تب تند زود عرق می کند
شورش شدید پنجشنبه و جمعه و سپس آرامش شنبه حیرت انگیز بود. اغتشاشگران با یک فراخوان همراه با ادعای حمایت ترامپ ناگهان در مقیاس بزرگی به خیابان ها آمدند و به سرعت وارد خشونت و درگیری سخت شدند تا جایی که در برخی شهرها آتش افروزی کردند، وسایل و اموال عمومی را تخریب کردند و به واحدها و اماکن انتظامی حمله کردند. این وضعیت منجر به مقابله شدید حکومت و سرکوب معترضان شد. برخی تحلیلگران این رخداد را فاز دوم جنگ دوازده روزه صهیونیست ها علیه ایران قلمداد کردند.
با توجه به اینکه جنبش های انقلابی در فاز آخر وارد اقدامات مسلحانه برای حذف آخرین مدافعان مسلح حکومت میشوند ، پرسش این است که این شیوه خشن در مراحل نخستین رویارویی با نظام چه دلالتی دارد ؟ به علت محدودیت اطلاعات در اینجا به بیان چند فرضیه اکتفا میکنم:
۱- مانور القای وحشت و ناامنی: دشمنان نظام جمهوری اسلامی میخواهند نشان دهند که توان ایجاد وحشت و ناامنی در سطح ملی را دارند و مایل هستند تا نظام و مردم در اضطراب مستمر به سر برند. این شبیه الگوی غارات است که معاویه علیه امیرمومنان به کار می برد.
۲- عملیات ایذایی برای ارسال پیام سیاسی به نظام: با توجه به همزمانی این رخداد با ورود ارتش صهیونیستی به جنوب لبنان و نیز تحولات انتخاب نخست وزیر عراق، آمریکا و اسراییل قصد داشتند حکومت ایران را نسبت به فعالیت در عراق و لبنان بیم دهند و نظام را مشغول به امور داخلی کشور کنند.
۳- آزمون نحوه واکنش نظام: در جنگ های کلاسیک مرسوم است برای ارزیابی استعداد و نحوه آرایش رزمی دشمن، پیش قراولانی دست به عملیاتی کوچک می زنند تا با شناخت بهتر از واکنش دشمن، عملیات اصلی طراحی و اجرا شود. این رخداد می تواند به منزله یک آزمون اولیه برای شروع یک عملیات براندازی دو سه ساله باشد.
۴- کودتای نافرجام: آخرین احتمال آن است که در این طرح قرار بوده که همزمان علاوه بر اغتشاشگران ، نیروهای نظامی از داخل و خارج فعال شوند و طی دو روز حجم وسیعی از آسیب را به نیروهای نظامی و انتظامی وارد کنند تا نظام سقوط کند یا مثل سوریه و لیبی وارد جنگ داخلی شود. اما شاید چون این مرحله به اهداف مدنظر نرسیده، طراحان عملیات از مراحل مهمتر نظیر ترور، کودتا و حمله نظامی صرفنظر کرده اند و صرفا ستون پنجم را در این عملیات نافرجام هزینه کردند.
البته ممکن است چند مورد از فرضیات فوق درست باشد یعنی حداقل طرح مانور یا آزمون بوده و حداکثر آن جنگ داخلی و براندازی، و محتمل است که هدف اولیه و حداقلی محقق شده باشد.
