سود بانک های بورسی؛ تقریبا هیچ!

بنده یک کارمند وسهامدار بانک صادرات هستم و به پول سهام خود شدیداً نیازمندم آیا انصاف است این مبلغ ناچیز ما چند ماه بلوکه شود

الان من که سهامدار خرد این بانکا هستم چرا باید تاوان اشتباه اینا رو بدم
بانک مرکزی اگه زرنگ بود از اول جلو اینا رو میگرفت نه الان که 6 ماهه پول ما تو بورس بلوکه شده

بانک ها را همین دولتها و بانک مرکزی بیچاره کرده. با تکالیف بسیار غلط و بدهی غیرقابل تصور دولت به بانک مرکزی . واقع بین باشیم . چرا اطلاعات غلط به مردم می دهید . دولت شفاف صحبت کند و به مشتریان بگوید به دستور من بانکها از محل سپرده های مردم که سود پرداخت می کرد تسهیلات تکلیفی داده اما کسانی که پول بیت المال را عودت نداده اند دولت هیچ همکاری نکرده و بانکها به همان سپردها که برنگشته صادقانه سود میدهد . دولت بدهی خود را پرداخت کند و سهامداران بببنند که کارکنان بانکها چگونه زحمت می کشند و اثر کارشان را مردم می بینند.

این مشکل صرفاً مال بانک ها نیست بلکه اکثریت قریب به اتفاق شرکت های دولتی و آن دسته که به گونه ای از بودجه ی دولت و یا بودجه ی عمومی (نهادها) تغذیه می کنند و یا حمایت های بی دلیل از آنها به عمل می آید (مثل صنعت خودروسازی) همه چنین وضعی را دارند. اکثریت بانک ها و شرکت های بزرگ بخش بسیار کوچکی از سهام سرمایه ی خود (مثلاً حداکثر تا 5 درصد) را از طریق بورس عرضه می کنند. وقتی تعدادی مردم با پولی که واقعاً (طی یک فرایند سالم اقتصادی) به دست آورده اند این 5 درصد را خریداری می کنند، همان بانک با استفاده از حفره های موجود در قانون (مثلاً افزایش سرمایه از محل مطالبات حال شده) اقدام به افزایش سرمایه خود به میزان دو برابر سرمایه ی فعلی می کند (که در کشورهای دیگر بسیار بعید است افزایش سرمایه ای در این حد وجود داشته باشد) و بدین ترتیب به صورت خودکار سهام خریداری شده سهامداران جزء به دو و نیم درصد کاهش می یابد. این جا است که دوباره روز از نو شروع می شود و روزی از نو و باز دو نیم درصد فعلی (که معادل پنج درصد سهام سرمایه ی قبلی است) را در بازار بورس عرضه می کنند. همین بانک ها و شرکت ها یک صورت مالی دست کاری شده را درست کرده و سودی را در نظر می گیرند و مبلغی سود برای سهام خریداری شده در نظر می گیرند که تقریباً با سود سرمایه گذاری در سایر بخش ها یکسان است تا انگیزه ای برای عرضه ی مجدد سهام خریداری شده به قصد مهاجرت به شرکت های دیگر وجود نداشته باشد. این یعنی تبدیل کردن یک پولی که با زحمت و طی یک فرایند اقتصادی واقعی تحصیل شده (پولی که خریدار سهام در بورس برای خرید سهام این بانک ها و یا شرکت ها می پردازد) به سودی تبدیل می شود که شبهات زیاد دارد و اقتصاد کشور را در درازمدت با مشکلات بی پایانی مواجه خواهند ساخت. بزرگترین ضربه را در دراز مدت خود بورس متحمل خواهد شد و دیری نخواهد پایید که محدودیت موجود دامنگیر دیگران هم خواهد شد (چاره ای جز این نیست کسی از آسمان نیامده که به هزینه ی کشور و مردم به مال و منال برسد) و اینجا است که بورس متحمل شکستی بزرگ خواهد شد. این دیر یا زود اتفاق خواهد افتاد مگر آن که چاره ی درست برای بورس اندیشیده شود. در بورس باید اولویت به تولید و سود واقعی داده شود تا پول های سرگردان هم چون خونی در رگ های اقتصاد مبتنی بر تولید جاری شود و بتوانیم به یک سود واقعی و پایداری برسیم که برنده ی اصلی آن تنها شرکت ها که نه بلکه بورس و سرمایه گذاران هم خواهند شد.

تاوان این شفاف سازی را سهامداران بدبخت باید بدهند چرا گذاشتند دقیقه 90

بانک مرکزی دولتی همینه دیگه!! پول مملکت باید به ملت داده بشه و تامبن بودجه دولت از مالیات شفاف باشه و دولت سیاست گذاری و نظارت کند و بانک هم نباید صندوق دار دولت باشد!!

يه سوال. مگر اين بانكها اظهارنامه مالياتي تسليم دارايي نكردن؟ و الان كه اظهارنامه تحويل داده اند مگر ميتوانند حسابهاي خود را اصلاح كنند؟ حتي يك اختلاف كوچيك بين دفاتر و اظهارنامه مالياتي تبعات مالياتي سنگيني براي انها در پي خواهد داشت. ايا اين بانكها پيه اين موضوع رو به تن خودشان ماليده اند؟ ايا در اصرار به اصلاح موارد مورد بحث به اين موضوع توجه شده است؟

خشت اول چون نهد معمار کج تا...
بانک مرکزی کوتاه نیاید که کوتاه آمدن برابر خیانت به مملکت است.