این روزها بحث تزریق روحیه به تیم ملی فوتبال قبل از رویارویی با کره شمالی نقل هر مجلس ومحفلی است. حتی در یک جمع خانوادگی هم می شود این مساله را دید (البته بعد از مطرح شدن بحث انتخابات) همه بر این باورند که روحیه بالا و انگیزه لازم برای پیروزی در بین بازیکنان تیم ملی عامل اصلی موفقیت تیم ملی است. اما بحث مهم اینکه این روحیه از کجا و چه طریقی قرار است به بازیکنان منتقل شود؟
به نوشته جوان، خب پیشنهادها و نظریه هایی هم در این بین مطرح می شود که در نوع خود کم نظیر است، یکی از این نظریه ها همین چند روز قبل مطرح شد و آن اینکه با به نمایش گذاشتن فیلم های مهیج قبل از ورود بازیکنان به زمین مسابقه آنها را به شور و هیجان بیاوریم.
شاهد مثال این مساله نیز وجود دارد، می گویند گواردیولا سرمربی بارسلونا پیش از رویارویی با منچستر در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۷ دقیقه از صحنه های جذاب و مهیج فیلم گلادیاتور را برای بازیکنانش به نمایش گذاشت و بعد آنها را راهی میدان مسابقه کرد. نتیجه بازی را همه می دانند؛ بارسا موفق شد در روزی که منچستر با سلسله اشتباهات فرگوسن در مهره چینی ضعیف ترین بازی اخیر خود را به نمایش گذاشت این تیم را دو بر صفر شکست دهد.
خدمت آنها که این تئوری را به افشین قطبی دیکته می کنند عرض کنم که نه تیم ملی فوتبال ایران بارسلون است و نه کره شمالی منچستر، بازیکنان فوتبال ایران بارها نشان داده اند که غیر قابل پیش بینی ترین بازیکنان جهان هستند و درست در شرایطی که تصور آن نمی رود از هیچ همه چیز می سازند و بر عکس، پس نیازی به این قبیل هیجانات کاذب نیست که ای بسا با یک فیلم ۷۰۰ دقیقه ای به جای ۷ دقیقه ای باز هم نتیجه ای عکس بگیریم.
در ثانی کره شمالی، منچستر نیست، آنها خوب می دانند چه می خواهند و انگیزه لازم را هم دارند به خصوص اینکه الان در موقعیتی از نظر سیاسی قرار دارند که به این پیروزی بیش از هر زمان دیگر نیاز دارند بنابراین امکان اشتباهی از نوع اشتباه فرگوسن به حداقل ممکن می رسد.
با این حساب آیا بهتر نیست به جای پیشنهاد های اینچنینی اجازه دهیم قطبی و تیم ملی با آرامشی که امروز از آن برخوردارند به کار خود برسند.
به نوشته جوان، خب پیشنهادها و نظریه هایی هم در این بین مطرح می شود که در نوع خود کم نظیر است، یکی از این نظریه ها همین چند روز قبل مطرح شد و آن اینکه با به نمایش گذاشتن فیلم های مهیج قبل از ورود بازیکنان به زمین مسابقه آنها را به شور و هیجان بیاوریم.
شاهد مثال این مساله نیز وجود دارد، می گویند گواردیولا سرمربی بارسلونا پیش از رویارویی با منچستر در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۷ دقیقه از صحنه های جذاب و مهیج فیلم گلادیاتور را برای بازیکنانش به نمایش گذاشت و بعد آنها را راهی میدان مسابقه کرد. نتیجه بازی را همه می دانند؛ بارسا موفق شد در روزی که منچستر با سلسله اشتباهات فرگوسن در مهره چینی ضعیف ترین بازی اخیر خود را به نمایش گذاشت این تیم را دو بر صفر شکست دهد.
خدمت آنها که این تئوری را به افشین قطبی دیکته می کنند عرض کنم که نه تیم ملی فوتبال ایران بارسلون است و نه کره شمالی منچستر، بازیکنان فوتبال ایران بارها نشان داده اند که غیر قابل پیش بینی ترین بازیکنان جهان هستند و درست در شرایطی که تصور آن نمی رود از هیچ همه چیز می سازند و بر عکس، پس نیازی به این قبیل هیجانات کاذب نیست که ای بسا با یک فیلم ۷۰۰ دقیقه ای به جای ۷ دقیقه ای باز هم نتیجه ای عکس بگیریم.
در ثانی کره شمالی، منچستر نیست، آنها خوب می دانند چه می خواهند و انگیزه لازم را هم دارند به خصوص اینکه الان در موقعیتی از نظر سیاسی قرار دارند که به این پیروزی بیش از هر زمان دیگر نیاز دارند بنابراین امکان اشتباهی از نوع اشتباه فرگوسن به حداقل ممکن می رسد.
با این حساب آیا بهتر نیست به جای پیشنهاد های اینچنینی اجازه دهیم قطبی و تیم ملی با آرامشی که امروز از آن برخوردارند به کار خود برسند.