3بازدید
کیفیت خودرو؛ گم شدهٔ کهنسال ...
فراخوان خودروهای معیوب در سراسر جهان، امری عادی به شمار می‌رود. از آنجا که بحث بر سر کیفیت است و یک ایراد کوچک، می‌تواند به شکستی بزرگ منجر شود، اما به ظاهر در کشور ما شرایط متفاوت است؛ گویا همین که خودرو حرکت کند، جای شکر دارد!
سرویس اجتماعی ـ در یکی از جلسات بررسی مشکلات ترافیکی، تا بحث به کیفیت خودروهای داخلی رسید، یکی از مسئولین حاضر در نشست گفت: «چند وقت پیش که درباره لاستیک زیرپایی یکی از خودروهای وارداتی ـ که گاه زیر پدال گیر می‌کرد ـ یادآور و خواستار رفع مشکل شدیم، نماینده رسمی کارخانه سازنده، شخصا مراجعه کرد و با کمال ادب، نسخه‌ای از دستورش را به نمایندگی‌های سراسر کشور نشانم داد که فراخوان شرکت برای تعویض لاستیک‌های زیرپایی در آن محصول بود».
امروزه رعایت استانداردهای ایزو در تولید و عرضه محصولات و خدمات از چنان اهمیتی برخوردار است که در عرصه تجارت جهانی، استانداردهای ایزو شرط اولیه در داد و ستدهای بین‌المللی قرار گرفته است. ایزو (ISO) مخفف عبارت International Organization for Standardization به مفهوم سازمان بین‌المللی برای استانداردسازی است. هم‌اکنون این سازمان بین‌الملی، متشکل از یک شبکه از مؤسسات استاندارد ملی در ۱۵۷کشور دنیاست، که بر پایه یک مرکز در هر کشور و یک مرکز اصلی در شهر ژنو ـ سوئیس ـ فعالیت می‌کند که وظیفه هماهنگی مراکز گوناگون را بر عهده دارد.
به گزارش «تابناک»، کیفیت از آن دست مسائلی است که پس از گذار از دوران انقلاب صنعتی، همواره مورد توجه مدیران قرار داشته است، تا جایی که امروزه شاهد انواع و اقسام آیین نامه‌ها و استانداردهای گوناگون در این زمینه هستیم که البته گاهی به قوانین هم راه پیدا کرده و اجباری شده‌اند؛ اما بیشتر در زیرمجموعه دستورالعمل‌هایی (پروتکل) چون انواع گواهینامه‌های «ایزو» قرار می‌گیرند.
به هر حال، در برهه‌ای از زمان هستیم که پیشرفت‌های بزرگ علمی، ما را با دنیایی روبه‌رو کرده که رویاهای بسیاری برایمان نمانده و به جز سفر زمان و چند مورد دیگر، بسیاری از آرزوهایی که شاید تا چندی پیش نیز محال به نظر می‌رسیدند، امروزه وسیله‌های روزمره زندگی ما شده‌اند و مثل تلفن همراه، به جایی رسیدهاند که هم تولید انبوه می‌شوند و هم به جایی رسیدهاند که تنها تفاوت‌های موجود در آنها، خلاقیت‌های جزیی کارخانه سازنده‌شان است و بس.
به هر حال، در برهه‌ای از زمان هستیم که پیشرفت‌های بزرگ علمی، ما را با دنیایی روبه‌رو کرده که رویاهای بسیاری برایمان نمانده و به جز سفر زمان و چند مورد دیگر، بسیاری از آرزوهایی که شاید تا چندی پیش نیز محال به نظر می‌رسیدند، امروزه وسیله‌های روزمره زندگی ما شده‌اند و مثل تلفن همراه، به جایی رسیدهاند که هم تولید انبوه می‌شوند و هم به جایی رسیدهاند که تنها تفاوت‌های موجود در آنها، خلاقیت‌های جزیی کارخانه سازنده‌شان است و بس.
این موضوع شاید یکی از دلایل اهمیت پیدا کردن رضایت مشتری است که البته با کیفیت محصول گره خورده است. اینجاست که کیفیت تبدیل به یک ارزش نهادینه شده در تولید می‌شود و همه تولیدکنندگان که سایه رقیبان را در کنار خود می‌بینند و حتی بسیاری از آنهایی که خروجی‌شان یک فرآورده انحصاری است، نیز کیفیت را سرلوحه کار‌هایشان قرار داده و خود خواسته به سراغ ارتقای آن می‌روند؛ به عبارتی بهتر، مدیری که به فکر سود بیشتر باشد، سعی در جلب مشتریان بیشتر خواهد داشت و در این راه، نه تنها منتظر تبدیل بدیهیات امر به صورت قوانین خواهد شد، بلکه برای دستیابی به کیفیت بالا‌تر، از هیچ هزینه‌ای دریغ نخواهد کرد.
در نزد خودروسازان بزرگ دنیا، کیفیت محصول حتی پس از فروش هم مورد ارزیابی مستمر قرار می‌گیرد و اینجاست که اگر موردی دیده شود، یا با فراخوان آن محصول اقدام به رفع نقش خواهند کرد و یا اگر مشکل گسترده باشد و خطر جانی به همراه بیاورد، خود خواسته محصولشان را پس می‌گیرند تا مبادا نارضایتی عمومی علیه‌شان رخ دهد! چیزی مثل فراخوان فورد در برای نیم میلیون خودرو!
کافی است، تبلیغات تلویزیونی همین چند سال گذشته را در ذهن مرور کنیم تا به یاد انبوه گواهینامه‌های ایزو چند هزار کارخانه‌های گوناگون بیفتیم که متأسفانه بیشتر در سنگ بنای این استاندارد جا ماندند و جز ژست کیفیت محوری، کاری انجام ندادند!
این در حالی است که برخی مدیران که از قضا محصول بسیار مهمی هم تولید می‌کنند، به همین حد هم تن ندادند و هنوز مشغول تولید محصولی هستند که جز چند تغییر کوچک و سطحی (که به باور عمومی جامعه، بیشتر برای افزایش نرخ محصول بوده است)، همچنان به رویه سال‌های دور ساخته و عرضه می‌شود و از خدمات بعدی مناسبی هم برخوردار نیست.
همین سن طولانی محصولات کافی است که خودروهای خروجی کیفیت بسیار پایینی داشته باشند تا جایی که مشکلات همراه با محصول، دچار روزمرگی شده و حتی گاه مطرح کردن آنها هم آزار دهنده باشد؛ حجم ایرادات ریز و درشتی که از درزهای بزرگ روی بدنه خارجی آغاز می‌شود و تا سر هم بندی کاری‌های داخل خودرو ادامه خواهد یافت.
این در حالی است که برخی مدیران که از قضا محصول بسیار مهمی هم تولید می‌کنند، به همین حد هم تن ندادند و هنوز مشغول تولید محصولی هستند که جز چند تغییر کوچک و سطحی (که به باور عمومی جامعه، بیشتر برای افزایش نرخ محصول بوده است)، همچنان به رویه سال‌های دور ساخته و عرضه می‌شود و از خدمات بعدی مناسبی هم برخوردار نیست.
همین سن طولانی محصولات کافی است که خودروهای خروجی کیفیت بسیار پایینی داشته باشند تا جایی که مشکلات همراه با محصول، دچار روزمرگی شده و حتی گاه مطرح کردن آنها هم آزار دهنده باشد؛ حجم ایرادات ریز و درشتی که از درزهای بزرگ روی بدنه خارجی آغاز می‌شود و تا سر هم بندی کاری‌های داخل خودرو ادامه خواهد یافت.
گارانتی خاص: به این معنا که خدمات پس از فروش، هنگامی به شما عرضه خواهد شد که تولید کننده تعیین می‌کند، نه هر گاه که شما با عیب و ایرادی روبه‌رو شوید و بخواهید از گارانتی استفاده کنید. البته همین گزاره هم مشروط در اختیار شماست؛ به این ترتیب که اگر طاقت صف‌های طولانی در خروس خوان را داشته باشید و به نمایندگی مراجعه کنید، تنها در صورتی خودروی شما پذیرش خواهد شد که نمایندگی وقت و قطعه لازم و ... را داشته باشد!
این البته هنگامی است که سن وسیله نقلیه شما کم باشد که در غیر این صورت، نه خبری از گارانتی خاص* خواهد بود و نه دوام قابل عرضی در قطعات به کار رفته در خودروی گران قیمت خریداری شده دیده خواهد شد.
اما در حالی که طی چند سال اخیر، بحث بر سر کیفیت خودروهای تولید داخل بالا گرفته است، متأسفانه اخباری به گوش می‌رسد که نشان از پس‌رفت شدید در این امر دارد تا جایی که چند روز پیش صحبت از خودروی صفر کیلومتری به میان آمد که دنده عقب نداشت! ایرادی که هر جور بخواهیم به آن نگاهی بیندازیم، خیلی بیشتر از جا ماندن یک چرخ دنده در جعبه دنده معنا خواهد داشت، چرا که اساسا وسیله نقلیه‌ای که قادر به حرکت (البته در یک سمت) نباشد که دیگر اسمش چیز دیگری خواهد شد؛ آن هم محصولی گران قیمت که بسیاری توان خریدنش را ندارند!
اما در حالی که طی چند سال اخیر، بحث بر سر کیفیت خودروهای تولید داخل بالا گرفته است، متأسفانه اخباری به گوش می‌رسد که نشان از پس‌رفت شدید در این امر دارد تا جایی که چند روز پیش صحبت از خودروی صفر کیلومتری به میان آمد که دنده عقب نداشت! ایرادی که هر جور بخواهیم به آن نگاهی بیندازیم، خیلی بیشتر از جا ماندن یک چرخ دنده در جعبه دنده معنا خواهد داشت، چرا که اساسا وسیله نقلیه‌ای که قادر به حرکت (البته در یک سمت) نباشد که دیگر اسمش چیز دیگری خواهد شد؛ آن هم محصولی گران قیمت که بسیاری توان خریدنش را ندارند!
اینجاست که انبوه اخبار فراخوان شرکتهای بزرگ خودروسازی دنیا مبنی بر گردآوری یک نوع خاص از محصولاتشان، در جلوی چشمانمان رژه می‌رود و به یاد می‌آوریم که اسباب‌بازی فروش‌ها هم وسایل برقی را پیش از تحویل به مشتری تست می‌کنند؛ اما ...!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
شرکتهای ماشین سرهم کنی دولتی !!!!!!
من یک خودرو 206 تیپ 3 مدل 83 دارم یعنی حدود 7 سال از ساخت ان گذشته است. وقتی دوستان 206 دار که در یکی دو سال اخیر خودروی خود را خریده اند پشت خودروی من می نشینند از نرمی فرمان و دنده و راحت تر بودن رانندگی با آن صحبت می کنند و وا قعا هم همینطور است. چرا باید خودروی تولید شده قدیمی تر کیفیت بهتری داشته باشد؟نکته جالب اینکه کلی هم قطعات از روی این خودرو برداشته شده است. چراغ داشبورد ندارد. چراغ نقشه خوانی ندارد. سنسور کمربند ندارد. کروز کنترل ندارد . وزنه های تنظیم وزن خودرو را نداردو ....که احتمالا جهت کاهش قیمت از روی 206 برداشته شده است.
اسباب‌بازی فروش‌ها هم وسایل برقی را پیش از تحویل به مشتری تست می‌کنند؛ اما ...!
واقعا که...
با سلام
احتراما" تازگي يك خودرو وارداتي خريدم و متوجه شدم كه لاستيك زير سپر آن به اندازه 5 سانت شكاف خورده حالا نميدانم به كي شكايت كنم واقعا" كه اين پولها حرامشان باشد
تنها راه حل اینه که تعرفه صد درصدی واردات خودرو برداشته شه تا هم خودروسازای داخل به خودشون بیان و رقابتی کار کنند و هم مردم قیمت واقعی خودرو را بپردازند نه اینکه دوبرابر ان
ايران خودربه كيفيت هيچ توجهي نداردمردم مجبورندهمين هارابخرندچون نميتوانندخارجي بخرند
گوش مامصرف کنندگان هم دیگه یارای شنیدن این مطالب رو نداره حالمون از بحث خودرو ساخت داخل بهم میخوره تورو خدا دیگه اب در هاون نکوبید که صداش رواعصاب ضعیفمون رژه میره...
خود من یک ماه پیش از نمایندگی سایپا یه پراید گرفتم همون روز اول برقش مشکل داشت!
من در یک شرکت خودروسازی کار می کنم. ضمن قبول امکان ارتقای کیفی محصولات داخلی می خواستم بگویم با شناختی که از فرآیند ساخت خودرو دارم، نداشتن دنده عقب برای خودرویی که در یک خط تولید مشخص به انتها می رسد و درنهایت با رویه معین تست می شود اساساً غیرممکن است. بهتر است رسانه های محترم برای کمک به ارتقای کیفیت خوروهای داخلی که در شرایط سخت تحریم و با مشکلات مالی متعدد تولید می شوند، ایرادهای کیفی خودروها را با دقت بیشتر منعکس کنند و نه صرفا با قلم ژورنالیستی
وقتی مرزها به روی وارادات بسته شود و عوارض سنگین بر خودروهای وارداتی گرفته شود دو شرکت خودروسازی می ماند و مردم بیچاره که مجبور به انتخاب اجباری به هر قیمت و هر کیفیتی هستند!!
بیچاره مردم که هرچقدر ازدست این خودروسازان کشورخودمان شکایت کنن نمی شنود ویانمی خواهند بشنود بعد دم ازحقوق مردم میزنن من خودم این درد راکشیدم
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.