نگاه شما: محدودیت اعمال مجازات زندان برای پزشکان

حسین جودکی: تصور کنید فردی پشت در اتاق عمل منتظر عمل جراحی یکی از عزیزانش می‌باشد. پس از ساعتها انتظار خبری به او داده نمی شود. بالاخره می‌فهمد که عزیز او در حین بیهوشی به خواب ابدی رفته است. پس از ماهها و سالها پیگیری بالاخره معلوم می‌شود پزشک بیهوشی برخلاف همه استانداردها و با انگیزه مالی، چهار بیمار را با هم بیهوش کرده و علاوه بر آن در حین بیهوشی مشغول دوش گرفتن در حمام اتاق عمل بوده است.

فردی را تصور کنید که بیمار بدحالش را به اورژانس بیمارستان برده و با نگرانی منتظر حضور پزشک آنکال است. پزشکی که قرار بوده نیم ساعته بر بالین بیمار حضور پیدا کند شش ساعت بعد می آید؛ نتیجه کار معلوم است: مرگ یک انسان!

اینها مصادیق قصور پزشکی است. قصور پزشکی با خطای محض یا عوارض طبیعی اعمال درمانی فرق دارد. قصور پزشکی جرم شبه عمدی است که در آن بی احتیاطی و بی مبالاتی رخ می دهد. مسامحه، غفلت، عدم مهارت و عدم رعايت نظامات دولتي و مانند آنها از مصاديق بي‌احتياطي يا بي‌مبالاتي محسوب مي‌شود که دو نمونه از آن در بالا ذکر شد.

با پیگیری نهاد صنفی پزشکان و وزیر بهداشت (دکتر هاشمی) و مشاور سلامت رییس قوه قضاییه (خانم دکتر وحیددستجردی) بخشنامه‌ای به قضات ابلاغ شده که برای پزشکان به جای مجازات زندان از مجازات‌های جایگزین استفاده شود. مقرر شده در وزارت بهداشت کمیته ای تشکیل شود که پرونده های حبس پزشکان را پیگیری نموده و با ارجاع پرونده به رییس قوه قضاییه، بدون نظر ایشان هیچ مجازات حبسی اعمال نشود. جالب است که وزیر بهداشت در سخنان خود موضوع بخشنامه را جرایم پزشکی (به صورت عام) عنوان کرده است (اگر درک من از جرایم پزشکی درست باشد مواردی همچون افشای اسرار بیمار  و خودداری از کمک به مصدوم و صدور گواهی کذب که جرم عمدی هستند را هم شامل می شود).  

خلاصه اینکه نتیجه کار این خواهد شد: اگر بستگان بیمار از پزشکان فوق به دستگاه قضا شکایت کنند پزشک مربوطه حداکثر به پرداخت دیه محکوم می‌شود. دیه ای که نه توسط پزشک بلکه توسط شرکت بیمه مسوولیت پرداخت می‌شود. مجازات زندان هم که در کار نیست و احتمالا به جای آن پول پرداخت می‌شود.

حال یک سوال دارم: اگر دو بیماری که در بالا شرح پایان زندگی‌شان را گفتم از بستگان شما باشند چه احساسی خواهید داشت؟ احساس می کنید که عدالت و انصاف در مورد شما اجرا شده است؟