علیرضا دبیر: آنقدر علیه من بنویسید تا بمیرید!

رییس فدراسیون کشتی گفت: بعد از حضور در فدراسیون کشتی بساط فامیل بازی را جمع کردم و بسیاری از کتک‌هایی که امروز می‌خورم به دلیل همین مساله است.

به گزارش تابناک ورزشی؛ علیرضا دبیر که از لحاظ حاشیه، خبرسازترین چهره فعلی ورزش ایران محسوب می‌شود، برای چندمین بار طی یکی دوماه اخیر مصاحبه مفصل انجام داده است. او این بار با خبرگزاری دولت حرف زده و بازهم کلی سوژه و تیتر برای رسانه‌ها ساخته است. 

رفتار و عملکرد علیرضا دبیر در بخش‌های مختلف با واکنش‌های متفاوتی روبرو شده است برخی این رفتارها را ریاکارانه و برخی دیگر آن را می‌ستایند، واقعیتِ شخصیت دبیر کدام است؟

هر جور رفتار کنیم برداشت‌های متفاوتی می‌شود. زیرا فضای جامعه این‌گونه شده است. روز اولی که به فدراسیون کشتی آمدم ابراهیم امامی شاهد است، نماز خواندن من را مسخره می‌کردند. چهار سال از آن روز گذشته اما انتقادات تمام نشد. این انتقادات و هجمه‌ها اگر سریال چند صد قسمتی بود الان تمام شده بود. من نماز می‌خوانم و این کار برای خداست. اگر به جای ارتباط با خدا، پاچه خواری این و آن را می‌کردم چه می‌گفتند؟ باید قضاوت درباره رفتار و اعمال دیگران را به خدا بسپاریم. برخی رفتارم را فیلم می‌دانند. آیا نماز خواندن فیلم است؟ چندین سال است از این تهمت‌ها می‌شونم اما مهم نیست. امیدوارم اعمالم مورد قبول خدا باشد. ما نمی‌توانیم نیت را بخوانیم. چه کسی می‌تواند ادعا کند کار من ریاست یا برای خدا؟ بهتر است قضاوت را به خدا بسپاریم. من آنچه که فکر می‌کنم درست است را انجام می دهم. حرف بزرگان این است که رضایت خدا رضایت بنده خدا را به همراه دارد اما رضایت بنده خدا همیشه رضایت خدا را به همراه ندارد.

در زمینه این هجمه‌ها نیز باید بگویم، یکی خواب است می‌شود بیدارش کرد اما کسی که خودش را به خواب زده، بیدار کردنش سخت است. ما وقتی برای کار کردن نداریم اگر همین الان بگویند زمانی برای زندگی ندارید چه جوابی برای خدا داریم؟ من با کارم حرف می‌زنم. کسانی که در دوره قهرمانی، شورای شهر، مدیریت فدراسیون و ... با من بودند می‌دانند چطور کار می‌کنم. در شب اول قبر با خدا تنها هستم و آنجا باید پاسخگوی رفتار، اعمال و کارهایم باشم.

 مدیریت شما بار مسئولیت را برای دیگر روسای فدراسیون زیاد کرده و همه انتظار دارند قهرمانان و روسای جدید فدراسیون‌ها مثل دبیر کار کنند.

من تمام کاری که انجام دادم تنها بخشی از وظیفم بود. البته تکمیل این کارها لطف خدا بود. من حمال کشتی ایران هستم باور دارم که در جمهوری اسلامی می‌توان کار کنیم چون فضا وجود دارد. برای کار کردن چند شرط لازم است یکی اینکه نباید رفیق بازی کنیم و دیگری این است که با کسی تعارف نداشته باشیم. بده بستان سیاسی نیز نباید در کار باشد. می‌شود کار کرد و در این چهار سال هم تمام تلاشم را برای توسعه کشتی به کار گرفتم. نباید رفیق بازی کنیم. اگر رفیق بازی کنیم نمی‌توانیم کار انجام دهیم. یکی از دلایلی که زیاد کتک می‌خورم به این خاطر است که بساط رفیق و فامیل بازی را در فدراسیون جمع کردم. من زمانی که آمدم ۹۰ نفر در فدراسیون بود و بیش از ۶۵۰ میلیون تومان حقوق می‌گرفتند. ۵۰ نفر خواهرزاده و برادرزاده این و آن را برداشتم. اگر عذر فک و فامیل دیگران را نخواسته بودم اکنون باید ماهی پنج میلیارد تومان حقوق می‌دادم و این حقوق کسانی بود که کار نمی‌کردند. الان فدراسیون ۲۹ نفر پرسنل دارد و کارها هم به خوبی انجام می‌شود.

نزدیکی فدراسیون کشتی دیگر فدراسیون ها از مشکلات گلایه دارند و حتی برخی از اماکن مانند ورزشگاه آزادی در حال تبدیل شده به یک فاجعه ملی هستند. چرا در چهار دهه گذشته مدیران و سازمان های ورزشی در ایران مانند علی دبیر در ورزش ایران کار نکردند؟ آیا تمام این کارهای زیربنایی و فنی به پشتوانه بودجه دولتی است؟

نه اصلا اینگونه نیست. در سال ۱۴۰۱ بیش از ۲۷۰ میلیارد تومان هزینه کردیم که ۴۳ میلیارد آن تنها متعلق از سوی وزارت ورزش است. بقیه این بودجه از بخش خصوص و کمک‌های مردمی تامین شد. یکی آمده بود و ادعا کرد که دولت و نظام به کشتی کمک می‌کند. من هم می‌گویم دست دولت و نظام درد نکند که پول را در اختیار ما می‌گذارد. دولت و حکومت پول مردم و امام زمان (عج) را در اختیار ما می‌گذارد و ما هم لذت می‌بریم. اما واقعیت اینگونه نیست و کمک دولت در سال ۱۴۰۱ تنها ۴۳ میلیارد تومان بود.

برخی به دنبال آن هستند که توان فدراسیون را به گونه دیگر نشان دهند. کسانی که علیه کشتی ایران تبلیغ می‌کنند ۲ گروه بیش نیستند؛ یک سری آدم مریض در بیرون نشستند و علیه ما تبلیغ می‌کنند و آدم‌های داخلی آنها نیز در شایعات می‌دمند. آنها ۲ جریان هستند. جریان اول ضد انقلاب است و جریان دوم جهان پهلوان فضای مجازی که کاملا با هم در ارتباط هستند. من وقت گذاشتم کار کردم و بچه های فدراسیون نیز پای کار بودند. خیلی راحت می‌شود در جمهوری اسلامی کار کرد. باور دارم اگر دنبال کار نرویم باید در آخرت و در محضر خدا جواب پس بدهیم. ما نباید کاری کنیم که از چارچوب خدا به دور باشد.

انتقاداتی که علیرضا دبیر در مجامع ورزش مطرح می‌کند کمتر کسی جرات بیان آن را دارد. اگر کسی این انتقادات را مطرح کند ممکن است فورا کنار گذاشته شود. پشت دبیر به کی گرم است؟

من پشتم به خدا گرم است. من هیچ وابستگی به صندلی فدراسیون ندارم و به خاطر این، راحت حرفم می‌زنم. نباید به پست وابسته باشیم. حتی اگر رئیس جمهور هم باشیم هشت سال تمام می‌شود. ما باید در برابر اعمال‌مان پاسخگو باشیم. پست و مدیریت یک زمانی تمام می‌شود اما در آخرت باید به خاطر بسیاری از کارها و حرف‌های ناگفته پاسخگو باشیم. شنیدم که می‌گویند دبیر پررو است اما به خدا اینگونه نیست. من حرفم را زدم چون باور دارم باید در آخرت در برابر اعمالم پاسخگو باشم. من وابسته نیستم و هیچ بار مالی برای فدراسیون کشتی ندارم و از اتومبیل فدراسیون هم استفاده نمی‌کنم. حتی اگر از غذای فدراسیون استفاده کنم چند برابر پول هزینه آن را پرداخت می‌کنم. حرفم را در مجمع زدم تا در پیش خدا ثبت شود. زورم نرسید اما حرفم را زدم. من وابسته به هیچ کس نیستم و هر لحظه ممکن است بروم. دلم برای فدراسیون کشتی تنگ نمی شود همانگونه که دلم برای دوران قهرمانی و شورای شهر تنگ نشد دل من تنها برای آن ۲ شهید گمنام فدراسیون کشتی تنگ خواهد شد.

برخی باور دارند که اعتراضات شما در مجمع کمیته ملی المپیک بیشتر به خاطر تفاوت نگاه سیاسی با سیدرضا صالحی امیری بود. این مسئله صحت دارد؟

خدا از من نگذرد اگر در مدیریت ورزشی نگاه سیاسی داشته باشم. من از لحاظ توان مدیریتی، آقای صالحی امیری را تایید می‌کردم. او بسیار قوی بود اما به کشتی بودجه لازم را نداد. هیئت اجرایی نیز توان کنترل رئیس پیشین کمیته ملی المپیک را نداشت. آقای صالحی امیری بسیار قوی بود. من نگاه اعتقادی در مدیریت دارم و مهم است که فرد در کار خدامحور و امام حسینی باشد اما در وادی نگاه جناحی (اصلاح طلب و اصولگرا) نیستم. در دوره کنونی نیز با محمود خسروی‌وفا و سیدمناف هاشمی بحث زیادی داشتم و دارم و برای احقاق حق کشتی ایران حرف‌هایم را می‌زنم.

من با تمام افرادی که درست کار کنند مشکلی ندارم. فرقی ندارد چه دین، اعتقاد، نگاه سیاسی و جناحی داشته باشند. کسی که کار نکند خود امام حسین به کمرش خواهد زد. کسی که نمی‌تواند کار کند نباید پست را قبول کند.

دبیر در مجمع کمیته ملی المپیک اعتراضات زیادی داشت و برخی آن را زمینه ساز ریاست این کمیته می‌دانستند آیا به شما ریاست کمیته ملی المپیک پیشنهاد شد؟

برخی مطرح می‌کردند که علیرضا دبیر با اعتراضات مکرر به دنبال ریاست کمیته ملی المپیک است اما این‌گونه نبود. به من هم پیشنهاد شد اما من گفتم اولویتم کشتی است. اعتقاد دارم اگر در کشتی خوب کار شود جایگاه کاروان ایران در المپیک و بازی های آسیایی بالا خواهد آمد. اگر کار خود را خوب انجام دهیم دنبال ما خواهند آمد. اولویت برای من در این سه ماه کشتی است و به هیچ چیزی فکر نخواهم کرد. همیشه حرفم این بوده که باید بودجه بر اساس آورده داده شود. کشتی در ادوار مختلف المپیک سهم غیر قابل انکاری در موفقیت کاروان ایران داشته است و تمام تلاش من این است که براساس آورده بودجه به این ورزش داده شود. من در کشتی نیز این نگاه را دارم. همه می دانند استان مازندران سهم بزرگی در کشتی دارد و باید بودجه بیشتری به این استان داده شود و من این کار را خواهم کرد.

زمانی که علیرضا دبیر نایب رییس کمیته ملی المپیک بود مشکلاتی با رسول خادم در زمینه بودجه داشت چرا آن زمان از کمبود بودجه فدراسیون کشتی گلایه نداشتید؟

من آن زمان به کیومرث هاشمی گفتم به فدراسیون کشتی یا هر فدراسیونی که بودجه می‌دهید نباید پول پاشی شود و ناظر باید وجود داشته باشد. هاشمی گفت ناظر ممکن است با رئیس فدراسیون دعوا کند. من با عدد و رقم ثابت کردم که باید ۸۰ درصد بودجه به کشتی داده شود. الان هم این ناظر نیست اگر ناظر وجود داشته باشد او هم تایید خواهد کرد که باید پنج برابر بودجه کنونی پول به فدراسیون کشتی داده شود.

بودجه ما برای اردو و اعزام بسیار زیاد است. برای هر اعزام نزدیک به ۷ میلیارد هزینه می‌شود و ما در سال بیش از ۷۰ اعزام داریم. برخی می‌گوید که ما ۳۵ اعزام داریم اما نمی‌گویند اعزام کشتی آزاد و فرنگی ۲ مقوله جدا است. آقای صالحی امیری و خسروی وفا در جریان این هزینه‌ها قرار دادم. هزینه برگزاری اردوها را به هزینه اعزام اضافه کنید تا مشخص شود فدراسیون با چه مشکلات مالی دست به گریبان می‌باشد. در گذشته کمیته ملی المپیک ۱۰ روز میزبان یکی از اردوها بود و تازه فهمید چه مشکلاتی وجود دارد و اعلام کردند که ما نمی‌توانیم.