يادي از امير آزاده، شهيد حسين لشكري؛
خداحافظ امير دلاور لشکر عشق...
آنانکه خود اسير و زنداني بوده اند، به خوبي شدت اين فشارها و فضاي سنگين رواني چنين محيطي را به ویژه توسط عوامل ديكتاتوري چون صدام درك مي كنند؛ اما فشار اين فضا در اردوگاه بين 2000 نفر تقسيم مي شد و حسين بايد به تنهايي آن را تحمل مي كرد.

سرویس دفاع مقدس «تابناک» ـ امروز نوزدهم مرداد، نخستين سالروز عروج طائر آسماني دفاع مقدس و سيد الاسراي ايران امير سرلشکر خلبان حسين لشکري است و چند روز ديگر بيستمين سالروز ورود آزادگان در 26 مرداد 1369 است.
آخرين گروه از آزادگان در مهر ماه همان سال وارد خاك ميهن اسلامي شدند، در حالي كه هنوز خبري از او نبود. در دوران اسارت آزادگان هم جز در ماه هاي پاياني اسارت، كسي او را نديده بود تا اینکه تقريبا هشت سال بعد در فروردين سال 1377 حسين لشكري از چنگال رژيم بعث آزاد شد.
آزادگان ايراني، تقريبا به دو صورت در عراق نگهداري مي شدند؛ يا در اردوگاه و يا در زندان ها و سلول هايي كه در بغداد بود؛ اما حتي جز در موارد استثنايي تقريبا هيچ كس تنها نبود و در سلول ها هم آزادگان به صورت گروهي با هم بودند.
دو نفر از اين قاعده مستثني بودند، آزاده شهيد محمد جواد تندگويان، وزير نفت دولت جمهوري اسلامي كه سخت ترين و وحشيانه ترين شكنجه ها را تحمل كرد و در همان سلول توسط بعثيان پليد به شهادت رسيد و پيكر مطهر او در سال 1371 به آغوش ميهن اسلامي بازگشت و شهيد حسين لشكري كه 18 سال تمام به تنهايي و به دور از همه مظاهر زندگي اجتماعي و كاملا به صورت ايزوله نگهداري مي شد.
رژيم بعث به او به عنوان يك سند نگاه مي كرد، چرا كه يك روز پیش از آغاز جنگ و در يك مأموريت شناسايي تحركات دشمن توسط آتشبار ضد هوايي عراق مورد هدف قرار مي گيرد و با پريدن از هواپيما به اسارت درمي آيد.
عراقي ها پس از زمينگير شدن و مقاومت جانانه ملت ايران و نقش بر آب شدن نقشه هاي اربابانشان براي فرار از مسئوليت جنگ مي گفتند، اگر از نظر ايران ما آغازگر جنگ در سیزدهم شهريور بوديم، پس خلبان آنان در 30 شهريور بر فراز كشور ما چه كار مي كرد؟
بنابراين، هرچند زنده ماندن حسين براي آنان اهميت بسیاري داشت و برخي از امكانات در اختيار او مانند آب و غذا نسبت به دیگر اسرا بيشتر بود، تلاش مي كردند او را با اهداف خود همراه كرده و از او ضد ملت ايران بهره برداري كنند.
آنانکه خود اسير و زنداني بوده اند، به خوبي شدت اين فشارها و فضاي سنگين رواني چنين محيطي را به ویژه توسط عوامل ديكتاتوري چون صدام درك مي كنند، اما فشار اين فضا در اردوگاه بين 2000 نفر تقسيم مي شد و حسين بايد به تنهايي آن را تحمل مي كرد.
وقتي حسين در فروردين 77 آزاد شد و آن روحيه مثال زدني اش را دیدم، بسيار متعجب شدم و دريافتم حتما بايد آدم ويژه اي باشد. چند ماهي طول نكشيد كه خداوند افتخار همكاري با ايشان را نصيب من كرد و در ستاد آزادگان با او مأنوس و همكار شدم.

من در دوران اسارت با انسان هاي متواضع و معنوي زيادي مانوس بودم، اما حسين چيز ديگري بود. راز اين تواضع و معنويت او در خلصت كار خلباني و پرواز و 18 سال تنهايي بود. او در اين تنهايي با قرآن كريم مأنوس شد، به گونه اي كه در پايان اسارت حافظ كل قرآن كريم شد. در سال آخر، اسارت خود توسط صليب سرخ ثبت نام شد و چند نامه براي همسر و فرزندش نوشت.
پاي ثابت متن همه اين نامه ها، يادآوري و سفارش به انجام واجبات و مستحبات به ویژه نوافل و قرائت قرآن است. دشمن با خيال باطل مي خواست با ايزوله كردن او به اهداف خود برسد؛ اما حسين با پناه بردن به مالك يوم الدين و قرآن كريم هرچه غير خدا بود را در وجود خود کشت و سند افتخاري شد براي ملت و ميهن خود.
جوانان عزيز فراموش نكنند، او در اوج جواني و سن 27 سالگي اسير مي شود. دانش آموخته آمريكاست. در محيط ارتش آن روز خلبان بود و البته داراي قد و قامتي رشيد و بسيار خوش تيپ و 18 سال هم از صحنه زندگي اجتماعي دور بود و مي دانم كه دشمن با لطايف الحيل و با عرضه ظواهر زيباي دنيا تلاش مي كرد او را از آن خود كند اما نتوانست چون او راه خود را به خوبي شناخته بود.
در زمان محدود همكاري با او شيفته برخي از ويژگي هاي اخلاقي او شدم كه مهمترين آن حياي او بود. در واقع مصداق «الحياء الجميل» را در چهره حسين هنگام تبسم معصومانه همراه با حيا و دست به سينه گذاشتنش براي احترام به عينه ديدم. روحيه خدمتگزاري و نوع دوستي و شوق كمك به ديگران از ديگر خصلت هاي حسين بود، گويي اين ويژگي ها در مردم قزوين ارثي است. آيا تا کنون فكر كرده ايد كه در ميان شهدا، چه كساني شهره تواضع، خدمتگزاري و مردمداري هستند. در ميان رجال سياسي شهيد رجايي و در ميان روحانيون سيد آزادگان حجت الاسلام والمسلمين ابوترابي و نظاميان امير سرلشکر خلبان عباس بابايي، حسين هم مانند اين عزيزان بود. هر چهار نفر هم از اهالي قزوين هستند.
بارها به همراه او در مراسمي كه برای سخنراني دعوت مي شد، شركت مي كردم. در هنگام سخنراني اگر كسي او را نمي شناخت، گمان مي كرد دانش آموخته حوزه علميه است. به شدت عاشق دفاع از كشور بود. يادم مي آيد در مراسمي وقتي از عشق به ميهن و دفاع از آن سخن مي گفت، دچار هيجان شد و سخت گريست.
بسيار خوش برخورد و شوخ طبع بود. قلبي مهربان و چهره اي پر جذبه داشت. پس از آزادي به ديدار رهبر فرزانه انقلاب رفت. ايشان بسيار صميمانه او را به آغوش گرفت و بوسيد و او را سيد الاسراي ايران ناميد.
آنچه از حسين به يادگار مانده است، راه و منش و مقاومت و سربلندي او در دفاع از مرزهاي عقيدتي و ملي اين كشور عزيز است كه خداوند ما و جوانان ما را در اين راه ثابت قدم و موفق بدارد.
فریبرز خوب نژاد
آخرين گروه از آزادگان در مهر ماه همان سال وارد خاك ميهن اسلامي شدند، در حالي كه هنوز خبري از او نبود. در دوران اسارت آزادگان هم جز در ماه هاي پاياني اسارت، كسي او را نديده بود تا اینکه تقريبا هشت سال بعد در فروردين سال 1377 حسين لشكري از چنگال رژيم بعث آزاد شد.
آزادگان ايراني، تقريبا به دو صورت در عراق نگهداري مي شدند؛ يا در اردوگاه و يا در زندان ها و سلول هايي كه در بغداد بود؛ اما حتي جز در موارد استثنايي تقريبا هيچ كس تنها نبود و در سلول ها هم آزادگان به صورت گروهي با هم بودند.
دو نفر از اين قاعده مستثني بودند، آزاده شهيد محمد جواد تندگويان، وزير نفت دولت جمهوري اسلامي كه سخت ترين و وحشيانه ترين شكنجه ها را تحمل كرد و در همان سلول توسط بعثيان پليد به شهادت رسيد و پيكر مطهر او در سال 1371 به آغوش ميهن اسلامي بازگشت و شهيد حسين لشكري كه 18 سال تمام به تنهايي و به دور از همه مظاهر زندگي اجتماعي و كاملا به صورت ايزوله نگهداري مي شد.
رژيم بعث به او به عنوان يك سند نگاه مي كرد، چرا كه يك روز پیش از آغاز جنگ و در يك مأموريت شناسايي تحركات دشمن توسط آتشبار ضد هوايي عراق مورد هدف قرار مي گيرد و با پريدن از هواپيما به اسارت درمي آيد.
عراقي ها پس از زمينگير شدن و مقاومت جانانه ملت ايران و نقش بر آب شدن نقشه هاي اربابانشان براي فرار از مسئوليت جنگ مي گفتند، اگر از نظر ايران ما آغازگر جنگ در سیزدهم شهريور بوديم، پس خلبان آنان در 30 شهريور بر فراز كشور ما چه كار مي كرد؟
بنابراين، هرچند زنده ماندن حسين براي آنان اهميت بسیاري داشت و برخي از امكانات در اختيار او مانند آب و غذا نسبت به دیگر اسرا بيشتر بود، تلاش مي كردند او را با اهداف خود همراه كرده و از او ضد ملت ايران بهره برداري كنند.
آنانکه خود اسير و زنداني بوده اند، به خوبي شدت اين فشارها و فضاي سنگين رواني چنين محيطي را به ویژه توسط عوامل ديكتاتوري چون صدام درك مي كنند، اما فشار اين فضا در اردوگاه بين 2000 نفر تقسيم مي شد و حسين بايد به تنهايي آن را تحمل مي كرد.
وقتي حسين در فروردين 77 آزاد شد و آن روحيه مثال زدني اش را دیدم، بسيار متعجب شدم و دريافتم حتما بايد آدم ويژه اي باشد. چند ماهي طول نكشيد كه خداوند افتخار همكاري با ايشان را نصيب من كرد و در ستاد آزادگان با او مأنوس و همكار شدم.

من در دوران اسارت با انسان هاي متواضع و معنوي زيادي مانوس بودم، اما حسين چيز ديگري بود. راز اين تواضع و معنويت او در خلصت كار خلباني و پرواز و 18 سال تنهايي بود. او در اين تنهايي با قرآن كريم مأنوس شد، به گونه اي كه در پايان اسارت حافظ كل قرآن كريم شد. در سال آخر، اسارت خود توسط صليب سرخ ثبت نام شد و چند نامه براي همسر و فرزندش نوشت.
پاي ثابت متن همه اين نامه ها، يادآوري و سفارش به انجام واجبات و مستحبات به ویژه نوافل و قرائت قرآن است. دشمن با خيال باطل مي خواست با ايزوله كردن او به اهداف خود برسد؛ اما حسين با پناه بردن به مالك يوم الدين و قرآن كريم هرچه غير خدا بود را در وجود خود کشت و سند افتخاري شد براي ملت و ميهن خود.
جوانان عزيز فراموش نكنند، او در اوج جواني و سن 27 سالگي اسير مي شود. دانش آموخته آمريكاست. در محيط ارتش آن روز خلبان بود و البته داراي قد و قامتي رشيد و بسيار خوش تيپ و 18 سال هم از صحنه زندگي اجتماعي دور بود و مي دانم كه دشمن با لطايف الحيل و با عرضه ظواهر زيباي دنيا تلاش مي كرد او را از آن خود كند اما نتوانست چون او راه خود را به خوبي شناخته بود.
در زمان محدود همكاري با او شيفته برخي از ويژگي هاي اخلاقي او شدم كه مهمترين آن حياي او بود. در واقع مصداق «الحياء الجميل» را در چهره حسين هنگام تبسم معصومانه همراه با حيا و دست به سينه گذاشتنش براي احترام به عينه ديدم. روحيه خدمتگزاري و نوع دوستي و شوق كمك به ديگران از ديگر خصلت هاي حسين بود، گويي اين ويژگي ها در مردم قزوين ارثي است. آيا تا کنون فكر كرده ايد كه در ميان شهدا، چه كساني شهره تواضع، خدمتگزاري و مردمداري هستند. در ميان رجال سياسي شهيد رجايي و در ميان روحانيون سيد آزادگان حجت الاسلام والمسلمين ابوترابي و نظاميان امير سرلشکر خلبان عباس بابايي، حسين هم مانند اين عزيزان بود. هر چهار نفر هم از اهالي قزوين هستند.
بارها به همراه او در مراسمي كه برای سخنراني دعوت مي شد، شركت مي كردم. در هنگام سخنراني اگر كسي او را نمي شناخت، گمان مي كرد دانش آموخته حوزه علميه است. به شدت عاشق دفاع از كشور بود. يادم مي آيد در مراسمي وقتي از عشق به ميهن و دفاع از آن سخن مي گفت، دچار هيجان شد و سخت گريست.
بسيار خوش برخورد و شوخ طبع بود. قلبي مهربان و چهره اي پر جذبه داشت. پس از آزادي به ديدار رهبر فرزانه انقلاب رفت. ايشان بسيار صميمانه او را به آغوش گرفت و بوسيد و او را سيد الاسراي ايران ناميد.
آنچه از حسين به يادگار مانده است، راه و منش و مقاومت و سربلندي او در دفاع از مرزهاي عقيدتي و ملي اين كشور عزيز است كه خداوند ما و جوانان ما را در اين راه ثابت قدم و موفق بدارد.
فریبرز خوب نژاد
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ایکاش کسانی که بواسطه رشادتها و دلاوریهای شهدا ، آزادگان ، جانبازان و زرمندگان به مناصب قدرت تکیه زده و فقط دنبال جناح بندی های سیاسی و رقابتهای بی حاصل هستند ، این بزرگ مردان را الگو قرار دهند و از آنها درس بگیرند
ای شهر خرمشهر ای خاک گوهر خیز /ای سینه پر آذرت از غصه شد لبریز/خاکت ببوسم خاک تو بوسیدنی شد/گلهای خرمشهر من بوییدنی شد /خرمشهر سند مظلومیت ملت ایران , آزادگان سند مظلومیت رزمندگانند
شهيد لشگري زحمت زيادي براي اين مملكت كشيد .روحش شاد و يادش هميشه گرامي باد
روحش
شاد
ايشان نمونه اي از غيرت و مردانگي ايران زمينيان است از آرش كمانگير تا حسين لشكري، آن دم كه براي ايران از عزيزترين سرمايه زندگي گذشتند، نيك مي دانستند كه براي ايران از هرچه توان بايد گذشت
همیشه یاد ونامشان در دلمان جا دارد, چون مایه عزت و شرفمان هستند.
روحتان جاودانه وملکوتی باد.
شما متعلق به همه ملت ایران هستید.
کاش میتونستم خاک پاشو ببوسم
خاطره ورود پر افتخار اين عزيز ولحظات پر از احساس و شادي در ذهنم نقش بسته و اكنون جاي او ميان ما خالي است روحش شاد و راهش پر ره رو باد انشاءالله همنشين حسين (ع) باشند. بخدا غصه نرسيدن به اين عزيزان گلويم را مي فشرد و قلبم را مي سوزاند ، خذايا ما چه گناهي داشتيم كه اين گونه زمين گير شده و جا مانده ايم.همزمان با گفتن اين جمله مصداق آن حديث يادم ميآيد كه مي فرمايد هركس عاشقم شود عاشقش مي شوم و هركس عاشقش شوم او را مي كشم و خونبهايش بهشت است.
یادش گرامی و جاودانه بادا
بنده ازآزادگان هشت سال دفاع مقدس مي باشم .من مي دانم آن دلاور در زندانهاي عراق چه كشيد .خدا روحش را شاد كند .وقابل توجه مسئولين كه كارت درمان جانبازان وآزدگان شاغل را لغوكرد ندوبعضي از اداره جات هم از پرداخت حق بيمه مكمل خوداري مي كنند.بايد سوخت وساخت از خوانندگان محترم سايت تابناك خواهشمندم براي روح پرفتوح آن دلاور صلوات بفرستند.
فقط همین....
خصایص و ویژگی های این شهید خیلی خیلی خیلی بیشتر از این نوشته بود.من به دلیل نسبت خانوادگی او را می شناختم.و پدرم به عنوان یک دوست در دوران جوانی از گذشته های دور(قبل از پیروزی انقلاب اسلامی) خاطرات فراوان و شنیدی از اخلاق کردار و رفتار شهید لشگری این سرباز مومن و مخلص ولایت و جمهوری اسلامی دارد(شهید لشگری پسر عمه و دوستان صمیمی پدرم بود)
شهید عزیز همیشه در قلب من خواهی ماند...
همنشینی با ملکوتیان گوارای وجودش باد.
واقعآ اینها مرد به تمام معنا بودن
خوش به حال اينان كه رفتند
به التماس در نگاهم
پرستوی مهاجر من
صبر و قرار خانه من
مرو مرو که بی پناهم
پرستوی مهاجر من
آه آه آه سینه نیلوفران گشته غم تو
می روی و خون من بر گردن تو
خوشبختانه اینجانب نیز افتخارهمکاری باایشان درستاد آزادگان راداشتم وزبان این حقیر قاصر است از اینکه ازخوبیها ،مهربانیها ورفتار ومنش ایشان بگویم فقط میتوانم بگویم او یک مرد خدایی بود انشااله خداوند ایشان را قرین رحمت کند
خداوند روح این شهید بزرگوار را شاد نماید امروز در زادگاهش شهر ضیاآباد اولین سالگردش بر گذار شد
چه خوبه كه تابناك به جاي چاپ مقالات و به دنبال آن چاپ نظرات مردمي كه با فحش به جان همديگه مي افتن، اين مطالب را چاپ كنه تا هم جوانها اين بزرگان را بهتر بشناسن و هم اينكه با اينكار ذره اي از زحمات اونها تقدير بشه...
سلام و درود خداوند و فرشتگان بر روح شهید حسین لشگری استوره مقاومت و رشادت باد
بعنوان يك بچه خرمشهر واقعا روحش شاد و با امام حسين (ع) محشور گردند.
فسلام علیکم یوم ولدتم و یوم جاهدتم و یوم اسرتم و یوم استشهدتم و یوم تبعثون حیا
یک آزاده گمنام
سلام تابناك عزيز،چگونگي شهادتش ؟
فقط خدا می داند چه جوری ادمی بود
دلادیوانه شو که دیوانگی هم عالمی داردکه هرکس،کس نمی گرددازاین بالانشینی ها
اه روحش شاد وطنم به تو و به مردانت تا ابد درود خوش به حالت حسين جان ايران به تو تا هميشه دور خواهد باليد روحت شاد مقامت والا
درود بر روان پاكش و هزاران شهيد راه آزادي وطن باد
به لطف خدا ویادمان شهدای محل ،چندساعتی با ایشان همراه بودم ودر جواب سئوال از ایشان که در زمان سختیهای اسارت چگونه به خود آرامش می دادی گفت: به خود می گفتم دنیا برای تو روزی خوب وخوش داشته وروزی بد وسخت ،امروز روز سختی توست که باید تحمل کنی وبدیوسیله سختیها راتحمل می کردم. وما باید بدانیم که این شهید ودیگر شهدا برای خدا تحمل کردند مشکلات را وکار برای خدا ضایع نمی شود واثر خود را بر هستی خواهد گذاشت.
بخشی ازمثنوی ام راخالصانه به این مردآسمانی ویاران رشیدش تقدیم میکنم:
یادآن ایام آن هجران بخیر=
یاآن مردان باایمان بخیر
...
یادیاران سفرکرده بخیر=
یادایام گذرکرده بخیر
یادایشان وهمه ی کسانی جانشان را برای حفظ اسلام،کشور، رهبر،شرف و ...درطبق اخلاص گذاشتندبرای همیشه ایام دردلهای مان پاینده باد
روز وصل یاران یاد باد
ان روزگاران یاد باد
من یکی از ازادگانی هستم که با ایشان اشنای داشتم خاوند روحش را شاد وقرین رحمت گرداند .بسیار فروتن وافتاده بودن. اسارت میوه خوبی چون ایشان را به ماداد اما خداوند هیشه گلچین است .خوشا به حالش امیدوارم ما را دعا کند
روحش شاد
ایران اسلامی دلاورمردیهای سر لشکر عزیز را هیچوقت فراموش نخواهد کرد.
روحش شاد و یادش گرامی باد
درود بر غیورمردان وطن پرست و شیردلان بیشه ایران زمین
روحش شاد
چو ایران نباشد تن من مباد
روحش شاد - يادش به خير همين چهار يا پنج سال پيش بود اومد روستاي ما مزنگ
یاد باد آن روزگاران یاد باد / خداوند ایشان را قرین رحمت کند و خانواده محترم ایشان را سلامت دارد/
با سلام
شهدا رفتند و ما ماندیم و گناهانمان و مسئولینی که باید به خاطر این همه بی خدمتی ها و جنجال آفرینی ها و دعواهای سر قدرت جواب شهدا را بدهند
درود بر این مرد بزرگ , براستی که این قهرمان می تواند الگوی شایسته صبر و استقامت و مردانگی باشد
با سلام و درود فراوان بر امام شهداء و سلام بر همه شهداء عرصه استقامت و پایداری و سلام بر شهدای مظلوم دوران اسارت سلام بر شهید مجتبی احمدخانیها از تهران، سلام بر شهید حسین احمدی از شمال ، سلام بر شهید یعقوب فاتحی از تبریز و سلام بر شهید محمد علی جعفری از بوشهر ، سلام بر فرشته نجات سید آزادگان حاج آقا ابو ترابی و سلام بر شهید لشگری ، سلام بی پایان بر همه اسرای شهید که غریبانه در دست دشمن خونخوار جان باختند و سلام و درود بر همه شهدای جنگ تحمیلی و شهدای راه حق و حقیقت و سلام بر جانبازان مظلوم و سلام بر زرمندگان بی نام و نشان و سلام بر همه آزادگان دلاور ، فسلام علیکم یوم ولدتم و یوم جاهدتم
و یوم اسرتم و یوم استشهدتم و یوم تبعثون حیا - یک آزاده گمنام
خواست خداوند اين بود اين مثلها براي ما باشد تا بنگريم و درس عبرت و غيرت بگيريم و تنها به مسلمان بودن خود ننازيم و به حقوق ديگران تجاوز نكنيم
سلام مي كنم بر همه آزادمردان و شيرزنان ايران زمين از اول تا به ابد،انسانهاي عاشق كه صادقانه از جان خودشون گذشتند براي سربلندي ايران زمين.
اما مرحوم شهيد امير سرلشکر خلبان حسين لشکري از جمله مردان رشيد ارتش بودند كه صادقانه جنگيدند و مظلومانه رفتند هرچند ذره اي از ايثار اين عزيزان شمرده نشد در مقابل سپاهيان و بسيجيان صديق.اميدوارم از اين مردان بيشتر سخن به ميان آورده شود
از اين خبر شما فقط مي توان با گفتن كلمه خدا قوتتان بدهد تقدير و تشكر كنم
من 22 سالمه.وقتي امير سرلشگر آزاد شد من بچه بودم.الان 12 ساله كه از اون زمان ميگذره.از يه طرف ناراختم چون اين عزيز از بين مارفته و ازطرف ديگه خوشحال چون كه شهادت شايسته اين مردان خداست.من دانشجو هستم اين مردان مرد بدونن كه اگه لايق باشيم تا آخرين تفس گوش به فرمان امامنا خامنه اي هستيم و به هيچ كسي حتي اجازه فكر كردن به تعرض به خاك مقدسمونو نخواهيم داد...
واقعا اينهمه عظمت از كجاست ايا غير از اسلام و مكتب اسلام .با خواندن متن اشكم گرفت هم ازبابت عظمت اين دلاور و غرور يافتم و براي از دست دادنش . شرمنده از اينهمه شجاعت و ايثار و متاسفانه دلمشغولي جمعي به دنيا با تفكر التقاطي و فتنه اميز و
کجایند مردان بی ادعا
علت شهادت چه بوده آيا همان آسيب هاي دوران اسارت يا چيز ديگري بوده؟
روحش شاد یادش گرامی باد
ضمن تشکر از سایت تابناک امیدوارم همه در هرجا و در هر جایکاهی که هستیم یادو خاطره و رشادت ها ی این غیور مردان را با انجام واجبات و ترک معصیت ها که همانا دستور حضرت حق میباشد را سر لوحه اعمال خود قرار داده
ورنگ خدا در رفتار و کردار مان متجلی گردد. انشاء الله
ضمنا بنظر میرسد مجموعه های فرهنگی
هنوز نتوانسته اند به رسالت خطیر خود در تبیین این رشادتها عمل نمایند امیدوارم این فرهنگ بنحو مقتضی ومتناسب با زمان و مکان زنده و گرامی نگه داشته بشود . به امید آن روز
رفتند و پا بر سر دنيا نهادند
كار جهان به اهل جهان وا نهادند
از شهردار محترم تهران مي خواهيم يكي از بزرگراه هاي تهران را بنام اين مرد بزرگ نامگذاري كند.
خداوند متعال روح بزرگ شهدا را با اربابمان حسين ع محشور بدارد و ما خاكيان غفلت زده را از دعاي افلاكيان بي نصيب نفرمايد
دلدادگان چون ساغر از دلبر گرفتند
از غیر دلبر دامن دلبر گرفتند
دادند جان تا در بر جانانه رفتند
دادند دل تا در بر دلبر گرفتند
پیمانه تردید بشكستند و این قوم
از دست حق جام می باور گرفتند
بر خواستند از بستر دنیای فانی
زان پس عروس عشق را در برگرفتند
یاران چابك سواران رفتند
سر مست از عشق خدا از سر گذشتند
سرمشق از آن كشته بی سر گرفتند
بستند چشم از چشم و دست از دست شستند
شیوه از عباس نامآور گرفتند این
رفتند یاران چابك سواران
نا خوانده علم آموزگار عشق گشتند
نا رفته مكتب درس بی دفتر گرفتند
بهر نثار جان به قربانگاه رفتند
با حنجر خود بوسه از خنجر گرفتند
از جان ودل يك یا علی گفتند و رفتند
جام ولا از ساقی كوثر گرفتند
یاران چابك سواران رفتن
با سلام
احتراما جا دارد ازمرحوم امیر سرهنگ حسین گودرزی که 10 سال در اسارت بسر برد و در اثر شکنجه های دژخیمان در اردیبهشت سال 88 در اثر سکته به ان دنیا هجرت کردمقبره ایشان در تکیه شهدا اصفهان کنار هم رزمانش می باشد.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.