کشورهایی که از کمیسیون ملی انتخابات بهره می برند

پس از ارائه پیشنهاد از سوی دکتر رضایی در زمینه تشکیل کمیسیون ملی انتخابات، برای حفظ اعتماد عمومی مردم، پاسداری از ارکان نظام و همچنین تقویت مردم سالاری دینی در کشور، مخالفین و موافقین این پیشنهاد، به ابراز نظر پرداختند گروهی آنرا افغانیزه کردن سیستم انتخاباتی کشور نامیدند و گروهی دیگر تصویب و عملی بودن آن را، به تغییراتی در قانون اساسی جمهوری اسلامی و تدوین قوانینی خاص مربوط دانسته که نیازمند بررسی های کارشناسی بیشتری است.

فارغ از اینکه ابعاد پیشنهاد آقای رضایی چیست و مکانیسم مورد نظر ایشان با در نظر گرفتن همه الزامات و قوانین کنونی انتخابات در کشور چه خواهد بود، آگاهی از جایگاه این پیشنهاد در سیستم انتخاباتی کشورهای دیگر می تواند به ما کمک کند که با نگاه بهتری به ارزیابی آن بپردازیم.

البته کاووش در طرح پیشنهادی ایشان و باز کردن ابعاد آن به فعالین سیاسی و رسانه ای کشورمان کمک خواهد کرد تا به دور از تعصبات سیاسی و نگرش های جناحی به صورت عالمانه به نقد آن بپردازند، که به نظر می رسد پرداختن از این زاویه به موضوع مطرح شده نیازمند زمان بیشتری است.


در حال حاضر در کشورهای بسیاری که البته نظام مردمسالار دارند ـ به طور طبیعی کشورهایی با نظام پادشاهی یا غیر مردمسالار از این دایره خارج خواهند بود ـ سیستم های انتخاباتی مبتنی بر ایجاد کمیسیون های مستقل از دولت است که زیر نظر ارکان یا مجموعه ای از ارکان های آن نظام قرار دارد و در واقع دارای بی طرفی کامل در انتخابات، به ویژه در بحث برگزاری و اجراء هستند .

لیست کشورهایی که کمیسیون ملی انتخابات و کمیسیون های مشابه آن را دارند به شرح ذیل ارائه می شود:


1- افغانستان (کمیسیون مستقل انتخابات)
2- ایالت متحده امریکا (کمیسیون انتخابات فدرال)
3- آرژانتین (کمیسیون ملی انتخابات)
4- ارمنستان (کمیسیون مرکزی انتخابات)
5- استرالیا (کمیسیون انتخابات استرالیا)
6- بنگلادش (کمیسیون انتخابات)
7- بوتان (کمیسیون انتخابات)
8- بولیوی (دیوان انتخابات ملی)
9- بوسنی و هرزگوین (کمیسیون انتخابات)
10- بوتسوانا (کمیسیون مستقل انتخابات)
11- برزیل (دیوان عالی انتخابات)
12- بورکینافاسو (کمیسیون مرکزی انتخابات)
13- کاستاریکا (دیوان عالی انتخابات)
14- جمهوری دومنیکن (کمیته مرکزی انتخابات)
15- اکوادور (دیوان عالی انتخابات)
16- السالوادور (دیوان عالی انتخابات)
17- استونی (کمیته ملی انتخابات)
18- کامبوج (کمیسیون مستقل انتخابات)
19- گرجستان (کمیسیون مرکزی انتخابات)
20- غنا (کمیسیون انتخابات)
21- گواتمالا (دیوان عالی انتخابات)
22- قوام (کمیسیون انتخابات)
23- هنگ کنگ (کمیسیون امور انتخاباتی)
24- هندوستان (کمیسیون انتخابات هندوستان)
25- عراق (کمیسیون مستقل انتخاباتی)
26- ژاپن (کمیسیون اداری انتخابات)
27- قزاقستان (کمیسیون مرکزی انتخابات)
28- کره جنوبی (کمیسیون ملی انتخابات)
29- کوزو (کمیسیون مرکزی انتخابات)
30- لیبریا (کمیسیون ملی انتخابات)
31- مقدونیه (کمیسیون انتخابات ایالتی)
32- مالزی (کمیسیون انتخابات)
33- مکزیک (دیوان انتخابات)
34- مولداوی (کمیسیون مرکزی انتخابات)
35- مغولستان (کمیسیون انتخابات عمومی)
36- نپال (کمیسیون انتخابات)
37- هلند (شورای انتخابات)
38- نیکاراگوا (شورای عالی انتخابات)
39- پاکستان (کمیسیون انتخابات)
40- فلسطین (کمیسیون مرکزی انتخابات)
41- پاناما (دیوان انتخاباتی)
42- گینه نو (کمیسیون انتخابات)
43- پاراگوئه (دیوان عالی قضایی انتخابات)
44- پرو (دفتر ملی فرآیند انتخابات)
45- فیلیپین (کمیسیون انتخابات)
46- پرتغال (کمیسیون انتخابات ملی )
47- پورتوریکو (کمیسیون ایالتی انتخابات)
48- رومانی (دفتر مرکزی انتخابات)
49- روسیه (کمیسیون انتخابات مرکزی)
50- سیبریا (کمیسیون انتخابات)
51- اسلونی (کمیسیون انتخابات)
52- افریقای جنوبی (کمیسیون مستقل انتخابات)
53- صربستان (کمیسیون انتخابات)
54- تایوان (کمیسیون انتخابات مرکزی)
55- تایلند (کمیسیون انتخابات)
56- اوگاندا (کمیسیون انتخابات)
57- اکراین (کمیسیون انتخابات مرکزی)
58- انگلستان (کمیسیون انتخابات)
59- ونزوئلا (کمیسیون ملی انتخابات )
60- زامبیا (کمیسیون انتخابات)


در واقع اسامی بالا نشان می دهد از میان 186 کشور که به نحوی انتخابات در آنها برگزار می شود حدودا شصت کشور کمیسیون های انتخاباتی دارند که در روند اجرایی و همچنین نتیجه انتخابات مسئولیت مسقیم دارند.