واجب یازدهم نماز

11- موالات

(مسأله 1114) انسان بايد1 نماز را با موالات بخواند يعني كارهاي نماز مانند ركوع و سجود و تشهّد را پشت سر هم بجا اورد2 و چيزهايي را كه در نماز مي خواند به طوري كه معمول است پشت سر هم بخواند3 و اگر به قدري بين آنها فاصله بيندازد كه نگويند نماز مي خواند نمازش باطل است4.

1- تبريزي: بنابراحتياط لازم...

زنجاني: بنابراحتياط واجب...

2- وحید: و بین آنها به اندازه ای فاصله نیندازد که صورت نماز به هم بخورد...

3- زنجاني: و اگر موالات را رعايت نكند و به قدری فاصله بیندازد که از صورت یک عمل خارج شود نمازش بنابراحتياط واجب باطل است...

4- فاضل، نوري، مظاهری: گرچه به طور سهوي باشد.

زنجاني: نمازش بي ترديد باطل است هر چند از روي سهو يا اضطرار باشد.

تبريزي: نمازش اشكال دارد.

*****

مكارم: مسأله- نمازگزار بايد موالات را رعايت كند، يعني در ميان كارهاي نماز، مانند ركوع و سجود و تشهّد آنقدر فاصله نيندازد كه از صورت نماز خارج شود و گرنه نمازش باطل است خواه عمدا باشد يا از روي سهو.

(مسأله 1115) اگر در نماز سهوا بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد و فاصله به قدري نباشد كه صورت نماز از بين برود1 چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد بايد آن حرفها يا كلمات را به طور معمول بخواند2 و اگر مشغول ركن بعد شده باشد، نمازش صحيح است3.

1- فاضل، نوري: اگر در نماز عمدا بين حرفها يا كلمات فاصله بيندازد و فاصله به قدري نباشد كه صورت نماز از بين برود نمازش باطل نمي شود(نوري: بنابراحتياط واجب نمازش باطل مي شود) و اگر سهوا باشد...

مظاهری: اگر در نماز عمداً بین حرف ها یا کلمات فاصله بیندازد گرچه فاصله به قدری نباشد که صورت نماز از بین برود، نمازش باطل است و اگر سهواً باشد...

2- خوئي، تبريزي، سيستاني: و در صورتي كه چيزي بعد از آن خوانده شده لازم است تكرار نمايد...

3- گلپايگاني، صافي، فاضل، سبحانی: مگر در تكبيره الاحرام كه اگر فاصله بين كلمات آن به قدري باشد كه از صورت تكبيره الاحرام خارج شود نماز باطل است.

بهجت: و احتياط در اين است كه بدون عذر و سهو، از پي در پي اوردن مسامحه نكند اگر چه طوري نيست كه موالات را به هم بزند.

*****

زنجاني: مسأله- انسان در نماز نبايد بين حروف يا كلمات فاصله بيندازد به طوري كه صورت قرائت يا ذكر از بين برود و اگر عمدا به قدري فاصله بيندازد كه نگويند كه قرائت يا ذكر مي خواند نمازش باطل است و اگر سهوا فاصله بيندازد و فاصله به قدري نباشد كه صورت نماز از بين برود، چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد بايد آن كلمات را به طور معمول بخواند و در صورتي كه چيز واجبي بعد از آن خوانده شده لازم است تكرار نمايد و اگر مشغول ركن بعد شده باشد نمازش را ادامه می دهد و صحيح است.

مكارم: مسأله- اگر در بين حرفها يا كلمات قرائت يا كلمات ذكر و تشهّد سهوا فاصله بيندازد كه صورت قرائت و كلمات از بين برود ولي صورت نماز از بين نرود بايد برگردد و به طور صحيح بخواند، مگر آن كه وارد ركن بعد شده باشد كه نمازش صحيح است و بازگشت ندارد.

وحید: مسأله- اگر در نماز عمدا بین حرف ها یا کلمات به قدری فاصله بیندازد که صورت کلمه یا ترکیب کلمات به هم بخورد نمازش باطل است مگر اینکه جاهل قاصر باشد و آن فاصله به قدری باشد که صورت نماز از بین نرود ودر تکبیره الاحرام هم نباشد و اگر سهوا بین حرف ها یا کلمات فاصله بیندازد و فاصله به قدری نباشد که صورت نماز از بین برود و در تکبیره الاحرام نباشد چنانچه مشغول رکن بعد نشده باشد باید آن حرف ها یا کلمات را دوباره به طور معمول بخواند و در صورتی که چیزی بعد از آن خوانده شده لازم است تکرار نماید و اگر مشغول رکن بعد شده باشد نمازش صحیح است و اگر رکنی بعداز آن نباشد مانند تشهّد آخر چنانچه قبل از سلام ملتفت بشود باید آن قسمت و مابعد آن را دوباره بخواند و اگر بعد از سلام ملتفت شود نمازش صحیح است . و اگر بین حروف یا کلمات سلام به قدری فاصله انداخت که موالات فوت شد وظیفه اش همان است که در فراموشی سلام در مسأله [1106 و 1107] گذشت.

(مسأله 1116) طول دادن ركوع و سجود1 و خواندن سوره هاي بزرگ، موالات را به هم نمي زند2.

1- فاضل، مكارم: و قنوت...

2- مكارم: بلكه افضل است.

بهجت: مگر آنقدرطول بدهد كه وقت نماز فوت شود مثل عمدا خواندن سوره بزرگ در نماز صبح.

*****

مظاهری: مسأله- طول دادن رکوع و سجود و قیام و قنوت و تشهّد در صورتی که موالات را به هم بزند نماز را باطل می کند، مثل آنکه سوره بقره را بعد از حمد و یا دعای ابوحمزه را در قنوت بخواند.