18بازدید
کتاب کلاس اول 70 سال پيش +عکس
حتما همه ما کتاب کلاس اول خود و يا دست كم، تصاوير و نوشتارهايي از آن را به ياد داريم.
به گزارش ايسنا، ايام كلاس اول دبستان يکي از پرخاطره‌ترين دوران زندگي آدم‌هاست و همه ما دوست داريم براي يک بار هم که شده، نخستين کتاب درسي زندگي‌مان را به‌دست بگيريم و صفحه‌هاي آن‌را به ياد دوران کودکي ورق بزنيم و كمي هم در آن تأمل کنيم. گاه هم افسوس مي‌خوريم که اي کاش کتاب فارسي کلاس اول‌مان را به عنوان يادگاري نگه مي‌داشتيم.
عبدالحسين کلهرنيا گلکار فردي است كه کتاب اول ابتدايي خود را حدود 70 سال حفظ و نگهداري کرده است. كلهرنيا بيش از 30 سال در مدرسه‌هاي استان کرمانشاه به عنوان معلم هنر سعي کرده نظم را در زندگي دانش‌آموزان نهادينه کند و امروز مي‌توان از او به عنوان يکي از دانش‌آموزان منظم هفت دهه گذشته نام برد.
استفاده از کتاب يادشده به سال‌هاي دهه 1320 مربوط مي‌شود و نوع خط به کار برده‌شده در آن به صورت نستعليق و نسخ است.
در آن دوران که دانش‌آموزان با اين کتاب تحصيل مي‌کردند، اواخر جنگ جهاني دوم بود.
کلهرنيا که دوران خردسالي‌اش را با شعرها و جمله‌هاي کودکانه اين کتاب سپري کرده است، در اين‌باره مي‌گويد: «تأثير مثبت و شادي‌آور بعضي از حکايت‌هاي اين کتاب هنوز پس از چند دهه بر روح و روان من باقي مانده؛ به طوري که بارها از اين کتاب براي فرزندان و نوه‌هايم قبل از رفتن به مدرسه، خوانده‌ام. برخي از حکايت‌هاي اين كتاب عبارت‌اند از: شب مهتاب، بوسه مادر، عيد نوروز و پيشي پيشي ملوسم.»
او با اشاره به انتقادي که در همان سنين کودکي به يکي از درس‌هاي اين کتاب داشته است، مي‌گويد: «درس «آذر و شخص کور» هميشه سؤالي آزاردهنده در ذهن من به وجود مي‌آورد که چرا نويسنده اين کتاب ارزشمند، آن فرد نابينا را مرد کور خطاب مي‌کند؟ چون من هميشه از واژه کور متنفر بودم که اصلاً چرا انسان به خاطر معلوليت بايد تا آخر عمر احساس ذلت کند و هميشه دوست داشتم که آدم عليل هرگز ذليل نباشد.
نگهدارنده اين کتاب قصد فروش آن را ندارد؛ مگر اين‌كه در مراکز فرهنگي خاص مورد بازديد عموم قرار گيرد.
به گزارش ايسنا، ايام كلاس اول دبستان يکي از پرخاطره‌ترين دوران زندگي آدم‌هاست و همه ما دوست داريم براي يک بار هم که شده، نخستين کتاب درسي زندگي‌مان را به‌دست بگيريم و صفحه‌هاي آن‌را به ياد دوران کودکي ورق بزنيم و كمي هم در آن تأمل کنيم. گاه هم افسوس مي‌خوريم که اي کاش کتاب فارسي کلاس اول‌مان را به عنوان يادگاري نگه مي‌داشتيم.
عبدالحسين کلهرنيا گلکار فردي است كه کتاب اول ابتدايي خود را حدود 70 سال حفظ و نگهداري کرده است. كلهرنيا بيش از 30 سال در مدرسه‌هاي استان کرمانشاه به عنوان معلم هنر سعي کرده نظم را در زندگي دانش‌آموزان نهادينه کند و امروز مي‌توان از او به عنوان يکي از دانش‌آموزان منظم هفت دهه گذشته نام برد.
استفاده از کتاب يادشده به سال‌هاي دهه 1320 مربوط مي‌شود و نوع خط به کار برده‌شده در آن به صورت نستعليق و نسخ است.
در آن دوران که دانش‌آموزان با اين کتاب تحصيل مي‌کردند، اواخر جنگ جهاني دوم بود.
کلهرنيا که دوران خردسالي‌اش را با شعرها و جمله‌هاي کودکانه اين کتاب سپري کرده است، در اين‌باره مي‌گويد: «تأثير مثبت و شادي‌آور بعضي از حکايت‌هاي اين کتاب هنوز پس از چند دهه بر روح و روان من باقي مانده؛ به طوري که بارها از اين کتاب براي فرزندان و نوه‌هايم قبل از رفتن به مدرسه، خوانده‌ام. برخي از حکايت‌هاي اين كتاب عبارت‌اند از: شب مهتاب، بوسه مادر، عيد نوروز و پيشي پيشي ملوسم.»
او با اشاره به انتقادي که در همان سنين کودکي به يکي از درس‌هاي اين کتاب داشته است، مي‌گويد: «درس «آذر و شخص کور» هميشه سؤالي آزاردهنده در ذهن من به وجود مي‌آورد که چرا نويسنده اين کتاب ارزشمند، آن فرد نابينا را مرد کور خطاب مي‌کند؟ چون من هميشه از واژه کور متنفر بودم که اصلاً چرا انسان به خاطر معلوليت بايد تا آخر عمر احساس ذلت کند و هميشه دوست داشتم که آدم عليل هرگز ذليل نباشد.
نگهدارنده اين کتاب قصد فروش آن را ندارد؛ مگر اين‌كه در مراکز فرهنگي خاص مورد بازديد عموم قرار گيرد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
خیلی خوب بود بازم نوستالژی
پدر من هم که الان 80 سال دارند کتابهای قدیم خود را دارند. نکته جالب اینجاست که کتابهای آن زمان برای دانش آموز روستایی و شهری متفاوت تهیه میشده است.
بسیار جالب بود بیاد گذشته افتادیم شعرها بسیار زیبا و با احساس بود ولی در حد کلاس سوم بود کلا لذت بردم
خیلی قشنگه کاش همه صفحه هاشو قرار میدادین
70 سال قبل یعنی سال1320 روزهای داغ جنگ جهانی دوم ومن شاگرد اول دبستان اقبال کوچه آبشار تهران
فقط دوصفحه اول ازعکسها مربوط به کلاس اول ابتدائی است وبقیه مربوط به کلاس های چهارم به بالاست چرا ذهن جوانان را بادروغ مخدوش میکنند اسناد زنده در بایگانی دوره ابتدائی وزارت فرهنگ (آموزش پرورش)فعلی موجود میباشد
ويژگي مثبت: سنگيني متن نسيت به متون فعلي كلاس اول و دوم كه نكته بسيار خوبي است، خط زيبا، دوري از تصويرزدگي، آموزش در مورد آنچه پيرامون انسان است مانند عمو دايي خاله و ...
ويژگي منفي: رد پاي تفكر غرب در مورد ارتباط صميمي بدون دليل با گربه و سگ و موش، بي‌حجابي زنان
ذلیل !!! کور!!!
همه تبلیغ گداپروری.. متن کتابهای فعلی منطقی و عاقلانه است
بنده خدا قديميا چقدر سخت بوده براشون
قدیمیا مثل بچه های حالا اینقدر تنبل نبودند.
بعید میدام کتاب کلاس اول باشد. احتمالا کتاب آول راهنمایی است یا اول دبیرستان یا شایدم اول دانشگاه!
سلام
بچه که بودم مادرم همیشه برام شعر جوجه جوجه طلایی را می خواند بزرگ که شدم هیچوقت نتونستم اصل شعر را پیدا کنم منو یاد مادرم انداختید خدا خیرتان دهد دعایی می کنم همه آمین بگید... خدایا معلمان و مدرسان و پدر و مادر و هرکه بر آموزش و پرورش ما از قدیم تا آینده حقی گردن ما دارد ببخش و بیامرز و عاقبت همه ما ختم به خیر بگردان
مادر من گاهی شعر پیشی پیشی ملوسم و جوجه جوجه طلایی را برای کودکان اقوام زمزمه می کرد و من گمان می کردم از کتاب های شعر کودکان دوران 2تا 3 سالگی ام به خاطر دارد. بسیار برایم جالب بود که ایشان هنوز آموخته های دوران دبستان خودش در ذهنش به این نرمی و لطافت نقش بسته است. لذت بردم
بابا عجب کتاب سختی عجب شعرهائی واقعا برای کلاس اول زیاد است . بی خود نیست دانش آموختگان قدیم استخوان بندی علمی خوبی داشتند.
می گم راستی ماجرای دو کاج یا قالب پنیر یا تاج پادشاه یا انار یا باز باران یا خوشا به حالت ای روستایی یا میازار مور یا ... چه مشکلی شرعی داشتند که رفتند و این درسهای یخ زده آمدند !!
به نسبت اول دبستان کتاب سنگینی است
همین است که دیپلم قدیم ارزشش به اندازه لیسانس یا بالاتر حالا است
واقعا محشره،اگه دقت كنيد مي بينيد چغدر كلمات مشكلي تو سال اول دبستان وجود داشت و همين باعث مي شد بچه ها جدي درس بخونن اما الان چي؟كلي كتابها راحت شده و بچه ها هم تنبل تر از قبل
یکی از اون تنبلا خودتی مجید جان چقدر ذرسته نه چغدر
بسیار لذت بردم.از تابناک هم سپاسگزارم.
نون مامان را جا انداخته اند . ماما به معنی کسی است که بچه به دنیا می آورد. پس مامان درست است.
باور کنید خیلی از کتابهای الان ابتدایی بهتره.
واقعا کتاب هاب الان خیلی مزخرف و غیر کارشناسی نوشته شده اند.
آه!جوانی یادت بخیر!!!!
جوجو جوجو طلايي رو من 3 ساله بودم ميخوندم D:
چه شعرهاي قشنگي... اول دبستان كتابهاشون سخت نبود؟
خيلي جالب بود
پيشرفته تر از اوني بود كه فكر ميكردم
ممنون. کاش من هم کتاب کلاس اول رو نگه می داشتم.
خيلي جالب بود. مخصوصا كه نوشته است ماما نان داد. الان مي گن بابا نان داد. پس اون موقع به ماما بيشتر اهميت مي دادن تا حالا
دقیقا.... برای ما همش بابا بود که آب نان میداد. مادر فقط در باران آمد...
چقدر کتاب کلاس اول 70 سال پیش سخت و البته پرمحتوا بود!!!
فکر حالا دبیرستانها هم نتونن شعرهای این کتاب را حفظ کنند
عجب چرت و پرت هایی نوشته بودند
شما بهتره یه نگاهی به محتوای کتابهای ابتدایی امروزی بندازین بعدا قضاوت کنین
خوب پس ما هنوز هم داریم به بچه های قرن 21 کتاب 70 سال پیش وتدریس میکنیم --بابا نان داد---...........
احتمالا باید اول راهنمایی یا دبیرستان باشد
دايي من هم يکي مثل اين رو داره
خيلي باحال بود. ياد مادربزرگ مهربونم افتادم،خدا رحمتش كنه.
اينو تا حالا نديده بودم
خیلی پر محتوا تر وجالبتر از کتابهای امروزی است به همین دلیله که افراد تحصیل کرده قدیمی باسوادتر وخط زیباتری دارن تصاویر هم جالب توجه هست
سلام جالب بود گذشته ها برای مااشخاس سالخورده خاطره انگیزاست با تشکر موفق باشید
چه جالب و قشنگ.
من اصلا فکر نمیکردم اون زمان کتاب اول ابتدائی وجود داشته باشه.فکر میکردم مکتب خانه ای بوده.
کتاب 70 صفحه ای برای کلاس اول؟! با اینهمه شعر و ... والا الان کلاس سوم ما هم این مطالب سنگین رو نداره
اگر اين كتاب اول دبستان است پس ديپلمه هايش باسواد تر از دكتراي امروزي بودند.
واقعا همین طور بوده،من سواد اول ابتدایی مو مدیونه مادر بزرگم هستم،هرشب باهام ریاضی و دیکته و علوم کار میکرد.
چقدر قشنگ و شاد بوده!
براي اول دبستان واقعا خوندنش سخته
خیلی خاطره انگیز بود
پیشی ؟!! فرهنگ رو بیبین !!
شعر پيشي پيشي ملوسم خیلی بی مزه بود
برای بچه های کلاس اول باید بامزه باشه ..نه مردای سبیل کلفت الان تازه به نظر خیلی از اونا هم عالیه
تابناک، مطمئنی که این کتاب، کتاب اول ابتداییه؟؟؟؟؟
یعنی بچه های 7 ساله ی 70 سال پیش اینقدر با استعداد بودن که کلمات به این سختی رو در کلاس اول می خوندن؟؟؟ بی خیال !!!!!!!
کتاب فارسی بخوانیم کلاس اولی های الان رو هم ببینی بد نیست...
جناب آقای کلهرنیا . با سلام
فکر می کنم من جای یکی از نوه های شما باشم . در خصوص مطلب گفته شده در مورد کلمه نابینا و کور ، قبول می کنید که در آن زمان واژه کور به عنوان یک کلمه تحقیر آمیز نبود . مردم صمیمیتی بیشتر از حالا داشتند . تب می کردی آن طرف شهر متوجه می شد . صفا و شادی دهه 50 و 60 ( دوران خودم ) به مراتب بهتر از حالا بود . اگر آن زمان آن واژه ها به کار می رفت لحن تحقیر و کنایه آمیز محسوب نمی شد ..... البته این نظر شخصی من است ... یا علی
این دخترهای بی حجاب.... چقدر کتاب مستهجنگی بوده کتاب کلاس اول، دیگه وای به حال کتاب سال دوم و سوم...
خيلي جالب بود
براي همين تحصيل كرده هاي آن زمان خوش خط هستند ما با خط چابي درس خوانديم متاسفانه اي كاش كتاب سي سال پيش هم بزارين
عكس كتابهاي ابتدايي دهه 60 را هم به نمايش بگذاريد
کسي کتاب اول دبستان دهة 60 رو داره؟ خيلي خوب ميشد اگه به شکل پي‌دي‌اف روي اين سايت قرار مي‌داديد.
خيلي با حاله ايول
سطحش خیلی بالاست... پایینش حساب ریاضی هم نوشته... باید تو دانشگاه تدریس میشد!!
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.