به تنش‌های ليگ فوتبال پايان دهيم

با اين كه مجتبي شريفي، رئيس كميته انضباطي فدراسيون فوتبال چندي پيش تأكيد كرد بر اساس آئين‌نامه جديد انضباطي از اين پس صدور بيانيه نيز تخلف به حساب مي‌آيد، شاهد بي‌اعتنايي باشگاه‌ها به اين قضيه هستيم و موج تازه صدور بيانيه‌ها عليه يكديگر به راه افتاده است. اين بار از سرخابي‌هاي پايتخت خبري نيست و مدعيان اصفهاني جام نهم به جان هم افتاده‌اند و البته پاي صباي قم و چند تيم ديگر هم گير است!

به نوشته ایران؛ اتفاقاتي كه پس ازهفته بيست و پنجم ليگ برتر فوتبال رخ داده و اعتراض‌ها و انتقادهايي كه از داوري و ساير مسائل به بدترين شكل ممكن مطرح شده است، بارديگر بي‌اعتنايي تيم‌ها را نسبت به شعار اين فصل برگزاركنندگان ليگ نشان مي‌دهد.

قبل از آغاز مسابقات عزيزمحمدي، رئيس سازمان ليگ برتر مدعي شد شعار «احترام به خود و ديگران» كه براي اين فصل درنظر گرفته شده است يك عامل بازدارنده در قبال ناملايمات معمول حاكم بر مسابقات خواهد بود اما با گذشت هفته‌ها از رقابت‌ها مشخص شده است كمترين توجهي به اين موضوع صورت گرفته و اوضاع بدتر از فصول قبل است.


■ پسرفت
در بيست و پنج هفته‌اي كه ليگ را پشت سر گذاشته‌ايم هر چه ديده‌ايم بي‌احترامي، تهمت به ديگران، صدور بيانيه‌هاي آنچناني، انتقاد شديد از داوران، اهانت مربيان به يكديگر و ... بوده است. كمتر كسي به كيفيت فني بازي‌ها توجه دارد و اينچنين است كه ليگ برتر با گذشت 9 دوره از عمر خود راه پسرفت را پيشه كرده و ظاهراً نمايندگان آن در آسيا هم حرفي براي گفتن ندارند.

به جرأت اوج ناهنجاري‌هاي ليگ برتر به هفته بيست و پنجم بازمي‌گردد كه تيم داوري در خارج از محدوده ورزشگاه مورد تعقيب قرار مي‌گيرد و آنها را در آستانه حادثه‌اي تأسف‌بار قرار مي‌دهد! به راستي اگر براي محسن قهرماني و ساير اعضاي تيم داوري بازي صبا ـ سپاهان اتفاق ناگوارتري رخ مي‌داد چه كسي پاسخگو بود؟

بدتر از حركت زشت اين تماشاگرنماهاي احساساتي بايد به توهين‌هاي بسياري از مربيان عليه يكديگر توجه جدي نشان داد. وقتي اين قشر از جامعه فوتبال كه نقش معلم را ايفا مي‌كنند اينچنين بر همديگر مي‌تازند، از آن تماشاگر احساساتي كه ساعت‌ها روي سكوهاي يخ زده و سيماني ورزشگاه ها مي‌نشيند چه انتظاري داريم؟

وقتي افشين قطبي كه تا همين چندي پيش همه از او به عنوان مظهر اخلاق مربيان ياد مي‌كردند بدون هيچ ملاحظه‌اي اتهاماتي را متوجه همكارانش مي‌كند و جو را ملتهب مي‌كند آيا انتظار داريم سنگ روي سنگ بند شود؟ نقش فدراسيون و سازمان ليگ در چنين شرايطي چيست؟

آيا فقط بايد روي تمام اين ناهنجاري‌ها سرپوش گذاشت تا اخلاق بزرگترين حلقه مفقوده فوتبال ما باشد و اگر روزگاري يكي مثل امين متوسل‌زاده دست به حركتي جوانمردانه زد همه از آن ذوق زده شويم و از آن به عنوان پوششي براي تمام بي‌احترامي‌هاي صورت گرفته استفاده كنيم؟

ليگ به روزهاي حساس‌تر خود رسيده است و هيچ بعيد نيست ادامه اين روند حوادث تلخ‌تري به دنبال داشته باشد. ديگر وقت آن فرا رسيده است براي يك بار هم شده به مشكلات اينچنيني پايان دهيم.