چرا ايران در شوراي امنيت عضو نشد؟

اين شرح بي نهايت كز زلف يار گفتند
حرفيست از هزاران كاندر عبارت آمد

كشورهاي مذكور كمك مالي ميكنند كه هيچ ، تازه رياست محترم دولت پيشنهاد ميكند سازمان ملل از آمريكا نقل مكان كند !!(حتما" با هزينه همان كشورها)

فقط میشه تاسف خورد حرف که نمیشه زد

مطلب جالبی است. اما بیش از هر چیز باید گفت که هر چیز که دستوری شد وبدون مشورت صورت گرفت نتیجه ای بهتر از این نخواهد داشت. متاسفانه دولت نهم همه مسائل را دستوری کرده اقتصاد اجتماع و سیاست. زمانی که بدون مشورت با کارشناسان می گویند کاندید شویم نتیجه همان می شودکه دیدیم هزینه ای سنگین برای اعتبار کشور و نظر سنجی برای مخالفین ایران این رای گیزی نشان داد که طرفداران ایران در مجمع بین المللی چقدر وزنه سنینی دارند! ای کاش منبعد قبل از زدن چوب حراج به اعتبار کشور با کارشناسان امر مشورت کنند و البته گوش دهند نه اینکه مشورت کنند و کار خود پیش ببرند و به اسم نظر کارشناسان و غیره ثبت کنند

این نشان می دهد که شعار مقبولیت ایران نزد سایر کشورها و اینکه دنیا منطق ما را پذیرفته است و ما به دنبال به عهده گرفتن مدیریت جهانی هستیم و... چقدر بی محتوا و ساده لوحانه است.

هدف : اگر جنگ شد چه کشوری در کدام جبهه قرار خواهد گرفت . ان شاء الله آن 32 کشور نزدیک ما باشند و گرنه اگر در آفریقا و آمریکای لاتین باشند که فقط اقدام به محکوم نمودن استکبار خواهند نمود و بس.

با تشکر از سایت وزین و متین تابناک که در جهت اطلاع رسانی صحیح شبانه روز تلاش میکنند( این تعریف را کردم که بلکه نظر من را هم مانند بقیه چاپ کنید!) به نظر من عدم انتخاب ایران بعنوان عضو شورای امنیت بنا به دلایلی که دوستان ذکر کردند نه تنها شکست دیپلماسی نبود بلکه حرکت بسیار مثبتی بود تا به جهانیان نشان دهد ایران در پی دیپلماسی بین المللی فعال در جهان میباشد. رای نیاوردن ایران صرفا نشانه عدم مقبولیت سیاسی نیست بلکه عوامل مالی و اقتصادی نیز در آن دخالت دارند. بهرحال من امیدوارم که ایران همواره اینگونه تلاشها را در جهت خروج از انزوای سیاسی که آرزوی دشمنان است ادامه دهد. با تشکر از زحمات بیدریغ سایت تابناک.

این یک خود کشی سیاسی برای ایران بود . طراح این دیپلماسی واقعا بدور از واقعیات جهانی بود

نویسنده محترم مقاله ژاپن بخاطر کمکهای مالیش رای آورد قبول ترکیه چی . ترکیه که خودش معطل سرمایه گذاری خارجی است چرا از بیان حقیقت طفره میروید . بابا ما تو دنیا ضایع شدیم باید توی رفتارمون تجدید نظر کنیم . اگر هم نکنیم خودمان ضررش را میدهیم . حالا نفت گرونه همیشه که اینجور نمیمونه . شب دراز است و قلندر بیدار

.واقعیت این است که این رای گیری غم بزرگی را روی دل ما گذاشت نمیتوان نقش قدرت های بزرگ را در صحنه بین المللی انکار نمود به صراحت باید گفت که ترکیه و اپن از پشتیبانی امریکا برخوردار بوده اند.باید در نظر داشت که بی محابا این موضوع انجام نشده است ولی بر مجلس است که از وزارت خارجه توضیحات کاملا مدغن بخواهد.اینکه بگوئیم این عمل برای ما یک محک است پذیرفته نیست زیرا نمیتوان مصالح ملت را به پای احساسات ریخت.

با نظر نویسنده مخالف هستم. کشور ما یک کشوره ستاره دار است و این واقعیت را باید قبول کنیم. به جز دو کشور سوریه و ونزوئلا هیچ رابطه ای با جهان نداریم. برای رفتن به بیش از 100 کشور جهان احتیاج به روادید داریم و ... بعد هم توقع داریم که همه به ما رای بدهند. جامعه جهای چه به حق و یا نا حق به ما اعتماد ندارد.

اميدوارم با اين راي گيري مفهوم جامعه جهاني كه به تعبير مسئولين كشور ما سه چهار تا كشور قدرتمند هستند روشن گرديده و بدون اين ادعاهاي پوچ آنها كه همه دنيا با ما هستند، با واقعبيني در صدد اصلاح رفتار خود برآيند تا كشور بزرگ ايران جايگاه واقعي خود را در جهان پيدا نمايد.

"به نظر شما موقعيت ما و هند از لحاظ نگاه جامعه بين المللي يكسان است؟اگر به خودتان زحمت بدهيد و رسانه هاي بين المللي را ببينيد و /آن را با دورهاي كه هند كانديدا شد و راي نياورد مقايسه كنيد متوجه مي شويد كه ما چقدر براي اين موضوع در سطح بين المللي هزينه دادهايم.بابا تكليفمون را روشن كنيم اصلا اين سازمان ملل بدرد مي خوره يا نه آخه نمي شه بگيم همه دنيا اشتباه مي كنن ما درست مي گيم

بهتر است از وزارت امورخارجه و دولت محترم پرسيده شود هدفشان از اين اقدام چه بوده است و چه نتايجي به دست آورده‌اند؟

رفتن به سمت این رای گیری اشتباه محض بود. افسوس که عزیزان ما در دولت نهم به حرف هیچ آدم عاقلی گوش نمی دهند. پیام این رای گیری خیلی ساده است. ایران با دست خودش نشان داد که واقعاٌ در انزواست و هیچ حرمتی در جامعه بین الملل ندارد. . این همه جار و جنجال و خرج کردن از جیب عدم تعهد و کنفرانس اسلامی و غیره و ذالک بی خاصیت بودن خود را نشان داد. نکته مهم تر اینکه این رای ضریب امنیتی ما به شدت کاهش داد. این نکته مغفول مانده است. این وزن کشی نشان داد که الان اگر موضوع بین ایران و مخالفان برنامه هسته ای اش حاد شود جذب جامعه بین المللی به طرف مقابل دیگر کار سختی نیست. واقعاٌ غم انگیز است که این مملکت بزرگ تا چه حد در دنیا منزوی و بی یار و یاور شده است.

اين هم يكي ديگر از كارهاي كارشناسي نشده . اون ازكارهاي غيركارشناسي داخلي مانند ماليات ارزش افزوده و... واينهم از خارجي

تحلیلی درست و درکی واقع گرایانه از روابط قدرت و جایگاه ایران در سطح بین الملل می باشد.

ظاهراً دلايل منطقي در مورد موضوع ارائه شده و ارشادهاي دست انكاران سايت در امور اطلاع رساني و رسالت رسانه ها بسيار بسيار متشكريم.سؤوال اينجاست كه آيا اينگونه تحليل و بررسي مسايل كشوري قبل از هرگونه اقدام دولتمردان و وقوع طبعات منفي آن به گوش ايشان مي رسد و يا مي توان رساند يا خير؟اگر خير چرا؟

سي و دو كشور عدد كمي نيست. براي همين عدد هم زحمت بسيار زيادي كشيده اند كه جاي تشكر دارد. از دشمني ها غافل نبايد بود.

کمک ژاپن به سازمان ملل 436 میلیون دلار بود تا بتواند رای بیاورد
کمک ایران به برخی در سال گذشته چند میلیارد بود که نتواند رای بیاورد
از عدم انتشار حرف حق ممنونم

به نظر من نتيجه اين رقابت خط بطلاني بود بر ادعاهاي دولتمردات كه وضعيت اعتبار ايران را در بين كشورها خوب و بالا ارزيابي مي كردند. قطعا اين نتيجه مي تواند به آنان در گرفتن تصميمات عاقلانه كمك نمايد.

اینگونه نظر دادن نگریستن از یکسو به مسئله است . اگر بخواهیم به فرض اطمینان از عدم موفقیت از حقوق خود چشم پوشی و حتی آنرا ابراز هم نکنیم و حتی از حقوق خود دفاع نکنیم مثل آن می ماند که دشمنی خانه شما را غصب و چون شما توان درگیری با او را نداری و نمی توانی خق خود را بگیری در گوشه ای بنشینی و حتی فریاد هم نزنی. اقدام ایران فقط اعلام وجود بیعدالتی و سلطه زور و عدم حقوق برابر کشورها در اینگونه سازمانها بود و از این راستا کاری صحیح بود و در دوره قبل هم که هند کاندیدا بود علیرغم آنکه از بسیاری جهات قدرت بیشتری از ما دارد فقط 42 رای کسب کرد و در برابر ژاپن شکست خورد ولی دلیل نشد از اعلام حق خود به دلیل عدم توانایی گرفتن آن سر باز زند. با عرض معذرت از نویسنده محترم ، اتفاقا دشمنان ما هم همین روحیه را دوست دارند یعنی به جائی برسیم که چون بر اساس واقعیات توان گرفتن حق مان را نداریم سکوت کنیم و حد اقل فریاد هم نزنیم.

تحلیل واقع بینانه ای بود.
سپاس

مطلب تهيهشده از بابت توجه به آبرو و حيثيت بين المللي ج ا ايران در مجامع بين المللي كاملا درست مي باشد. براي آگاهي بيشتر از دلايل ناكامي ما در عدم جلب آراي كشور هاي غير متعهد و اسلامي و كلا جهان سومي بهتر است فعاليت خودمان را با فعاليت تركيه كه همسايه ما ما باشد مقايسعه كنيم
ترك ها براي عضويت در شوراي امنين از 2 سال قبل برنامه ريزي نموده و اين كار ها را انجام دادند.
1- مبلغ 50 ميليون دلار توسط وزارت خارجه تركيه به اين امر اختصاص داده شد.
2- رهبران بسياري از كشور هاي آسيائي و آفريقائي و آمريكاي لاتين را به تركيه دعوت نمودند.
3- وزراي خارجه قاره هاي مختلف ازجمله وزراي خارجه كشور هاي كوچك آسيا و اقيانوسيه و آفريقا را به استانبول آوردند.
4- كمك هاي فراوان مالي در اختيار كشور هاي ضعيف قرار دادند.
5- هر سال را بنام يك قاره اختصاص داده و در طول سال سفر هاي متعددي به كشور هاي آن قاره انجام داده و رهبران اين كشور ها را به تركيه دعوت كردند.(سال آفريقا- سال آمريكاي لاتين)
6- از نفوذ مدارس ترك زبان در كشور هاي مختلف اسفاده نمودند.
نتيجه اين اقدامات كنار زدن رقباي اروپائي خود و توفيق عضويت غير دائم در شوراي امنيت گرديد.

با پاسپورت ايراني طبق گفته تابناک به 11 کشور بدون دعوتنامه ميتوان سفر کرد، شوراي امنيت فقط با 32 راي عضو نشد ، ايران کشوري توريست پذير نيست با آنهمه زيبائي طبيعت، آيا اين همه موارد نشان از بي اعتباري و انزوا نيست، و نگاهي به اقتصاد نفتي خراب ما که با علم امروز فاصله دارد. اگر در کشورهاي غربي وزيري مدرک جعل کند واي به حال آن وزير ولي در ايران وزير کشور خلاف ميکند بدون هيچ پيگردي بعد هم ميخواهيم جهان را اداره کنيم و اگلو باشيم. عيب کسان منگر و احسان خويش ديده فرو بر به گريبان خويش