رهاسازی آب به نام هورالعظیم، به کام برخی کشاورزان و شماری از مسئولان
هنوز آثار و تبعات سیلاب مهیب چند سال قبل از بین نرفته و پابرجاست؛ آثاری که از جمله آنها، رهاسازی آب سد در این روزهای سال است که ظاهرا اقدامی در راستای حفظ هورالعظیم و دور کردن تهدید خشکسالی از سر این تالابِ زخمی و آسیب دیده است؛ اما مسئولان استانی به خوبی می‌دانند که این موضوع بهانه‌ای بیش نیست و دریچه‌های سد به دلایلی دیگر گشوده می‌شوند!
طی روزهای اخیر در خوزستان اتفاقی رقم خورد که احتمالا به زودی دودش به چشم خیلی‌ها خواهد رفت!
به گزارش «تابناک»؛ در روز‌هایی که تالاب هورالعظیم در جنوب غربی کشورمان و در منطقه مرزی با عراق، وضعیت خوبی ندارد و بحرانی که سال هاست گریبانش را گرفته، در حال اوج گرفتن است، اقدامی در دستور کار مسئولان استان خوزستان قرار گرفت که به ظاهر ستودنی می‌نمود، اما با اندک تاملی می‌شد دریافت که نتایج قابل قبولی به دنبال نخواهد داشت و متاسفانه این گونه هم شد.
نقطه شروع ماجرا، باز کردن دریچه‌های خروجی سد تنظیمی حمیدیه در چهاردهم ماه جاری (تیرماه) بود تا دبی خروجی این سازه به ۱۶۰ متر مکعب بر ثانیه برسد؛ بالاترین توان خروجی آب از این سد که معنای آن رهاسازی آب به سمت پایین دست رود کرخه، یعنی تالاب هورالعظیم است؛ همان تالابی که ابتدا نفت و بعد جنگ تحمیل شده توسط عراق به کشورمان، از آن موجودی متفاوت و البته به شدت آسیب پذیر ساخته است.
صحبت درباره هورالعظیم بسیار است؛ اما اگر طی سال‌های گذشته بحران ریزگرد‌ها به وجود نیامده و مردم را جان به لب نکرده بود، چه بسا اکنون هیچ اثری از آثار این تالاب کم نظیر نمانده بود و جایش را برهوتی گرفته بود که بین ایران و عراق به شکل نامساوی تقسیم شده و نه از کرخه پر آب نشانی داشت و نه قابل باور بود که بخشی از اقلیم افسانه‌ای بین النهرین است که حالا بخشی از خاک عراق شده.
البته هورالعظیم هنوز نفس می‌کشد؛ هرچند با دشواری بسیار و در مقاطعی همراه با تنفس مصنوعی! تنفس‌هایی که نه مرهون اقدامات مسئولان ایرانی و عراقی، که بیشتر نتیجه امداد‌های غیبی و دست قدرتمند طبیعت است که در مقاطعی با وقوع سیلاب و ناگزیر کردن مسئولان به رهاسازی آب، باقی مانده این تالاب را از مرگ حتمی دور کرد و موقتا مانع از مرگش شد.
آخرین بار که طبیعت به داد این تالاب رسید، همین چند سال قبل بود که سیلاب ویرانگر مناطقی از کشورمان را در برگرفت و تقریبا تمامی خوزستان را با بحرانی وسیع دست به گریبان کرد؛ سیلابی که اگر بدانیم دبی آن در منطقه ورودی سد کرخه به حدود ۸ هزار و ۴۰۰ متر مکعب بر ثانیه رسید، بهتر پی خواهیم برد تا چه اندازه قدرتمند و عظیم بوده است.
نکته قابل تامل آنجاست که هنوز آثار و تبعات آن سیلاب مهیب از بین نرفته و پابرجاست؛ آثاری که از جمله آنها، رهاسازی آب سد در این روزهای سال است که ظاهرا اقدامی در راستای حفظ هورالعظیم و دورکردن تهدید خشکسالی از سر آن است؛ اما مسئولان استانی به خوبی می‌دانند که این موضوع بهانه‌ای بیش نیست و دریچه‌های سد به دلایلی دیگر گشوده می‌شوند!
برای توضیح این ماجرا باید به دوران پس از آخرین سیلاب بازگردیم که مسئولان وقت تصمیم گرفتند برای کمک به کشاورزان و مردم آسیب دیده از سیلاب، نه تنها مجوز کشت محصولات آب بر را صادر نمایند، که با تشویق مردم به این کشت ها، به نوعی از بحران به وجود آمده فرصت بسازند و اوضاع اقتصادی استان و حتی کشور را بهبود ببخشند.
بر اساس این تصمیم، کشت محصولاتی مانند برنج در مناطق وسیعی از خوزستان در دستور کار قرار گرفت، غافل از آنکه سال بعد اوضاع تغییر خواهد کرد و تغییر کشت به روال سابق، کار ساده‌ای برای مسئولان کشورمان نیست؛ موضوعی که موجب شد مطالبه آب، حق کشاورزان منطقه شود و یکی دو سال بعد که خشکسالی باز رخ نشان داده بود هم، رهاسازی آب در این مقطع از سال با دخالت مسئولان مختلف در دستور کار قرار گیرد.
اقدامی که حالا رویه شده و ظاهرا کسی با آن مشکلی ندارد؛ هرچند می‌بینیم با عناوینی مانند پرداخت حقابه هورالعظیم از این رهاسازی آب یاد میکنند؛ عنوانی که پوچ بودن آن زمانی مشخص می‌شود که بدانیم به تاکید مقامات محیط زیست این استان، قطره‌ای از آب رها شده با عنوان حقابه به هورالعظیم نرسیده و از آن بدتر، برداشت آب در بالادست به گونه‌ای بوده که کشاورزان پایین دست هم از آن محروم مانده اند!
بلبشوی عجیبی که کمترین نتیجه آن، آسیب دیدن شماری از کشاورزان در پایین دست و در محدوده‌های نزدیک‌تر به هورالعظیم است که شلتوک هایشان خواهند سوخت و چه بسا لازم است با تدابیری ویژه، به یاری شان شتافته شود؛ هرچند آسیب بزرگتری هم ممکن است در راه باشد که عبارت است از شکل گیری و شدت گرفتن توفان‌های گرد و غبار که نفس اهالی استان و بخش‌های دیگری از کشور را به شماره خواهند انداخت.
اتفاقی که پیشتر بار‌ها و بار‌ها رخ داده، اما درس عبرت نشده است، که اگر شده بود، از خیلی پیشتر تغییر الگوی کشت در دستور کار قرار می‌گرفت و تحقق این هدف با جدیت دنبال می‌شد، به ویژه وقتی می‌دانیم در نتیجه خشکسالی‌های اخیر، آب به کالایی نایاب در مناطقی از خوزستان تبدیل شد و اگر امثال طرح آبرسانی غدیر نبود، فاجعه‌ای دور از انتظار رقم می‌خورد.
نکته تامل برانگیز ماجرا آنجاست که آب رها شده از سد، آن هم در بازه‌ای که مخزن سد به کمینه‌ترین مقدار خود نزدیک می‌شود، یکی از منابع تامین آب شرب در مناطقی از استان هم هست. به عبارتی، منابعی در اختیار گروهی از کشاورزان (و نه همه آنها) قرار می‌گیرد که ممکن است در ماه‌های آینده، حکم کیمیا را بیابد و برای جایگزینی شان، اقدامات ملی نیاز باشد.
آینده‌ای که امیدواریم به گونه‌ای دیگر رقم بخورد؛ اما ظاهرا بیش و پیش از ما، مسئولانی به رقم نخوردنش باور دارند! مسئولانی که می‌دانند آب به هورالعظیم نمیرسد، ولی رهایش میکنند، بی آنکه در مسیر آن تا تالاب، پایشی را در دستور کار قرار دهند، با متخلفان برخورد نمایند یا حتی از قبل فکر اینجا را کرده و دست کم مانع کشت انواع پر آب بری مانند برنج شوند. مسئولانی که ظاهرا دیده اند با وقوع بحران هم گزندی متوجه شان نمی‌شود و همه چیز به گردن طبیعت می‌افتد که یک سال ترسالی دارد و سال دیگر خشکسالی!
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کل صنعت رو بردن تو کویر و .... که اشتغال واسه مردم شون ایجاد کنن .... اونوقت آب خوزستان و چهارمحال و هم دزدیدن .... الان اون خوزستانی که خدا بزرگترین رودخونه ها رو بهشون داده، حق ندارن برنج بکارن ؟؟؟؟؟؟؟؟ اتفاقا منطقه ای که بزرگترین رودخونه ها رو داره، باید برنج بکاره ....
چرا تو خبرهاتون به توسعه کویر و صنعت های آب بری مثل فولاد اصفهان، که در دل کویر افتتاح شده ، اعتراض نمی کنید ؟؟؟؟؟ چرا به اینکه بزرگترین گاوداری ها رو دارن تو یزد تاسیس می کنن، اعتراض نمی کنید ؟؟؟؟ چون آب خوزستان و چهارمحال و زاگرس داره غارت میشه واسه کویر نشین ها ....
عزیزم خوزستان آب نداره، اب هفت استان دیگه رو نمیذارن توی سرچشمه مصرف بشه و کشت برنج ممنوعه، اونوقت آب سرازیر می شه خوزستان و باهاش برنج میکارن
طمع برنج کاری ات خیلی زیاده.
بیمارتر از شما ندیدم
هورالعظیم را احیا میکنند اعتراض دارید، آب را پشت سد نگه میدارند و رهاسازی نمی کنند اعتراض دارید
میشه بگید راهکار خودتون چیه؟
اینا همه جا هستن و همه چیز دان
اتفاقا آب به این کشاورزهایی که عکساشن زدیدی نمیرسد و به بالادستی ها میرسد اینها جز خشکسالی و بدبختی و ریزگرد و تبعیض هیچی دستشان نیست
مدیریت .......
بیخود مصایل درجه چندم کشور رو تو بوغ نکن. در هال هاضر اولویت کشور حجاب است و بص
مهاجرت کن دانشمند
حالم از خوشمزگیت در فارسی نوشتن به هم خورد
هازر درسته نه هاظر
مدیریت! در این کشور بیداد می کند!نظارت عالیه مجلس!
راحت بفرمائید بحث انتخاباتی است
بحث انتخاباتی نیست!!! بحث دزدی منابع آبه!!!!
نکته جالب سیل خوزستان این بود که بعد از اینکه مجبور شدند بعضی مناطق که استخراج نفت داشتند زیر آب ببرند گرد و‌خاک خوزستان کم شد و معلوم شد در قرارداد با چینی ها قولش را داده بودند
می دانید چقدر از مردم خوزستان به دلیل همین گرد و خاک مهاجرت کردند ؟ مسلمون حداقل بخشی از همان نفت راخرج می کردی خاک بلند نشه
کارشناسی هست که برآورد کند که نرخ تبخیر آب در دمای ۵۱ درجه خوزستان چقدر است؟!!!
در مورد کشت برنج که همیشه زمینش باید خیس آب باشد نرخ تبخیر آب چقدر است؟!!
افلا تعقلون!!!!
تبخیر و تعرق پتانسیل مناطق گرم خوزستان بیش از 5000 میلی‌متر!
ايران كشوري كه بايد بر توريسم و صنعت سرمايه گذاري كرد نه كشاورزي
چرا انقدر اصرار بر خودكفايي دارد؟؟؟؟اگر توريسم باشد خوزستاني هتل و هتلداري بنا ميكند و دنبال كشت بررررنج!!!!!نمي رود
ایها الناس !!!
آبخوان های کشور به سرعت دارد خالی می شود فقط در شهر اصفهان ۹ میلیارد متر مکعب کسری منابع زیرزمینی باعث فرونشست زمین شده!!!!
منابع آبی برای مطامع اقتصادی غارت می شود!!!
کارخانه های فولاد در وسط کویر یزد!!!
کشت برنج و هندوانه !!!!
کارخانه های مملکت ۲ درصد آب رو مصرف می کنند نود درصد کشاورزیست!
چرا کارخانه فولاد و پتروشیمی توی استانهای ساحلی جنوب یا کردستان پرآب نزدندن! چون مسئولان کشور ما تا امروز اکثرا کویری بودن و به فکر خدمت به دهات خودشون و الان دارند به این فکر میکنن که چطور آب خلیج فارس و کردستان را به شهرهاشون انتقال بدن که البته میدن
کیه که توجه کنه
مگر مهمه؟ اگر مهم بود، یه مسیر انحرافی از قبل از سد گتوند به هور ایجاد می کردند تا به حای شور کردن آب شیرین، هورالعظیم رو نجات بدهند.
مشکل از اون مانیده ای است که میخواست سد گتوند را نزدیک هم ولایتی های خود بگذارند و باعث نابودی محیط زیست شد
حوزه آب گتوند از کارون است.
استاد اینها دو حوزه مجزا هستند.
اصرار برخود کفایی کشاورزی،ولی بی برنامه!!!
اصرار بر افزایش جمعیت ولی بدون در نظر گرفتن محدودیت منابع آب!!!!
آیا کارشناسی هست که جرأت داشته باشد بگویو شما که اصرار بر افزایش جمعیت دارید برآورد کرده اید که چقدر آب نیاز دارد؟!!
کارشناسی داریم که برای چاپلوسی ادعا می کند که ما منابع برای دو میلیارد نفر داریم ولی از کارشناسان دلسوز و واقعی کمک بگیرید!!!!!
کشاورزی بی حساب و کتاب اقلیم ایران را نابود کرده!!!
تا زمانی که یک نقشه جامع برای مدیریت منابع آب نداشته باشیم روز به روز با این وضعیت گرمایش کره زمین وضعیتمان بدتر می شود.
افلا تفکرون!!!!
آب معم نیست ما بدون آب هم زنده میمانیم و مشت محکمی بر دهان یاوه گویان میزنیم خخ
این مسئولین عزیز فقط به فکر منافع کوتاه مدت خودشان هستند!!!
زاینده رود زیبا که تنها رودخانه دائمی در مرکز ایران بود را خشکاندند و همین بلا را اول بر سر کرخه و دوم بر سر کارون خواهند آورد!!!!
به شما قول می دهم که با این حجم کمی که سد کرخه دارد سال دیگر آب آشامیدنی هم نمی تواند داشته باشد!!!
سطح زیر کشت برنج در حاشیه کرخه و کارون از ده سال پیش تا کنون چند برابر شده؟!!
آیا کسی به این فکر نمی کند که وقتی محصولی مثل برنج که گران قیمت است کشاورز را وسوسه می کند برای کشت؟!!
راهکار آن واردات زیاد برنج است که این وسوسه از بین برود و توجیه اقتصادی برای کشاورز نداشته باشد که برنج بکارد.
اصلاح کنید از هفت استان بالادست سرازیر خوزستان میشه
بیش از یک سوم آب‌های جاری کشور به خوزستان سرازیر می‌شود و در آنجا 300 هزار هکتار نیشکر و برنج! کشت می شود که بالاترین مصرف آب را دارند
یک سوال
وظیفه جهاد کشاورزی چیه در این کشور؟!!
آیا نباید نظارت داشته باشد بر روی کشت محصولات؟!!
آیا نباید جلوگیری بکند از کشت محصولات آب بر؟!!
کلا مملکت وله و مثل یک لاشه هر قشری یک تکه اش را به دندان می گیرند و می برند!!!
مقدار صادرات محصولات کشاورزی از سال ۹۰ به میزان ۳.۷ میلیون تن به ۸.۷ میلیون تن در سال ۱۴۰۰رسیده در حالیکه درآمد از ۵.۹ میلیارد دلار در سال نود به ۵.۳ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۰کاهش داشته که از لحاظ اقتصادی و هم از لحاظ هدررفت منابع طبیعی یک فاجعه است
شگفتی اینجاست که افت ارزش صادراتی این اقلام طی ده سال همراه با هدررفت خاک و آب در حالی است که قیمتهای جهانی در این مدت مسیر افول نداشته است!
آیا صادرات محصولات کشاورزی در چنین وضعیتی افتخار است؟
آیا ارزآوری این گروه محصولات نسبت به ارزش مجازی آب صادراتی به صرفه بوده است؟
آیا هنوز وقت آن نرسیده که صنعت کشاورزی ایران متحول و سیاستگذاری دیگری اتخاذ کند؟
وظیفه وزارت جهاد کشاورزی چیست؟
وظیفه حکمرانی آب در ایران کجاست؟
بچه که بودیم هر ستل امام رضا می رفتیم. تو عالم بچگی شنیده بودیم که خدام و پرسنل حرم رضوی همه مجانی خدمت میکنند. بعدا که بزرگتر شدیم خیلی تعجب میکردم که میشنیدم مقلا خدام از حقوقشان گله مند هستند و... بزرگتر که شدیم تازه متوجه شدم چه اندازه پرت بودم. خوب. حدام هم خانواده و خرج دارند. از اسمون که براشون غذا نمی افته. حقشون هست. طلاب و روحانیون هم در همه ادیان خرج و حانواده و هزینه دارند. طبیعی است که تحت انواع عنوان از سادات صالح تا شهریه طلبگی و درامد اجازه اوقاف درامد داشته باشند. مشکل فقط اونجایی هست که قشری بخواهد وانمود کند که ساده زیست هست و برای درامد و دنیا فعالیت نمیکند. ما همه و همه برای درامد و دنیا زندگی می کنیم چون اگر درامد نباشد که غذا و سرپناه نداریم که خادم و طلبه و مهندس و سیاستمدار و زندگی بشیم!
در کدام روایت از حق سادات که فرزندان پسری هاشم هستند صحبت شده؟ چرا فرزندان دختری شامل نمیشن! یعنی دختر فرزند نیست؟
عمده خدام حرم حضرت رضا علیه السلام افتخاری هستند و هیچ .
.
پولی دریافت نمی کنند
ارتباطش عمون تفکری هست که برای فرار تز مسئولیت بلد نبودن مدیریت ولی دخالت در هنه چیز درخواست حق اختیاری بودن رنگ و نوع پوشش را به خشکسالی و کمبود باران و زلزله و بلای اسمانی ارتباط می دهند تا پست و مقام و رانت و امتیاز مربوطه برای صلحاشون تضمین بشه
حالا این چه ربطی به موضوع مقاله داشت؟!!!
اب را با سیم خاردار نمی بندند. خلاصه تمام فکر و ذکر بالاییها این هست که توجهات به حجاب و پوشش معطوف شود ولی وقتی اب در کرج و حوزستان و اهواز و کرمان و مشهد و.... در شرایط بحرانی و قزعی است همه سکوت میکنند و حتما تقصیر جنبش فواید می اندازند. اوف
بحث بی حجابی پوششی است برای تمام ناکارآمدیها
اظهار نظر در رابطه با مسائل سلیقه ای بسیار راحت است ولی در رابطه با مسائل علمی که نمی شود سلیقه ای عمل کرد چون باید عالم باشی که متاسفانه در مورد مسولین ما ....وجود ندارد
تقصير بدحجابي مي اندازند
وقتی استان دومین تولید کننده برنج کشور هست و بی حساب و کتاب نیشکر کاشته می شود نتیجه می شود همین.
مدام هم مردم را گول می زنند که همه مشکلاتتان مربوط به انتقال آب است. بد بختی ما بیشتر از هر چیز از مدیران بی کفایت خود استان است.
هم شمال و هم جنوب استان ظرفیت های بسیاری برای توسعه دارد. مردم هنوز روزی را فراموش نکرده اند که آبادان شاه شهرهای ایران بود.
توسعه توریسم تنها راه حل برای درآمد زایی مردم خوزستان و جلوگیری از هدر رفت منابع آب است.
شهرهای خوزستان ما چقدر پتانسیل برای جذب توریسم دارد امارات وسط صحرای سوزان درآمدش از گردشگری ببینید چقدر است!!! ولی اینجا به فکر توسعه برنج کاری هستند!!!
بنده بعنوان یک کشاورز نمونه که بیش از صدوشصت لوح تقدیر سالانه از دست روسای جمهور دریافت کرده ام و با موفقیت توانسه ام خرما را با هندوانه و پیاز پیوند بزنم باید خدمت شما عزیزان و بزرگواران و گرامیان و دوستان و خوبان ارز کنم که نظری ندارم وقت منو بیش ازین نگیرید بفرمایید سرکوچه ناهار میدن بفرمایید
کشاورزی نامتوازن و کشت محصولات آب‌بر به واسطه سیاست اشتباه خودکفایی، باعث خشک شدن دریاچه ارومیه و هدر رفت منابع آب جاری و زیر زمینی شده است.
براساس داده‌های بانک جهانی، امارات متحده عربی از لحاظ درآمد سرانه ملی رتبه هفتم جهان را دارا است. درآمد سرانه این کشور در ژوییه سال گذشته، به ۸۷ هزار و ۷۲۹ دلار رسیده است.
ایران با درآمد سرانه 13هزار دلار در رتبه 93 کشورهای دنیا قرار گرفته دارد.
سد شهرستان فریمان در خراسان رضوی بطور کامل خشک شده است!
و خرمشهر که همه دلشون میخواست بروند آنجا کار کنند،همین پنجاه سال پیش.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.