یکی از کاربران "تابناک" در پیامی آورده است:
اگر طی چند روز گذشته خبرها را شنیده باشید، مطمئناً به این خبر برخوردید که یک دیپلمات آرژانتینی که مدت ماموریتش در ایران به اتمام رسیده بود، برای اینکه اثاثیه اش را به کشورش ببرد، آنرا از طریق فرودگاه امام فرستاده بود غافل از اینکه نیروهای حراست فرودگاه به میزان بار این دیپلمات که بیش از 4 تن بوده شک کرده و پس از طی مراحلی بالاخره کشف می گردد که این 4 تن بار همه از اشیاء عتیقه و باستانی مربوط به دوره های مختلف تاریخی ایران بوده که اکثر آنها نیز بسیار تمییز و غیرقابل ارزش گذاری بوده اند. این موضوع خیلی برایم تعجب آور بود چرا که چندی پیش نیز یک دیپلمات کره ای نیز به همین قصد در فرودگاه بازداشت گردید.
موضوعات فوق باعث سوالاتی می شوند:
1- چه موضوعی باعث گردیده که دیپلمات ها به تجارت چمدانی اشیاء عتیقه که بخشی از فرهنگ این کهن دیار می باشند دست بزنند؟
2- چه میزان از اشیاء عتیقه این مملکت اینگونه و یا بعضاً از مبادی دیگر خارج می شود و کسی متوجه خروج آنها نیست و کشف نمی گردند؟!!
3- احکام اینگونه افراد که مصونیت سیاسی نیز دارند چیست؟
4- با توجه به عدم رسیدگی مناسب به آثار تاریخی این مملکت از سوی مسئولین امر و عدم توجه کافی به این موضوعات، آیا بهتر نیست این اشیاء به موزه های خارج از کشور سپرده شود تا از گزند باران و برف و ... همچنین سرقت در امان بمانند و آیندگان نیز از تاریخ این کشور مطلع باشند؟ ( نمونه کامل این موضوع موزه اوور پاریس می باشد)
5- سر ستونهای تخت جمشید که در موزه لوور پاریس موجود است چگونه خارج شده اند، اینها که نه توی جیب جا میگیرند، نه توی چمدان و نه توی قسمت بار هواپیما، قابل پنهان نمودن هم نیستند که بتوان آن را پنهانی خارج کرد، چگونه خارج شده اند؟
و هزاران سوال دیگر در خصوص تاریخ و پیشینه تاریخی این مرز و بوم.
و اما موضوع مرتبط با بحث بالا اینکه حدود 12 سال پیش، به یکی از کشورهای همسایه رفته بودم، پس از آشنایی با دوستی، ایشان مرا به جایی بردند که کتابی را درآنجا دیدم، طبق تاریخ درج شده در پایان یکی از نوشته های این کتاب، حدود سه قرن پیش بود و دارای نوشته های فارسی بود ضمن اینکه نویسنده آن نیز از اهالی فارس بود نظرم را جلب کرد، چرا که دوازده بند محتشم کاشانی نیز در آن کتاب نوشته شده بود.
بعضی از نوشته ها به صورت یک در میان با جوهر قرمز و سیاه بود و جالب تر از همه جلد پوست این کتاب و ابعاد بسیار کوچک آن بود به گونه ای که ابعاد این کتاب حدود سیصد صفحه ای، 8*15 سانتی متر بود، به هر قیمتی بود، آنرا تهیه و با خودم به ایران آوردم تا امسال که تصمیم گرفتم به یکی از مراکز نسخ خطی دولتی بروم، کتاب را تحویل دادم تا آنرا بررسی نمایند، پس از مدت زمانی حدود یک ماه و بازدید کارشناسان خط شناسی، اصالت آن تائید و آنرا نسخه ای ارزشمند تشخیص دادند لیکن اعلام نمودند که برای خرید آن فعلاً بودجه ای ندارند!!.
کتاب را با خود آوردم تا اینکه خبر دیپلمات آرژانتینی را شنیدم و با خودم گفتم، ای کاش یک دیپلمات آرژانتینی هم به تور ما بخورد!! چونکه تا آنجایی که دانستم به هر کس که مراجعه می نمایی برای پیگیری بازسازی آثار تاریخی حرفی می زند که ترجمه اش شبیه این جمله است: تاریخ کیلویی چند؟
اگر طی چند روز گذشته خبرها را شنیده باشید، مطمئناً به این خبر برخوردید که یک دیپلمات آرژانتینی که مدت ماموریتش در ایران به اتمام رسیده بود، برای اینکه اثاثیه اش را به کشورش ببرد، آنرا از طریق فرودگاه امام فرستاده بود غافل از اینکه نیروهای حراست فرودگاه به میزان بار این دیپلمات که بیش از 4 تن بوده شک کرده و پس از طی مراحلی بالاخره کشف می گردد که این 4 تن بار همه از اشیاء عتیقه و باستانی مربوط به دوره های مختلف تاریخی ایران بوده که اکثر آنها نیز بسیار تمییز و غیرقابل ارزش گذاری بوده اند. این موضوع خیلی برایم تعجب آور بود چرا که چندی پیش نیز یک دیپلمات کره ای نیز به همین قصد در فرودگاه بازداشت گردید.
موضوعات فوق باعث سوالاتی می شوند:
1- چه موضوعی باعث گردیده که دیپلمات ها به تجارت چمدانی اشیاء عتیقه که بخشی از فرهنگ این کهن دیار می باشند دست بزنند؟
2- چه میزان از اشیاء عتیقه این مملکت اینگونه و یا بعضاً از مبادی دیگر خارج می شود و کسی متوجه خروج آنها نیست و کشف نمی گردند؟!!
3- احکام اینگونه افراد که مصونیت سیاسی نیز دارند چیست؟
4- با توجه به عدم رسیدگی مناسب به آثار تاریخی این مملکت از سوی مسئولین امر و عدم توجه کافی به این موضوعات، آیا بهتر نیست این اشیاء به موزه های خارج از کشور سپرده شود تا از گزند باران و برف و ... همچنین سرقت در امان بمانند و آیندگان نیز از تاریخ این کشور مطلع باشند؟ ( نمونه کامل این موضوع موزه اوور پاریس می باشد)
5- سر ستونهای تخت جمشید که در موزه لوور پاریس موجود است چگونه خارج شده اند، اینها که نه توی جیب جا میگیرند، نه توی چمدان و نه توی قسمت بار هواپیما، قابل پنهان نمودن هم نیستند که بتوان آن را پنهانی خارج کرد، چگونه خارج شده اند؟
و هزاران سوال دیگر در خصوص تاریخ و پیشینه تاریخی این مرز و بوم.
و اما موضوع مرتبط با بحث بالا اینکه حدود 12 سال پیش، به یکی از کشورهای همسایه رفته بودم، پس از آشنایی با دوستی، ایشان مرا به جایی بردند که کتابی را درآنجا دیدم، طبق تاریخ درج شده در پایان یکی از نوشته های این کتاب، حدود سه قرن پیش بود و دارای نوشته های فارسی بود ضمن اینکه نویسنده آن نیز از اهالی فارس بود نظرم را جلب کرد، چرا که دوازده بند محتشم کاشانی نیز در آن کتاب نوشته شده بود.
بعضی از نوشته ها به صورت یک در میان با جوهر قرمز و سیاه بود و جالب تر از همه جلد پوست این کتاب و ابعاد بسیار کوچک آن بود به گونه ای که ابعاد این کتاب حدود سیصد صفحه ای، 8*15 سانتی متر بود، به هر قیمتی بود، آنرا تهیه و با خودم به ایران آوردم تا امسال که تصمیم گرفتم به یکی از مراکز نسخ خطی دولتی بروم، کتاب را تحویل دادم تا آنرا بررسی نمایند، پس از مدت زمانی حدود یک ماه و بازدید کارشناسان خط شناسی، اصالت آن تائید و آنرا نسخه ای ارزشمند تشخیص دادند لیکن اعلام نمودند که برای خرید آن فعلاً بودجه ای ندارند!!.
کتاب را با خود آوردم تا اینکه خبر دیپلمات آرژانتینی را شنیدم و با خودم گفتم، ای کاش یک دیپلمات آرژانتینی هم به تور ما بخورد!! چونکه تا آنجایی که دانستم به هر کس که مراجعه می نمایی برای پیگیری بازسازی آثار تاریخی حرفی می زند که ترجمه اش شبیه این جمله است: تاریخ کیلویی چند؟