از پرونده هسته‌اي چه مي‌خواهيم؟

اگر هدف از فعالیت هسته ای دست یابی به سوخت جهت نیروگاه بوشهر است که راه اندازی این طرح مربوط به بیش از 35 سال پیش است و اگر بفرض دو سال دیگر هم به تعویق بیافتد چندان توفیری نمیکند . به نظر میرسد اصرار بی اندزه دولت بر سر مسئله هسته ای از چارچوب منافع و مصالح کشور خارج شده و جنبه لجاجت و حفظ ابرو برای دولت یدا کرده . ما در جنگ هم این مسئله را داشتیم ولی امام (ره) برای مصالح کشور ابروی خود را با خدا معامله کرد . مسلمان باید زیرک باشد . مگر در زمان اقایان رفسنجانی و خاتمی فعالیتهای هسته ای با سیاست پیش نمی رفت ؟ ایا این پیشرفتها مربوط به 3 سال دولت اقای احمدی نژاد است ؟ خدایا به دولتمردان ما سیاست و به ملت ما عزت عطا فرما . (مهدی)

الحمد الله كه در ميان خوانندكان محترم استقامت تا رسيدن به اهداف 100درصدي وجود دارد لكن نكته اي كه نويسنده محترم به ان اشاره كرده است رانبايد فراموش كرد و ان بررسي هزينه وفايده ادامه مقاومت در برابر غرب و مساله فعاليت غني سازي است كه به نظر من بيش از انجه كه انجام مي دهيم تبليغ كرده ايم . باتوجه به وضعيت اقتصادي داخل كشور وعلي رغم داشتن بول و سرمايه كافي مشاهده مي كنيد كه به راحتي امكان هزينه ان نيست لذا با توجه به فرموده امام كه حفظ نظام را اهم واجبات و ازنماز هم بالاتر مي دانستند نبايد تهديدات داخلي را ناديده كرفت اكر سيل خروشان اعتراضات داخلي بويزه در تهران راه بيافتد ديكر به راحتي قابل كنترل نيست ما مي توانيم ازتجربه دشمنان خود استفاده كنيم بدون عقب نشيني و توقف فعاليتها با بيشنهاد توقف بيشرفت در برنامه هاي جديد را داده و مذاكره را شروع كنيم و با انها باروش خودشان بازي كنيم مانند اسرائيل كه اهداف خود را بيش مي برد و ضمنا دشمنانش را هم دعوت به مذاكره مي كند ماكه تكنولوزي غني سازي را داريم خوب باكمي تاخيرلكن اطمينان بيشترو باكاهش توجهات جهاني و ايجاد تفرقه دراجماع فعلي فشاري كه روي ايران است كاهش داده و سبس به راهمان ادامه مي دهيم تاشايد اين مردم بد بخت فلك زده كه زير سندان تصميمات نادانان داخلي وخارجي كير افتاده اند نفسي بكشند وخطرات احتمالي داخل نيز برطرف واميد دشمنان هم نااميد شود

سعدی میفرماید: نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست تا به خلاف آن کنی که عین ثواب است.

در سال 1366 در هنگامي كه قطعنامه 598 صادر شد بسياري از افراد با ديد آرماني خود با آن مخالفت و پذيرش آن را خيانت مي دانستند. كه اين تقابلات مانع پذيرش سريع آن شد كه بسياري از فرصتها ( مانند فاو - حلبچه و جزاير مجنون) نيز در همين يكسال از دست ما رفت و امروز هميگي به تدبير رهبر كبير انقلاب در پذيرش آن پي برده اند كه در اين تصمص هم عزت ما حفظ شد و هم حكمت رهبر كبير انقلاب در معرفي متجاوز لحاظ شد و هم مصلحت كشور در پايان دادن به يكي از خونين ترين جنگهاي دنيا در نظر گرفته شد.

با سلام، اگر به تاریخچه گذشته جهان در پیشرفت علمی و فنی بازگردیم، مشاهده می کنیم که با پیشرفت صنعت خودرو و بدنبال آن هواپیماسازی، پیشرفت هسته ای ایجاد شد و بدنیال آن در عرض 50 سال جهان به پیشرفتهای عظیمی در صنعت موشک و پرتابگرهای فضایی، ماهواره، صنعت نیمه هادی، کامپیوتر و سایر علوم که ذکر آنها در این مجال نمی گنجد، نایل شد. کاربرد پیشرفتهای بدست آمده در حوزه های استراتژیک فوق منجر به توسعه سایر بخشها خصوصا نفت و گاز، صنایع غذایی، صنایع کشاورزی، پزشکی و غیره شد. بعبارت دیگر افزایش قدرت علمی کشور و در یک کلام اقتدار ملی و توسعه پایدار پس از ورود صنعت خودرو و هواپیماسازی به داخل کشور با ورود و تداوم پیشرفت هسته ای ، فضایی و صنعت نیمه هادی و سایر علوم دیگر محقق خواهد شد. بنابراین نه تنها باید در حق هسته ای پافشاری نمود بلکه در امر پیشرفت هسته ای باید مصمم بود و دریچه های دیگر علوم را بر روی جوانان و متخصصین کشور بخصوص در سال نوآوری و شکوفایی گشود.

دنياي امروز دنياي تحميل اراده يك كشور به ديگري نيست دنياي تعاملات سازنده است به جاي روريارويي مخرب! اينكه بگوييم ما بايد اراده مان را به غرب تحميل كنيم فقط يك شعر است. ما قبلا در جنگ هم اين را تجربه كرديم و عواقب ناخوشايند آن را هم با تلخي جام زهر چشيديم!! چرا دوباره همان راه را ميرويم؟ آيا منافع ملي ما در تقابل با غرب تامين ميشود يا با تعامل سازنده؟ كدام كشور در دنيا امروزه با غرب تقابل ميكند؟ ما ميتوانيم بر اساس منافع ملي با غرب همكاري كنيم و حقمان را در معادلات اقتصادي و سياسي از آنها بكگيريم. ما حقوق مسلم ديگري هم داريم كه نتوانسته ايم يك ذره از آنها را هم بگيريم مثل غرامتهاي جنگي از عراق كه ظاهرا در حال بخشش است عليرغم تصريح قطعنامه 598 براي پرداخت آنها. اين بي تدبيريست كه مسائل استراتژيك كشورمان تبديل به شعار شود و بعد هم آقايان نميدانند چگونه راه برونرفت از آنرا پيدا كنند بدون اينكه از طرف مردم معتقد به نظام و مخالفان در معرض آسيبهاي ناشي از شعارگرائي و باتهام ي كفايتي قرار گيرند.
در صورت حمله امريكا حتي اگر ما تمام نيروهاي آنها را در منطقه نيز از بين ببريم و پايگاههايش را با خاك يكسان كنيم و پيروز جنگ باشيم، بواسطه عواقب دراز مدت آن باز هم هيچ افتخاري نصيب ما و مردم ما نخواهد شد. نهايتا چيزي خواهيم بود در حد ويتنام....

این بحران در یک نقطه قابل قبول باید تمام شود. قدرت هر کشوری برای تامین منافع آن حاصل میشود در حالی که در حال حاضر قدرت گرفتن ایران موجب ضرر شده است . و نمیتوان تمام منافع متصور از قدرت مند شدن را بدست آورد لذا در زمانی که این تکنولوژی میتواند بیشترین منافع را تامین کند باید مصالحه کرد. اما تجربه تلخ لیبی و کره شمالی باید برای مدیران کشور درس باشد. امریکا به هیچ کدام از وعده هایش در باره آنها عمل نکرده است لذا ما باید فرمولهای اتوماتیا بازگشت را به اجرا بگذاریم که در هر مرجله ای که غرب خلاف کرد ما تعهدات خود را متوقف کنیم

در پاسخ به آن دوستي كه گفته بعد از هسته اي سراغ ... مي روند پس بايد هسته اي را چسبيد و با هيچ چيز موافقت نكرد بايد گفت طناب هسته اي هم بالاخره پاره خواهد شد. راه چاره چيست؟ تا كي بايد خلاف جهت حركت كرد؟ به بهاي نابودي اقتصاد كشور، فلج شدن صنعت و گسترش فقر و فلاكت مردم كه سهميه بندي بنزين و برق و آب و ... بخشي از اين چشم انداز است؟ غرب نيز مگر بيكار نشسته است و يا مخش كار نميكند كه آخر خط را بخواند؟ گسترش تحريمها و فشارهاي اقتصادي كار را به جايي خواهد رساند كه هم پياز را بخوريم هم كتك را آخر كار هم به همين كه الان بايد برسيم تن در دهيم. خداوند به مسئولان ما بينش بلند عطا فرمايد !

خوشحالم که می بینم جناخ اصولگرا بجای برخورد شعاری و احساسی، برخورد مدبرانه در این موضوع را پیشنهاد می دهد.
متاسفانه سابقه تبلیغاتی موضوع به شکلی بوده است که بسیاری از مردم هنوز هم گمان می کنند در این موضوع نفع اقتصادی یا استراتژیک بزرگی نهفته است و تصور می کنند که با پافشاری در این موضوع، اقتدار و ثروت ملی ما افزوده خواهد شد.
خوب است که عقلای اصولگرا با تشریح ابعاد واقعی این مسئله از نظر اقتصادی و راهبردی این نکته را برای مردم روشن سازند که با توجه به میزان ذخایر معدنی کشور، حتی بزرگترین دستاوردها در این حیطه هم نمی توانند بیش از 10 درصد درامد فعلی نفت برای ما عایدی ایجاد کنند. در حالیکه عبور سرافرازانه از این قضیه می تواند ظرف سه سال درامد حاصل از منابع فسیلی و توانمندیهای اقتصادی ما را تا 50 درصد افزایش دهد.
در حال حاضر ادامه تاکتیک گذشته، که در زمان خودش ابتکاری نبوغ آسا محسوب می شد، تنها به فرسایش منابع کشور و ایجاد تهدیدات جدی برای ثبات اقتصادی کشور محسوب می شود و باید شهامت مسئولین در تغییر تاکتیک را به آنها تبریک گفت.

با تدبیر و شناخت اقتضائات کشورداری که مراجع تصمیم گیریهای کلان در نظام از آن بهره مند می باشند , به زودی شاهد بروز یک نقطه عطف در مسیر پرونده هسته ای خواهیم بود که در آن منافع و حیثیت ملی لحاظ شده و بهانه های واهی از دست دشمنان سلب خواهد شد.با شرایط موجود, بستر لازم برای تحقق حد اکثری منافع ملی کاملاً مهیا است.

به هر دلیل اگر از این حق مسلم خود دست برداریم کشور را برای همیشه به سرازیری سقوط انداخته ایم . این فناوری تنها بعد اقتصادی نداشته و ابعاد سیاسی و روکم کنی قضیه با غرب به مراتب مهمتر و پیچیده تر از ابعاد دیگر آن است . اگر دست برداریم آنها گامهای بعدی را جلو خاوهند آمد از جمله دست کشیدن از جزایر سه گانه و تحریک مناطق و اقوام و ... ترایخ و آینگان کسانی را که حتی فکر اینگونه سازش با غرب را می کنند لعنت خواهد کرد .

ماهيت تقابل هسته اي با ايران چيست ؟
براي رسيدن به اين حقيقت ذكر چند نكته لازم است :
1- جامعه جهاني به كشور هاي واجد منابع نفتي اجازه نمي دهند كه ذخاير نفتي خود را حفظ كرده و صادر نكنند زيرا مي گويند كه نفت را خدا براي همه آفريده است و نه فقط براي ساكنين روي همان مخازن كه البته محدود و معدود هم هستند نيست . لذا براي حفظ قيمت و كنترل استخراج نفت ، بايد اين كشورها اولا" حتي الامكان دست نشانده قدرت هاي بزرگ باشند ثانيا" حتي المقدور اقتصادشان مريض و نيازمند به صدور نفت باقي بماند تا اين مقصود حاصل گردد .
2- همين استدلال عينا" براي منابع اورانيوم ( كه از قضا ايران واجد آن نيز هست ) نيز صادق است ولي البته به شكلي بسيار حاد تر . زيرا ماهيت قدرت حاصل از اورانيوم با قدرت حاصل از فروش نفت بسيار متفاوت است . اولي فقط جنبه مالي دارد و دومي علاوه بر جنبه مالي ، واجد قدرت باز دارنده نظامي هم هست كه مي تواند سد محكمي در برابر اميال ديگران نيز ايجاد نمايد .
3- اما از طرف ديگر ، نفت مي تواند پس از استخراج ، به صورت خام نيز صادر گردد ولي سنگ اورانيوم به علت درجه خلوص پائين قابل صدور نبوده و لذا بايد حتما" غني سازي شده وسپس صادر گردد .
لذا اهداف دشمن در راستاي تقابل هسته اي با جمهوري اسلامي به شكل زير روشن ميگردد :
اولا"- تلاش براي سرنگوني حكومت ايران به منظور سلطه كامل بر منابع غني اورانيوم و براي حصول اطمينان از بي خطر ماندن آن ( كه زهي خيال باطل ) .
ثانيا" - جلوگيري از غني سازي به منظور جلوگيري از پيشرفت تكنولوژي هسته اي ( كه باز هم زهي خيال باطل )
ثالثا"- گرفتن امتياز انحصاري يا اشتراكي براي غني سازي و صدور آن همانند قرارداد دارسي در مورد نفت به منظور كنترل قيمت آن و پرداخت فقط مبلغ اندكي بابت حق مالكيت ارضي به منظور حضور دائم در ايران و دنبال نمودن دو هدف اول .
بطوريكه ملاحظه ميگردد ، هيچيك از اهداف دشمن سازنده نبوده و به نفع ايران نمي باشند . لذا بدينوسيله پيشنهاد كفايت و ختم مذاكره داده ميشود !

یک نکته مهم را باید مد نظر داشت . موضوع هسته ای ایران تنها یکی از چندین بهانه غرب است برای اینکه ما را تنبیه کند و به همراهی با سیاست ها و برنامه های خود در جهان وادارد. اگر ما در پرونده هسته ای کوتاه بیاییم موضوع حقوق بشر را علم خواهند کرد و تنبیه ها بر سر آن خواهد بود و ما باید همواره از خود دفاع کنیم که اسلام حقوق شهروندی را قبول دارد و ... اگر در حقوق بشر هم استانداردهای آنها را بپذیریم سراغ تروریسم خواهند رفت و کلی پرونده جعلی رو خواهند کرد که باید امتیاز بدهیم تا موجودیت ما را بپذیرند . اگر آن را هم بپذیریم به مسائل داخلی ما و ساختار حکومتی و قوانین ما خواهند پرداخت . و این قصه ادامه خواهد داشت . آنها به کمتر از بازگشت ما از راه امام و انقلاب راضی نخواهند شد این را مطمئن باشیم .
بازگشت از راه امام و انقلاب هم یعنی حداقل سی سال آشوب و بی ثباتی ایران که در بهترین وضع مانند عراق یا افغانستان خواهد بود .
متاسفانه برخی از ساده اندیشان در داخل و خارج فکر می کنند با قبول شرایط غرب در مورد مسئله اتمی آنها به تمام مواردی که در بسته خود پیشنهاد داده اند عمل خواهند کرد در حالیکه برای سیاسیون مشخص است که برای عملی سازی تک تک موارد کلی امتیاز خواهند خواست . جمله بندی ها را نگاه کنید تا درک کنیم که موارد ذکر شده در این بسته ها اصلا ضمانت اجرایی ندارند . اگر می خواستند واقعا تعهدی کنند جمله بندی ها متفاوت بود .
ادامه بحران کنونی در غرب و سراسر جهان آنهایی را که داعیه دار رهبری جهان هستند وادار خواهد ساخت که به خواسته های ما تن در دهند و از شدت بحران بکاهند . شک نکنید که ادامه وضعیت فعلی برای اروپا و کشورهای در حال توسعه غیر قابل تحمل است .
بهتر است به جای دفاع از اینکه حقوق بشر در ایران رعایت می شود از حقوق هسته ای خود دفاع کنیم که مقبولیت بیشتری در عرصه جهانی دارد .
بسته ای باید پذیرفته شود که موجودیت ، حقوق ، نقش منطقه ای و جهانی و جایگاه نظام را در معادلات بین المللی بپذیرد و تضمین های لازم را در کلیه زمینه های فوق در بر داشته باشد که ارائه چنین بسته ای برای غربی ها سخت است اما چاره ای نخواهند داشت .