درباره بردن پولهای ما به غزه و لبنان
صدرا محقق

«امروز كه از خواب پاشدم يه سر رفتم تو سايت فيفا كه ببينم هنوز سه امتيازمون سر جاش هست يا نه؟؟ بالاخره اينجا ايرانه، عجيب نيست اگه دو امتيازشو بِدن به لبنان.»
این توییت طنز که دیروز در توییتر منتشر شد و خیلی هم دیده شد، فقط یک نوشته بامزه نیست. ادامه بحثیست که سالهاست در تاکسیها، گعدههای خانوادگی و دوستانه و اخیرا در سخنرانیها و نظریات و مطالب سیاسی جدی هم زیاد مطرح میشود. سال ۸۸ هم در شعارهای معترضان حضور داشت؛ نه غزه نه لبنان و... لپ کلام ماجرا هم این است: «پولهای ما رو بردن دارن میدن به فلسطین و لبنان و...»
این بحث چنان برای بخشی از مردم و حتی فعالان سیاسی و اجتماعی مهم شده است که به صورت جدی فکر میکنند همه مشکلات موجود در کشور، دستکم در حوزه اقتصادی ناشی از همین قضیه است و اگر ایران از کمک کردن به لبنان و غزه و سوریه دست بکشد پول کافی برای همه چیز در داخل خواهیم داشت و فقر و مشکلات مالی مملکت برطرف خواهد شد.
بحث به جاهایی کشیده شده که خیلی از ایرانیها، اعم از دارا و ندار در مناطق مختلف کشور به صورتی جدی حس میکنند حقشان را لبنانیها و فلسطینیها و سوریها خوردهاند.
این وسط کمتر کسی از کسانی که به این موضوعات میپردازند به این بعد ماجرا فکر میکند یا مایل است بپردازد که صرف بودجه در راستای اهداف منطقهای و بینالمللی و منافع ملی کلان کشور نه ربطی به الان دارد و نه فقط تاکتیکی مختص جمهوریاسلامی است، چه آنکه پیش از انقلاب حتی محمدرضا شاه پهلوی فهرستی از کمکها و بذل و بخششهای مالی عجیب و غریب از کمک به کشورهای توسعه یافته و پولداری مانند انگلستان و فرانسه و آلمان غربی تا پرداخت کمکهای بلاعوض به هندوستان و پاکستان و شیعیان لبنان و سوریه به ریاست جمهوری حافظ اسد (پدر بشار اسد) را در پرونده دارد.
به عنوان مثال در يک دهه از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۷ محمدرضاه شاه بيش از ده میلیارد دلار از درآمد نفتی کشور را بهصورت وام با بهره پايين، يا حتی وام بلاعوض و هديه به «کشورهای دوست» ايران داد.
منبع بخشی از کمکها، از رادیوفردا: http://yon.ir/TkSUm
حمایت و کمکهای مالی به متحدان منطقهای البته فقط مختص ایران نیست و بیشتر کشورهای بزرگ جهان، حتی با وجود داشتن فقر شدید و مشکلات مالی گسترده شهروندان خود، با هدف پیشبرد اهداف دیپلماتیک و استراتژیک (به غلط یا درست) به کشورهای دیگر کمک میکنند. چرا که اساسا بودجههای اختصاص یافته برای این بخشها مجزا است و هیچ ربطی به همدیگر ندارد. برای کمک دقیقتر به این بحث تجارب دو کشور جهان، یکی از غرب و یکی از شرق را مثال میزنم.
آمریکا یکی از بزرگترین کشورهای دنیا در زمینه اعطای کمکهای مالی به دیگر کشورهاست، مثلا در یک قلم فقط: «براساس پیمان صلح کمپ دیوید بین مصر و اسرائیل در سال ۱۹۷۹، دولت آمریکا، متعهد شد تا سالانه ۱/۵ میلیارد دلار کمک مالی به مصر ارائه دهد.» الان چهل سال است که آمریکا این مبلغ را به مصر میپردازد.
در موردی دیگر میتوان به کمکهای مالی کلان آمریکا به اسرائیل اشاره کرد، براساس بودجه آمریکا همین سال ۲۰۱۸ پرداخت کمکی ۳/۱ میلیارد دلاری برای اسرائیل تصویب شده است. کمکهای مالی آمریکا فقط به این موارد خلاصه نمیشود، این کشور همچنین مبلغی بیشتر از یک میلیارد دلار با عنوان کمک اقتصادی و امنیتی به اردن میپردازد.
اگر شما هم مثل خیلیها تصور میکنید آمریکا به عنوان بزرگترین اقتصاد دنیا، مشکل فقر و بیکاری در کشورش ندارد و قیاس چنین کمکهایی با کشوری مثل ایران اشتباه است، این خبرها که به نقل از گاردین و یورونیوز و سناتور آمریکایی برنی سندرز است را بخوانید:
هشدار گزارشگر ویژه سازمان ملل: نابرابری در آمریکا خطرناک شده است به شکلی که ۱۸ درصد کودکان آمریکا (برابر با ۱۳میلیون نفر) فقیر هستند. مرگ و میر کودکان در این کشور بیشتر شده است و متوسط طول عمر کمتر. سیاستهای اجتماعی دولت ترامپ هم وضعیت را بدتر کرده و 'بیرحمانه' است.
منبع: http://yon.ir/ODpLj
از یورونیوز: " نتایج یک تحقیق در ایالات متحده حاکی از آن است که حدود نیمی از از خانوارهای ساکن این کشور قادر به فراهم کردن مایحتاج اصلی زندگی از قبیل غذا، مسکن، آموزش، نگهداری از کودکان، حمل و نقل، تلفن همراه و بهداشت نیستند."
منبع: http://yon.ir/WFy64
«۴۳ درصد از آمریکاییها توانایی خرید مایحتاج اولیه زندگی را ندارند. پارسال یعنی سال ۲۰۱۷ بیش از ۲۵ درصد افراد بالغ آمریکایی از مراقبتهای ضروری پزشکی صرفنظر کردند به دلیل آنکه پولش را نداشتند.»
منبع، توییت سناتور آمریکایی برنی سندرز: http://yon.ir/cS8je
مشابه این مثالها را میتوان در مورد بسیاری دیگر از کشورهای غربی مانند فرانسه یا انگلستان و... هم با آوردن فکت از کمکهای مالی آنها به دیگر کشورها و همچنین آمار و ارقام فقر و بیکاری در کشور خودشان ادامه داد.
مثلا این گزارش BBCفارسی با تیتر :" تعداد کودکان فقیر در بریتانیا 'به شدت افزایش یافته است " جنس فقرشان هم فکر نکنید شکل متفاوتی با فقر در کشور خودمان دارد، بخشی از یک گزارش بیبیسی درباره وضعیت کودکان فقیر اهل شهر لستر انگلستان: «بعضی روزها اوضاع آنقدر خراب است که باید از خوردن غذا صرف نظر کنند تا از پس پرداخت قبض ها برآیند.»
در این آدرس: http://yon.ir/yM9tM
موضوع کمک مالی به کشورهای متحد یا با اهداف استراتژیک فقط به غرب هم خلاصه نمیشود، در کشوری مانند هندوستان با جمعیتی بالای یک میلیارد نفر که طبق آمار سازمان ملل دستکم ۲۵۰ میلیون نفر از جمعیتش (چهار برابر جمعیت کل ایران) در فقر به سر میبرند هم چنین سیاستی وجود دارد.
به عنوان مثال این خبر را ببیند که نخستوزیر هند برای سال ۲۰۱۷ اعلام کرده است: هند یک میلیارد دلار به افغانستان به صورت بلا عوض کمک میکند. قرار است این کمک برای ایجاد ظرفیت در بخشهای آموزش و پرورش، بهداشت، زراعت، انرژی و زیربناها در افغانستان استفاده شود.
منبع: http://yon.ir/yKgS4
حالا برای اینکه تصویر دقیقتری از میزان فقر در هندوستان داشته باشید این خبر را بخوانید که در آن آمده است: سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام کرد که بیش از ۳۰ میلیون از جمعیت ۲۵۰ میلیون نفری فقیر هند از حداقل نیازهای انسانی بهرهای نمیبرند.
منبع: http://yon.ir/KtaKS
خواندن این گزارش بیبیسی با تیتر "خیاط هندی اولین یخچال روستایش را خرید" هم بد نیست. در این گزارش آمده است : "در حال حاضر فقط ۲۵ درصد خانهها در هند صاحب یخچال هستند" آماری که در ایران شامل بیشتر از ۹۵ درصد خانهها میشود.
منبع: http://yon.ir/tZTlj'
خواندن این گزارش هم خوب است، در آن نوشته شده: «در هند ۷۳۲ میلیون نفر بدون امکانات ابتدایی سرویسهای بهداشتی هستند.» به زبان ساده یعنی این جمعیت بیش از هفتصد میلیونی حتی به دستشویی هم دسترسی ندارند و در فضاهای باز قضای حاجت میکنند.
منبع: http://yon.ir/nDyvA
با این آمار و ارقام به نظر شما نمیتوان آمریکا و انگلستان و هند و دیگر کشورهای جهان را سرزنش کرد که چرا بودجه خود را به جای کمک به افغانستان و اسرائیل و مصر و... برای فقرای کشور خودشان خرج نمیکنند که مردمشان یخچال و سرویس بهداشتی داشته باشند یا به دلیل بیپولی بیخیال درمان بیماریشان نشوند و فقر غذاییشان برطرف شود؟
واقعیت این است که کشاندن موضوعاتی با اهمیت بسیار بالا از جنس منافع ملی و امنیتی به قیاسهایی احساسی و هیجانی و مثال آوردن از فقر و نابرابری در کشور، یا از سر بیاطلاعی است و یا کار کسانیست که از این مقایسهها و حاشیهسازیهای بیربط سود میبرند.
به یاد بیاورید که بیشتر خبرسازیها درباره صرف بودجه و حضور و قدرت منطقهای ایران کار چه رسانههایی و متعلق به چه کشورهایی است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
باسلام اگر ماهمه حاج قاسم را قبول داریم پس باید بدانیم که برای چی در سوریه و عراق و لبنان می جگیدیم ویا کمک می کردیم من دوران جنگ بچه بودم هیچ وقت یادم نمی ره چه دوران سختی داشتیم همه شما باید از خودتون خجالت بکشید به چیزی ازش سردرنم یارید بحث می کنید حدقل از خون شهدا خجالت بکشید
سلام خسته نباشید حرفهاتون کاملا منتقی درست مردم از خودم بگیر تا به بالا هز درد فقر فرهنگی رنج میبریم مردم ایران به فکر این نیستن چجوری خودشونو نجات بدن راحت بشین یه شب میخان همه به حرفاشون گوش کنن تلاش نمیخان بکنن چیزی رو درست کنن ولی از یه دید دیگه میشه گفت ایران شده رابین هود کشورآ ایران از تمامی کشورآ بشتر پول به بقیه میده نهایتش آمریکا میخاد به چندتا کشور کمککنه خدایی آی کاش مردمم یکم یاد بگیرن بخونن بفهممن
دوست عزیز اشتباه مثبت دادم
دوست عزبز ما سیاست کمک به کشورهایی که بازوی خودمان می شوند را مطرح کردیم. اما گفتیم کسانی که دیگران نیز بسیار طرفداری می کنند از آن ها نیز چنین سیاست هایی برای خودشان داشته آمد.
سلام لبنان کشور بزرگی است با تنوع فراوانی از اقوام و مذاهب. و درآمد هنگفتی دارد که بخش زیادی از آن توسط تجار آن که در کشورهای دیگر هستند تامین می شود. وقتی نفیسه کوهنورد خبرنگار یکی از رسانه های غربی این امر را فاش کرد مورد اهانت بسیاری از روشنفکران نماهای باکلاس قرار گرفت.
دوستان لبنان یک بازوی ما است. اگر هزینه از هم برای آن شده که مبلغ آن را وقتی طبق گفته ی آقای ترامپ حساب کردیم که ماهانه بر اساس هر نفر ایرانی مبلغ ناچیزی شد، آن هزینه برای دفاع و جلوگیری از ورود کسانی چون انفجاری هاب انتحاری به ایران بوده، تصور بفرمایید یکی از گروههای تروریستی وارد ایران شود به آن صورت که به کودکان کمربند انفجاری می بندد و در تجمعات مردمی می فرستد، آیا هر ایرانی خانه و کاشانه ی خود را رها نمی کند؟
شما هر وقت درآمدت به اندازه آمریکا و انگلیس بود و فوج فوج به کشورمون مهاجرت میکردند از کشورهای دیگه
و تحریم نبودیم و به تمام بازارهای جهانی دسترسی داشتیم
یک ده هزارم درآمدتو به کشورهای دیگه بده!!!
ولی انتظاری نداشته باش مردم این رویه رو بپسندند و رنگ و بوی مردمی بهش بدی
1- وقتی این کمکها باعث تحریم مردم ایران شده
2- وقتی ایران در معادلات بین المللی کاره ای نیست و وجهه مناسبی در میان کشورهای دیگه نداره
3- بسیاری ار ایرانیان حتی در شهرهای بزرگ و مرکز استان دچار فقر و بیکاری هستند چه برسه به روستا
4- همیشه ایران کمک کننده هست و کمکی از کشورهای دیگر دریافت نمیکند!!!
5- همین کشورهای به اصطلاح متحد چه سودی برای ایران داشتند؟ مثلا روسیه که با وقاحت در زمان تحریم گفت نفت بدید جنسهای خراب منو بخرید!! اسم این کشورها شد متحد؟
میتونید بگید که کمکهایی که ایران میکنه چه سودی برای ایران و مردمش داشته؟
کشورهای دیگه ای که مثال زدید هیچ کدومشون نمیرن در کشورهای دیگه مدرسه و بیمارستان و ... بسازند درحالیکه بخش عظیمی از مردم خودشون در بدبختی و فلاکت به سر میبرند. این حرفهای احمقانه چیه
کشورهای دیگه بر اساس منافع خودشون این کار رو میکنند اونم ساخت نیروگاه و جاده و راه اهن و ... به صورت مشارکتی و بر اساس سود نه برای تبلیغات در کشورهای آفریقایی و یا کشورهای کمونیستی مثل ونزوئلا
دوستان خواهشا خودتونو اذیت نکنید، این مطالب باور کردنش اجباریست
شنیدم خیلی از کشورها مثل نروژ سهمی از پول نفت ودر امدها.برای نسل های بعدی.که هنوز متولد نشده اند.ذخیره میکنن.
مساله کمک کردن یا کمک نکردن به این یا آن کشور نیست.اگرکمک به کشورها در راستای حفظ منافع ملی باشه اشکالی نداره،مشکل اینجاست که حفظ منافع ملی برای مسولین ما چندان اهمیتی ندارد وبیشتر کمک های ما به کشورهای بیگانه ایدیولوژیکی است تاحفظ منافع ملی.
خدا وکیلی چی زدی
ما به هیچکس کمک نکردیم از امنیت خودمان دفاع کردیم و می کنیم، منّتی هم نداریم.
آمریکا اگر کمک میکند مردمش خودسوزی بخاطر فقر نمیکنند ، حقوق و دستمزد کارگر در آمریکا هفته ایی ۱۲۰۰ دلار و ماهی ۴۸۰۰ دلار که الان حداقل میشود ۵۲ میلیون تومان و کارگر ما چقدر میگیرد؟! یک میلیون و دویست و پنجاه هزار تومان ، .. ما که مدافع مستضعفان هستیم کشتی طلا فرستادنمون اشتباه است و اون طلا برای مردم سرزمینمون باید پرداخت میشد که اگر میشد تمام مردم یکدل جلوی تمام دنیا می ایستادن و جان فدا میکردن. ... ولی حقوق پرسنل پیمانکار تونل جهاد نصر ۱۳ ماه است الان همان حقوق ۱۲۰۰ رو نگرفتند و طلب دارند.
بسم تعالی
سلام درود خدمت کسانی ک به این نظام واقعا پایبندن
من محمد عباسی ۲۲ ساله فرزند جانبازی ک بعد انقلاب ضابت قضایی بود و تو همین برنامه ها مهره های کمرش شکست و رهاش کردن ب امان خدا فقط پانزده درصد جهانبازی دادن بهش بدون هیچ حقوقی هیچ پاداشش لوح تقدیر براش نون میشه پول میشه اینده بچه هاش تامین میکنه کار برا بچه هاش میشه ۳۰ماه تو جنگ ایران و عراق بود بر اثر شیمیایی هر دوتا کلیش از دست داد رفت برای جانبازیش باحالی ک تایید کردن ک بر اثر شیمیایی بود ولی پروندش هیچ شد ن حقوقی ن هیچ چیزی دستش نگرفت جانبازیش شد ۵ درصد بدون هیچ چیزی الان ی کارمند بازنشسته اموزش پرورش ماهانه حقوق دوملیون پانصد هفتصدش فقط برای داروهای پیوند کلیش ۸۰۰ برای وام های دیگه چقد میمونه برای خورد خوراکش با این وضعیت اقتصادی ک هست شما بگین باید چیکار کنه دیگه طاقت این همه بدبختی نداریم با تشکر لطفا جواب بدین
ای برادر تا زمانی لبنان و غزه هستند چیزی گیر مردم ایران نمی آید وهمین دوریال یارانه هم قطع میکنند وبه بهانه ساخت راهها به سوریه ارسال خواهدشد
آقای محترم یعنی اونا ک امنیت دارن اقتصادشون خرابه؟۹۰درصد کشورها امنیت دارن و اقتصادشون عالیه.حق منه ایرانی چرا باید به جیب حزب الله و...بره ایران نمیتونه ماشین بسازه بعد با آمریکا مقایسش میکنی
ببینید دوستان ایران اگه کمکی هم میکنه از بودجه نظامیش خرج میکنه شما وقتی یک سلاحی میسازین اون سلاح یه مدتی خوبه بعد باید یکجا منفجرش کنین خب حالا شما این سلاح هارو دارین به دیگر کشورها میدین فکر نکنین ایران بلا عوض کمک میکنه میدونین ایران از معادن فسفات سوریه صادرات داره میدونین مابعد هزار سال دوباره پامون به دریای مدیترانه باز شده اگه مشکلی توی کشور هست باید وزارت رفاه پاسخ بد نه وزارت دفاع که باعث امنیت هست
ما هیچ وقت از پول مردم کمک نکردیم شما بودجه نظامی کشورتو با عربستان مقایسه کن بودجه نظامی ایران 12 میلیارد دلار بیشتر نیست تازه 90 درصدش هم بابت حقوق کارکنان میره حالا شما بااین مقدار باقی مونده چیکار میتونی بکنی اگه مشکلی دارین باید یقه وزارت رفته رو بگیرین نه حافظان امنیت رو
نتایج علی الظاهرکمک به کشورهای دیگر کاملا مشهود گردیده،در عراق گروه هائی مصدرکار شدند که اصلا ماراقبول ندارند وبه سمت عربستان رفتند کافیه سفری به عتبات داشته باشید غافل از یک بطر آب معدنی ایرانی ،در لبنان که شیخ حسن رسما اعلام کرد تازمانی که ایران تامین کننده منابع مالی آنها باشد از ایران حمایت میکند،در سوریه که مورد معامله روس و امریکا قرار گرفتیم ونادانسته شدیم پیاده نظام روس ها ودر ضمن در اعتراضات مردمی سوریه همیشه علیه ایران شعار می دهند ،در ونزوئلا که دیگر کلاهمان پشمی ندارد.،در افغانستان که کارایی لازم را نداریم و عرضه نداریم حتی حق آبه هیرمندرابگیریم تا مردم شرق ایران خانه هایشان را رها نکنند ومهاجرت نکنند،و................................
اصل مسئله و کمک کردن به هر جایی بر اساس روابط دیپلماتیک یا بر اساس کمکهای بشردوستانه یا تحکیم روابطی درست و منطقی کاملا درست است اما در مورد کمکهای ایران دو نکته باید مورد توجه قرار گیرد:
- میزان درامد ایران با میزان کمک ان به سایر کشورها در مقایسه با کشورهایی که شما نام بردید برابری می کند؟
- کمکهای ما به قشری خاص برای اهدافی خاص و بعضا بسیار نادرست است نه به دولت ان کشور. اگر هم به دولتی کمک می شود دولتی است که حفط آن برای ان کشور جز تباهی ندارد و ملت خود را به نیتسی کشانده است آنهم در سایه همین کمک.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.