46بازدید
۱۸
سرود ملی پاکستان به زبان فارسی
باگذشت 29 سال از درگذشت "حفیظ جالندهری" یاد وی به عنوان خالق سرود ملی در دل هر پاکستانی زنده و شعری که وی به مردم پاکستان هدیه کرده فراموش نشدنی است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلام آباد، زمانی که پاکستان مستقل شد سرود ملی نداشت و از این رو در هنگام اهتزاز پرچم، فریاد "پاکستان زنده‌باد آزادی پاینده‌باد" را سر می‌دادند.
"محمدعلی جناح" سرودی برای پاکستان سرود اما بعد از مدتی تصمیم گرفته شد که سرودی بر پایه مضامین مذهبی برای پاکستان بسرایند و این سرود جدید را به گونه‌ای سرودند که اکثر واژگان آن برگرفته از زبان فارسی بود و حتی از نظر دستوری نیز از دستور زبان فارسی پیروی می‌کند و تنها واژه غیرفارسی در آن واژه هندی "کا" است.
این سروده اثر شاعر پاکستانی ابوالاثر حفیظ جالندهری است.
پاک سرزمین شاد باد کشور حسین (حصین) شاد باد
تو نشان عزم عالیشان ارض پاکستان
مرکز یقین شاد باد
پاک سرزمین کا نظام قوت اخوت عوام
قوم ، ملک ، سلطنت پائندہ تابندہ باد
شاد باد منزل مراد
پرچم ستارہ و هلال رهبر ترقی و کمال
ترجمان ماضی شان حال جان استقبال
سایه خدای ذوالجلال
حفیظ جالندهری در 14 ژانویه 1900 در شهر "جالندهر" یکی از شهرهای ایالت پنجاب به دنیا آمد.
به علت اوضاع آشفته شبه‌قاره و درگیری‌های نظامی و سیاسی حفیظ جالندهری موفق به ادامه تحصیل نشد اما از توانایی خدادادی برای شعر گفتن برخودار بود و همین استعداد سبب شد اولین شعر خود را در سن 7 سالگی بسراید.
وی برای کسب دانش بیشتر به شاگردی "مولانا غلام قادر بلگرامی" معروف به "قادرالکلام فارسی" در آمد و ادبیات فارسی را به طور کامل فراگرفت.
بعد از استقلال پاکستان از هند حفیظ جالندهری به شهر لاهور آمد و تا پایان عمر در همین شهر سکنی گزید.
معروفترین کتاب حفیظ جالندهری "شاهنامه اسلام" که بیشتر اشعار آن غزل و گیت (نوعی غالب شعری در شبه‌قاره) می باشد.
معروفترین غزل های جالندهری عبارتند از "نغمه‌راز" و "سوز و ساز" وی کتابی داستانی با نام "هفت پیکر" نیز تألیف کرده است.
حفیظ در 21 دسامبر 1982 به علت عارضه قلبی درگذشت و در کنار منار پاکستان که یادگاری از استقلال پاکستان می باشد به خاک سپرده شد.
امروز در 29مین سالروز درگذشت حفیظ جالندری مراسم بزرگداشت و تجلیل از این شاعر فرهیخته پاکستانی در اقصی نقاط پاکستان برگزار می‌شود.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلام آباد، زمانی که پاکستان مستقل شد سرود ملی نداشت و از این رو در هنگام اهتزاز پرچم، فریاد "پاکستان زنده‌باد آزادی پاینده‌باد" را سر می‌دادند.
"محمدعلی جناح" سرودی برای پاکستان سرود اما بعد از مدتی تصمیم گرفته شد که سرودی بر پایه مضامین مذهبی برای پاکستان بسرایند و این سرود جدید را به گونه‌ای سرودند که اکثر واژگان آن برگرفته از زبان فارسی بود و حتی از نظر دستوری نیز از دستور زبان فارسی پیروی می‌کند و تنها واژه غیرفارسی در آن واژه هندی "کا" است.
این سروده اثر شاعر پاکستانی ابوالاثر حفیظ جالندهری است.
پاک سرزمین شاد باد کشور حسین (حصین) شاد باد
تو نشان عزم عالیشان ارض پاکستان
مرکز یقین شاد باد
پاک سرزمین کا نظام قوت اخوت عوام
قوم ، ملک ، سلطنت پائندہ تابندہ باد
شاد باد منزل مراد
پرچم ستارہ و هلال رهبر ترقی و کمال
ترجمان ماضی شان حال جان استقبال
سایه خدای ذوالجلال
حفیظ جالندهری در 14 ژانویه 1900 در شهر "جالندهر" یکی از شهرهای ایالت پنجاب به دنیا آمد.
به علت اوضاع آشفته شبه‌قاره و درگیری‌های نظامی و سیاسی حفیظ جالندهری موفق به ادامه تحصیل نشد اما از توانایی خدادادی برای شعر گفتن برخودار بود و همین استعداد سبب شد اولین شعر خود را در سن 7 سالگی بسراید.
وی برای کسب دانش بیشتر به شاگردی "مولانا غلام قادر بلگرامی" معروف به "قادرالکلام فارسی" در آمد و ادبیات فارسی را به طور کامل فراگرفت.
بعد از استقلال پاکستان از هند حفیظ جالندهری به شهر لاهور آمد و تا پایان عمر در همین شهر سکنی گزید.
معروفترین کتاب حفیظ جالندهری "شاهنامه اسلام" که بیشتر اشعار آن غزل و گیت (نوعی غالب شعری در شبه‌قاره) می باشد.
معروفترین غزل های جالندهری عبارتند از "نغمه‌راز" و "سوز و ساز" وی کتابی داستانی با نام "هفت پیکر" نیز تألیف کرده است.
حفیظ در 21 دسامبر 1982 به علت عارضه قلبی درگذشت و در کنار منار پاکستان که یادگاری از استقلال پاکستان می باشد به خاک سپرده شد.
امروز در 29مین سالروز درگذشت حفیظ جالندری مراسم بزرگداشت و تجلیل از این شاعر فرهیخته پاکستانی در اقصی نقاط پاکستان برگزار می‌شود.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سرود قشنگ و جالبی هست اسلامی و پاک
سوگمندانه باید گفت که ایران برای گسترش زبان فارسی در جهان کم کاری می کند. از کشورهای همسایه بیاموزید که چگونه ...!
بهمان اندازه که از لغات عربی در زبان فارسی است در این سروده امده با این وجود اما بیش از بیست بار سروده واژگان ناب فارسی بکار رفته است
لینک صوتی رو هم میذاشتین
روحش شاد باد
بعضي از اين كلمات مشترك بين پاكستاني (اردو ) و فارسي است بيشترش هم عربي است ، نمي شود گفت فارسي .
خیر. لغات اردو با ساختار تشکیل متفاوتی هستند. این کلمات در دوران نادر و گورکانی وارد زبان و منطقه هند و پاکستان شده است. در دربار گورکانی زمانی فارسی زبان رسمی بوده است.
اردو هم از نظر زیان شناسی در دسته زبانهای هندوایرانی قرار می گیرد
اردو و فارسی هر دو از زبان های هند و ایرانی هستند و دارای واژگان مشترک با سانسکریت و دیگر زبان های آریایی. اما واژگان این شعر همگی فارسی هستند و از آن واژگان مشترک نیستند.
چند واژه هم عربی هستند که از فارسی به اردو رفته اند.
پاک سرزمین شاد باد- کشور- تو نشان- پاکستان- پائندہ تابندہ باد- مراد- ستارہ- رهبر - جان- سایه خدای- شان (ضمیر پیوسته)- و (حرف ربط) و ... واژگان فارسی این شعر هستند.
واژگان عربی نیز با معناهای فارسی به کار رفته اند نه با معناهایی که در زبان عربی دارند.
یا شما فارسی بلد نیستی یا ما اردو نمی فهمیم...
قابل توجه این دوست عزیز این که اصولا 90 درصد کلمات زبان اردو یا پارسی است یا واژه هایی است که در زبان پارسی رایج است ضمن این که شعر شبه قاره وامدار شعر پارسی است.
اتفافا من دوستان پاکستانی زیاد دارم که همشون با افتخار میگن سرود ملی ما فارسیه .و کلا پاکستانیها ایران رو دوست دارند.
طبق منطق شما پس به اردو هم نمیشود گفت زبان چون اردو نصفش عربی است نصفش فارسی !!! در انگلیسی هم کلمات فارسی و عربی است در ترکی که از همه زبانها وجود دارد!
مهندس مگه نخوندی پاراگراف اخر را:تنها واژه غیرفارسی در آن واژه هندی "کا" است. کلمات عربی هم که در همه زبانها هست از ترکی بگیر تا عبری.
واژه ی مشترکی بین اردو و فارسی بدین شکل وجود ندارد. هر چه هست از زبان فارسی رفته است. وانگهی واژگان عربی موجود در این شعر، در زبان عربی معانی دیگری دارند و یا بار معنایی دیگری. یعنی که؛ این واژگان عربی، به قول انگسیی ها «ایرانیزه» شده ند.
اگر فارسی نیست اسمش چیست !!؟؟ شما که فیلسوفانه نظر میدی اسمش را هم بذار!! این شعر کاملا فارسی را حتی اردو زبانها که میگویی کلمه مشترک دارند از درک بعضی کلمات عاجزند
نه عزیزم عربی نیست چون یک عرب زبان نه درست میتواند بخواند نه می تواند بفهمد در ضمن کلمات مشترک بین بین ایران و پاکستان هم 100 در صد فارسی است. اگر توجه کنی بیت اول که اصلا پارسی سره است.! بجز (حسین که نام است) بقیه ریشه در پارسی اصیل باستان دارد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.