4بازدید
دلم برایت تنگ شده، سردار!
یادم آمد که در تشییع جنازه ات، دخترت، نور دیده ات با ما گفت: در کربلا، پدری قنداقه فرزندش را بر دستان خویش گرفت و نزد خدا مباهات کرد که از امتحان سربلند بیرون آمد و اما امروز، فرزندی، جنازه ای را بر بالای دستان خود می گیرد که قنداقه استخوان پاره های پدر اوست که پس از سالها غربت به ما تبرک داده اند!
سرویس دفاع مقدس تابناک ـ چهاردهم آبان سالروز مشایعت پیکر مطهر فرمانده راست قامتان مازندرانی، سردار سرلشکر شهید محمدحسن طوسی و نیز سردار شهید حمید رضا نوبخت است که پس از سالها غربت و جاویدالاثر ماندن در جبهه های عشق در زادگاه هایشان آرمیدند.
حقیر به همین بهانه، با دوست سال های جوانی ام یعنی سردار شهید طوسی دلگویه ای دارم که بر خلاف قلم متداولم، صمیمانه نثارش می کنم:
«نمی توانم از تو بگویم، اما ترا ننوازم! در فراقت بسوزم و برایت مویه ای نسازم! بیادت باشم و نرده عشق نبازم! تا سایه سار عشق بیایم و سلاح به کف نگیرم و به خصم تو نتازم! از دریای پر تلاطم خویش به ساحل آرامش تو برسم، اما رحل اقامت نیافکنده و لنگر نیاندازم!
«عزیز دلم طوسی، مشکل اینجاست که می خواهم، اما نمی دانم از کجا بیاغازم و یا چگونه به تو بپردازم و قلم در ساغر عشق اندازم؟!
از شهادت تو بگویم که در زیبایی بی رقیب است و تا همیشه عمر از من دلبری می کند؟!
از همت بلند تو که بی بدیل مانده است و هنوز سقف نگاهم را می شکافد؟!
از غیرت قشنگت که زینت عزم جزم توست و مرا در حیرت جاودانه فرو برده است؟!
![]()
از غربت طولانی ات که اجر مضاعف به تو داد و نام ترا در قافله غریبان اهل بیت(ع) ثبت کرد؟!
از روح بزرگت که نظیرش را کم دیده ام و شیدایی ام را تداعی گر عشاق تاریخ کرده است؟!
از خلوص ناب تو که جان شیرینت را در برابر پیمان خونینت بی بها جلوه داد؟!
تو خود بگو که من چگونه بگویم؟! ترا کجا و چگونه بجویم؟! در کدامین باغ، گل وجود ترا ببویم؟!
بگو بگو که سخت محتاج شنیدنم! شرمسار از نرسیدنم! خسته از این همه انتظار کشیدنم! مشتاق دیدنم! در حسرت این چنین آرمیدنم! آه، یادم آمد که در تشییع جنازه ات، دخترت، نور دیده ات با ما گفت: در کربلا، پدری قنداقه فرزندش را بر دستان خویش گرفت و نزد خدا مباهات کرد که از امتحان سربلند بیرون آمد و اما امروز، فرزندی، جنازه ای را بر بالای دستان خود می گیرد که قنداقه استخوان پاره های پدر اوست که پس از سالها غربت به ما تبرک داده اند!
![]()
دخترت چه زیبا می گفت و چه قیاس قشنگی بین شلمچه و کربلا، بین شهدا و یاران امام حسین(ع)، بین دشمنان امروز و دشمنان صدر اسلام برقرار کرده بود و همه را در حیرتی عمیق از این همه شباهت و تکرار تاریخ فرو برده بود و می دانم که تو زنده بودن و جاودانگی خویش را دوباره احساس می کردی!
دلم برایت تنگ شده است سردار!
برای تبسم هایت! نگاه هایت، حرف زدن هایت، به آغوش گرفتن هایت، محبت هایت، صبوری هایت! مهربانی هایت، حماسه آفرینی هایت، عشق ورزی هایت، فداکاری هایت، نمازهایت، مناجات هایت، ناله زدن هایت، شجاعت هایت، شهادت طلبی هایت و... .
سردار عزیزتر از جانم!
نه تنها من که جامعه هم دلتنگ نسل آسمانی خویش است!
در جستجوی اسطوره های به تاریخ پیوسته است!
باور نکنید که از یاد کسی خواهید رفت!
باور نکنید که نسلی فراموشتان خواهد کرد!
باور نکنید که شکرانه حماسه هایتان را بجا نخواهیم آورد!
جامعه ای که آرمانخواه است، شهیدانش را می ستاید، یادشان می نماید، دیده به آفاق عروجشان می گشاید، شعر دلتنگی می سراید، همواره به سمت آنان می گراید و دستاوردهایشان را می پاید!
![]()
اینجا مازندران است، سرزمین لاله های سرخ، مفتخر به وجود طوسی ها، حاج بصیرها، ابوعمارها، مهرزادی ها، نوری ها، نوبخت ها و ... است، یقین داشته باشید که خطه لاله خیز، با خاطره لاله هایش زندگی خواهد کرد، بندگی خواهد آموخت، جاودانگی خواهد یافت و برازندگی خواهد نمود!
طوسی عزیز!
تا آخرین دمی که توفیق رفیق و وصل میسر نشود، در غبطه مرام تو خواهم سوخت و دیده به مقام تو خواهم دوخت و تا فرصتی باقی است، عشق خواهم اندوخت و شعله آتشش را در دل خواهم افروخت!»
بدرود ای سردار اهل ودود که همیشه به یادت خواهم بود!رفیق نیمه راه شهدا
صادقعلی رنجبر
حقیر به همین بهانه، با دوست سال های جوانی ام یعنی سردار شهید طوسی دلگویه ای دارم که بر خلاف قلم متداولم، صمیمانه نثارش می کنم:
«نمی توانم از تو بگویم، اما ترا ننوازم! در فراقت بسوزم و برایت مویه ای نسازم! بیادت باشم و نرده عشق نبازم! تا سایه سار عشق بیایم و سلاح به کف نگیرم و به خصم تو نتازم! از دریای پر تلاطم خویش به ساحل آرامش تو برسم، اما رحل اقامت نیافکنده و لنگر نیاندازم!
«عزیز دلم طوسی، مشکل اینجاست که می خواهم، اما نمی دانم از کجا بیاغازم و یا چگونه به تو بپردازم و قلم در ساغر عشق اندازم؟!
از شهادت تو بگویم که در زیبایی بی رقیب است و تا همیشه عمر از من دلبری می کند؟!
از همت بلند تو که بی بدیل مانده است و هنوز سقف نگاهم را می شکافد؟!
از غیرت قشنگت که زینت عزم جزم توست و مرا در حیرت جاودانه فرو برده است؟!
از غربت طولانی ات که اجر مضاعف به تو داد و نام ترا در قافله غریبان اهل بیت(ع) ثبت کرد؟!
از روح بزرگت که نظیرش را کم دیده ام و شیدایی ام را تداعی گر عشاق تاریخ کرده است؟!
از خلوص ناب تو که جان شیرینت را در برابر پیمان خونینت بی بها جلوه داد؟!
تو خود بگو که من چگونه بگویم؟! ترا کجا و چگونه بجویم؟! در کدامین باغ، گل وجود ترا ببویم؟!
بگو بگو که سخت محتاج شنیدنم! شرمسار از نرسیدنم! خسته از این همه انتظار کشیدنم! مشتاق دیدنم! در حسرت این چنین آرمیدنم! آه، یادم آمد که در تشییع جنازه ات، دخترت، نور دیده ات با ما گفت: در کربلا، پدری قنداقه فرزندش را بر دستان خویش گرفت و نزد خدا مباهات کرد که از امتحان سربلند بیرون آمد و اما امروز، فرزندی، جنازه ای را بر بالای دستان خود می گیرد که قنداقه استخوان پاره های پدر اوست که پس از سالها غربت به ما تبرک داده اند!
دخترت چه زیبا می گفت و چه قیاس قشنگی بین شلمچه و کربلا، بین شهدا و یاران امام حسین(ع)، بین دشمنان امروز و دشمنان صدر اسلام برقرار کرده بود و همه را در حیرتی عمیق از این همه شباهت و تکرار تاریخ فرو برده بود و می دانم که تو زنده بودن و جاودانگی خویش را دوباره احساس می کردی!
دلم برایت تنگ شده است سردار!
برای تبسم هایت! نگاه هایت، حرف زدن هایت، به آغوش گرفتن هایت، محبت هایت، صبوری هایت! مهربانی هایت، حماسه آفرینی هایت، عشق ورزی هایت، فداکاری هایت، نمازهایت، مناجات هایت، ناله زدن هایت، شجاعت هایت، شهادت طلبی هایت و... .
سردار عزیزتر از جانم!
نه تنها من که جامعه هم دلتنگ نسل آسمانی خویش است!
در جستجوی اسطوره های به تاریخ پیوسته است!
باور نکنید که از یاد کسی خواهید رفت!
باور نکنید که نسلی فراموشتان خواهد کرد!
باور نکنید که شکرانه حماسه هایتان را بجا نخواهیم آورد!
جامعه ای که آرمانخواه است، شهیدانش را می ستاید، یادشان می نماید، دیده به آفاق عروجشان می گشاید، شعر دلتنگی می سراید، همواره به سمت آنان می گراید و دستاوردهایشان را می پاید!
اینجا مازندران است، سرزمین لاله های سرخ، مفتخر به وجود طوسی ها، حاج بصیرها، ابوعمارها، مهرزادی ها، نوری ها، نوبخت ها و ... است، یقین داشته باشید که خطه لاله خیز، با خاطره لاله هایش زندگی خواهد کرد، بندگی خواهد آموخت، جاودانگی خواهد یافت و برازندگی خواهد نمود!
طوسی عزیز!
تا آخرین دمی که توفیق رفیق و وصل میسر نشود، در غبطه مرام تو خواهم سوخت و دیده به مقام تو خواهم دوخت و تا فرصتی باقی است، عشق خواهم اندوخت و شعله آتشش را در دل خواهم افروخت!»
بدرود ای سردار اهل ودود که همیشه به یادت خواهم بود!رفیق نیمه راه شهدا
صادقعلی رنجبر
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
مازندران و لشکر همیشه خط شکنش حق مهمی بر گردن دفاع مقدس دارند
حقی که همیشه مغفول مانده است
درود بر یاوران همیشگی شیعه از ابتدا تاکنون
دلاوران خطه جنوبی خزر
جالب بود.درود خداوند بر شهيد طوسی و دو برادر شهيدش.
سلام بر شهداء آناني كه ره صد ساله را يك شبه پيمودند
بسیار زیبا بود انشاا... شهداازماهم دست گیری کنند
روحش شاد -یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
اين شهداي گران قدر متعلق به همه هموطنان عزيزمان مي باشد نه جاي خاصي لطفا از بكار بردن اينگونه بيانها خوداري كنيد مازنداراني ..تهراني...و غيره درجواب اقاي ايوبي عزيزم....
يادبادان روزگاران ياد باد خوشابحال شهداواناني كه باشهدايند حقيرنالايق وامانده از حضور درميادين عشق وسرور چه بگويم كه زبانم از قصور...شهيدكربلايي التماس دعا.
دورد بر همه رزمندگان و شهدا و جانبازان
ولی مردم جنگ نمی خواهند...........................
انشالله ما بتوانيم دنبال راه آن عزيزان باشيم
یاد و نام این بزرگ مردان همیشه در تاریخ ما ثبت خواهد شد و امیدوارم که با سرور و سالار شهیدان همنشین باشند و دست مارو هم در او دنیا بگیرند و شفاعت ما را هم در پیش گاه خدا داشته باشند. غریبی که دور از وطن است.
سلام و درود خدا بر شهداي راه حق و حقيقت
oخوشا به سعادت مران تکرار نشدنی که پس از بدر و احد و حنین تاریخ چنین مردان مخلص و بی ادعایی را به یاد ندارد . انان بدون ترس و اندوه نزد خدای خود روزی می خورند . چقدر خوب و سریع امتحان پس داده .
وما باز ماندگان وای بر ما اگر از ما نیستی شاید بر این وای بخندی و اگر از باز ماندگانی
معنای وای بر ما بهتر از هرکس می فهمی
کسانی که لیاقت سوار شدن بر کشتی هدایت را داشتند و اخرین لحظات جا مانند
خدایا ما را با شهدا محشور بگدان
روحش شاد باد
دعا کنید روزی پدرم،عزیزم ،سنگ صبور و رفیقم شهید جاویدالاثر م.امانی نیز به میهن بازگردد
دختر شهیدی از خراسان شمالی
سلامت خدمت دوستان تابناکی
کجایند مردان بی ادعا!!!
روز 5شنبه مصادف بود باجابجایی پیکر سردار کوچک شهید بهنام محمدی درشهرستان مسحدسلیمان ما انتظار داشتیم که حداقل تابناک با توجه به خوزستانی بودن برخی از دوستان تابناکی این خبر رو فارغ از هرگونه مسائل حاشیه ای منعکس کنند خدا کند این رو توی قسمت نظر دهید حداقل بزارید با تشکر دوستان تابناکی شمادر خوزستان
افسوس که دل سردار برای ما تنگ نشده، از بس که بدیم و قدرنشناس...
سردار شهید طوسی اهل روستای طوسکلای شهرستان نکا بوده که مایه فخر و مباهات همه مازنی های غیور و خونگرم می باشد
یادش گرامی همیشه در دل ما جا داری
یاران همه رفتن جا مانده ام من / از کاروان عشق جا مانده ام من
خوشا بحالشان خوشا بحالشان...
بسيار زيبا و دلنشين بود.
جالب بود
یاد و نامش باقی و مسیرش پر رهرو
مازندرانی ها در هر کجای کشور هم که باشند به امثال شهید طوسی ها افتخار می کنند، چرا که این عزیزان، شجاعت ذاتی مازندرانی ها را به نمایش گذاشتند و برای جوانان مازندرانی تبدیل به الگوهای ماندگار شده اند و سرافرازی مازندران را در بزرگترین لبیک به ولی فقیه تضمین کرده اند.از آقای رنجبر هم بسیار متشکریم که یاد سرداران شهید مازندران را زنده می کند و امیدواریم که همه صاحبان قلم از این کارها هم بکنند.
شهدا به حق در جوار رحمت الهی آرمیده اند. روحشان شاد و بهشت برین جایگاه ابدیشان باد. ولی افسوس که این پاکان به جبهه ها رفتند و برخی فرصت طلبان در زمان دفاع مقدس از خلاء وجود آنان سوء استفاده کرده و پست ها و مناصب حکومتی را به ناحق اشغال کردند و اکنون هم بدون اندک سابقه ای در جبهه ها ، مدعی انقلاب و نظام و امام راحل(ره) شده اند تا پست و مقامشان حفظ شود. خوشا به حال آنان که رفتند و گرنه چه بسا اگر زنده می بودند اکنون جایشان همچون نوریزاد ها گوشه زندان بود.
هميشه شهيد طوسي درخط مقدم سرش راازخاكريز بالامي گرفت ومي گفت سلام برحسين(ع)شهيد همرزم شهيد طوسي گردان موسي ابن جعفر
دلم گرفت از خواندن این جملات خجالت میکشم دستمارو هم بگیرند انشاءالله
سلام خدا بر همه دلاور مردان مازندران
چرا ؟؟ مازندران !!چرا نمي گويي وطنمان ؟؟
روحش شاد
از اینکه تنها سایتی هستید که از سرداران و شهدا می نویسید ممنونم.
جانا سراسر همه سخن از دل ما گفتي و چه بسيار زيبا ،ياد باد آن روزگاران ياد باد!!!!!!!!!!
درود بر شما در اوضاع و احوال کنونی چقدر بجاست که یاد این عزیزان شود تا شاید کمی به خودمان بیاییم ، تا یادمان بیایید چه کسانی از حیثیت ایرانی دفاع کردند ، تا عشق پست و شهرت و ثروت ما را اینقدر پست و حقیر نکند
خداوندا به خون پاك شهدا و صبر جانبازان ، حفظ روحيه هشت سال دفاع مقدس و تداوم آن را به همه ما عطا بفرما
خداوند روحشان را با شهداي كربلا محشور فرمايد .
کجایند مردان بی ادعا
درود بر راست قامتان ايران زمين...
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.