کارگاه رنگرزی در تبریز

تبریزیها سمبول سخت کوشی هستند. من بعد از 75 که دانشگاه تبریز بودم به تبریز نرفته بودم در سالهای گذشته بارها شنیده بودم که خیلی عوض شده خیلی دوست داشتم برم تا اینکه هفته پیش رفتم باورم نمی شد که واقعا میشه در ایران هم یه شهر و تغییر داد هر کس و گروهی که پشت این کاره امیدورارم با قدرت ادامه بده

خدا قوت
عاشق افرادی هستم که به نحوی کار تولیدی انجام میدن
البته می بایست پا به پای پیشرفت تکنولوژی خود را مجهز به ابزار روز هم بکنند
اینکه چرا در اون فضای پر از بخارهای سمی ماسک ندارن شاید به خاطر عکاسی خبرنگار بوده

كه چي بشه؟

یادش به خیر در دهه40 که محصل بودم تعطیلات تابستان در رنگرزی که در بازار صفی پشت مسجد جامع تبریز بود کار میکردم دستمزد روزانه25ریال بودکه آن روز ها میشد 8تا نون لواش و یا 8تا تخم مرغویا 10لیتر نفت سفید خرید
اینکار شغل حساس و سخت است چون نخهای رنرزی شده مصرف فرشهای ریز گران قیمت میشود