اندر حكايت مدارك علمي دانشگاههاي مالزي
يكي از بينندگان «تابناك» در مطلبي درباره مدارك دانشگاههاي هند و مالزي آورده است:
خبري را امروز در روزنامه نوانديش خواندم که تعجب من را برانگيخت. خبر اين بود:
مدارک دانشگاههاي هند و مالزي فاقد اعتبار علمي است؛ اين جمله از زبان مدير کل بورس وزارت علوم است. البته اين ادعاي عجيبي است. آنچه من مينويسم تنها درباره مالزي است، چون در دانشگاه مالزي مشغول تحصيل هستم و هيچ اطلاعاتي از هند ندارم، براي همين، بابت وظيفه شرعي و اخلاقي و انساني چند جملهاي را بايد مکتوب کنم و اميدوارم شما هم انعکاس دهيد.
ايشان بايد مشخص کنند منظورشان کدام دانشگاه در مالزي بوده است. تا آنجا من ميدانم، وزارت علوم شش دانشگاه مالزي را ارزيابي خوب ميکند. دانشگاههاي مانند upm,ukm,um, mmu از دانشگاههاي خوب مالزي است که همگي رتبه زير سيصد را در ميان پانصد دانشگاه دنيا دارند. من به عنوان دانشجوي يکي از اين دانشگاهها مشغول به درس بوده و دو سال تمام است با خون دل، درس ميخوانم، چرا كه اولا اينجا زبان استاندارد انگليسي است و دوم آن كه ما در اين زبان واقعا مشکل داريم و سوم آن كه علم آنها به روز بوده و دولت مالزي الکترونيک است. بنابراين، ممکن است خيلي به نظريههاي علمي اهميت ندهند، اما بنيان پژوهش اينجا واقعا مهم است و همين که در مقطع دکتري، شما با خواندن انگليسي، صحبت کردن مقاله و غيره آشنا شويد، چهار سال طول ميکشد و تازه مشکلات جالبي که گريبانگير همه است. اگر اين آقايان راست ميگويند و ناراحت هستند براي دانشجويان ايراني، چرا در عمل به فکر نيستند؟ تازه بسياري از اين دانشجويان، پس از تحصيل به کشورهاي ديگر چون کانادا ميروند؛ اگر اعتبار ندارد، چرا کشوري مثل کانادا اين افراد را جذب ميکند؟
مسئله مهمتر اين كه اگر کشور ما براي جوانانش برنامه ندارد، خوب آنان نيز مجبورند به ديگر کشورها پناه ببرند؛ بنابراين، بايد يک راهکار علمي نشان داد، نه اين كه دانشگاههاي ديگر را با توجه به قدمت و اعتبارشان زير سؤال ببريم.
اميدوارم آقاي متکان و همکاران گراميشان، اساسيتر به مسائل بپردازند و فکري به حال همه ايرانيهاي خارج کنند و اين تنها جبر بوده که ما اينجا آمدهايم. با تشکر
خبري را امروز در روزنامه نوانديش خواندم که تعجب من را برانگيخت. خبر اين بود:
مدارک دانشگاههاي هند و مالزي فاقد اعتبار علمي است؛ اين جمله از زبان مدير کل بورس وزارت علوم است. البته اين ادعاي عجيبي است. آنچه من مينويسم تنها درباره مالزي است، چون در دانشگاه مالزي مشغول تحصيل هستم و هيچ اطلاعاتي از هند ندارم، براي همين، بابت وظيفه شرعي و اخلاقي و انساني چند جملهاي را بايد مکتوب کنم و اميدوارم شما هم انعکاس دهيد.
ايشان بايد مشخص کنند منظورشان کدام دانشگاه در مالزي بوده است. تا آنجا من ميدانم، وزارت علوم شش دانشگاه مالزي را ارزيابي خوب ميکند. دانشگاههاي مانند upm,ukm,um, mmu از دانشگاههاي خوب مالزي است که همگي رتبه زير سيصد را در ميان پانصد دانشگاه دنيا دارند. من به عنوان دانشجوي يکي از اين دانشگاهها مشغول به درس بوده و دو سال تمام است با خون دل، درس ميخوانم، چرا كه اولا اينجا زبان استاندارد انگليسي است و دوم آن كه ما در اين زبان واقعا مشکل داريم و سوم آن كه علم آنها به روز بوده و دولت مالزي الکترونيک است. بنابراين، ممکن است خيلي به نظريههاي علمي اهميت ندهند، اما بنيان پژوهش اينجا واقعا مهم است و همين که در مقطع دکتري، شما با خواندن انگليسي، صحبت کردن مقاله و غيره آشنا شويد، چهار سال طول ميکشد و تازه مشکلات جالبي که گريبانگير همه است. اگر اين آقايان راست ميگويند و ناراحت هستند براي دانشجويان ايراني، چرا در عمل به فکر نيستند؟ تازه بسياري از اين دانشجويان، پس از تحصيل به کشورهاي ديگر چون کانادا ميروند؛ اگر اعتبار ندارد، چرا کشوري مثل کانادا اين افراد را جذب ميکند؟
مسئله مهمتر اين كه اگر کشور ما براي جوانانش برنامه ندارد، خوب آنان نيز مجبورند به ديگر کشورها پناه ببرند؛ بنابراين، بايد يک راهکار علمي نشان داد، نه اين كه دانشگاههاي ديگر را با توجه به قدمت و اعتبارشان زير سؤال ببريم.
اميدوارم آقاي متکان و همکاران گراميشان، اساسيتر به مسائل بپردازند و فکري به حال همه ايرانيهاي خارج کنند و اين تنها جبر بوده که ما اينجا آمدهايم. با تشکر
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با سلام
من دانشجوی دوره دکتری در ايران هستم و شديدا مخالف اينکه پذيرش دکتری در ايران افزايش يابد چرا که ما با زحمت و مرارت های زيادی در اين دوره قبول شده ايم ولی در حال حاضر متاسفاته عده ای به راحتی و بدون دردسر در هند و مالزی دکتری می گيرند . اين دو کشور به راحتی به هر مدرکی پذيرش می دهند . در حال حاضر بازار کار برای خود دکتر های ايران خراب می باشد و بايد جلوی افزايش بی رويه مدارک دکتری خصوصا از اين دو کشور گرفته شود .دوستان می توانند با تلاش بيشتر در دانشگاه های ايران پذيرفته شوند.
با سلام
بايد به معاون محترم وزير آموزش عالي الاع داشته باشند كه هر كشوري داراي چند دانشگاه مادر و اصلي مي باشد كه داراي اعتبار بالايي هستند چرا كه دولتهاي آن كشور نيز اهتمام خاصي در بروز نگه داشتن به آنها به عنوان پايگاههاي دانش و مراكز اصلي توليد علم دارند.از سويي در كشورها دانشگاههاي بسيار زيادي هم وجود دارد كه فلسفه وجود آنها ترويج علم و تربيت كارشناس است. در آمريكا بيش از 2500 دانشگاه و موسسه آموزش عالي وجود دارند كه فقط در مقطع كارشناسي ارشد و دكترا دانشجو مي پذيرد ولي از بين آنها فقط حدود 200 دانشگاه داراي اعتبار جهاني مي باشند. در مورد كشور خودمان ايران و مالزي و هند نيز اين مساله صادق است دانشگاههاي اصلي ايران مثل صنعتي شريف و دانشگاه تهران و دانشگاه UM و UTM در مالزي نيز در زمره دانشگاههاي مادر و اصلي محسوب مي گردند و داراي اعتبار جهاني هستند.
ولي بايد اين واقعيت را هم قبول كنيم كه دانشگاههايي در همه جاي دنيا حتي در ايران وجود دارند كه مدرك صادر شده آنها داراي اعتبار جنداني نيست.
از مسئولين بويژه مسئولين وزارت علوم انتظار مي رود تحليل ها و اظهارات كارشناسي شده و مبتني بر سند و مدرك ارائه نمايند.
بسیاری از افرادی که به مالزی سرازیر شده اند تا مدرکی از آنجا به دست آورند اگرانصاف داشته باشند خواهند دید دانشگاههای مالزی اگر هم حرفی برای گفتن دارند صرفا برای خود مالزیایی هاست.و مطمئنا مدانند که دانشگاههای مالزی برای افزایش تعداد دانشجویان خارجی و بالا بردن رنکینگ خودعملا هیچ ارزیابی خاصی در مورد دانشجویان خارجی ندارند. و متاسفانه اكثر افرادی که وارد این دانشگاهها میشوند از توانایی بالایی برخوردار نیستند و هم متاسفانه ارتقاء سطح علمی هم از این دانشگاهها به این دوستان داده نمی شود. نمونه یکی از این افراد از همکاران ما بوده که با وجود اخذ مدرک کارشناسی ارشد از مالزی آنچه که به عنوان پایان نامه کار کرده بودند در سطح پروژه های کارشناسی ایران هم نبود و بسیار جای تامل دارد که چگونه این افراد همسطح فارغ التحصیلان صنعتی شریف، تهران، امیرکبیر و... دم از داشتن کارشناسی ارشد خواهند زد...جالب است بدانید وضعیت دکتری که بسیار اسفناک است و اگر وزارت علوم این تصمیم را در مورد مدارک مالزی گرفته مطمئنا به کشور و نخبگان این مردم خدمت بزرگی نموده است.
با سلام به بینندگان سایت تابناک
متاسفانه یکی از سدهای عدم بازگشت فارغ التحصیلان ایرانی در خارج از کشور به ایران وزارت علوم و قوانین عجیب و غریب و مدیریت لحظه ای این وزارتخانه هست. متاسفانه بسیاری از تحصیل کردگان ایرانی که به دلیل عدم ارزشیابی مدرک شان از ایران به کشورهای محل تحصیلشان و یا سایر کشورها رفته اند دارای موقعیت های شغلی خوبی هستند. بعنوان مثال یکی از دوستان بنده که در یکی از دانشگاههای آمریکا درس خوانده بود در ایران موفق به ارزشیابی مدرکش نشد ولی در حال حاضر بعنوان یکی از مدیران سیتی بانک در دبی مشغول بکار شده است. بهتر است مدیران این سازمان کمی بیشتر به اطراف خود توجه کنند و با قوانین دست و پاگیر با آینده جوانان بازی نکنند و آنها را از اجتماع ایران دور نکنند. متاسفانه برعکس شعارهای که داده میشود بجای جذب کردن جوانان سیاست دفع کردن و دور کردن را انتخاب کرده اند.
با سلام به نظرم در مورد قدمت دانشگاه های مالزی دوست عزیر تجدید نظر نمایید!! ( به تاریخ تاسیس کشور مالزی توجه شود ) بنده با دانشگاه های مالری توجه وافی دارم برای مثال یکی از اساتید برجسته آن امسال در کنفرانسی در تهران استاندارد امنیت اطلاعات را مطرح کرد در حالی که حداقل 7 سمینار بین الملی در کشور در این مورد برگزار شده و صدها شرکت در حجال پیاده سازی این استاندارد هستند !! جالب اینجا بود که ایشان هزینه هتل و پرواز و هزینه کارشناسی نیز برای ارایه مقاله بیات خویش دریافت کردند وقتی با ایشان صحبت کردم متوجه شدم که بنده خدا 2 ماه است با این استاندارد آشنا شده و برای همین آنرا ارایه کرده است!! روسای دانشگاه های آنجا هم در جلسه ای که در خدمتشان بودند نسبت به دانشگاه تهران و شربف و ... جوری صحبت می کردند که انگار در مورد آکسفورد صحبت می کنند ! فکر کنم خودباختگبی ما موجب اعتماد به نفس برادران مالایی شده است والا ما از همه جهات از آنها سرتریم . خواهشمندم دوستان گول تمدن و شهرسازی مدرن آنها را نخورند! دست وزارت علوم درد نکند که این دانشگاه های بی ریشه و بسیار سخیف را تایید صلاحیت نمی کند!
اینها متاسفانه سنگ جلو پای دانشجویان اروپایی هم میاندازند که در جهان از سطح علمی بالایی بر خوردارند چه برسد به داتشگاههای اسیایی ! در حالی که در خود دفترچه هایی که وزارت علوم منتشر کرده اینگونه دانشگاهها از نظر درجه بندی رتبه اول بوده و مورد تایید ان وزارتخانه میباشد. حال بر چه مبنایی اینظور جلو پای بچه های درسخوان خارج که قصد خدمت در وطن دارند سنگ اندازی میکنند؟
دانشگاههاي مالزي در دنيا داراي وجه و اعتبار قابل قبولي هستند. به نظر من به عنوان شخصي كه يك مقطع تحصيليم را در مالزي سپري كردم، بطور كلي سطح عمومي آموزش و بويژه امكانات آموزشي دانشگاههاي مالزي در مقايسه با ايران بالاتر است اما اين بدان معنا نيست كه سطح علمي دانشگاههاي تراز اول ايران مثل دانشگاه شريف پائين تر دانشگاههاي مالزي است. تفاوت اصلي در اين است كه رويكرد دانشگاههاي مالزي در آموزش بسيار كاربردي است ولي در دانشگاههاي ايران بيشتر جنبه تئوريك و نظري دارد حتي در رشته هاي مهندسي. آنچه كه من در خارج كشور شاهد هستم اين است كه دانشجويان برتر ايراني مثل دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف به لحاظ توانمندي علمي بالاي خود جايگاه خوبي در دانشگاههاي خارج كشور دارند و در مقايسه فارغ التحصيلان مالزي در محيط كاري موفق تر هستند و علت اصلي آن فرا گرفتن علوم بصورت عملي و كاربردي است. البته تسلط آنها به زبان انگليسي نيز مزيد بر علت است، چيزي اغلب فارغ التحصيلان ايراني در آن ضعف دارند.
با سلام.
من یکی از دانشجویان دانشگاه های مالزی در مقطع دکتری هستم. تفاوت عمده تحصیل در دانشگاه های ایران و مالزی توجه خاص این دانشگاه ها بر امر تحقیق و پژوهش می باشد که در دانشگاه های ایران کمتر به آن توجه می شود. که رنکینگ جهانی گویای این امر می باشد. علاوه بر این 4 دانشگاه مطرح که در بالا نیز نام آنها برده شد، حتی به دانشجویانی که در نشریات بین المللی تحقیقات خود را به ثبت می رسانند حقوق ماهیانه داده میشود. با توجه به به مشاهدات بنده خیلی از آقایان اساتید در ایران سال به سال مقالات معتبری به ثبت نمی رسانند، در صورتیکه مقالات خیلی از دانشجویان کارشناسی ارشد در همین مالزی در نشریات معتبر بین المللی چاپ می شود. آنچه سوال است اینکه دلیل اصلی این امر چیست؟ آبا نه اینکه مشکلات زبان انگلیسی آقایان و قطع ارتباط با مراکز علمی معتبر دنیا در بسیاری از رشته ها می باشد؟ امید است ملاکهای علمی اول مورد بررسی قرار گیرد و بعدا اظهار نظر صورت پذیرد.
و من الله توفیق.
آقا شما را به خدا دعواي خودتان را سر دانشجويان هندي خراب نكنيد. هند از نظر علمي وتعداد اساتيد و سوابق دانشگاهي از ايران وخيلي از كشورهاي آسيايي جلوتر است. اكثر دانشگاههاي هند سابقه ارايه 50 ساله دوره دكتري را دارند در حاليكه ايران فقط چند سال است كه در اين مورد اقدام كرده چون ظرفيت علمي لازم را نداشته از سويي بسياري از دانشجويان دكتري هند از هم دوره ايهاي خود جلوترند و با هزينه شخصي و با تحمل مشكلات فراوان تحصيل مي كنند. لذا شايسته نيست سر ندانم كاريهاي خودتان انگشت اتهام به سوي انها گرفته شود. هر كسي مدعي است بايد شواهد عيني و علمي ارايه دهد
این گفته با عملکرد وزارت علوم تناقض دارد چرا که امسال تعداد زیادی از بورسهای سال اخر وزارت علوم به دانشجویان دکتری هند داده شده که بعضی از انها در زمینه علمی واقعا ضعیف هستند و صدای دانشجویان قوی این دانشگاهها در امده که اگر اینها برگردن ایران ابروی علمی انها را هم میبرند.
من سه سال است که مشغول تحصیل در مالزی هستم. دانشگاههای مالزی از نظر استاد ضعیفتر و از نظر امکانات قویتر از دانشگاههای دولتی ایران هستند. وزارت علوم بجای رد صلاحیت دانشگاههای مالزی بهتر است پیش شرطهایی مانند چاپ مقاله در مجلات معتبر علمی را برای تایید علمی مدارک دانشگاههای مالزی لحاظ نماید.
موضوع کاملا مشخص است. نظرمسئول محترم گویا غیرکارشناسی بوده است.جناب مسئول محترم، بنده به عنوان یکی ازکسانی که زمانی درایران ازنفرات برترالمپیاد ریاضی بوده ام درحال حاضردردانشکده بهداشت اینجا تحصیل میکنم و وضع علمی اینجا را هم ارنقطه نظرپژوهش برترازدانشگاه های ایران می بینم. کاملا موافقم که دردانشگاه های ایران برای مدرک پی اچ دی دانشجو مجبوربه خواندن چندصدکیلو کتاب است ولی این را هم قبول دارم که محصول نهایی و خروجی آن دانشگاه ها توانایی انجام یک مقاله استاندارد و چاپ آن درمجلات علمی معتبردنیا را ندارند یا لا اقل نیاز به کاربیشتری درزمینه پژوهش می باشند.
خداهمه ما را به راه راست هدایت کند.
من نيز خبر مربوط به بي اعتبار خواندن دانشگاههاي مالزي را خواندم و خيلي متاسفم كه مسئولين امر به راحتي و بدون اطلاعات لازم اقدام به تحليل و سخن گفتن درباره برخي مسائل ميكنند. يكي از استدلال هاي معاون وزارت علوم در بي اعتبار دانستن دانشگاههاي مالزي و هند، كافي نبودن تعداد اعضاي هيئت علمي دانشگاهها در هند و مالزي بود و جالب اينكه ايشان گفته اند كه نسبت استاد به دانشجو دانشگاه پيام نور ايران در حد استاندارد و بهتر از دانشگاههاي مالزي و هند است. اينجانب به معاون وزير توصيه ميكنم كه سري به وب سايتهاي دانشگاههاي مالزي بزنند و يا از رايزن فرهنگي سفارت ايران در مالزي تعداداعضاي هيئت علمي دانشگاهها را جويا گردند و بعد قضاوت كنند. بنده با توجه به رشته تحصيلي خودم (مديريت بازرگاني) در جستجوي يك دانشگاه خوب براي ادامه تحصيل هستم و جهت اطلاع ايشان بايد عرض كنم كه تعداد اعضاي هيئت علمي تمام وقت تنها دانشكده مديريت و بازرگاني دانشگاه UM شصت و پنج (65) نفر و تعداد اعضاي هيئت علمي تمام وقت گروه مديريت و اقتصاد دانشگاه UKM بالاي يكصد (100) نفر است. كه عمدتا داراي درجه استادي ميباشند.
در ضمن برخي اساتيد دانشگاههاي تراز اول ايران فارغ التحصيل همين كشورها هستند.
در آخرين رتبه بندي جهاني دانشگاهها كه اعلام گرديد و حتي وزارت علوم با افتخار به اسناد آن رتبه دانشگاه صنعتي شريف را كه 523 بود تحسين برانگيز خواند، رتبه دانشگاه UM مالزي 245 بود و چهار دانشگاه ديگر مالزي يعني UTM, UKM, UPM, USM داراي رتبه هاي زير چهارصد بودند.
من متاسفم از اينكه مسئولين به جاي قبول ضعفها و چاره انديشي اقدام به فرافكني ميكنند. تا ضعفهاي خود را قبول نكنيم، هرگز نميتوانيم اقدام به رفع آنها نمائيم.
به اميد روزي كه مسئولين وزارت علوم به جاي مقايسه دانشگاههاي كشورمان با دانشگاههاي مالزي و هند و خود ستايي دروغين، اقدام به مقايسه دانشگاههاي ايران با آمريكا و اعلام برتري واقعي ايران عزيز نمايند. اگر رسيدن به اين رتبه محال نباشد، خيلي سخت است.
به اميد آن روز
هرچه می خواهیم سکوت کنیم و چیزی ننویسیم،می بینیم از مردانگی به دور است. بنده به عنوان یک فرد ایرانی در یکی از شهرهای هند مشغول به تحصیل در مقطع دکترا هستم. هر روز موظفم از ساعت 10 صبح تا حداقل 5 عصر در آزمایشگاه کار کنم و حضور فیزیکی داشته باشم. در حالی که دوستان من در ایران که در مقطع دکترا مشغول به تحصیل هستند علاوه بر کار در شرکت ها، در دانشگاه ها نیز مشغول به فعالیت هستند و هر از چندگاهی نیز به دانشگاه سری می زنند تا روئیت شوند!!!!! در این جا یه بار گفتم که در ایران حتی تز دکترا به زبان فارسی می باشد، بچه ها و اساتید کلی خندیدند و حال کردند........ چون براشون قابل هضم نبود که پایان نامه به فارسی باشد. هم چنین باور نمی کردند که تعداد اساتید (پروفسور) در ایران در رشته های مختلف از تعداد انگشتان دست هم کمتر است. در اینجا تزهای دکترا برای ارزشیابی به کشورهای خارجی ارجاع داده می شود تا داوری صورت گیرد. چاپ مقاله ی isi از ملزومات است. به قول استادم اگر جلوی دانشجویان آرت (علوم انسانی) را که وزارت خانه بورس می کند بگیرند مشکل شما نیز حل می شود..........حقا که راست می گوید........ پس خواهش می کنم که با اظهار نظرهای غیر منطقی، نادرست و نابه جا و غیر منصفانه با آبروی بقیه بازی نکنید. مطمئن باش اگر در کشور امکان ادامه تحصیل با کیفیتی مشابه هند می بود، کسی به اینجا نمی آمد. والسلام- به امید ایرانی بهتر
با سلام و خسته نباشيد و تشكر از رويكرد بسيار خوب سايت وزين تابناك در انعكاس مشكلات اساسي مردم. بنده دانشجوي كارشناسي ارشد فناوري اطلاعات دانشگاه شيراز در مقطع كارشناسي ارشد هستم. گرايش رشته تحصيلي بنده تجارت الكترونيك است. متاسفانه در كشور ما حتي يك رشته دكتري براي ما وجود ندارد. به قول اين دوستمان به ناچار مجبوريم كه به كشورهاي ديگر برويم. برنامه من و بسياري از دوستان هم عزيمت به مالزي و يا سنگاپور است. مطمئنا من و دوستان ديگري كه براي ادامه تحصيل قصد سفر مي كنند ابتدا بخش مربوط به ارزيابي دانشگاههاي خارج از كشور وزارت علوم و فناوري اطلاعات را مشاهده نموده و سپس آن دانشگاه را انتخاب مي كنند. شما را به خدا بيائيد و با آينده ما بازي نكنيد. نكند فردا من و ديگران برويم آنجا و پس فردا شما به چه دليلي كه معلوم نخواهد شد آن دانشگاهها را بي اعتبار فرض كنيد. اگر خيلي همت داريد در داخل كشور رشته ها را ايجاد كنيد تا از خروج ارز جلوگيري كنيد. لا اقل مالزي و سنگاپور بهتر از كانادا و استراليا و آمريكاست. چه اينكه تحصيل در اين كشورها ارزان تر است.
با سلام
در تایید نظر دوست عزیز لازم است به اطلاع برسانم که بیش از 60 نفر از اعضای هیئت علمی مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی با سالهای زیادی سابقه کار در اینجا مشغول به تحصیل می باشند.
چرا نبايد مقطع دكتري در كشور ما گسترش پيدا كند و اين سختگيريهاي بي مورد پايان پذيرد. شما فرض بگيريد مسئولان ، مقطع دكتري را تسهيل كنند. به نظر من اگر آنها فكر مي كنند ازدياد مدرك باعث بي اعتباري مدرك مي شود سخت در اشتباه هستند. الان افرادي را مي شناسم كه عليرغم داشتن كتاب و مقالات علمي و پژوهشي و حتي داراي امتياز در جشنواره هاي داخلي براي ادامه تحصيل در مقطع دكتري بايد كلي مرارت بكشند. من فكر مي كنم اگر مدارك تحصيلي دكتري با مقالات علمي و پژوهشي پيوند بخورد به راحتي فرق كساني كه مدرك دارند ولي صلاحيت علمي ندارند آشكار مي شود. آن وقت كسي اگر مي خواست ادعا صرف مدرك كند سيستم آموزشي و اداري كشور بايد مدرك مورد نظر را با كارهاي علمي صورت گرفته فرد انطباق دهد. در اين حالت خيلي از افراد از گفتن اينكه مدرك دكتري دارند ابا داشتند!!
حرف اصلي اين است كه سيستم آموزشي بايد براي ورود داوطلبان دكتري سخت گيري نكند و پس از وارد شدن به اين مقطع شرط حضور و ادامه تحصيل و صدور مدرك منوط به ارائه كارهاي ارزشمند علمي باشد. مطمئن باشيد درجه علم در كشور ما با اين فرمول به نحو موثري ارتقاء مي يابد.
سلام
اگر این جور است پس خیلی از اعضای هیئت علمی دانشگاه ها باید اخراج شوند چون از هند مدرک گرفته اند !
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.