مروری بر آمارهای مرگ و میر در ایران
من چه آسان کشته میشوم!
بیایید آمار مرگ و میرهای ناشی از خشونت را در منطقه مرور کنیم و سپس برسیم به این که اگر جمع دوستان و آشنایان یک ایرانی، صد نفر باشد، به طور متوسط در هر سه سال، یکی از آنها در سوانح رانندگی کشته و یا مجروح خواهد شد.


در هفتههای اخیر با شدت گرفتن کشتار شیعیان پاکستان توسط عناصر تندرو در این کشور، بار دیگر بحث درباره راحت جان باختن مردم منطقهای که در آن زندگی میکنیم شدت گرفته است.
به گزارش «تابناک»، تاریخ جهان نشان میدهد که پس از پایان جنگ دوم جهانی بنا به دلایل فراوان، جغرافیای مرگ و میر ناشی از جنگ و درگیری از اروپا و غرب به سوی سرزمینهای دیگر جابجا شده است.شاید به همین سبب باشد که آیتالله جوادی آملی با اشاره به رویدادهای پاکستان و نقش قدرتهای غربی در حوادث منطقه فرمودهاند: «آنها به قدری انسانها را کشتند که از این کار خسته شدهاند. آنها میدانند که دست همه بر ماشه بمب اتم است و اگر جنگی روی دهد، هفتاد میلیون کشته در جنگ جهانی اول و دوم به هفتصد میلیون کشته میرسد.
آمار قتل و کشتار انسانها در قرن بیستم اعجابانگیز است. در جنگ جهانی اول، بیش از ۳۸ میلیون انسان کشته و مجروح و ناپدید شدند و بدتر آن که در جنگ جهانی دوم بیش از هفتاد میلیون انسان کشته شدند که بیشتر این قتل و کشتار نیز در اروپا و منطقه اقیانوس آرام بود؛ هر چند در هر دو جنگ جهانی، کشورهای دیگر و از جمله ایران نیز از تبعات جنگ آسیبهای فراوانی دیدند.

حتی جنگ و مرگ و میر ناشی از آن، پس از مدتی از آسیای شرقی و جنوب شرقی نیز رخت بربست. جنگ در ویتنام و حوادث کامبوج، آخرین درگیریهای جدی در این منطقه بوده است و اکنون جنگ و درگیریهای خشن، بیش از هر جایی، خاورمیانه و آفریقا را آزار میدهد.
رخدادهای آفریقا و مرگ و میرهای عجیب در آن کمتر مورد توجه رسانههای ایرانی قرار میگیرد. در چنین بیتوجهی آشکاری نادیده گرفتن نزدیک به هشتصد هزار کشته یا بیست درصد جمعیت این کشور در صد روز نسل کشی در کشور رواندا در سال ۱۹۹۴ چندان هم عجیب نیست.
در روزهای اخیر، الجزایر در آفریقای شمالی شاهد درگیری جدید میان افراد وابسته به القاعده و نیروهای دولتی بوده است. الجزایر که در دهه ۱۹۶۰ و در جریان مبارزه علیه استعمار فرانسه بیش از یک میلیون قربانی داده، در جریان درگیریهای داخلی در دو دهه اخیر، نزدیک به دویست هزار قربانی دیگر هم داشته است.
کمی شرقتر و در لیبی، شمار قربانیان ساقط کردن حکومت قذافی به نزدیک سی هزار کشته و تعداد بیشتری مجروح میرسد. مصر نیز در جریان جنگ با رژیم اشغالگر قدس و البته در دوران مبارزه با دولت مبارک، دهها هزار قربانی داده است.
سالها جنگ داخلی در لبنان نیز هزاران قربانی بر جای گذاشته است و حوادث دو سال اخیر در سوریه میرود که شمار کشتهشدگان آن شش رقمی شود.
جنگهایی که دیوانهای چون صدام بر منطقه تحمیل کرد، میلیونها قربانی از مردم عراق گرفت. وی بیش از دویست هزار نفر از بهترین مردم ایران را از آنها گرفت و نزدیک به دویست هزار نفر از کردهای عراق را نیز با سلاح شیمیایی کشت. درگیری کردها با دولت ترکیه نیز تاکنون نزدیک به چهل هزار نفر قربانی داشته است. هنوز هم دهها نفر قربانی عراقی در روز، خبری عادی از این کشور است.
در شرق ایران نیز، وضعیت پاکستان و افغانستان در نزدیک سی سال اخیر، انسانهای بسیاری را به کام خود کشیده است؛ کشتههایی که البته به این کشورها هم محدود نشدهاند. مواد مخدر پاکستان و افغانستان، در ایران منجر به جان باختن بیش از سه هزار نیروی انتظامی و نظامی شده و لابد تلفات قاچاقچیانی که توسط این نیروها کشته شدهاند از این عدد هم بیشتر است. حتی فراتر از این موضوع، میتوان به این پرسش پرداخت که چرا در اهواز و در دورترین نقاط ایران از مرز شرقی کشور، باید قاچاقچی باشد که به جرم خطای سنگینش در حق جامعه اعدام شود؟
جلوگیری از چنین قتل و کشتارهایی، کار رؤسای کشورها و نخبگان است، ولی لازم نیست که فقط جنگ باشد تا مردم خاورمیانه کشته شوند. مسألهای به سادگی سوانح جادهای در هر سال بیش از بیست هزار ایرانی را میکشد و گفته میشود، بیش از دویست هزار نفر را نیز مجروح میکند. ناراحت نشوید ولی اگر جمع خانواده و دوستان یک ایرانی صد نفر باشد، آنگاه در هر سه سال، یک نفر از این جمع صد نفر در سوانح جادهای کشته یا زخمی میشود؛ این عدد ترسناک نیست؟
نسل جدید تهدیدات علیه زندگی ایرانیها نیز از راه رسیده است. آلودگی هوا و غذا و مانند آن ـ که از پیامدهای شیوه زندگی و توسعه غیرعقلانی است ـ بیشتر از سوانح از جان ایرانیها میگیرد. آیا زندگی این قدر بیارزش است؟ یادمان باشد هر کس یک نفر را بدون جرمی بکشد، مانند این است که همه مردم را کشته و اگر کسی را زنده کند، مانند آن است که همه را زنده کرده است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سلام . به نظر من باید بیش از همه نگران موج سونامی سرطان در ایران بود که از یک طرف هزینه سنگین و کمر شکن برای خانواده ها و دولت دارد و از طرفی سالانه جان هزاران نفر را می گیرد . و این ناشی اط عوامل مختلفی از جمله محصولات کشاورزی مسموم ، فشارهای روانی حاصل از محیط زندگی و کار ، آلودگی هوا و غیره است که با بی توجهی مسئولین متاسفانه سیر صعودی به خود گرفته است .
ایرانیها تنها ملتی بودند که از پایان نیافتن جهان در 21 دسامبر ناراحت و به پیج ناسا حمله بردند و حماسه آفریدن جان ایرانی ارزش خیلی پایینی داره
يكي از عوامل اصلي مرگ ومير در ايران در سالهاي آينده بيماريهاي ناشي از مصرف بي رويه كودهاي شيميايي وسموم در توليدات كشاورزي وانواع مكمل ها وداروها در توليدات دامي خواهد بود.
چيزي كه كمترين اهميت را دارد جان و مال ملت ايران است.
سانجه - آلودگي هوا - بلاياي طبيعي - قتل - زورگيري - استرس هاي گوناگون و ......
ای کاش ما یک رابین هود داشتیم که حق مردم را از خودرو سازان میگرفت
آخه چرا ما باید مجبور باشیم خودرو بی کیفیت و گران به تمام معنا و بدتر پیش فروش بخریم
قواعد عقل زیر سئوال رفته است
کاش اشاره ای هم به آمار مرگ و میر تصادفات ایران می کردید، جا داشت تو این مطلب ها !!!
زیاد نیست کمی بیشتر از جنگ 8 ساله ایران و عراق
خودرو مرگ در ایران تولید میشود و مردم باید با جبر آنرا بخرند چون گمرکی ماشین خارجی قیمت خودرو ارزان خارجی را برای مردم ده ها برابر میکند و مردم این جزیره مجبورند
بعضي فكر ميكنن عزراييل پسر خاله شان است خيلي به مرگ فكر نميكنن ! ادم الان مل اب خوردن نفله ميشه .... ميره تو اخرين نفر صف بهشت يا جهنم ... و چه جالب است عضيا رو اونجا چشم پشت سر ميبينيم انگشت ميكنيم تو چشاشون دستشان نميرسه بحت بزنن !!! جالبه اونجا را ميشه حقي را راحت گرفت
درایران برخلاف شعارهایی که داده می شود جان انسانها وسلامت ارزش وجایگاهی ندارد.
خودرو سازها خوب هوای مسئولین را دارند آنقدر که چلوی دید آنها را گرفته است و ذهن آنها را منحرف کرده است
ممنون از تابناك بالاخره يكي به اين موضوع پرداخت.
جاده هاي مناطق غرب فراموش شدن اتوبان اصلا نداريم!!!!
ممنونيم
خودروی مرگ در بهترین جاده ها هم قربانی میگیرد
ایران فقط خودروی مرگ تولید میکند
من به عنوان یک کارمند دولت حقوقم 900 هزار تومان است حدود هفتصد هزارتومان دریافتی دارم نصفشو بایت قسط می دم ایا با نصف دیگرش می تواند یک خانواده 4 نفره را به مدت 30 روز تامین کرد در ضمن لیسانس دارم و18 سال سابقه کار دارم
با انتخاب تيتر خبر موافقم . تو اين مملكت تنها چيزي كه ارزش نداره جون آدميزاده .همين پريروز مگه دو جوون كه زورگيري كردن و مستحق اعدام نبودن رو نكشتن . من فكر مي كنم فقط كسي رو بايد ازبين برد كه شخصي رو كشته باشه . نه مث آب خوردن به بهانه هاي مختلف اعدام مي كنن . ضمنا دهه شصت كه اون دوستمون گفته وضعيت بهتر بوده اينجوري نبود ماها كه يادمونه هرروز تو كوچه ها دعوا مرافع بود.
سختیش همین صد سال اوله.
بعدش سخت تره
متاسفانه امروز صبح در اتوبوسی بی آر تی به سمت آزادی در میدان امام حسین (ع) شاهد مرگ یک موتورسوار بودم موتور سواری که در خط ویژه با سرعت زیاد حرکت می کرد و کلاه ایمنی نداشت و راحت جان خود را از دست داد
مگه سایپا و ایران خودرو موتور هم تولید میکنه
یعنی پراید و سمند عامل مرگ نبوده خیلی عجیبه
اکثریت مردم عجولانه وبا هول هراس از آینده زندگی میکنند اگر کمی صبر وحوصله بخرج دهند زندگی متعادلی خواهند داشت متاًسفانه خودخواهی یک الگوی مثبت زندگی اکثریت مردم شده است
وقتی قیمت دیه یک آدم از ارزش ماشینی که سوار میشه کمتر باشه ، وضع بهتر از این نخواهد بود.
یعنی دیه 120میلیون تومانی از مثلا 25میلیون تومان که غالب خودروهای ما زیر این قیمت اند کمتر است؟!حرفی بزن که عقلایی و منطقی باشد!
نگران نباشید انشااله تا صد سال اینده همه چیز درست خواهد شد
درست است که بی احتیاطی در بین رانندگان ما خیلی شایع است اما ضعف ایمنی جاده ها و خودروها غیر قابل انکار است شما را قسم فکری به حال تصادفات رانندگی کنید
50 سال بی کفایتی ایران خودرو و سایپا را مردم پرداخت می کنند .
سود این جنایت در جیب بیمه ، ایران خودرو و سایپا می رود .
اگر این اتفاق در اروپا می افتاد ، به عنوان یک جنایت به مردم معرفی می شد .
دقیقاً درست گفتی . اگر این همه حمایت از هر شرکتی در دنیا بعمل می آمد بی شک موفقترین شرکت تاریخ بشریت می شد . یادم هست زمان قدیم در کتابهامون می نوشتن شاه به ایران خیانت کرد که صنعت مونتاژ را رواج داد.
با این شرایط و آینده پیش رو واقعا زندگی در ایران بی ارزش هست
کو مدیر و کو دلسوز مردم؟
خوب برو پاکستان یا هر جایی که می دونی آینده داری!
مثلا حالا ماها زنده ایم روزی صد بار با ترس از اجرای مرحله دوم هدفمندی میمیریم وزنده میشیم
صد بار هم جلو زن و بچه شرمنده میشیم ...
يکي از دلايل بالا بودن نرخ مرگ و مير در ايران، ريسک پذيري بالاي ايرانيان در خصوص جانشان است. يک ايراني در مورد ريسک 1 ميليون تومان از دارايي خود به مراتب محتاطانه تر عمل مي کند تا جانش. مثلا به خوبي آگاهي دارد که خودرويي که با آن رانندگي مي کند از امنيت کمي برخوردار است اما با پذيرفتن ريسک آن پا را بر روي پدال گاز فشار مي دهد. يا اينکه مي داند اگر جرمي مثل تجاوز مرتکب شود حکمش اعدام است، اما ريسک آن را مي پذيرد. من فکر ميکنم ريشه اين ريسک پذيري را بايد در مسايل اجتماعي جستجو کنيم
جناب عزید دل برادر ، دو سانت بالاتر من مرده بودم . به این میگن مرگ و میر
عزيز دل برادر موضع خودتو مشخص کن! موضوع بحث ما مرگ و ميره نه جراحت! در ضمن من که اول گفتم ماشيناي ساخت داخل به درد نمي خوره! در ضمن مشکل شما با اين بحث چيه من که نظر شما را قبول دارم شما هم همون نظر منو با مخالف تکرار مي کني
کسی نگفت کشته شده ، درست بخونید دقت کنید ، آهان آفرین ، گفت مصدوم شده نه کشته ، جناب محافظ از منافع ایران خودرو و سایپا
والا با سرعت 20 کيلومتر کسي کشته نمي شه. وقتي طرف مي دونه اين خودرو نا ايمن است و با سرعت 150 کيلومتر حرکت مي کنه، خوب اين يعني چي؟ يعني پذيرفتن ريسک با نرخ بالا.
دوما مسائل اعتقادي هم از مصاديق مسائل اجتماعيه! اصلا شايد به قول شما يکي از دلايل آن کم شدن اعتقادات باشه! اما کم شدن اعتقاد رو هم بايد در مسائل اجتماعي جستجو کرد
عمو جان تو که اینقدر راحت از روی شکم سیری حرف میزنی ، اولا ریسک پذیری بالا زمانی معنی میده که قدرت انتخاب هم باشه ، وقتی خودروهای سایپا و ایران خودرو اولین استانداردهای ایمنی رو رعایت نمیکنن اگه با سرعت 20 کیلومتر هم بری مثل بنده کمربند از جا در میره میخوره تو صورتت و دو هفته کبود می مونه ، دوما کسایی که تجاوز رو مرتکب میشن باید رفت سراغ مسائل اعتقادی ، چرا تو دهه شصت اینقدر جرم و جنایت و فساداخلاقی نبود ؟؟ دلیش ساده اس مردم اعتقادات محکمی داشتن و الان اون اعتقادات بین نسل جوان خیلی سست شده .
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.