هزار تا قصه ؛ پالت

دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سر ز خاکستر برآورد
ز هر خون ِدلی سروی قد افراشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
که خورشید از شب ِسرد
چو آتش سر برون کرد
که از خون دل ما
تزروی تغمه سر کرد
صدای خون در آواز تذرو است
دلا این یادگار خون سرو است
دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سد ز خاکستر برون کرد
برادر نوجوونه
برادر غرق خونه
برادر مثل خورشید
سر میکشه تو خونه
خونه ی مادربزرگه هزارتا قصه داره
خونه ی مادربزرگه شادی و غصه داره
کنار خونه ما همیشه سبزه زاره
دشتاش پر از بوی گل اینجا همش بهاره