوانسته به موقع پرداخت كند مي گويد: مني كه رفتم و حيثيت اين مملكت رانگه داشتم حال كه مامور به منزل من مي فرستند و حيثيت من را مي برند چرا هيچ كس در كنار ما نيست.
از او مي پرسم اگر دوباره جنگي در بگيرد آيا باز داوطلب مي شويد پاسخ مي دهد: با جان و دل مي روم، ما قولي به امام داديم و تا آخرين قطره خونمان هستيم و به خاطر حفظ اين مملكت و ناموس مردم جانم را هم مي دهم.
اما همسر او با چشماني پر اشك فقط مي گويد: ما هيچ توقع مالي از آنها نداريم، فقط به وضعيت درماني همسرم رسيدگي شود. او اما حاضر نشد از تنهايي خود و مشكلاتش طي اين سالها چيزي بگويد.
بد نيست بنياد شهيد و امور ايثارگران بازبيني مجددي نيز به وضعيت جانبازان در شهرستان ها داشته باشند تا ما نيز از يادآوري خاطرات آن سالها و ديدن اين يادگاران با ارزش احساس غرور كنيم.
تهيه و تنظيم: شبنم مهربان
او مي گويد: بعد از 2 سال ازدواج براي دفاع از خاك و حفظ ناموس اين مملكت خانواده ام را رها كردم و به جبهه رفتم و در عمليات شكست حصر آبادان مجروح شدم، همچنين در دهلاويه نيز در اثر موج انفجار مجروح شدم و بعد از چند روز بستري شدن در بيمارستان ترخيص شدم و از آن سال تاكنون هيچ ارگاني به ما سر نزده است و شهرستان چالوس از بسياري از امكانات محروم است.
اين جانباز با اظهار نارضايتي از عملكرد بنياد شهيد مي گويد: 10 سال است كه پرونده ام در بنياد خاك مي خورد و تنها خدماتي كه به من داده شده فقط يك دفترچه بيمه است كه فقط بخشي از داروهايم را تامين مي كند و در حال حاضر نيز تمام هزينه هاي درماني ام را خودم تهيه مي كنم.
من بيش از دهها نامه به بنياد دادهام كه فقط به يك نامه من پاسخ داده شد كه آن هم از طرف ريس جمهور بود كه سال گذشته به اينجا آمدند و با موافقت ايشان يك وام 1 ميليون و نيمي دادند كه تا الان ماهيانه 50 هزار تومان قسط آن را مي پردازم.
وي معتقد است وقتي رئيس بنياد طوري با ما دست مي دهد كه انگار جذامي هستيم و حتي از دست دادن با ما اكراه دارد، وقتي كه مسوول بنياد درد نكشيده و از جنس من نيست و نمي داند درد من چيست من چه توقعي مي توانم داشته باشم.
او مي گويد: ما بعد از رحلت امام روزگار خوشي نديديم، اي كاش هم زمان با رحلت امام ما هم مرده بوديم نه تنها من بلكه همه هم رزمان من نيز از اين وضعيت راضي نيستند.
اگرچه من براي رضاي خدا رفتم و هيچ ادعايي هم ندارم اما همسر و فرزندان من چه گناهي كرده اند كه بايد سختي و بار زحمت من را به دوش بكشند و مرا تحمل كنند. چنانچه چند سال پيش حالم به قدري بد شد كه خودم را آتش زدم و بنياد شهيد هم از آن مطلع شد ولي هيچ عكس العملي نشان نداده و گفتند بيماري اعصاب و روان داشته و خودش را آتش زده است، حتي يك باند زخم هم برايم نگرفتند.
اين جانباز ضمن اظهار ناتواني مالي از خريد و تهيه دارو مي گويد: من مجبورم بسياري از داروها را ماهيانه به صورت آزاد تهيه كنم. از 50 هزار تا 200 هزار تومان هزينه داروهايم است كه يك ماه دارم و تهيه مي كنم ولي يك ماه هم ندارم و عذابش را زن و بچه ام مي كشند. من زندگي ام را اول به خدا و بعد مديون همسرم هستم چرا كه تنها كسي است كه 28 سال است بدبختي و مشكلات بيماري ام را تحمل مي كند.
در حال حاضر هم 6 سال است براي اين كه در بيمارستان بستري نشوم ورزش مي كنم چون نه هزينه پرداخت درمان در بيمارستان را دارم نه حقوق من اين اجازه را مي دهد. من يك كشاورز بودم كه فقط يك حقوق اشتغال به كار دارم و تنها خودم نيستم يك خانواده و چند داماد و همسري بيمار دارم.
وي بيان مي كند: اگر من امام زمان را صدا مي كردم تا به حال خودش را به من نشان مي داد اما براي ديدن رييس بنياد كه مي روي در را هم به رويت باز نمي كند پس من دردم را به چه كسي بگويم.
اين جانباز با گله مندي از بدهكاري هاي خود به بانك و حكم تخليه براي وامي كه نتوانسته به موقع پرداخت كند مي گويد: مني كه رفتم و حيثيت اين مملكت رانگه داشتم حال كه مامور به منزل من مي فرستند و حيثيت من را مي برند چرا هيچ كس در كنار ما نيست.
از او مي پرسم اگر دوباره جنگي در بگيرد آيا باز داوطلب مي شويد پاسخ مي دهد: با جان و دل مي روم، ما قولي به امام داديم و تا آخرين قطره خونمان هستيم و به خاطر حفظ اين مملكت و ناموس مردم جانم را هم مي دهم.
اما همسر او با چشماني پر اشك فقط مي گويد: ما هيچ توقع مالي از آنها نداريم، فقط به وضعيت درماني همسرم رسيدگي شود. او اما حاضر نشد از تنهايي خود و مشكلاتش طي اين سالها چيزي بگويد.
بد نيست بنياد شهيد و امور ايثارگران بازبيني مجددي نيز به وضعيت جانبازان در شهرستان ها داشته باشند تا ما نيز از يادآوري خاطرات آن سالها و ديدن اين يادگاران با ارزش احساس غرور كنيم.
تهيه و تنظيم: شبنم مهربان
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
شهيد جمران مي گفتند : می گویند تقوا از تخصص لازم تر است؛ آن را می پذیرم اما می گویم، آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست. واي به حال ما كه خود هم مي دانيم توانايي انجام امور محوله را نداريم اما سر در برف كرده ايم و توجيه مي كنيم كه اگر اسلام من را نداشت الان به خطر افتاده بود!!!
وقتي كه فداكاريهاي اين عزيزان دستخوش بازيهاي سياسي دولتمردان شود ومارا با اعطا ي چند نشان افتخار به تعدادي از عزيزان موج عوام فريبي را درجامعه ترويج كنند وبراي رسيدن به دنياي خودشان فقط در موقع انتخابات مارا پل عبور خودشان قرار دهند وضع امثال ماها نبايد بهتر اتزاينها شود ومسئولين ومتوليان ما بايدمارا به ديده حقارت بنگرند الله المستعان .
سلام ایران دوستان و عاشقان سرزمین بالیاقت ایران من هم با سابقه طولانی درجبهه و عدم دریافت حقوق و مجروحیت دست و پا وشیمیایی هرگز به مراکز بنیاد مراجعه نکردم چون بخاطر رهبر مرحومم و سر زمین پاک ایران به جنگ رفتم هر چند الان توسری خور اداره و خانواده ام شدم اما ناراحت نیستم چون فقط فقط خدا را دارم بس با این حال باز هم حاضرم نوکری مردم و تمامی هموطنانم را انجام دهم چون ایرانیم کوچک همه شماها کیانوش ( هادی زمان جنگ ) حسین زاده
خدابه داد ما وبزرگان ما برسه که آنطوری که در خور خدمات و فداکاری آنان است را نتوانستیم در حقشان ادا کنیم جانبازان شهیدان زنده ی این انقلابند.
بنياد آمار بدهد1- چند نفر از جانبازان مدارك بالاتر از ليسانس دارند وچند كارمند جانباز دارد وچند نفر از مسئولين و ادارات بنياد از جانبازان تحصيل كرده هستند ودرصد آنها را در كل كارمندان خود اعلام كند. 2-كل بودجه بنياد چند تومان هست الف-چند تومان آن به جانبازان پرداخت ميشود ب-چند ميليارد آن مصرف كارمندان ميشود.
ج-درصد ها را بطور شفاف اعلام كند 3- اگر بنياد را تعطيل كنند وبودجه كل آن را از طريق بانكها به خود جانبازان بدهند هر نفر با كمترين درصد هرماه چند ميليون گيرش مي آيد.
عزيزان جانباز من چيزي جز صبر نميتونم براي شما آرزو بكنم باور كنيد اگه من قدرت و توانايي آن را داشتم كه از خدمات شما عزيزان به هر نحو ممكن دفاع و جبران آنها را مينمودم چون ميدونم و شاهد بودم كه شمامتحمل چه زحماتي جهت دفاع از اين مملكت شده ايد. ولي شرمنده شما هستم
من که نا امید شدم و چندین سال است به بنیاد سر نزده ام. آن ها برخورد بسیار زشت و زننده ای کردند و رفتار و گفتارشان با جانبازان تحقیرآمیز و عتاب آلود است. اما اگر باز هم نیاز باشد با کمال افتخار و رضایت مندی در عرصه های پرشور حماسه و دفاع از اسلام و میهن اسلامی حضور می یابم و اگر این بار هم مجروح شوم هیچگاه حاضر نخواهم شد بنیاد، بویژه بنیاد اصفهان امور درمانی مرا دنبال کند. منزل مسکونی را می فروشم و آن را هزینه می کنم. اگر هم به شرف شهادت نایل شوم وصیت کرده ام که خانواده ام از عضویت من در بنیاد پرهیز نمایند. عزت و شرافت و حریت و مناعت طبع را بر مراجعه به برخی دست اندکاران بنیاد ترجیح می دهم.
حمايت از جانباز فقط حرف است دولت مردان ومسئولين بدانند چوب اين بي احترامي ها كه به جانبازان ميشود در دنيا وآخرت خواهند خورد.چند وقت پيش ازشبكه دو سيما فيلمي پخش شد كه نگهداري ازمجروحان بازمانده جنگ كشور كره را نشان ميداد.جه احترامي وخدماتي براي آنان وخانواده آنان در نظر گرفته بودند.ما مدعي مسلمان بودن را داريم.ما خود خواه شده ايم. خداوند عاقبت همه را ختم به خير كند.
بهتر آن است که نامزد آتی ریاست جمهوری حمایت صریح خود را از مجروحان جنگ اعلام کند و با "عنوان" و به صورت یک "سند" آن را کتبی منتشر نماید. البته فقط ظرف یک ماه آینده. آنها که با نظر من موافق اند تایید کنند.
آقای عزیز که می فرمایند {گیرم اخلاص آنها بالا است آیا باید از آنها سواستفاده کرد }در جواب اولا اخلاص همه آنهای که در صف مقد جبه و در عملیاتها رزمی شرکت داوطلبانه می کردند حتما بالا است اگر غیر از این بود ایثار و از خود گذشتگی تا حد جان که عزیز ترین چیز هر انسانی است را نداشتند آنهم برای رضای خدا و در راه خداوند متعال. و اما اینکه می فرمایید از آنها سو استفاده می شود اصلا انسانهای ایثار گر و آنهم تا حد جان برای آنها این مطرح نیست که دیگران بهر دری و راهی میزنند تا از امتیازها مادی آنان بناحق استفاده کنند چه آنهای که در همین مکان خدمت به آنان با شند و خیانت کنند و چه بدتر از آن آنهای که بنحوی خودرا با تقلب در این گروه جا بزنند و دارای در صد هم هستند .
با حلوا حلوا كردن دهان شيرين نمي شه حالا هي شما خبر وگزارش بنويسيد براي اونها رفع اين مشكلات مثل يك چشم بر هم زدن اما ...؟؟؟
من به عنوان يك شهروند ايراني از دولت وبنياد شهيد مي خواهم هر چه زودتر به اين وضعيت سامان دهند تا ما بيش از اين شرمنده نشويم.
سلام ديشب گزارشي پخش شد از شبكه 5سيما كه جمعي از مسولين ودريادار سري به اسايشگاه ثارالله زده بودند و يك ملاقات نمادين و مصاحبه اي مبني بر توجه ودلسوزي از اين بندگان خدا: اگرچه همه اين اعمال نمايشي بيش نيست و حتي رقت انگيز است اما جادارد از شما براي تهيه اين گرارش كه هم ياداوري اين عزيزان است وهم زنگ هوشياري وبيداري است براي متوليان تشكر كنم .زنده باد حق .
متاسفانه تفکر حاکم بر بنیاد و مدیران آن تفکر حمایت از ایثارگران نیست و در اکثر مواقع حمایت که نمی کنند تبدیل به موانعی در مسیر خدمات ایثارگران می شوند . در بنیاد مدیریت عالی آن و سایر کسانی که نقش سیاستگزاری دارند از دیدن جلوی پای خود عاجزند چه رسد به اینکه برنامه بلند مدت داشته باشند و بتوانند نیازهای ایثارگران را بررسی نمایند اما برای خود و همپالکی هایشان بسیار تلاش میکنند و از هر فرصتی سو استفاده می نمایند.
با سلام انشا الله تا چند سال آینده تمام جانبازان عمرشان را به مسئولان عزیز خواهند داد و دیگر جانبازی نخواهد بود تا ناله ای بکند و در آن زمان میتوان جشن پایان یافتن جانباز را برگزار کرد.
گيرم اخلاص اين عزيزان بالاست ايا بايد از انها سو استفاده بشه ؟؟؟؟؟
اي كاش توفيقي نصيب مسولين بشه تا سري هم به وضعيت جانبازان درد مند بزنند .ان شاالله
من یکی از جانبازان شیمیایی ام که بارها در دوران دفاع مقدس مجروح شده ام و از حملات موج گرفتگی نیز رنج می برم و اگر چه آقای دکتر دهقان وعده هایی اميدوار كننده داده بود و ما هم مشکلاتمان را مطرح کردیم اما متأسفانه تا الان هیچکدام عملی نشده است. آیا بعد از بیست وشش سال هنوز باید در مورد مشکلات جانبازان صحبت کنیم؟
با سلام به محضر همه عزیزان جانباز روی صحبت بنده با جناب دهقان معاونت محترم رئیس جمهوری است: ترا به خدا حد اقل شما که در این سمت هستید سری به مجلس بزنید واز قول ما بگویید ای برادران نماینده پس چی شدلایحه خدمت رسانی به ایثار گران آیا فراموش کردهاید که این لایحه چند سال است که در مجلس است حد اقل با تصویب این لایحه بعضی از مشکلات جانبازان رفع خواهد شد
آقای عزیز دارای 50% جانبازی می گویند که صدها و یاهزاران قانون رفاهی و تسهیلاتی و خدمت رسانی تاکنون به تصویب رسیده است و ادامه می دهند که حتی 5% از آنها نیز تاکنون اعمال نشده است ؟ سوال چگونه شما 50% را در عرض این چند سال دریافت کرده و.... ؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.