چهار اقدام پیشنهادی به دولت آینده برای مقابله با فساد اقتصادی
این روزها برخی کاندیداهای ریاست جمهوری وعده میدهند، در صورت رسیدن به مسند ریاست قوه مجریه با فساد مبارزه خواهند کرد. وضعیت فساد در ایران چگونه است و چه راهکاهایی میتوان برای مبارزه با فساد در نظر گرفت؟

از دیدگاه اقتصادی فساد، یکی از عوامل بازدارنده رشد اقتصادی محسوب میشود و این پدیده شوم آثار منفی کمی و کیفی بسیاری بر تخصیص بهینه منابع و در نتیجه بر رفاه عمومی دارد. اندازه گیری و مقایسه فساد، به دلیل آنکه این پدیده در خفا اتفاق میافتد، اندکی مشکل است، اما موسساتی در سطح بین المللی هستند که فساد را به روشهای مختلفی در کشورهای سرتاسر دنیا اندازه گیری میکنند و نتایج آن را منتشر مینمایند. یکی از این موسسات، سازمان بین المللی شفافیت است.
به گزارش «تابناک اقتصادی»؛ سازمان بین المللی شفافیت، یکی از مهمترین شاخصها در زمینه فساد یعنی شاخص ادارک فساد را هر ساله تهیه و منتشر میکند. این سازمان، سازمانی غیردولتی است که در سال ۱۹۹۳ تأسیس و مقر اصلی آن در آلمان و هدف از ایجاد آن مبارزه با فساد است. شاخص CPI (شاخص ادراک فساد) به وسیله لامبدورف در ژوئن ۱۹۹۵ برای اولین بار تهیه و در سال ۱۹۹۶ رسما منتشر شد.
شاخص ادارک فساد، میزان فساد موجود در میان مقامات دولتی و سیاستمداران را نشان میدهد. به عبارت بهتر، این شاخص نشان میدهد که وضعیت فساد در بخش عمومی هر کشور چگونه است؟ گزارشهای تهیه شده توسط سازمان بین المللی شفافیت بر پایه معیارهایی، چون بررسی مدیریت دولتی در کشورها، شرایط دسترسی شهروندان به خدمات عمومی، ساختار حقوقی و قضایی حاکم در کشورها و موقعیت بخش خصوصی است.
وضعیت ایران در این سالها در شاخص ادراک فساد چگونه بوده است؟
گزارش سازمان شفافیت بین المللی پیرامون شاخص ادراک فساد هر ساله منتشر میشود. آخرین گزارشی که در این زمینه منتشر شده، مربوط به سال ۲۰۲۰ است. در این گزارش هر چقدر نمره یک کشور به صفر نزدیکتر باشد، اقتصاد آن کشور فاسدتر است و هر چقدر این نمره به صد نزدیکتر باشد، اقتصاد آن کشور از فساد به دور است. نمره ایران نسبت به سال گذشته، با یک نمره کاهش از ۲۶ به ۲۵ تنزل یافته است. این نشان میدهد، در سال ۲۰۲۰ در مقایسه با سال گذشته فساد در ایران بیشتر شده است. همچنین جایگاه ایران در سال ۲۰۱۹ در بین ۱۸۰ کشور دنیا ۱۴۶ بود که این جایگاه با سه پله افزایش در سال ۲۰۱۹ در بین ۱۷۹ کشور دنیا به ۱۴۹ ارتقا یافته است.
در نمودار زیر، روند نمره و رتبه ایران در شاخص ادارک فساد از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۲۰ را ملاحظه میکنید.

نمودار نشان میدهد، در حالی که از سال ۲۰۱۳ به دلیل کاهش فساد در ایران، نمره ایران در حال رشد و متعاقب آن رتبه ایران در حال تنزل بوده است، اما دوباره در سال ۲۰۱۸ رتبه ایران با بیشتر شدن فساد و کاهش نمره، ارتقا یافته و همین روند در سال ۲۰۲۰ نیز ادامه پیدا کرده است.
همچنین بنا بر این گزارش، ایران در میان شانزده کشور منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (منا) نیز جایگاهی بهتر از رده دوازدهم را به دست نیاورده است. به عبارت بهتر، میتوان گفت در سال ۲۰۲۰ اقتصاد ایران در بین شانزده کشور منطقه منا بعد از کشورهای سوریه، یمن، لیبی و عراق پنجمین اقتصاد فاسد منطقه منا را داراست. در بین کشورهای منطقه منا امارات با کسب نمره ۷۱ از ۱۰۰ توانسته است در رتبه ۲۱ م دنیا قرار بگیرد و رتبه اول این منطقه را به خود اختصاص دهد. بعد از امارات، قطر با کسب نمره ۶۳ و رتبه ۳۰ م دنیا در جایگاه دوم این منطقه قرار گرفته است.

دولت سیزدهم چگونه می تواند با فساد مقابله کند؟
دولت سیزدهم برای مقابله با فساد می تواند در مسیر اجرای چهار اقدام زیر قدم بردارد؛
اولین اقدام: دولت الکترونیک و افزایش شفافیت است؛ برای نمونه در موضوع حقوقهای نجومی قرار بود که یک سامانهای طراحی شود و در آن سامانه که امکان دسترسی همگان به آن وجود داشته باشد، حقوق و دستمزد همه کارمندان مشخص باشد که این اتفاق به سرانجام مشخصی نرسید. یا قرار بود از سال ۹۴ سامانه املاک و اسکان برای مالیات ستانی از خانههای خالی راه اندازی شود که این سامانه به تازگی راه اندازی و اجرایی شد. وجود سامانههای این چنینی میتواند در ایجاد شفافیت و مقابله با فساد موثر باشد.
دومین اقدام: مبارزه با ورود پولهای کثیف به انتخابات است. تحلیل سازمان بینالمللی شفافیت نشان میدهد، فساد در کشورهایی فراگیرتر است که در آنها پولهای کلان میتوانند آزادانه به کمپینهای انتخاباتی راه پیدا کنند و دولت فقط به صدای افراد ثروتمند یا آنهایی که دارای رانت هستند، گوش میکند.
سومین اقدام: وجود قوانین و مقررات بسیار می تواند یکی از علل ایجاد رشوه و فساد باشد. در این خصوص طبق بررسیهای مرکز پژوهشهای مجلس، از مجموع ۱۷ هزار و ۶۷۳ احکام وضعشده در حوزههای صنعت، معدن و تجارت، بیش از ۷ هزار و ۴۱۳ احکام بیاعتبار و غیرضرور شناسایی شدهاند. از ۲ هزار و ۳۵۱ قانون وضعشده در این سه حوزه نیز ۹۷۳ مورد آن بدون اعتبار تعیین شده است. به صورت جزئیتر در بخش صنعت حدود ۵۹۳ عنوان قانون و ۶۳۷۸ احکام بیاعتبار و دستوپاگیر وجود دارد که این تعداد در بخش معدن به ۱۰۸۳ قانون و احکام میرسد. در بخش تجارت نیز ۲۸۷ قانون و احکام با ارائه مستندات، غیرضرور شناخته شده است. بهنظر میرسد، این تورم قوانین و تفسیرهای مختلف از آن، علاوه بر آنکه دستوپای تولید و اشتغال و فعالیتهای مولد را بسته، خود موجب افزایش فساد اداری نیز شده است، چون طولانی شدن اعطای مجوز فعالیت میتواند راه میانبر برای مراجعان و زمینه درآمدزایی و سوءاستفاده از موقعیت را برای کارکنان اداری فراهم سازد.
چهارمین اقدام: توجه به موضوع مدیریت تعارض منافع است. تعارض منافع (منفعت) به موقعیتی گفته میشود که منفعت شخصی افراد در قبال انجام وظایف و اختیارات قانونی آنان در تعارض با منافع عمومی قرار گیرد و میتواند انجام بیطرفانه و بدون تبعیض وظایفشان را مانع شود. مدیریت تعارض منافع کلیه اقدامات و تدابیر اداری، نظارتی، قضایی و شبه قضایی لازم برای پیشگیری از تعارض منافع، رفع یا کاهش حداکثری تاثیرات ناشی از این موقعیت است. به فعلیت رسیدن تعارض منافع معمولا ناشی از دو خصیصه است. خصیصه اول مربوط به ویژگیهای ذاتی جایگاهی است که افراد در آن قرار میگیرند. تصمیمگیری، تخصیص اعتبار، اعطای مجوز، برنامهریزی شهری، معاملات دولتی و... اما خصیصه دوم ویژگی شخصی افراد قرار گرفته در جایگاه است، مانند شغل همزمان، مالکیت دارایی، شرکتداری یا سهامداری، اشتغال پسادولتی و... که با قواعد ناظر بر آن جایگاه موجب بروز تعارض منافع در افراد میشود.
درواقع تعارض منافع زمانی وجود دارد که کارکنان میتوانند از موقعیت خود سوءاستفاده کنند و بنابراین مدیریت تعارض منافع مشمول تدابیر و اقدامات نظارتی لازم برای پیشگیری و کاهش تاثیرات سوء موقعیتهای تعارض منافع است. از مصادیق بارز تعارض منافع میتوان به تصدی همزمان دو یا چند شغل، رانت اطلاعاتی، تصمیمگیری در شرایط نفع شخصی، حق رای در شرایط نفع شخصی، درهای گردان، اتحاد قاعدهگذار و مجردی، تبانی ناظر و نظارت شونده و... اشاره کرد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
همه جا دولت ها مجری هستند و مجلس ناظر و کارفرما هستند اما در کشور ما دولت هم کارفرما و هم مجری است و در نهایت کارشان با انبوهی از بدهی دولت را به دولت بعد تحویل می دهند و نمایندگان مجلس هم تنها کاری که انجام می دهند نامه به وزیران جهت اشتغال فرزندان و وابستگانشان است
من به این نتیجه رسیده ام که اینکه رئیس جمهور برنامه داشته باشد و یا نداشته باشد تفاوتی ندارد اینکه اوضاع را خوب تشخیص و تشریح و راه حل های خوب بدهد با اینکه خیلی مهم است ولی در شرایط فعلی مهم نیست چون در بهترین حالت اگر هم برنامه ای داشته باشد با این ساختاری که ما داریم و فاصله زیاد حرف تا عمل که وجود دارد امیدی به پیاده سازی ان نیست
و اگر هم راه حل های خوب ارائه دهد هم چون دروغ و وصله های ناجور در کشور زیاد و نهادینه شده است براحتی حرف خود را عوض و یا با بزرگ نمایی و دروغ ماست مالی می کند.
از روی ناچاری باید به کسی رای داد که در درجه اول نه ظاهری و نه ظاهری بلکه از باطن خدا ترس و با خدا باشد و در درجه دوم حرف شنوی خوبی از کسانی که عاقلانه و عالمانه فکر می کنند داشته باشد چون مشکلات کشور با این کسانی که وجود دارند حل پذیر نیست و باید به دست خدا حل شود و ممکن است وجود چنین شخصیتی و ارتباط او با خدا در کشور باعث شود خدا دلش به حال ما بسوزد و از غرب و شرق به او کمک کند تا اوضاع ما درست شود.
ضمناً خدا ترسی به ظاهر نیست و این است که خدا ترس دروغ نمی گوید و وفای به عهد دارد و نسبت به اموال بیت المال و عدالت حساس است و دیگران را بر خود ترجیح می دهد و اهل ریخت و پاش و امتیاز طلبی به بهانه های مختلف نیست با دوستان مروت دارد و نمی گزارد با 6 برابر شدن ارز مردم به فلاکت بیفتند و با دشمنان مدارا می کند تا از گزند آنها مردم را به زحمت نیندازد و از درب هدایت با آنها برخورد می کند
تا زمانی که اقتصاد آزاد نشود و دولت دست از تصدی گری بر ندارد و فرصتها بصورت برابر بین مردم توزیع نشود و رقابت سالم اقتصادی حاکم نگردد صحبت کردن از مبارزه با فاسد و فساد وقت تلف کردن است و تاکنون هم هیچ نتیجه ای نداشته و چه بسا اوضاع روز به روز بدتر میشود چون تمام توجهات البته آن هم در ظاهر فقط به معلول هاست و کسی دنبال علت ها نیست . مدعیان مبارزه با فساد باید صورت مسئله را خوب درک کنند این بزرگترین قدم برای حل آن است . وجود رانت ، اقتصاد دولتی ، نظام اداری معیوب و پر هزینه ، حجم و اندازه ی بیش از حد بزرگ دولت ، نداشتن روابط اقتصادی پایدار با کشورهای موفق جهان ، انحصار و عواملی دیگر مهد پرورش فساد هستند .
در برخورد با فساد از رئیس جمهور کمونیست کره یادبگیرید که چطوری وزیر فاسدش را گیوتین زد،فساد مثل موریانه در حال حاضر مملکت را خورده اینها ادعای مبارزه با فساد میکنن،عجب !این گوی و این میدان فساد در بورس را رسانه ها در بوق و کرنا گذاشتن،کو رئیس جمهور ،کو نماینده هاش ،کو مجلس انقلابی ،مطمئنا من یکی رای نمیدم ،چون صداقت توی کار مسئولین نمیبینم
فساد در کشور سیستماتیک است و مصداقی و موردی نیست
خانه از پای بست ویران است
تا وقتی همه ارگان های کشور شفافیت مالی نداشته باشند... مبارزه بت فساد شعاری بیش نیست .... ما ارگان هایی داریم که به هیچ احدی پاسخگو نیستند
برای جلوگیری از فساد تمام دست اندر کاران دولتی و قضایی و پارلمانی میزان داریی خود .والدین.فرزندان.نوه ها وخواهر-برادر وداماد و شوهر خواهرهایشان را اعلام کنند.
زمینه مبارزه با فساد وجود ندارد چه کسی می خواهد با فساد مبارزه کند پس منافع مفسدین چه می شود عده ای اصلا برای فساد آمده اند و تا کجا ها نفوذ کرده اند
ما برق نداریم .
من نمی دونم فساد، فاسد رو میاره یا این فاسد هستش که فساد میاره....
تا وقتی فاسدها هوای همدیگر را دارند نمیشه
یه کم از تجربیات کشورهای دوست و برادر چین و کره شمالی استفاده کنیم همه چیز تو چند ماه درست میشه
افکار و اندیشه هایی هشت که نظم پذیر و قانون پذیر نیستند و این افکار در کشور نشر و پخش شده و با قانونمداری و شفافیت سنخیتی ندارد.صاحبان این باورها پست و مقامهای بزرگی دارند.برای شفافیت باید فکری به این مسئله بشه.
فساد سیستماتیک با شعار حل نمیشه
بنده با درجه دکترا از یک دانشگاه معتبر و ده سال سابق کار هنوز ماشین زیر پایم یک پراید مدل ۸۷ هست و حقوق ماهیانه من ۴ میلیون چهارصد هزار تومان و بدون امنیت شغلی و مستاجر
آیا من باید رای بدم؟
درکشورماحداقل حقوق مدرس دانشگاه که ازاستادبمراتب کمتراست ده میلیون تومانست یاشما خودتان ازحقوقیکهمیگیری نامطلعی یادردانشگاهی خارج ازایران تدریس میکنی
همه چیز دست دولت و حاکمیت است وقتی سرمایه مردم مثل یخ یا شاید سریعتر از آن آب می شود هر فردی که دستش به منابع مالی بی حساب برسد استفاده می کند جناح هم فرق نمی کند لباس وشعل هم فرق ندارد همه فاسد می شوند
خود من چند تا اختلاس را گزارش کردم نتیجه کار این شد که به بدترین وجه با من بر خورد شد و مفسدین هم در راس امور هستند.
۶ ساعت امروز برق نداشتیم
شما برو برق رو درست کنید اگه از استخراج بیت کوین خسته نشدین ما وسیله هامون میسوزه و هیچکس جوابگو نیست
این اقدامات تماماُ موقتی و مسکن وار است، باید اصلاح ساختار کرد. اقتصاد کشور ما مشکل ساختار دارد و در یک ساختار بیمار گونه بدون اصلاح ساختار، نمی توان با اقدامات روبنایی، مشکلات کوچک و بزرگ کشور را حل کرد.
اساسا در این حجم چرا باید فساد باشد بی شک عدم نظارت درست وسهل انگاری عوامل ناظر بر حسن جریان امور کشور وضعیت فعلی را به وجود آورده وچرا باید به جای مطالبه از درست کاری عوامل اجرایی باید به آنها نیامده پیشنهاد بدهیم که دولت آینده چطوری با فساد مبارزه کند در شرایط فعلی که وسایل وابزار لازم برای زیر نظر گرفتن مامورین دولتی کافی و قابل استفاده میباشد باید ناظر بر اعمال ورفتار آنها بود وهمگان وظیفه دارند که جلوی فساد را بگیرند هرکس با هر عنوانی فساد کرد از گردونه امور دور ریخته شود واموال آنها مصادره وبه ادامه مشاغل دولتی آنها پایان داده شود اجرای قانون در وهله اول وظیفه مجریان آنها میباشد که در غیر آن وضعیت ناهنجار کنونی بوجود وفساد نهادینه میشود
رای بی رای
مثل ما ایرانیان مثل آن شخصی است که یکی از دخترانش را به گوزه گر و یکی دیگر را به کشاورز داده بود و یکی از دختران به پدر می گفت آفتاب باشد درامدمان خوب میشه و زندگیمان می چرخه و اون یکی می گفت باران بیاد اوضاع خوب میشه .....
حالا ما ایرانیان چه رای بدهیم و چه رای ندهیم اوضاع همینه چون ساختار خرابه و فساد سیستماتیک شده و همه به دنبال قدرت خود هستند....
آزادی قلم و مطبوعات .
چه کسی از خود دولتی ها حساب کشی خواهد کرد
به جای اینکه پلیس آب درست کنید پلیس خواب درست کنید
ظاهرا خیلی از مسئولین در خواب عمیق فرورفته اند
مگه در کشور ما فساد هم وجود داره؟؟!!!
ما واقعا متاسفیم که تورم کشور ونزوئلا از کشور ما بیشتر است الان آنها ساده زیست تر از مردم ما هستند و در آن دنیا بهره مند تر. مردم ایران امید دارند دولت بعد هم مثل این دولت نرخ دلار را گران کند که مردم در این دنیا ساده زیست شوند و در آن دنیای جاودان ، مرفه.
به امید روزی که مثل مردم یمن به خودمون لنگ ببندیم و نون خشک بخوریم تا آقایون راضی شوند
اولین اقدام کارگیری از قدرت و کاندیداتوری هست
بقیش خودش درست میشه
کاهش قوانین راه را برای سلیقه ای عمل کردن و گسترش فساد باز میکند
چیزی که در تمام کشورهای پیشرفته و موفق در مبارزه با فساد مشترک است اجرای سفت و سخت قوانین است
اینجا ایرانه و مرگ برای همسایه است
دولت خود خود فساد اقتصادیست کجای کاری داداش!!!!!!!!!
اینها همشون مسئولیت های دولتی و حکومتی داشتند چظور تا الان نتونستن مبارزه با فساد یک کار گروهی هست نه یک کار تکنفره
چون بعضی خودشون درگیر فساد هستن
مثل اروپا کافیه حساب بانکی همه اشخاص کنترل شود که در ایرا ن هیچوقت انجام نشده و نمیشود چون برخی از فساد کنندگان در قدرتتد
اول باید حساب مسئولان چک شود
کنترل حساب در همه کشورهای پیشرفته انجام میشه تا راحت از فرار مالیاتی حلوگیری بشه که اتوما تیک از
همه درامدهای غیر طبیعی هم جلوگیری میشه
اتفاقا برسی میشود ولی حساب مردم عادی.....حساب رفیق ورفقا برسی نمیخواد
اروپا با بررسی همه حسابهای بانکی جلوی رشوه و رانت و دلالی و قاچاق و همه نوع درامد یکشبه را گرفته در ایران سرک کشیدن به حسابهای مردم را کاری بد میدانند
کشورهایی با فساد پایین ، چکار میکنند ما هم همان کار را بکنیم چرا دائم میخواهیم چرخ را دوباره اختراع کنیم
اجرای قوانین و تقویت نهادهای بازرسی از راهکارهاست
الان اجرای قانون به سخت ترین کارها تبدیل شده شده ، چون نظارت ها تضعیف شدند
ما مسلمانیم و از این نظر باید چرخ اسلامی اختراع کنیم
یه موضوع را فراموش کردین، آزادی رسانه ها چه در اعلام فساد چه در مورد پیگیری دادگاه مفسدان
آخ چه حالی میده بی پولی و گرونی.
خیلی حال میده نمیتونم خیلی چیزها رو بخرم.
ایقد حال میکنم وقتی مردم رومیبینم که قدرت خریدی ندارن.زیبا نیست؟
واقعا زیباست
۴۲ ساله داریم این حرفای تکراری رو میشنویم
ولمون کنید
خودتون یکیو انتخاب کنید
کاری به ما نداشته باشید
وقتی یه مفسد اقتصادی می دونه مجازاتی پشت این اختلاصش نیست به طبع هم خودش وبقیه بیشتر ترغیب به دزدی میشن.
دولت بعدی ایجاد فساد نکند مبارزش پیش کش
بنده رای نخواهم داد
و فریب شعارهای انتخاباتی هیچکس را نخواهم خورد
پیشنهادی هم ندارم
رای بی رای
درود به شرفت من، خانواده ام و تمامی آشنایان و دوستان هیچکدام رای نخواهیم داد
_ اعدام مسئولان فاسد
_ اعدام فرزندان و خویشاوندان فاسد مسئولان فاسد
_ دادن امتیازات ویژه از جمله مصونیت قضایی به افشا کننده های مفسدین
_ رد مال و استرداد چند برابری همه اموال اختلاس شده و دزدیده شده توسط فاسدین
اگر قرار بود با فساد مقابله شود فسادی به وجود نمی آمد تا با آن مبارزه شود
اگر بنا بود کاری برای مردم انجام شود در این ۴۲ سال انجام می شد. در صورتیکه هر سال بدتر از سال قبل شده است. تمام عمرمون در انتظار یک زندگی نرمال و بدون استرس گذشت دیگه اهمیتی نداره.
کاندید ها هم شناخته شده هستند و با کارنامه معلوم.
مبارزه با فساد فقط و فقط يك راه حل دارد و آن هم آزادي كامل بيان و قلم و رسانه است و دسترسي همه شهروندان به اطلاعات...
مگه رییس جمهور در این مملکت کارهای هست که دنبال مبارزه با فساد باشه؟ همینکه خودش اختلاسگر نباشه کلامونو میندازیم هوا
آزادی کامل بیان!!!!!! همین آزادی بیان را در کشورهای متمدن دیدیم قران سوزاندان آزادی بیان است ولی مرگ بر اسرائیل نه.
اوناییکه بیان شد به کجا رسید؟؟؟؟
که در این سیستم امکان پذیر نیست
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.