سردار کمالی و راههای پیش رو

چهل روز از پایان مهلت مشمولین غایب برای معرفی خودشان و برخورداری از بخشودگی اضافه خدمت می‌گذرد، گمان می‌رفت مسئولین ستاد کل و وظیفه عمومی بعد از اتمام مهلت دوباره شروع به مصاحبه و تهدید نمایند که تا کنون شاهد آن نبوده‌ایم، شاید هم صبر کردن چهلم بگذرد و خاک این اتمام بخشش سرد شود و بعد از آن تهدید و تشدید برخورد را در برنامه کار قرار دهند. در بین تمام مسئولین نظامی تنها یک مرد نام آشنای داریم که بیش از یک دهه است در مقامی تاثیر گذار برای مشمولین قرار دارد و آن جناب سردار کمالی است.

ایشان طلایه دار متوقف کردن فروش سربازی در سال ۱۳۸۰ بود و طی یک دهه همواره فروش سربازی را امری منتفی دانسته است، با معافیت سنی طی سالهای اخیر مخالفت کرده است و سربازی حرفه‌ای را زیر سوال برده و با آن هم از در مخالفت وارد شده است. گاهی از تشدید برخورد صحبت کرده که تشدیدی نشده است و گاهی خبر از عدم افزایش خدمت داده است که این شده است. این خلاصه‌ای است که مشمولین می‌توانند از ایشان بنویسند. منتها معمولا انسان را فقط با کارهای بد یا خوبش طی زندگی یاد نمی‌کنند و بیشتر انسان‌ها را با آخر کارشان یاد می‌آورند،

به این جهت است که عاقبت بخیری معنا پیدا می‌کند. چه بسیار افرادی بودند که بد کردند و رفتند و چه سعادتمند افرادی که گرچه بد کردند ولی خوب رفتند، نمونه بارز آن‌ها «حر» بود که کاروان امام را متوقف کرد و جلو امام ایستاد ولی در پایان راهش را تغییر داد، آنچنان که خداوند می‌فرماید: «فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ» و اکنون می‌بینیم از آن حر که راه بر امام بست چگونه به نیکی یاد می‌شود، ولی کافی بود حر این انتخاب را نمی‌کرد و تصمیم نمی‌گرفت به امام بپیوندد، نتیجه برای امام و یارانش تغییر نمی‌کرد و به هر حال آن‌ها شهید می‌شدند منتها برای حر بسیار تفاوت می‌کرد، اندکی کامیابی زندگی دنیا را به عالیترین متاع آخرت و خوشنامی می‌داد. این موضوع درس زندگی است برای همه ما که چه راهی را انتخاب بکنیم و البته آزمایش دنیاست.

سردار کمالی عزیز هم از این قاعده مستثنی نیست، ایشان می‌توانند همانطور که طی ۱۰ سال گذشته با مشمولان رفتار کرده‌اند ادامه دهند و بر ظلمی که بر مشمولان دهه ۵۰ روا داشته‌اند پافشاری کنند، نهایتا ۱۵ و یا ۲۰ سال دیگر تمام این مشمولان از سن مشمولیت خارج می‌شوند، ایشان هم قدر مسلم در آن وقت بازنشته خواهند بود و نیز می‌توانند راه خیر را انتخاب کنند، قبول اشتباه نمایند و خودشان اول منتقد عملکردشان باشند و از برای اصلاح اقدام کنند. البته ایشان در موقعیت حر نیستند که به مقام حر برسند یعنی ایشان نه سپاه مقابلشان امام حسین است و نه مجری دستورات آل امیه و آل زیاد هستند که خوف جانشان باشد اگر بخواهند به اشتباهات و اشکالات گذشته خودشان اشاره کنند و درصدد کسب نظر مسئولین عالی رتبه برای عفو مشمولین غایب دهه ۵۰ برایند.

فرمانده ایشان در اینخصوص تنها نفس ایشان است، که این همراه همه ما است که هرچقدر قدرتمند‌تر باشیم او نیز با ضریب بیشتری معمولا قدرت می‌گیرد و ما را اسیر خویش می‌کند.

البته اگر امروز هم سردار کمالی بیاید و بگوید که در سال ۸۰ مرتکب اشتباه شده و در شرایطی که نیروی مازاد بوده جلوی فروش سربازی را گرفته است و تلاش کند برای احقاق حق این مشمولین و معافیت سنی داده شود، این معافیت سنی که نصیب بسیاری از مشمولین دهه ۵۰ می‌شود، تاثیر زیادی در زندگی آن‌ها نمی‌گذارد و سرنوشت تغییر یافته آن‌ها را التیامی نمی‌دهد ولی قبول اشتباه مسئولی که مسبب آن بوده و تلاش او برای حل آن می‌تواند اول از همه برای خود او مفید باشد و یبدل السیئات بالحسنات شود. منتها اگر اقدامی نشود و موضوع به شکل دیگری حل شود، فرصتی است که از دست رفته و سردار در راهی است که می‌تواند انتخاب مسیر کند، البته شاید ایشان همچنان مصمم به ادامه طریق سابق باشد منتها هنوز خروجی‌هایی موجود است برای تبدیل اشتباهات به عملکردی درست.

 من آنچه شرط بلاغ است با تو می‌گویم         تو خواه پند گیر و خواه ملال

ادریس پویا / وبلاگ سربازان غایب