سدسازي، عامل اصلي پديده گرد و غبار

عضو جامعه جنگلباني ايران گفت: کانون هاي گرد و غبار در بسياري از مناطق حاصل فعاليت هاي سدسازي و قطع حقآبه طبيعي دشت ها است.

کاظم نصرتي نصرآبادي، عضو جامعه جنگلباني ايران در گفتگو با خبرنگار موج با اعلام اين مطلب اظهار داشت: کانون هاي گرد و غبار در بسياري از مناطق منشا تالابي دارند.

وي افزود: به دليل خشکي رودخانه ها، قطع حقآبه طبيعي دشت ها ناشي از سدسازي، رها شدن اراضي کشاورزي و غيره اين مناطق به منشا توليد گرد و غبار تبديل مي شوند.

نصرتي نصر آبادي ادامه داد: در کشور عراق نيز با خشک شدن رودخانه ها و قطع مسير آنها بسياري از تالاب ها خشک شده و شدت وقوع پديده گرد و غبار را افزايش داده است. جنگ هاي 20 سال اخير در خشک شدن تالاب ها و نيزارها موثر بوده است.

عضو جامعه جنگلباني ايران با اشاره به وقوع پديده گرد و غبار در استان هاي مرکزي، يزد، اصفهان، تهران و کاشان خاطر نشان ساخت: گرد و غبارهاي روزانه در اين استان ها منشا داخلي دارد.
وي افزود: پديده گرد و غبار در ايران ناشي از تخريب طبيعت، برداشت بي رويه از سفره آب هاي زير زميني به عنوان منابع استراتژيک کشور، تغيير کاربري اراضي کشاورزي و تخريب پوشش گياهي جنگل ها و مراتع است.

نصرتي نصرآبادي در ارتباط با استفاده از روش مالچ پاشي در ايران و امکان استفاده از روش هاي جايگزين اظهار داشت: در ابتداي فعاليت هاي بيابان زدايي از رس پاشي و شن پاشي در بيابان هاي کشور استفاده شد.

وي افزود: اين روش به دليل کندي کار، سرعت زياد تخريب سرزمين در ايران و هزينه هاي زياد آن کنار گذاشته شد.

عضو جامعه جنگلباني تصريح کرد: مالچ پاشي در ايران روش مناسبي براي مقابله با بيابان زايي (بياباني شدن) است، اما در همه جا استفاده از اين روش معقول نيست.

وي افزود: استفاده از مالچ نفتي اصول و شرايطي داشته و آخرين مرحله از تثبيت شن در اراضي بياباني است.

نصرتي نصرآبادي با اشاره به نياز به محاسبه دقيق در روش مالچ پاشي تاکيد کرد: اگر هيچ روش ديگري براي کنترل بيابان نبود بايد با در نظر گرفتن حداقل فاصله حمل مالچ نفتي در مساحت هاي محدود و به عنوان آخرين راهکار از اين روش استفاده کرد.

وي ادامه داد: مشارکت در مالچ پاشي کشورهاي همسايه از جمله عراق اقدامي غيرکارشناسي بوده و به صرفه و صلاح کشور نيست.