برنده‏ها و بازنده‏های المپیک زمستانی؛
یکی از گران‌قیمت‌ترین مربیان اسکی ابتدا کار خود را خیلی خوب انجام داد چون «سون کرامر» جدیدترین شاگرد او در اسکی‌ صد متر به مدال طلا دست یافت. وقتی کرامر در ماده دیگری هم موفق شد، همه میخواستند به او ایمان بیاورند اما رهنمودهای اشتباهش در حساسترین مقاطع دست ورزشکاری را در پوست گردو گذاشت و ملتی را گریان کرد.
بعید به نظر میرسید شرورترین کودکان اسکاندیناوی هم حوصلهای 3 هفتهای برای رقابت هر روزه در برف داشته باشند اما مدلهای بزرگتر بچهها گاه حتی از مناطق حاره آمدند، بردند، باختند اما به قول ادواردو گالئانو، نویسنده اروگوئه‏ای کتاب «فوتبال در آفتاب و سایه» هرچه بود«عشق» کردند. برای اطلاع از آن چه رخ داد، نگاه به لیست برنده‏ها و بازنده‏ها کافی است که خراسان به نقل از یاهواسپورت منتشر کرده است.
برنده‏ها
مردم کانادا
مرگ لوژسوار گرجستانی، کمبود برف و اعتراضهای مردمی در حاشیه مراسم افتتاحیه، حیثیت کانادای میزبان را به خطر انداخت. اما مردم بی توجه به چنین مسائلی آب نوشیدند، خونسردی خود را حفظ کردند و پی در پی به تشویق قهرمانانشان پرداختند. در پایان هفته اول جیم مونتگومری پس از تصاحب مدال طلا تصمیم گرفت شادی خود را با مردم و خبرنگاران تقسیم کند. صحنههای انساندوستانه به وجود آمده از سوی او چقدر چشمنواز بود. حمایت بینظیر از تیم هاکی روی یخ کانادا اتمسفر ویژهای به وجود آورد همه آن اشکهای از سر شوق، تلاشهای دیوانه کننده برای تهیه بلیت و .. مردم شهر بسیار زیبا و مدرن ونکوور را در دل تاریخ جای داد.
ورزشکاران
حتی یک دوپینگی هم نداشتیم. توضیح بیشتری لازم است؟
تیم اسکی آلپاین آمریکا
با وجود شروع ضعیف که تداعی کننده عادت همیشگی تیم اسکی آلپاین آمریکا بود، رکورد کسب 8 مدال را برجای گذاشتند. نزدیکترین تعقیب کننده این تیم دارای 2 مدال طلا، نروژ و استرالیای 4 مداله محسوب میشدند.
جانی ویر
اطراف این ورزشکار سروصداهای زیادی شنیده‌ می‌شود. حتی کار به دعواهای تلویزیونی هم کشید اما فقط اگر جانی ویر بودید، می‌توانستید روی سکوی قهرمانی به همه آن‌هایی که تحقیرتان می‌کردند، لبخند بزنید.
چاد هدریچ
مانند میلر نان تجربه‌اش را خورد و در نهایت ضمن به رخ کشیدن شیوه منحصر به فرد و روحیه خاص خود در اسکی سرعت، 2 مدال طلای باارزش نصیب برد.
چارلی وایت
حرکات موزون او و مارین دیویس در اسکی نمایشی، صحنه‌های جذابی را رقم زد.
بازنده‌ها
کمیته برگزاری رقابت‌ها
به اعتراض ورزشکاران رشته لوژسواری مبنی بر سرعت غیر استاندارد توجهی نشد و افراد متفرقه سیگار به دست بدون هیچ تهدیدی در اطراف ورزشگاه‌ها حضور داشتند. بله! لوژسواری رشته خطرناکی است اما با کنار گذاشتن سهل‌انگاری می‌توان جان انسان یا انسان‌هایی را نجات داد؛ قبل از این که خیلی دیر شده باشد.
شریل برنارد
یکی از منفورترین دخترهای حاضر در رقابت‌ها 2 فرصت طلایی برای افزودن بر طلاهای کانادا را از دست داد و لعن و نفرین ملتی را پشت‌سر خود دید.
جرارد کمکرس
یکی از گران‌قیمت‌ترین مربیان اسکی ابتدا کار خود را خیلی خوب انجام داد چون «سون کرامر» جدیدترین شاگرد او در اسکی‌ صد متر به مدال طلا دست یافت. وقتی کرامر در ماده دیگری هم موفق شد، همه میخواستند به او ایمان بیاورند اما رهنمودهای اشتباهش در حساسترین مقاطع دست ورزشکاری را در پوست گردو گذاشت و ملتی را گریان کرد.
الکساندر اوچکین
ستاره هاکی روسیه چون از خودش خوب مراقبت نکرد، درست در آستانه بازی مرحله یک چهارم نهایی مقابل کانادا دچار سرماخوردگی شد و تیم بدون او 7-2 شکست خورد.
لیندسی ژاکوبلیس
بعد از کسب یک مدال طلا در اسنوبورد به شکل تحقیرآمیز شکست خورد، آن چه از یک زن با تجربه و پر مدال بعید بود.
اوگنی پلوشنکو
اعتقاد داشت یک مرد بدون تیمش ارزشی ندارد اما در قالب ورزشکار تیم اسکی روسیه با همتیمیهایش هماهنگ نشد و آنقدر ساز خودش را زد تا آواز روسها گوشخراش جلوه کرد.
ژاک روگ
وقتی بولت با شادیهای تحریک آمیز، رکوردشکنیهای پیاپی در دوومیدانی را جشن گرفت، رئیس کمیته بین‏المللی المپیک او را تخطئه کرد و گفت نباید قبل از رسیدن به خط پایان از خود عکسالعملی نشان میداد. چندی بعد پولشنکوی روس حرکت مشابهی داشت. روگ حرفی نزد. چرا؟ چون روسها در کمیته تحت هدایت او جایگاه ویژه‏ای دارند. جامائیکایی‏ها؟ نه!

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

نظرسنجیآرشیو
نظرسنجی
آخرین اخبار