نمى‌شود هم شريك بود و هم خصم، شفافیت می‌خواهیم

من ضمن احترام به نظر اول بايد بگويم كه متاسفانه اين نظر چندان درست نيست.در مدل هاي دموكراسي موفق اصل بر اشتراكات انساني است نه اشتراكات نژادي.و رقابت سياسي صحيح را فقط در پناه قانون يكپارچه مي توان احيا نمود.شكي نيست كه اين روند در عراق كه هديه آمريكا به اين ملت بدبخت و سياه روزگاراست نهايتا به عراقي تجزيه شده و تباه مي انجامد كه كارتلهاي نفتي اروپاي وحشي زمام قدرت را در دست خواهند گرفت.شكي نيست كه همزيستي مسالمت آميز راه حل بحران عراقامروز است اما نبايد فراموش كرد كه تقسيم قدرت نيز عقبت خوشي ندارد.

نظر اول عالي بود.
به راستي كه فدراليسم گزينه مناسبي است هم براي همسايه هم براي ما.

خوبی دمکراسی این است که هرچهار سال یکبار یه شخص جدید سر کار می آید و از دیکتاتوری جلوگیری میکند سنی ها و کردها و شیعیان می توانند با هم در احزاب مختلف حضور داشته باشند و نماینده ای را به عنوان نامزد معرفی کنند تا از تمامیت خاک عراق دفاع کنند. به نظر من حرف آقای مالکی بسیار صحیح و سنجیده است.

در خواب بینند که باز هم کشوری تک حزبی یا تک قومی تک مذهبی مالکی باید بداند که کردها مانند شیعیان هزاران شهیددر ان خاک داده اند واین سهم ناچیز هم حقشان است

اولین نظر بسیار بسیار کامل بود. از این دوست عزیز ممنونم. همین که سیستم فدرالی در عراق قرار است بر اساس نژاد و مذهب شکل بگیرد خود بیشترین مدعا بر امکان نیافتن تحقق آرزوی مالکی است.

در شرايط كنوني خاورميانه فدراليسم تنها مدل واقعي دموكراسي در عراق است آقاي مالكي روياي عراق بعث را فراموش نميكند و دوست دارد به آن دوران برگردد.

احسنت به دوستی که نظر اول را داده دقیقا مشکل مملکت ما هم همین است که هنوز همزیستی مسالمت امیز در کنار یکدیگر را نیاموخته ایم وهنوز درگیر مسائل عهد حجر قومیتها و ترک وفارس وعرب و غیره هستیم و از پرداختن به مشکلات اساسی انسانی بازمانده ایم . واقعا متاسفم!!

فکر کنم این اقای مالکی واقعا باورش شده که میشه تو عراق دموکراسی
تشکیل بشه اونم توکشوری که از اول تاسیسش فقط کودتا دیده وکودتاچی.

فکر کنم مالکی می خواهذ عراق را دوباره به دوران دیکتاتوری برگرداند. ولی در همین دوران کوتاه عمر عراق بعد از عثمانیها، تاریخ عراق دو بار نشان داده که رژیم های دیکتاتور آخرشان نابودی است. من نمی دانم کی اینها می خواهند بفهمند دوران حکومت های دیکتاتور مآبانه تمام شده است. عراق بخواهد نخواهد کشور یکدست عرب شیعه مذهب و یا عرب سنی مذهب نیست. عراق کشوری است ترکیبی از عرب و کرد و ترکمن و آشوری و ایزیدی و مسیحی و سنی و شیعه. بنابراین به هیچ وجه این همه قوم و مذهب نمی تواند زیر سلطه عرب شیعه و یا عرب سنی قرار گیرد چون خواه ناخواه به بقیه ظلم خواهند کرد دلیلش هم این است که هنوز مردمان خاورمیانه یاد نگرفته اند با احترام در کنار هم زندگی کنند. هنوز مردمان خاورمیانه یاد نگرفته اند پیش از آنکه عرب و کرد و سنی و شیعه و ارمنی باشند همه انسان هستند. بهرحال این تنوع قومیتی و مذهبی در عراق چاره ای جز فدرالیسم ندارد. عراق نیاز به سه فدرال کردستان - عرب اهل سنت و عرب تشیع دارد که در این بین حقوق اقلیتهای کوچکتر از قبیل ترکمن و آشوری و مسیحی و ایزدی هم باید چه از نظر زبانی، فرهنگی و مذهبی رعایت گردد. عراق بر اساس تنوع قومی و مذهبی چاره جز تقسیم قدرت ندارد. چون هنوز مالکی و امثال مالکی یاد نگرفته اند به یک دید به همه اقشار جامعه نگاه کنند. مطمئنا مالکی با دادن پست های کلیدی به کردها و سنی ها مخالفت خواهد کرد و پست های کلیدی را به شیعه هم حزبی اش خواهد داد. حتی پست های کلیدی را یه شیعه مخالفش هم نمی دهد. چون گفتم خوی دیکتاتور مآبانه هنوز در خون مردمان خاورمیانه است و هنوز 100 سالی خاورمیانه با اروپا و آمریکا فاصله دارد که برایمان رنگ و نژاد و زبان و مذهب مهم نباشد.